Beetje cliché, maar het begint toch met het aan jezelf erkennen van een verslaving, ook al is die mild. En ergens is het dus ook weer niet zo mild, als je bereid bent 30 minuten door de regen te fietsen om het te halen. Ik herken dat soort dingen wel, al zag ik ze destijds soms niet in. Bijvoorbeeld erop uit gaan om nieuwe wiet in huis te halen en dat het voelde alsof ik iets heel kostbaars ophaalde als ik dan naar de coffeeshop fietste: iets dat me blij zou maken. Of toen ik eens bij mijn ouders was en mijn vaporizer mee had voor mijn vader, zodat hij het eens kon proberen tegen zijn rugpijn en mijn zusje toen opmerkte bij mij: je hebt zo'n grote glimlach op je gezicht, je wordt wel heel blij van die wiet. En ik had nog niet eens genomen. Achteraf gezien zag ik wiet echt als een soort bron van geluk. Destijds leek dat heel onschuldig, ook mede om het imago van wiet als zijnde "softdrug", maar achteraf denk ik dat het niet goed is om jezelf zo afhankelijk te maken van een middel voor je ervaring van geluk.Ik heb jarenlang op exact die plek gestaan, ik vond mezelf niet verslaafd, maar ik denk nu dat ik dat wel was...
Wiet is voor mij echt een "soft drug", het is een dagelijkse gewoonte met een "zachte vriendelijke dwangmatigheid".
De wens / gedachte: "Ik wil een week geen wiet roken om mijn tolerantie af te bouwen zodat het beter werkt" is bij mij kansloos.
Het gebruik ging bij mij regelmatig ten koste van andere activiteiten, de keuze "Zaterdag stoned cocoonen?" of "Zaterdag met de auto ergens heen?" is praktisch altijd op "stoned cocoonen!!" uitgelopen. Zelfs als ik wist dat mijn partner dat liever anders gezien had en ik haar met mijn keuze teleur zou stellen.
Ik heb dagelijks wiet roken altijd "een slechte gewoonte" genoemd, als ik een dag / week / maand geen wiet kon roken dan had ik daar mentaal & fysiek weinig tot geen last van... Maar als ik het wel zou kunnen en mijn wiet ineens op was, zou ik vrijwel zeker 30 minuten door de regen gefietst hebben om het te gaan halen zodat ik niet tot de volgende middag hoefde te wachten om mijn gewoonte ongestoord voort te kunnen blijven zetten...
In plaats van "ernstige ontwenningsverschijnselen" heb ik eerder "ernstige gewenningsverschijnselen" opgelopen: Door "tegen beter weten in" dagelijks een pure joint te roken had ik er veel teveel van nodig, heb ik er veel teveel aan uitgeven, en heb ik alsnog zeer weinig echt kwalitatieve highs behaald...
Ondanks dat ik glashelder inzag dat alleen in de weekenden blowen mij een 100x beter resultaat zou opleveren, bleef ik toch consequent proberen om gewoon stug dagelijks hoog te doseren in de hoop dan ook wel een soort van mijn doel te kunnen bereiken... Wat alleen maar paranoia en een constant hoge tolerantie opleverde.
Momenteel is het voor mij duidelijk: Ik kan er gewoon echt niet verstandig mee om gaan!
Ik zal dan blijkbaar toch wel verslaafd zijn...
Yup, dat "stemmetje" kan soms echt hardnekkig zijn. Al zou ik het eigenlijk nog iets anders willen zeggen:De crux zit 'm wat mij betreft ook niet in de cravings, maar in het feit dat mijn hoofd mij hardnekkige bullshit vertelt. Bijvoorbeeld "gebruiken is fijn" terwijl dat de afgelopen 100 keer niet het geval was. Ik heb er mee leren omgaan en ik weet dat die gedachten van mijn verslaafde brein afkomen en niet van mijn rationele brein, en daardoor gaat dat eindelijk langere tijd goed, maar ik blijf verslaafd.
Mooi gezegd. Ik merk zeker wel dat ik na een periode van hard werken om te veranderen, en dan m.n. mijzelf accepteren, ik de keuze weer teruggekregen heb. Ik kan er voor kiezen het duiveltje er te laten zijn met z'n onzin en toch niet te gebruiken. Ik geloof ook dat verslaving niet middel-specifiek is. Mijn gebruik was vooral een strategie om aan mijn eigen (onzinnige) gedachtengangen te kunnen ontkomen, en daar is nu flink de bezem doorheen gehaald dus hoeft dat niet per sé meer. Ik ben benieuwd wat ik nog meer ga meemaken want ik blijf er mee bezig.Yup, dat "stemmetje" kan soms echt hardnekkig zijn. Al zou ik het eigenlijk nog iets anders willen zeggen:
Dat soort gedachten blijven komen, omdat wij ze blijven geloven. Als jij ze niet koopt, worden ze je ook niet verkocht.
Het is denk ik goed om op je hoede te blijven, zeker in de periode na de full-on (onbewuste) verslaving, al geloof ik er persoonlijk wel in dat verslaving (ik zie verslaving meer overkoepelend, niet specifiek verslaving aan 1 ding. Eigenlijk zie ik verslaving zoals @LucidLucy het eerder ook omschreef) écht overkomen kan worden. Middels contentheid van binnenuit.
De mate waarin het van binnenuit gehaald wordt is evenredig met de mate waarin niet meer extern gezocht wordt.
Hoewel het zelfvertrouwen en ook de zelfliefde (kun je ze eigenlijk apart zien...?) van binnenuit komen, kun je het soms makkelijker maken dat te voelen door eerst dingen "extern" te doen. Bijvoorbeeld, een periode niet gebruiken en zo dat voorzetje te geven naar je innerlijke zelfvertrouwen.bij mij is het vooral geen liefde hebben voor mezelf die me nekt
ik gun me eigen geen herstel om van de verslaving af te komen heel laag zelfbeeld zonder me vaak af helpt niet zo vaak mee met dingen als dat ik ergens diep van binnen wil / zou moeten doen
best echt heel veel dingen meegemaakt en meer de sfeer thuis van huilen is voor watjes problemen bestaan niet en als je ergens moeite mee hebt gebruik je maar drugs vanuit mijn vader dan, mijn moeder is/blijft echt alles voor mij en zelfs die manipuleer ik soms dankzij die kut verslaving ,
ik denk dat als ik meer in mezelf zou geloven dat ik dingen kan dat dat stemmetje wat ik dag in dag uit heb er minder aan zou toegeven
Het is denk ik sowieso goed om op je hoede te blijven voor "concluderende gedachten". Oftewel: gedachten die claimen dat iets nu niet meer zal gebeuren. Dat is namelijk datzelfde "stemmetje" weer en o man, die fucker heeft me al te vaak om de tuin geleid...Mooi gezegd. Ik merk zeker wel dat ik na een periode van hard werken om te veranderen, en dan m.n. mijzelf accepteren, ik de keuze weer teruggekregen heb. Ik kan er voor kiezen het duiveltje er te laten zijn met z'n onzin en toch niet te gebruiken. Ik geloof ook dat verslaving niet middel-specifiek is. Mijn gebruik was vooral een strategie om aan mijn eigen (onzinnige) gedachtengangen te kunnen ontkomen, en daar is nu flink de bezem doorheen gehaald dus hoeft dat niet per sé meer. Ik ben benieuwd wat ik nog meer ga meemaken want ik blijf er mee bezig.
Aan de andere kant, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.Met heel veel dingen eens , ergens wel sad om te merken hoeveel dingen die hier gezegd zijn ook voor mij gelden
Dit is de laatste tijd bij mezelf ook een soort strijd. Aan de ene kant heb ik alle vertrouwen in de verschillende 12 stappen programma's omdat het m'n leven heeft gered en me een gestructureerde manier bied om mezelf te ontwikkelen en de bezem door m'n hoofd te halen.Het is denk ik sowieso goed om op je hoede te blijven voor "concluderende gedachten". Oftewel: gedachten die claimen dat iets nu niet meer zal gebeuren. Dat is namelijk datzelfde "stemmetje" weer en o man, die fucker heeft me al te vaak om de tuin geleid...
En tóch denk ik wel (ik weet hoe tegenstrijdig dat klinkt) dat verslaving op langere termijn echt kan verdwijnen. Omdat de perioden van niet meer extern zoeken langer worden. Alsnog ervaar ik (voor kortere periodes) dat ik weer in die verslaving mindset zit en het is denk ik cruciaal om dat dan wel te erkennen, met name tegenover mezelf.
Net niet.
Imo staan cravings niet gelijk aan verslaving.
Toegeven aan die cravings is dat wel.
Ik kan elke dag trek hebben in Mcdonalds, ik eet het eens per 2 maand.
Ben ik dan verslaafd?
* Of je moet bedoelen dat je elke dag toegeeft aan de cravings.
Cravings heb je elke dag."Verslaving"="Elke Dag".
Als je elke dag naar de Mac moet, ben je Mac verslaafd. Als je 2 keer in de maand naar de Mac moet, ben je te lui, om iets normaals te eten.
Lees het Mac gedeelte.lol die definitie dat iets elke dag moet gebeuren is echt niet vereist om het een verslaving te noemen, die gedachte/redenering is echt kul
Craving, echte craving, die craving, waardoor je irrationeel gaat denken.Cravings heb je elke dag.
Maar als je er niet aan toe geeft geef je toch niet toe aan de verslaving?
Het Mac gedeelte moet je een opnieuw lezen vermoed ik.
lol die definitie dat iets elke dag moet gebeuren is echt niet vereist om het een verslaving te noemen, die gedachte/redenering is echt kul
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."