dan dobber je maar wat rond op die stille oceaan en verbrand je door de zon!
Deze ga ik onthouden. Wat is dat een mooie, rakende pakkende, zin.
Moest voor therapie bij het nieuwe blok een zin bedenken die je echt aanspreekt.
Ik denk dat het deze wordt.
Een soort doel/missie is dus zeker wel belangrijk denk ik.
Ja, dat is een heel belangrijk iets.
En juist daar gaat het ook heel vaak mis met verslaving denk ik. Heb je een verkeerd doel (leg je de lat te hoog, of past het niet bij je) of heb je noodgedwongen geen doel (door bv ziekte) dan ligt een middel wat je net even een mooi moment kan geven of je even de rust en roest kan geven op de loer.
Althans bij mij werkt het zo.
Voor mijn defensie tijd heb ik veel gebruikt. Echt vanalles. Maar ik kon er altijd ook heel makkelijk vanaf blijven, omdat ik een droom had die ik nastreefde.
En het was gebruik met vrienden. Lang leve de lol. Ieder weekend weer. Geld als water en geen enkele zorgen.
Toen ik net terug kwam met de gevolgen van die klappen op mijn kop en ptss draafde ik door in gebruik. De rust zoeken in de downers, niet kunnen functioneren en dan weer die upper er tegen aan.
En nu ... nu zoek ik nog wel eens soms die grenzen op (en ga ze over).
Ben je dan verslaafd? Ik denk het niet. Want ik kan gelukkig heel goed de rem bedienen. En vaak is dat eerste tikje op die rem: "En nu niet beginnen".
Maar soms maak ik ook de keuze om wel te beginnen. Om wel net even die rust te zoeken. Maar dan is het de kunst om te denken: "Morgen niet weer".
Gelukkig lukt mij dat, maar ik weet dat niet iedereen dat kan.
Ik ben ook van mening dat drugs of alcohol lang niet altijd slecht is. Juist als die escape.
Maar er juist mee weten om te kunnen gaan. Dat is een heel ander en een heel lastig iets.
En nee, ik ben ook geen heilig boontje. Ook ik ga, nu anno 2024, echt wel eens mijn grenzen over. Ook ik trap soms op dat gaspedaal ipv die rem, en de dag erna om de koppeling. Ik denk dat we dat allemaal hier op het forum wel kennen, maar ook mensen daar buiten.