#1
Ontsnappen uit de realiteit. Vakantie in eigen hoofd.
Waarom gebruik jij drugs?
161 antwoorden
51 weergaven
18-5-2026
#2
De meeste gebruiken drug om een reden zowel bewust als onbewust ,daarom is eigenlijk niet te verklaren waarom je drug gebruikt.
Ik weet wel dat het ten aller tijde slecht voor je lichaam en geest is ,een nuchter leven geeft veel meer dopaminen dan een drug je ooit kan geven.
Dit gevoel noemen we maar geluk.
Ik weet wel dat het ten aller tijde slecht voor je lichaam en geest is ,een nuchter leven geeft veel meer dopaminen dan een drug je ooit kan geven.
Dit gevoel noemen we maar geluk.
#3
Leuk topic/leuke vraag.
Tot m’n 50e alleen ervaring met alcohol, vooral bier en wijn. Vond ik steeds minder leuk op een gegeven moment. Werd meer gewoonte dan bewust genieten. Drink nu nauwelijks nog alcohol.
Pas op m’n 50e xtc ontdekt uit nieuwsgierigheid via goede vrienden en samen met m’n vrouw voor het eerst genomen op een feest met house/techno. Magisch was dat op alle vlakken 🤩❤️.
De sfeer op techno feesten/festivals kende ik niet, voelt alsof dat me precies past en ik dit altijd gemist heb.
Daarna leuk om andere drugs te ontdekken, zoals 1-p lsd wat me weer inzichten gaf en connectie met het universum.
Maar alleen omdat het leuk is en het liefste samen met m’n vrouw. Zo geweldig om het gevoel te kunnen delen met elkaar.
Net als onze gedeelde liefde voor techno ❤️
Het voelt voor ons als een verrijking.
Tot m’n 50e alleen ervaring met alcohol, vooral bier en wijn. Vond ik steeds minder leuk op een gegeven moment. Werd meer gewoonte dan bewust genieten. Drink nu nauwelijks nog alcohol.
Pas op m’n 50e xtc ontdekt uit nieuwsgierigheid via goede vrienden en samen met m’n vrouw voor het eerst genomen op een feest met house/techno. Magisch was dat op alle vlakken 🤩❤️.
De sfeer op techno feesten/festivals kende ik niet, voelt alsof dat me precies past en ik dit altijd gemist heb.
Daarna leuk om andere drugs te ontdekken, zoals 1-p lsd wat me weer inzichten gaf en connectie met het universum.
Maar alleen omdat het leuk is en het liefste samen met m’n vrouw. Zo geweldig om het gevoel te kunnen delen met elkaar.
Net als onze gedeelde liefde voor techno ❤️
Het voelt voor ons als een verrijking.
#4
Ik heb autisme dus nuchter zijn op een feestje vind ik minder leuk. Gebruik alleen als ik uit ga en heel af en toe thuis samen met mijn partner. Ik gebruik gewoon om plezier te maken. Eerst was ik nieuwsgierig nu vind ik het leuk om een keertje te drinken of een keertje te snuiven. En een paar keer per jaar mdma want het geeft gewoon een lekker gevoel. Ik probeer me aan de harm reduction richtlijnen te houden. Probeer wel een beetje voor mezelf te zorgen. Ik gebruik rond de 10 keer per jaar en dan af en toe een glaasje alcohol als ik uit eten ga ofs.
#5
Vakantie in eigen hoofd.
Goeie om te onthouden.
De redenen voor vakantie zijn natuurlijk minder, maar je hebt het mooi verwoord.
#6
Eerste keer drugs was een jointje ,, groepsdruk, stoer doen met de rest en ook uit interesse wat het met me zou doen
Later na meer wiet te gebruiken ontdekte ik ook dat er meer was, namelijk het gedeelte van bewustzijns verruiming. Ik ben toen ook andere middelen gaan gebruiken (psychedelica) als ontdekkingsreiziger van de ziel en het bewustzijn, een psychonaut. Tot op heden gebruik ik nog wel eens wat, maar tegenwoordig ligt het meer aan de intentie. Of het is een avondje voor plezier, of het is om aan mijn eigen psyche te werken en diep in mijzelf op reis te gaan. Drugs hebben mijn leven enigsinds verrijkt maar ik heb er ook wat voor moeten laten gaan, al was de prijs mij meer dan waard. Ik voel mij een meer volwaardig mens dankzij de bewustzijnsverruimende middelen. Ooit zal ik stoppen overal mee puur uit gezondheidsoverwegingen en ik zal terugkijken op een zeer interessante leerzame en leuke tijd van me leven. Drugs zijn niet voor altijd, je hebt het niet meer nodig wanneer je een bepaalde gewenste staat hebt bereikt aldus dat vind ik zelf.
Later na meer wiet te gebruiken ontdekte ik ook dat er meer was, namelijk het gedeelte van bewustzijns verruiming. Ik ben toen ook andere middelen gaan gebruiken (psychedelica) als ontdekkingsreiziger van de ziel en het bewustzijn, een psychonaut. Tot op heden gebruik ik nog wel eens wat, maar tegenwoordig ligt het meer aan de intentie. Of het is een avondje voor plezier, of het is om aan mijn eigen psyche te werken en diep in mijzelf op reis te gaan. Drugs hebben mijn leven enigsinds verrijkt maar ik heb er ook wat voor moeten laten gaan, al was de prijs mij meer dan waard. Ik voel mij een meer volwaardig mens dankzij de bewustzijnsverruimende middelen. Ooit zal ik stoppen overal mee puur uit gezondheidsoverwegingen en ik zal terugkijken op een zeer interessante leerzame en leuke tijd van me leven. Drugs zijn niet voor altijd, je hebt het niet meer nodig wanneer je een bepaalde gewenste staat hebt bereikt aldus dat vind ik zelf.
#7
Wat een leuke vraag! Een lastige om te beantwoorden ook wel. Bij mij verschilt het antwoord per drugs denk ik. Van de benzo's ben ik bijna afgebouwd, die gebruikte (en gebruik) ik absoluut om te dempen, te verdoven. Nasty spul. Kan niet wachten tot ik daar vanaf ben. Uppers gebruik ik omdat ik eeuwig verslingerd ben aan een leven met pieken (waarbij, weet ik sinds een paar jaar, ook onherroepelijk dalen horen). Is mijn bipolaire brein ontstaan door het gebruik van drugs, of gebruik ik drugs om mijn bipolaire brein te voeden? Een kip-en-ei-verhaal. Er is geen sluitend antwoord. Maar ik houd zó van kicks. Drugs kunnen die geven, evenals reizen, flirten, rondstruinen op festivals/raves, dansen dansen dansen, acteren, theater maken, intensief sporten, nieuwe mensen ontmoeten. Drugs gebruik ik nog maar af en toe en met mate, maar dat heerlijke gevoel van 'uit de band springen', hoop ik toch nooit helemáál te hoeven verliezen. Plus: er is íets in mij dat gewoonweg heel graag buiten de lijntjes kleurt. Does that make sense? Ik houd van het rafelrandje, het boevige, het net niet aangepaste... Die mensen, die verhalen, die werelden spreken me aan, niet alleen als mens, maar óók als theatermaker/schrijver/kunstenaar (mijn vak). ♥️
#8
Idem 😀Ik heb autisme dus nuchter zijn op een feestje vind ik minder leuk. Gebruik alleen als ik uit ga en heel af en toe thuis samen met mijn partner. Ik gebruik gewoon om plezier te maken. Eerst was ik nieuwsgierig nu vind ik het leuk om een keertje te drinken of een keertje te snuiven. En een paar keer per jaar mdma want het geeft gewoon een lekker gevoel. Ik probeer me aan de harm reduction richtlijnen te houden. Probeer wel een beetje voor mezelf te zorgen. Ik gebruik rond de 10 keer per jaar en dan af en toe een glaasje alcohol als ik uit eten ga ofs.
#9
Goede en intressante vraag, vooral na het lezen van alle overige ervaringen dat ook meteen een soort reflectie moment aanspoort voor iedereen.
Ik was eigenlijk; "vrij laat" bij de partij, was eerst volledig anti-drugs en toen mijn vrienden om mij heen af en toe begonnen te blowen was het al vaak zo'n instant oordeel "neejoh, blow jij?! junkie dit, junkie dat.". We waren jong & naïef en het was makkelijk om ergens een oordeel over te geven terwijl je de ballen verstand er niet van had haha
Tot je jezelf een keer laat overhalen, omdat je dan TOCH een beetje nieuwsgierig wordt, was 19 of 20 jaar oud toen ik m'n eerste blowtje probeerde (het was een Amnesia, meteen één vam de hevigste ook). Man, wat was dat heftig hahaha. Zowel leuke/grappige momenten meegemaakt, tot aan out gaan in de wc met je hand nog aan de klink terwijl je op de grond ligt. Deze periode werd al snel gecombineerd met de lachgas (kon je toen nog makelijk te verkrijgen bij de Sligro of Makro). Aardig wat patroontjes naar binnen lopen werken en dit was 1 van de eerste drugs dat ik merkte dat ik er verslaafd aan werd, door willekeurig random op een avond 30-40 patronen naar binnen te werken, snel mee gestopt wel. Willekeurig werd ik toen uitgenodigd voor een chilling met 2 vrienden wat die gingen "Truffels" doen. had geen flauw idee hoe of wat, maar impulsief meegedaan, en één van de mooiste en grappigste avonden hiermee ervaren.
Dit ging eigenlijk allemaal wel stabiel, blowen deed ik niet zelf of alleen, maar altijd bij vrienden en miss 1-2x in de maand in het weekend, na 3-4 poffies zat ik ook wel goed.
Maarja en dan.. je gaat met vrienden naar een festival, en mijn interesse in drugs was zeker meer aanwezig, maar als de dood om het te doen, want je weet niet je moet of kan verwachten. Ik vergeleek het met blowen (dat was m'n enige referentiepunt) "STRAKS VOEL IK MIJ NIET GOED". Festivals (hardstyle vooral) had ik vanaf m'n 18 t/m 21 jaar altijd nuchter op een fetstival gestaan en toen ook nooit de drang gehad om het te doen. Maar uiteindelijk met echt heel veel zenuwen en angst besloten om een kwartje XTC te nemen op het festival, En iedereen weet dat de aller eerste keer XTC/MDMA het meest magische is wat je overkomt en dat was het ook, bijzonder, de verbondenheid en een magische ervaring.
Vanaf toen was de deur wel wat meer open gaan staan voor andere drug, op elk ander feestje wat daarna kwam deden we XTC, dat begon altijd maar met 1/4 of 1/2 pil max, tot je een paar laat later ineens het festival terrein afloopt met 2,5 pil in je mik. Ineens krijg je ook te horen van Amfetamine en Cocaïne, ook door festivals mee geïntroduceerd. De Amfetamine fase werd al snel in plaats van alleen op festivals, ook op thuisfeestjes en/of willekeurige chilligs gedaan. Op dat moment voelde het allemaal "Stoer, grappig, leuk" met de mensen met wie je dit deelde (goede vrienden hoor, geen willekeurige mensen).
Maar man, corona kwam in beeld sinds januari 2020 en de lockdown ergens in maart dat jaar. Het drugs gebruik voor deze periode was verantwoord, met mate en een verrijkende toevoeging op het leven. Vanaf deze periode is het wel downhill gegaan. Het amfetamine gebruik werd van 1-2x in 2-3 maanden naar 2-3x in de maand, ook doordeweeks i.v.m. enorme impulsiviteit en achteraf pas bedenken:: "Ohja, was toch niet zo slim". Op een gegeven moment ga je het ook zelf kunnen bemachtigen via vrienden of connecties, 4-MMC en 3-MMC kwamen ook in beeld. Je gaat st:eeds meer, steeds vaker gebruiken. Wat vaak nog onschuldig begint als: "Oh hey grappig, ik heb nog 3-MMC over van m'n festival van vorige week, hoe zou het zijn als ik gewoon voor de lol 1 nakkie neem op de zondagmiddag". Nou dat ene nakkie werd geen 1 nakkie, je werd geleefd door dat zakkie.
Er ging altijd wel een weekend voorbij dat er drugs genuttigd werd, vaak gepaard met alcohol dat je cravings kreeg, omdat je 3-5 bier verder was. Vaker alleen ook doen. Tot je in een periode komt dat je weet dat je door de drugs wordt geleefd en wanneer je dat beseft is het beeld ervan ook ineens een stuk onaangenamer, maar toch bleef je het doen. Grenzen opzoeken, grenzen verleggen, leugens, ziek melden van werk, you name it. Doordat de cravings en impulsiviteit enorm aanwezig waren. Als je dan ineens negatieve effecten begint te ontwikkelen van stimulanten, zoals het te lang wakker zijn, te veel hebben gebruikt of gecombineerd, je eerste drugspsychoses mee maakt, reaslitatie momenten meemaakt dat je dacht: "Dit is het einde". Wordt het toch een flinke aanslag vooral op je lichaam, maar mentaal ook. Je ontwikkelt afkeer, spijt, schuld, Maar toch bleef je doorgaan en elke keer werden die gevoelens erger en erger.
Je komt dan tot de realisatie dat je drugs gebruikt om je goed te voelen, beter te voelen, geen zorgen te ervaren, maar de zorgen werden in de comedown altijd erger met alle vorige momenten en zo kom je beetje in de wel bekende rabbit hole. Constant de grens verleggen, lichamelijke klachten ontwikkelen, paniekaanvallen, mentale en lichamelijke uitputtingen, waar ben ik toch mee bezig man..
Nu 29 jaar, goede baan en vriendin, leven is stabiel met soms wat impulsieve acties dat je voor 1-3 dagen terugval krijgt naar de hel. Maar goed het leven is vallen en opstaan. Je bent een stuk wijzer en meer volwassen dat je voor bepaalde middelen (Amfetamine en alcohol vooral) een gigantische zwakte hebt en dat je er zo veel mogelijk vandaan blijft. Want na 4 biertjes verder zit je zo weer met een paar gram door je neus.
Veeeeeels te lang en uitgebreid verhaal als ik het zo teruglees, liet me even gaan merkte ik.
TLDR:
Drugs zijn leuk, tot je de controle verliest
Ajuu
- Wauzeling
Ik was eigenlijk; "vrij laat" bij de partij, was eerst volledig anti-drugs en toen mijn vrienden om mij heen af en toe begonnen te blowen was het al vaak zo'n instant oordeel "neejoh, blow jij?! junkie dit, junkie dat.". We waren jong & naïef en het was makkelijk om ergens een oordeel over te geven terwijl je de ballen verstand er niet van had haha
Tot je jezelf een keer laat overhalen, omdat je dan TOCH een beetje nieuwsgierig wordt, was 19 of 20 jaar oud toen ik m'n eerste blowtje probeerde (het was een Amnesia, meteen één vam de hevigste ook). Man, wat was dat heftig hahaha. Zowel leuke/grappige momenten meegemaakt, tot aan out gaan in de wc met je hand nog aan de klink terwijl je op de grond ligt. Deze periode werd al snel gecombineerd met de lachgas (kon je toen nog makelijk te verkrijgen bij de Sligro of Makro). Aardig wat patroontjes naar binnen lopen werken en dit was 1 van de eerste drugs dat ik merkte dat ik er verslaafd aan werd, door willekeurig random op een avond 30-40 patronen naar binnen te werken, snel mee gestopt wel. Willekeurig werd ik toen uitgenodigd voor een chilling met 2 vrienden wat die gingen "Truffels" doen. had geen flauw idee hoe of wat, maar impulsief meegedaan, en één van de mooiste en grappigste avonden hiermee ervaren.
Dit ging eigenlijk allemaal wel stabiel, blowen deed ik niet zelf of alleen, maar altijd bij vrienden en miss 1-2x in de maand in het weekend, na 3-4 poffies zat ik ook wel goed.
Maarja en dan.. je gaat met vrienden naar een festival, en mijn interesse in drugs was zeker meer aanwezig, maar als de dood om het te doen, want je weet niet je moet of kan verwachten. Ik vergeleek het met blowen (dat was m'n enige referentiepunt) "STRAKS VOEL IK MIJ NIET GOED". Festivals (hardstyle vooral) had ik vanaf m'n 18 t/m 21 jaar altijd nuchter op een fetstival gestaan en toen ook nooit de drang gehad om het te doen. Maar uiteindelijk met echt heel veel zenuwen en angst besloten om een kwartje XTC te nemen op het festival, En iedereen weet dat de aller eerste keer XTC/MDMA het meest magische is wat je overkomt en dat was het ook, bijzonder, de verbondenheid en een magische ervaring.
Vanaf toen was de deur wel wat meer open gaan staan voor andere drug, op elk ander feestje wat daarna kwam deden we XTC, dat begon altijd maar met 1/4 of 1/2 pil max, tot je een paar laat later ineens het festival terrein afloopt met 2,5 pil in je mik. Ineens krijg je ook te horen van Amfetamine en Cocaïne, ook door festivals mee geïntroduceerd. De Amfetamine fase werd al snel in plaats van alleen op festivals, ook op thuisfeestjes en/of willekeurige chilligs gedaan. Op dat moment voelde het allemaal "Stoer, grappig, leuk" met de mensen met wie je dit deelde (goede vrienden hoor, geen willekeurige mensen).
Maar man, corona kwam in beeld sinds januari 2020 en de lockdown ergens in maart dat jaar. Het drugs gebruik voor deze periode was verantwoord, met mate en een verrijkende toevoeging op het leven. Vanaf deze periode is het wel downhill gegaan. Het amfetamine gebruik werd van 1-2x in 2-3 maanden naar 2-3x in de maand, ook doordeweeks i.v.m. enorme impulsiviteit en achteraf pas bedenken:: "Ohja, was toch niet zo slim". Op een gegeven moment ga je het ook zelf kunnen bemachtigen via vrienden of connecties, 4-MMC en 3-MMC kwamen ook in beeld. Je gaat st:eeds meer, steeds vaker gebruiken. Wat vaak nog onschuldig begint als: "Oh hey grappig, ik heb nog 3-MMC over van m'n festival van vorige week, hoe zou het zijn als ik gewoon voor de lol 1 nakkie neem op de zondagmiddag". Nou dat ene nakkie werd geen 1 nakkie, je werd geleefd door dat zakkie.
Er ging altijd wel een weekend voorbij dat er drugs genuttigd werd, vaak gepaard met alcohol dat je cravings kreeg, omdat je 3-5 bier verder was. Vaker alleen ook doen. Tot je in een periode komt dat je weet dat je door de drugs wordt geleefd en wanneer je dat beseft is het beeld ervan ook ineens een stuk onaangenamer, maar toch bleef je het doen. Grenzen opzoeken, grenzen verleggen, leugens, ziek melden van werk, you name it. Doordat de cravings en impulsiviteit enorm aanwezig waren. Als je dan ineens negatieve effecten begint te ontwikkelen van stimulanten, zoals het te lang wakker zijn, te veel hebben gebruikt of gecombineerd, je eerste drugspsychoses mee maakt, reaslitatie momenten meemaakt dat je dacht: "Dit is het einde". Wordt het toch een flinke aanslag vooral op je lichaam, maar mentaal ook. Je ontwikkelt afkeer, spijt, schuld, Maar toch bleef je doorgaan en elke keer werden die gevoelens erger en erger.
Je komt dan tot de realisatie dat je drugs gebruikt om je goed te voelen, beter te voelen, geen zorgen te ervaren, maar de zorgen werden in de comedown altijd erger met alle vorige momenten en zo kom je beetje in de wel bekende rabbit hole. Constant de grens verleggen, lichamelijke klachten ontwikkelen, paniekaanvallen, mentale en lichamelijke uitputtingen, waar ben ik toch mee bezig man..
Nu 29 jaar, goede baan en vriendin, leven is stabiel met soms wat impulsieve acties dat je voor 1-3 dagen terugval krijgt naar de hel. Maar goed het leven is vallen en opstaan. Je bent een stuk wijzer en meer volwassen dat je voor bepaalde middelen (Amfetamine en alcohol vooral) een gigantische zwakte hebt en dat je er zo veel mogelijk vandaan blijft. Want na 4 biertjes verder zit je zo weer met een paar gram door je neus.
Veeeeeels te lang en uitgebreid verhaal als ik het zo teruglees, liet me even gaan merkte ik.
TLDR:
Drugs zijn leuk, tot je de controle verliest
Ajuu
- Wauzeling
#10
Aanvankelijk vanuit zelfcompassie. Om het leven te 'vieren' en omdat ik vind dat ik het verdient heb. Omdat ik zulke mooie vrienden en vriendinnen heb die gelijkgestemd zijn en ook omdat ik simpelweg het voorrecht heb om in zulke goede omstandigheden als dit land te bieden heeft, mij heb kunnen ontplooien en ontwikkelen als volwassen individu. Omdat het in onze cultuur zit ingebakken om het leven te vieren door te feesten. Om mij daarmee enerzijds normatief op te stellen terwijl ik mijzelf het gevoel gaf 'lekker tegendraads en rebels' te zijn, omdat de technofeestjes tijdens de studententijd precies dat spannende rafelrandje aan een anders doorsnee leven geven. Om mij goed te voelen. Om te denken dat ik een levensfilosofie had, die ik kon nastreven: het hedonisme. Ik was jong, de wereld lag aan mijn voeten en ik zat te midden van de illusie van onaantastbaarheid. Om mijn eigen houvast te creëeren, niet wetende dat ik daarmee telkens kies voor de schaduw van mijn daadwerkelijke verlangen. Om weg te draaien voor datgene dat ik daadwerkelijk nodig heb zonder het door te hebben. Dag in dag uit te streven naar onmiddelijke bevrediging door een oppervlakkige roes. Met als uiteindelijke effect dat ik het verschil niet meer weet tussen 'goed' voelen of 'niets' voelen en deze aspecten door elkaar ging halen. Door zoveel drugs in de weekenden te gebruiken dat mijn emotie-regulatie werd verstoord. De ironie was dat mijn zoektocht naar genot en ontsnapping, verpakt in het idee dat ik het verdiende, mij juist verder vervreemdde van mezelf en mijn diepere behoeften. In plaats van me te verrijken, ontnam deze weg me de kans op echte vervulling en betekenis, terwijl ik telkens vluchtte in oppervlakkig genot. Uiteindelijk vanuit zelfafwijzing.
Maar ik ben blij en dankbaar dat ik deze conclusies voor mij heb kunnen trekken nog voordat ik alles ben kwijtgeraakt. En morgen niet brak wakker word![:wink:]()
.
Maar ik ben blij en dankbaar dat ik deze conclusies voor mij heb kunnen trekken nog voordat ik alles ben kwijtgeraakt. En morgen niet brak wakker word
#11
Wat heb je dit ongelofelijk knap en mooi overgebracht 🙏🙏🙏Aanvankelijk vanuit zelfcompassie. Om het leven te 'vieren' en omdat ik vind dat ik het verdient heb. Omdat ik zulke mooie vrienden en vriendinnen heb die gelijkgestemd zijn en ook omdat ik simpelweg het voorrecht heb om in zulke goede omstandigheden als dit land te bieden heeft, mij heb kunnen ontplooien en ontwikkelen als volwassen individu. Omdat het in onze cultuur zit ingebakken om het leven te vieren door te feesten. Om mij daarmee enerzijds normatief op te stellen terwijl ik mijzelf het gevoel gaf 'lekker tegendraads en rebels' te zijn, omdat de technofeestjes tijdens de studententijd precies dat spannende rafelrandje aan een anders doorsnee leven geven. Om mij goed te voelen. Om te denken dat ik een levensfilosofie had, die ik kon nastreven: het hedonisme. Ik was jong, de wereld lag aan mijn voeten en ik zat te midden van de illusie van onaantastbaarheid. Om mijn eigen houvast te creëeren, niet wetende dat ik daarmee telkens kies voor de schaduw van mijn daadwerkelijke verlangen. Om weg te draaien voor datgene dat ik daadwerkelijk nodig heb zonder het door te hebben. Dag in dag uit te streven naar onmiddelijke bevrediging door een oppervlakkige roes. Met als uiteindelijke effect dat ik het verschil niet meer weet tussen 'goed' voelen of 'niets' voelen en deze aspecten door elkaar ging halen. Door zoveel drugs in de weekenden te gebruiken dat mijn emotie-regulatie werd verstoord. De ironie was dat mijn zoektocht naar genot en ontsnapping, verpakt in het idee dat ik het verdiende, mij juist verder vervreemdde van mezelf en mijn diepere behoeften. In plaats van me te verrijken, ontnam deze weg me de kans op echte vervulling en betekenis, terwijl ik telkens vluchtte in oppervlakkig genot. Uiteindelijk vanuit zelfafwijzing.
Maar ik ben blij en dankbaar dat ik deze conclusies voor mij heb kunnen trekken. En morgen niet brak wakker word.
#12
Ken ik. Vroeger ook veel genomen en fijne avonden gehad. Ondertussen enkel af en toe, maar dan geniet ik er dubbel van, zoals nu....Ik gebruik zelden nog.
Harddrugs, muw alcohol, niet in huis.
Wel wat RC's.
Ik gebruikte ooit veel. Echt voor de fun. Met maten. Waren prachtige weekenden.
Nu heb ik ptss door mijn werk. Volg een zwaar traject. Het helpt maar kost veel.
Middelen kan dan echt ff een ontsnapping zijn. Zelfmedicatie dus
#13
Ik gewoon om te relaxen, voor de fun, voor de sex. Geen diep liggende kind achtergrond ofwat dan ook
#14
Voor mij was het vooral verveling en ee eenzaamheid ontlopen ik heb met mijn nieuwe vriendin en een maat van me op 21 september voor t laatst mdma gebruikt, maar merk eigenlijk weinig behoefte op t moment, als we weer eens een kinderloos avondje hebben met de kerst ofzo denk ik dat er miss wel wat gebruikt gaat worden, miss mdma of truffels ofzo, maar ik maak er niet meer apart ruimte voor in m'n leven om te gebruiken.
Wat komt dat komt, ik heb nog steeds een heel goed gevulde kluis met van alles en nog wat, en ik wil nog vanalles proberen, maar het dwangmatige is er af.
Het enige wat ik ontwijken blijf is coke, ik heb nooit meer cravings, maar ik ben er niet 100 punten zeker van wat er gebeurt als ik dronken ben en iemand bied me n nakkie aan.
Gelukkig weten m'n oude gebruiks maten er van, en zijn er meerdere van dezelfde groep gestopt, dus ook degenen die nog wel gebruiken doen dat discreet.
Wel gebruik ik af en toe nog 2-fma, puur functioneel, en alleen oraal wat cravings en neiging tot bijpakken helemaal voorkomt, houdt het eigenlijk altijd bij 1 keer nemen om de administratie bij te werken, de enkele keer dat ik een hele dag achter de laptop moet, moet ik een wekker zetten om aan het herdoseren te denken
Wat komt dat komt, ik heb nog steeds een heel goed gevulde kluis met van alles en nog wat, en ik wil nog vanalles proberen, maar het dwangmatige is er af.
Het enige wat ik ontwijken blijf is coke, ik heb nooit meer cravings, maar ik ben er niet 100 punten zeker van wat er gebeurt als ik dronken ben en iemand bied me n nakkie aan.
Gelukkig weten m'n oude gebruiks maten er van, en zijn er meerdere van dezelfde groep gestopt, dus ook degenen die nog wel gebruiken doen dat discreet.
Wel gebruik ik af en toe nog 2-fma, puur functioneel, en alleen oraal wat cravings en neiging tot bijpakken helemaal voorkomt, houdt het eigenlijk altijd bij 1 keer nemen om de administratie bij te werken, de enkele keer dat ik een hele dag achter de laptop moet, moet ik een wekker zetten om aan het herdoseren te denken
#15
Hoe staat het nu met je alcohol gebruik?merk eigenlijk weinig behoefte op t moment
#16
Goed!Hoe staat het nu met je alcohol gebruik?
een wijntje op de bank savonds of bij het eten, en eigenlijk geen moeite om het daar bij te laten, en ook niet meer elke dag.
In het weekend wel meer, maar dat heb ik altijd gedaan, en ook geen problemen mee, ik ben dik tevreden zo!
#17
Met mijn neus kan ik het meest rechtstreeks zuid Amerikaanse voetbalverenigingen sponsoren. Ze lopen niet met mijn naam op hun shirt rond ofzo maar ik wel met hun rommel in m'n neusslijmvlies.
Gaat allemaal om die naamsbekendheid.
Gaat allemaal om die naamsbekendheid.
#18
Ik ben al bijna twee jaar clean en vind het nuchter zijn maar niks. Nog steeds niet. Mocht ik ooit van de zorgmachtiging afkomen, dan ga ik weer verder met gebruiken. Poppers, xtc, heroïne, wiet... Het leven zonder drugs is voor mij niks, ook al heb ik liefdevolle relaties, vriendschappen, leuk werk, een kat als huisdier, etc. Dan ga ik juist gebruiken om dat gevoel van geluk te versterken, omdat mij gelukkig voelen zeldzaam is.
#19
Dit gevoel heb ik ook vaak, dat ik in nuchterheid te weinig dat warme contente geluksgevoel mis. Maar het lijken te ontbreken van dat is in echte zin de intelligentie van het lichaam om echt inwaarts te kijken: wat scheelt er? En belangrijker: te voelen: wat is er in mij dat - hoewel pijnlijk of comfortabel - verlangt om gevoeld te worden? Door mij.Ik ben al bijna twee jaar clean en vind het nuchter zijn maar niks. Nog steeds niet. Mocht ik ooit van de zorgmachtiging afkomen, dan ga ik weer verder met gebruiken. Poppers, xtc, heroïne, wiet... Het leven zonder drugs is voor mij niks, ook al heb ik liefdevolle relaties, vriendschappen, leuk werk, een kat als huisdier, etc. Dan ga ik juist gebruiken om dat gevoel van geluk te versterken, omdat mij gelukkig voelen zeldzaam is.
Elke keer in plaats daarvan iets nemen om dat uit de weg te gaan is eigenlijk alleen maar uitstel van dat. En dat niet alleen. Dat wat je wegstopt komt er later nog extra bij om gevoeld te worden. Het gaat niet vanzelf weg, totdat je het onder ogen komt.
Dat gezegd hebbende, ik doe hetzelfde ook vaak hoor. Want zonder dat warme contente geluksgevoel lijken te zijn is op zijn zachtst gezegd niet fijn. Dus dan vaak tegen beter weten in: toch maar even die uitvlucht in dit of dat, terwijl ik heel goed weet dat het maar tijdelijk is en er ook een dal komt na die piek.
#20
alcohol gebruik ik vooral gewoon zodat ik me blijer voel denk ik en verdoofd ben.
3mmc omdat ik dan niet geleid wordt door mijn gevoelens en impulsen, kom dan eindelijk toe aan de was doen, familiebanden onderhouden en andere dingen die moeten gebeuren wat ik normaal niet zou doen.
Voordat iedereen er weer op springt dat ik niet moet zelf medicaten: dat weet ik en ik ben met mijn psycholoog hierover in conclaaf wat een goed alternatief zou zijn
3mmc omdat ik dan niet geleid wordt door mijn gevoelens en impulsen, kom dan eindelijk toe aan de was doen, familiebanden onderhouden en andere dingen die moeten gebeuren wat ik normaal niet zou doen.
Voordat iedereen er weer op springt dat ik niet moet zelf medicaten: dat weet ik en ik ben met mijn psycholoog hierover in conclaaf wat een goed alternatief zou zijn