Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Nouja, als Spyro zei: Het kan aan mij liggen maar ik vind deze vragen heel vreemd. Klik om te vergroten... Okey ik ben het er mee eens dat het een vreemde vraag is. Maar als je veel verhalen hoort over drugs, of bijvoorbeeld de Spuiten en Slikken serie van NPO3, dan merk je toch wel echt dat ze doelen op dat drugs het hoogtepunt van je leven is"
"Druktemaker? zei: Drugs kan heel leuk zijn, maar je kent de andere kant niet. ‘Ik kan de hele dag wel chocola eten, ben er dol op’ zeggen mensen ook wel eens. Je hoort ze er niet over dat ze dan nog 2 dagen buikpijn hebben. Niet dat mensen ook werkelijk de hele dag chocola eten, maar je snapt m’n punt vast Klik om te vergroten... Ja wel, maar dat geeft mij ook wel extra zorg, want hoe meer pain hoe meer gain misschien. Dus misschien kan je dan nooit echt gelukkig zijn als je het risico niet neemt en de pijn niet voor lief neemt daarna."
"Druktemaker? zei: Heb je de memo gemist dat bepaalde BN’ers in en uit klinieken gaan? Of is dat het deel wat je niet wil weten? Klik om te vergroten... Nee dat weet ik wel moet ik toegeven. Maar daar hoor je die Emma Wortelboer nooit over, enkel Shownieuws ofzo. Dan zijn er ook nog drugs die nauwelijks verslavings gevoelig werken. Die moet je natuurlijk het liefst elke dag gebruiken om echt wat te beleven. Zo komt het tenminste op mij over bij al die drugs items. Ze doen enorm hun best om enkel de gaafheid te belichten. De risicos en gevaren zijn enkel een detail"
"ljuv zei: Dat is denk ik toch echt wat jij er in hoort. Ze laten ook de heel donkere kant van drugs zien… Hoe het levens kan verwoesten. Dus in die zin: drugs kan voor mensen het hoogtepunt zijn, en voor diezelfde persoon het dieptepunt van geluk betekenen. Je hebt het ook over het “gebruik” van je vriend. Maar hij heeft 1 keer iets van xtc gebruikt zei je? Of klopt die conclusie niet. Want het lijkt me wel heftig om na een drugservaring van een ander, ál deze conclusies voor jezelf te stellen. Al met al komt het voor mij vooral neer op: Definieer wat voor jou geluk betekent en welke dingen jou wél gelukkig maken en handel daar naar. De vergelijking met anderen, zeker als het onbekend voor je is, gaat je niet helpen. Klik om te vergroten... Die conclusie klopt inderdaad, maar één keer. Maar wel een keer om nooit te vergeten voor mijn tenminste. Ookal is het nu bijna twee jaar geleden, het heeft mijn beeld over jezelf zijn en genoeg zijn compleet veranderd. Sinds dat gebruik denk ik toch bij mezelf dat jezelf zijn niet genoeg is. Blijkbaar is een pil nodig om het beste in jezelf naar boven te halen"
"Spyro zei: Waar heb je het over? Klik om te vergroten... Nou de psychedelische drugs zijn natuurlijk helemaal hip en happening en deze worden door veel media helemaal de hemel in geprezen. Maar ik moet toegeven dat ik dan misschien in het verkeerde algoritme zit."
"Javelin FGM-148F zei: Zit je het zo dwars dat je vriend ooit, door 1 x pilletje te nemen, te blij en gelukkig was en je was niet de reden van dat gevoel? Ben jij jaloers? Mag ik je wat vragen? Heb je moeite dat hij ooit op een andere vrouw was verliefd? Klik om te vergroten... Ik heb geen moeite mee met voorgaande relaties. Misschien ben ik inderdaad wel jaloers wat drugs doet ten opzichte van mij. Ik ben saai, drugs is stoer en leuk schijnt. Persoonlijk vind ik het totaal geen probleem als hij leuke dingen ervaart waar ik geen deel van ben. Maar drugs... als hij dat leuk noemt is dat een soort van een ontsnapping uit de echte wereld. Dus dan vind hij de echte wereld blijkbaar niet goed genoeg? dat vind ik een vervelend idee. Dat ik of niks in de wereld genoeg voor hem zal zijn, behalve een surrealistische ervaring met drugs. Dat is toch pijnlijk. Dan zijn alle uitjes en vakanties samen dus minder waard. Maar toegeven dat in jullie velen reacties wat anders staat dat drugs niet verkozen wordt boven menselijke contact en relaties dus dat vind ik wel fijn. Bedankt daarvoor. Maar om nu even te beantwoorden waarom ik drugs, en zelfs die ene keer reden vindt tot zorgen? Snappen jullie dat een beetje? Alsof drugs iets is dat buitenaards goed is. Dat je dat geluk nergens anders vind."
"@ljuv Bedankt voor je uitgebreide antwoord. Ik weet niet of het überhaupt verschil had gemaakt als het van tevoren besproken was. Het voelt voor mij nu eenmaal alsof mijn partner nu hoger en beter is dan mij door zijn gebruik. Ik weet niet precies waarom. Misschien omdat drugsgebruikers vaak populairder en stoerder zijn dat mensen als ik. Ik vind drugs gewoon vreselijk. ik mijdt de term xtc ook zoveel mogelijk omdat ik er misselijk van wordt als ik er te lang over nadenk. Dus een hoopje synthetische troep waarvan je onder invloed raakt en alles is opeens mooier dan mijn leven? Dat vind ik maar naar. Ook vooral omdat het dus blijkbaar juist leuk is om niet jezelf te zijn zoals gezegd. Ik vind het idee van drugs overall gewoon schadelijk en vervelend. Bovendien, hoe aan dat spul te komen. Wat mij betreft is het buitengewoon crimineel. Mijn vriend heeft opzich nog steeds bloed aan zijn handen zitten, hij heeft namelijk meegewerkt aan iets waar veel slachtoffers door vallen. Ik kan daar niet om heen denken, drugs is voor duistere mensen die ook geneigd zijn om te interfereren met het criminele circuit. Ik vind het vervelend om die narigheid te hebben in de relatie. Gelukkig is dat al bijna twee jaar niet. Maar daarom wens ik met heel mijn ziel drugs zoveel mogelijk weg en had ik eigenlijk gewild dat het nooit zo ver kwam. Mijn oude vriend krijg ik niet meer terug, hij is toch altijd een stukje verkocht aan drugs. Hij is ook altijd een deel crimineel nu, ookal moet ik dat leren vergeven. En hij is nu ook altijd een beetje iemand die dus juist zichzelf niet wilde zijn en zichzelf wilde verdoven. Zo zie ik het tenminste."
"Ik ben al wel ruim al 1,5 jaar bezig met therapie maar telkens doorverwijzen. Als ik zou kunnen overnachten in een gekkenhuis waar ik 24/7 psychische zorg krijg dan zou ik daar voor tekenen. En het is oprecht. Dank allen. Ik vind het gebruik van drugs nog steeds crimineel, want je gebruikt dan iets van de zwarte markt en dat heeft een hele wereld daarachter. Zonder vraag geen markt, dus iedere gebruiker is daar wel verantwoordelijk voor. Fast fashion of andere armoedige onethische arbeidsomstandigheden zit ook in de westerse markt en daar probeer ik zo goed als mogelijk om op te letten. Al moet ik zeggen dat kleding enigzins een grotere levensbehoefte is als drugs."
"Bedankt @Zeehond ! Ik heb zeker wel wat aan de berichten die vertellen dat drugs niet perse nodig is voor geluk. Voor mij is het onderwerp gewoon heel breed. Ik probeer gewoon de dingen die mij nog niet helemaal helder zijn, zoals de zwarte markt en de omgang daarmee, specifiek te maken om mijn gevoel beter uit te leggen. Mijn excuses als ik daardoor te weinig stil sta bij jullie antwoorden waar ik mij goed in kan vinden en/of die mij helpen."
"Beste forumleden, Graag wil ik jullie enkele eerlijke vragen stellen over drugs en jullie gebruik daarvan. De titel lijkt mij duidelijk. Ik vraag me al geruime tijd af of ik wel gelukkig kan zijn zonder drugs. Bestaat geluk zonder drugs wel? Graag zou ik zoals vroeger wel weer gaan geloven dat jezelf zijn genoeg is, maar dat drugs zo groot is tegenwoordig, doet anders vermoeden. Ik kreeg te horen dat meer kleur had en heftiger was. En sindsdien zie ik mijn leven zonder drugs geregelde als grijs en suf. Blijkbaar heb je drugs nodig om iets te bereiken in je leven. Om mee te komen met de rest, populair te zijn en dingen écht te ervaren. Jezelf zijn zonder middelengebruik is niet meer genoeg, iets dat ik zo jammer vind. Alcoholgebruik ben ik ook mee gestopt, omdat die associatie met gedragveranderende middelen mij helemaal gek maakte. Dat maakt mij dus nu echt een saaie drugsloze zak in jullie ogen, vandaar mijn gebruikersnaam. Drugs zegt toch echt dat alles wat ik ooit beleefde en nog ga beleven zonder drugs. Ik wil het liefst helemaal geen drugs gebruiken omdat ik dat niet bij mezelf vind passen. Ik vind de handel erin duister en kwaadaardig, ik blijf graag mezelf. Al vind ik leven in een drugssamenleving als deze in Nederland wel erg lastig. Dus veel zorgen dus. Het is daarom een beetje een egoïstisch topic misschien. Maar als jullie met mij mee zouden denken dan wordt dat gewaardeerd. De volgende vragen kunnen misschien een beetje helpen om het concreet te maken; 1) Zijn jullie het er mee eens dat een leven zonder drugs suf en kleurloos is ten opzichte van een leven met drugs? 2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt? 3) Is eens een drugsgebruiker, altijd een drugsgebruiker? Of heeft mijn vriend altijd drugs in zijn hoofd en in gedachten? 4) Is drugs de belangrijkste stap die men kan zetten in zijn/haar leven? Is die stap belangrijker dan de studie of beroepskeuze... Dan trouwen of bijvoorbeeld kiezen welke vrienden je hebt? 5) voelen jullie je hoger dan mensen die geen drugs gebruiken, omdat jullie een hogere vorm van levensgenot kennen? 6) Is mijn leven een gemiste kans zonder drugs? 7) Weten jullie, gebruikende mensen, wel nog steeds hoe het is om geluk zonder drugs te ervaren? Of vergelijken jullie alles met drugsgeluk? Is het iets dat jullie eigenlijk niet meer kennen, sinds jullie eerste gebruik? Beschouwen jullie drugsgeluk als de ultieme vorm van geluk, dat zo buitenaards en bijzonder is dat het letterlijk álles te boven gaat? Groet, Een anonieme drugsloos persoon."