#1
Zonder drugs is het prima mogelijk gelukkig te zijn. Met drugs is het ook mogelijk om ongelukkig te zijn.
Uiteindelijk ben ik ongelukkiger met drugs dan zonder drugs.
Zonder drugs is het prima mogelijk gelukkig te zijn. Met drugs is het ook mogelijk om ongelukkig te zijn.
DMT vond ik een heftige trip maar emotioneel deed het me nooit zo veel. Het was ook voorbij voordat ik eigenlijk goed in de gaten had wat er allemaal gebeurde. Je bent ook zo ver weg bij een breakthrough dat het voor een tripsitter niet goed te sturen is, want hij of zij zit nog in dít universum en jij in een andere. Ieder z’n voorkeur natuurlijk, maar ik vond DMT het fijnst met zo min mogelijk afleiding. Donkere slaapkamer met klein kaarsje, oordoppen in en hijsen maar.Precies om die reden juist. En DMT lijkt me geestelijk zo extreem heftig dat je er echt goede begeleiding bij moet hebben. Als het je leven zo enorm ingrijpend kan veranderen op een radicaal positieve manier, dan kan het ook de andere kant op gaan als het mis gaat lijkt me. Ik wil niet weten wat er dan met je gebeurd tijdens en vooral na de trip.
Ik wou eerst conform zijn aan de zogenaamde normale mensen…..nee i am outkast ik heb drugs nodig gewoon veel meer lol is niet voor een ieder en volwassen zijn wil ik ook niet met mijn bijna 49… ik leef voor mij en mijn hond en tussendoor is er plaats voor nuchtere mensen, maar het liefst notgeile schlampe die haar nasty thoughts 24/7 deelt.. ikBeste forumleden,
Graag wil ik jullie enkele eerlijke vragen stellen over drugs en jullie gebruik daarvan. De titel lijkt mij duidelijk. Ik vraag me al geruime tijd af of ik wel gelukkig kan zijn zonder drugs. Bestaat geluk zonder drugs wel? Graag zou ik zoals vroeger wel weer gaan geloven dat jezelf zijn genoeg is, maar dat drugs zo groot is tegenwoordig, doet anders vermoeden. Ik kreeg te horen dat meer kleur had en heftiger was. En sindsdien zie ik mijn leven zonder drugs geregelde als grijs en suf. Blijkbaar heb je drugs nodig om iets te bereiken in je leven. Om mee te komen met de rest, populair te zijn en dingen écht te ervaren. Jezelf zijn zonder middelengebruik is niet meer genoeg, iets dat ik zo jammer vind. Alcoholgebruik ben ik ook mee gestopt, omdat die associatie met gedragveranderende middelen mij helemaal gek maakte. Dat maakt mij dus nu echt een saaie drugsloze zak in jullie ogen, vandaar mijn gebruikersnaam.
Drugs zegt toch echt dat alles wat ik ooit beleefde en nog ga beleven zonder drugs. Ik wil het liefst helemaal geen drugs gebruiken omdat ik dat niet bij mezelf vind passen. Ik vind de handel erin duister en kwaadaardig, ik blijf graag mezelf. Al vind ik leven in een drugssamenleving als deze in Nederland wel erg lastig.
Dus veel zorgen dus. Het is daarom een beetje een egoïstisch topic misschien. Maar als jullie met mij mee zouden denken dan wordt dat gewaardeerd. De volgende vragen kunnen misschien een beetje helpen om het concreet te maken;
1) Zijn jullie het er mee eens dat een leven zonder drugs suf en kleurloos is ten opzichte van een leven met drugs?
2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt?
3) Is eens een drugsgebruiker, altijd een drugsgebruiker? Of heeft mijn vriend altijd drugs in zijn hoofd en in gedachten?
4) Is drugs de belangrijkste stap die men kan zetten in zijn/haar leven? Is die stap belangrijker dan de studie of beroepskeuze... Dan trouwen of bijvoorbeeld kiezen welke vrienden je hebt?
5) voelen jullie je hoger dan mensen die geen drugs gebruiken, omdat jullie een hogere vorm van levensgenot kennen?
6) Is mijn leven een gemiste kans zonder drugs?
7) Weten jullie, gebruikende mensen, wel nog steeds hoe het is om geluk zonder drugs te ervaren? Of vergelijken jullie alles met drugsgeluk? Is het iets dat jullie eigenlijk niet meer kennen, sinds jullie eerste gebruik?
Beschouwen jullie drugsgeluk als de ultieme vorm van geluk, dat zo buitenaards en bijzonder is dat het letterlijk álles te boven gaat?
Groet,
Een anonieme drugsloos persoon.
Leven is lijden volgens het Boeddhisme. En ‘aum’ is dat Boeddhisme of Hindoeïsme? 🤔leven is leiden is wat het Buddhism 🕉️
Als die mensen bereid zijn hun leven te geven voor mijn avondje plezier, zou het dan niet erg egoïstisch zijn als ik ze niet zou eren met een feestje?Het is natuurlijk niet ondenkbaar dat er door drugsconsumpie mensen komen te overlijden bij betrokkenheid van het criminele circuit. Ik vraag me af; Vinden jullie een avondje plezier onder invloed zo waardevol dat het het waard is dat er mensenlevens verloren gaan?
Wat vinden jullie van de stelling; een dag geen middelen gebruik is een dag niet geleefd?
en vrede hebben met
Voor mij ook broeder voor mij ook..Vooral dit.
Uit eigen ervaring weet ik helaas dat hard vechten niet altijd lukt. Maar berusting is dan de kunst. En dat is een hele lastige dobber om op de vijver te laten golven.
Voor mij is die dobber nog te vaak een biljartbal
www.instagram.com
Nee. Drugs verrijken mijn leven, maar zijn niet hét ding dat mij leven vol of kleurrijk maakt. Dat zijn voor mij vooral de mensen met wie ik omga en de dingen die ik doe, zoals het werk dat ik nu mag doen en hoe ik daarin aan mezelf kan werken.1) Zijn jullie het er mee eens dat een leven zonder drugs suf en kleurloos is ten opzichte van een leven met drugs?
Het leven is niet per se beter of per se slechter met drugs in mijn idee. Dat is heel persoonlijk…2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt?
Ik heb niet altijd drugs in gedachten, maar ik ben nooit (ernstig) verslaafd geweest. Dus nee: eens een gebruiker is niet altijd een gebruiker. Eens verslaafd betekent vaak wel voor altijd verslaafd, maar dat is wel een heul ander level van gebruik dan bij de meeste drugsgebruikers3) Is eens een drugsgebruiker, altijd een drugsgebruiker? Of heeft mijn vriend altijd drugs in zijn hoofd en in gedachten?
Dat lijkt me ook enorm persoonlijk. Veel drugservaringen kunnen echt een levensveranderende impact hebben. Ik denk dan vooral aan het gebruik van psychedelica, die inzichten en doorbraken kunnen bieden. Dat kan je leven echt positief veranderen. Dat kan andersom ook, namelijk bij het gebruik en misbruik van drugs zoals speed, wat je leven heel negatief kan beïnvloeden.4) Is drugs de belangrijkste stap die men kan zetten in zijn/haar leven? Is die stap belangrijker dan de studie of beroepskeuze... Dan trouwen of bijvoorbeeld kiezen welke vrienden je hebt?
Nee5) voelen jullie je hoger dan mensen die geen drugs gebruiken, omdat jullie een hogere vorm van levensgenot kennen?
Zelf heb ik wel de behoefte veel te proberen en ontdekken, zo ook met drugs. Maar ook met reizen, koken, leren. Dus voor mij zou het zeker voelen als een gemiste kans. Als je iemand bent die minder nieuwsgierig is, lijkt me dit minder opgaan6) Is mijn leven een gemiste kans zonder drugs?
Absoluut. Ik houd vooral van drugs omdat ik het met vrienden doe en dat nieuwe verbintenissen kan brengen. Soms voel ik me persoonlijk ook kortstondig beter, zoals met xtc. Maar dat gevoel kan ik ook ervaren als ik iets eet dat ik ongelofelijk lekker vind. Of als ik in de natuur ben. Of als ik nieuwe informatie leer en mezelf daar helemaal in verlies en maar door blijf zoeken. Dus ondanks dat ik graag drugs gebruik, vind ik nog veel meer geluk in alle andere dingen die het leven mij geeft. Maar: ook dat is anders als je verslaafd bent geweest. En hoewel anderen op dit forum daar vast meer over willen vertellen, lees ik niets wat daar op lijkt echt in je verhaal terug?7) Weten jullie, gebruikende mensen, wel nog steeds hoe het is om geluk zonder drugs te ervaren? Of vergelijken jullie alles met drugsgeluk? Is het iets dat jullie eigenlijk niet meer kennen, sinds jullie eerste gebruik?
NeeBeschouwen jullie drugsgeluk als de ultieme vorm van geluk, dat zo buitenaards en bijzonder is dat het letterlijk álles te boven gaat?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."