#1
zo verslaafd als maar kan.. al jaren. wiet en speed en in de weekenden xtc of wat er ook maar op het padje komt er bij. 🤚
Vind jij jezelf verslaafd?
198 antwoorden
25 weergaven
18-5-2026
#2
Verslaafd? nee.
Cravings zoals hier eerder uitgesproken werden? Ja.
Cravings die voortkomen uit een verslaving? Ja.
Ben ik verslaafd omdat ik heel soms toegeef aan die cravings? Nee.
Cravings zoals hier eerder uitgesproken werden? Ja.
Cravings die voortkomen uit een verslaving? Ja.
Ben ik verslaafd omdat ik heel soms toegeef aan die cravings? Nee.
#3
Zeker verslaafd !! Ik denk dat er niks is wat ik niet heb gebruikt vroeger !! Ben benieuwd hoe nu verder gaat, hoelang zijn mensen clean voor ze hun eigen levens vreugde terug krijgen want dat mis ik behoorlijk het liefst slaap ik de hele dag
#4
Op zulke momenten moet het onderste uit de kan. En dat ligt meer aan gedrag dan de substantie die ik tot mij neem.
#5
Als ik eerlijk ben ik wel verslaafd.
Niet zozeer aan een middel maar meer het gebruik en de roes.
Niet zozeer aan een middel maar meer het gebruik en de roes.
#6
Niet verslaafd in de zin van dat gebruik mijn leven negatief beïnvloed. Maar het dat heeft het wel een tijdje gedaan. Ben blij dat ik daar van af ben.
#7
De crux zit 'm wat mij betreft ook niet in de cravings, maar in het feit dat mijn hoofd mij hardnekkige bullshit vertelt. Bijvoorbeeld "gebruiken is fijn" terwijl dat de afgelopen 100 keer niet het geval was. Ik heb er mee leren omgaan en ik weet dat die gedachten van mijn verslaafde brein afkomen en niet van mijn rationele brein, en daardoor gaat dat eindelijk langere tijd goed, maar ik blijf verslaafd.Net niet.
Imo staan cravings niet gelijk aan verslaving.
Toegeven aan die cravings is dat wel.
Ik kan elke dag trek hebben in Mcdonalds, ik eet het eens per 2 maand.
Ben ik dan verslaafd?
* Of je moet bedoelen dat je elke dag toegeeft aan de cravings.
#8
Ik duim met je mee dat je hoofd op een gegeven moment stopt met je die hardnekkige bullshit te vertellen. Net zoals het dat bij mij ook deed.De crux zit 'm wat mij betreft ook niet in de cravings, maar in het feit dat mijn hoofd mij hardnekkige bullshit vertelt. Bijvoorbeeld "gebruiken is fijn" terwijl dat de afgelopen 100 keer niet het geval was. Ik heb er mee leren omgaan en ik weet dat die gedachten van mijn verslaafde brein afkomen en niet van mijn rationele brein, en daardoor gaat dat eindelijk langere tijd goed, maar ik blijf verslaafd.
Het stemmetje die zegt " een keer kan geen kwaad", "gebruiken is fijn" is verleden tijd.
#9
Een van de ergste verslaving is gist - bijna iedereen heeft die verslaving maar niemand weet het. Maar wat smeekt er constant om al die suikers en zetmeel? Gist! Stop er maar eens een maand totaal mee dan merk je hoe lastig dat is.
#10
Dank, dat is een hoopgevend bericht. 🙏Ik duim met je mee dat je hoofd op een gegeven moment stopt met je die hardnekkige bullshit te vertellen. Net zoals het dat bij mij ook deed.
Het stemmetje die zegt " een keer kan geen kwaad", "gebruiken is fijn" is verleden tijd.
#11
Yup, dat "stemmetje" kan soms echt hardnekkig zijn. Al zou ik het eigenlijk nog iets anders willen zeggen:De crux zit 'm wat mij betreft ook niet in de cravings, maar in het feit dat mijn hoofd mij hardnekkige bullshit vertelt. Bijvoorbeeld "gebruiken is fijn" terwijl dat de afgelopen 100 keer niet het geval was. Ik heb er mee leren omgaan en ik weet dat die gedachten van mijn verslaafde brein afkomen en niet van mijn rationele brein, en daardoor gaat dat eindelijk langere tijd goed, maar ik blijf verslaafd.
Dat soort gedachten blijven komen, omdat wij ze blijven geloven. Als jij ze niet koopt, worden ze je ook niet verkocht.
Het is denk ik goed om op je hoede te blijven, zeker in de periode na de full-on (onbewuste) verslaving, al geloof ik er persoonlijk wel in dat verslaving (ik zie verslaving meer overkoepelend, niet specifiek verslaving aan 1 ding. Eigenlijk zie ik verslaving zoals @LucidLucy het eerder ook omschreef) écht overkomen kan worden. Middels contentheid van binnenuit.
De mate waarin het van binnenuit gehaald wordt is evenredig met de mate waarin niet meer extern gezocht wordt.
#12
Met heel veel dingen eens , ergens wel sad om te merken hoeveel dingen die hier gezegd zijn ook voor mij gelden
#13
Mooi gezegd. Ik merk zeker wel dat ik na een periode van hard werken om te veranderen, en dan m.n. mijzelf accepteren, ik de keuze weer teruggekregen heb. Ik kan er voor kiezen het duiveltje er te laten zijn met z'n onzin en toch niet te gebruiken. Ik geloof ook dat verslaving niet middel-specifiek is. Mijn gebruik was vooral een strategie om aan mijn eigen (onzinnige) gedachtengangen te kunnen ontkomen, en daar is nu flink de bezem doorheen gehaald dus hoeft dat niet per sé meer. Ik ben benieuwd wat ik nog meer ga meemaken want ik blijf er mee bezig.Yup, dat "stemmetje" kan soms echt hardnekkig zijn. Al zou ik het eigenlijk nog iets anders willen zeggen:
Dat soort gedachten blijven komen, omdat wij ze blijven geloven. Als jij ze niet koopt, worden ze je ook niet verkocht.
Het is denk ik goed om op je hoede te blijven, zeker in de periode na de full-on (onbewuste) verslaving, al geloof ik er persoonlijk wel in dat verslaving (ik zie verslaving meer overkoepelend, niet specifiek verslaving aan 1 ding. Eigenlijk zie ik verslaving zoals @LucidLucy het eerder ook omschreef) écht overkomen kan worden. Middels contentheid van binnenuit.
De mate waarin het van binnenuit gehaald wordt is evenredig met de mate waarin niet meer extern gezocht wordt.
#14
Hoewel het zelfvertrouwen en ook de zelfliefde (kun je ze eigenlijk apart zien...?) van binnenuit komen, kun je het soms makkelijker maken dat te voelen door eerst dingen "extern" te doen. Bijvoorbeeld, een periode niet gebruiken en zo dat voorzetje te geven naar je innerlijke zelfvertrouwen.bij mij is het vooral geen liefde hebben voor mezelf die me nekt
ik gun me eigen geen herstel om van de verslaving af te komen heel laag zelfbeeld zonder me vaak af helpt niet zo vaak mee met dingen als dat ik ergens diep van binnen wil / zou moeten doen
best echt heel veel dingen meegemaakt en meer de sfeer thuis van huilen is voor watjes problemen bestaan niet en als je ergens moeite mee hebt gebruik je maar drugs vanuit mijn vader dan, mijn moeder is/blijft echt alles voor mij en zelfs die manipuleer ik soms dankzij die kut verslaving ,
ik denk dat als ik meer in mezelf zou geloven dat ik dingen kan dat dat stemmetje wat ik dag in dag uit heb er minder aan zou toegeven
Maar ik weet hoe het is om dat zelfvertrouwen even helemaal kwijt lijken te zijn, niet leuk.
Maar ervoor vechten is het allemaal waard. Op een gegeven moment zie je het licht aan het einde van de tunnel. Je komt er sowieso, maar wanneer je het ziet, weet je dat de dagen van duisternis geteld zijn en gaat het in versneld tempo.
#15
Het is denk ik sowieso goed om op je hoede te blijven voor "concluderende gedachten". Oftewel: gedachten die claimen dat iets nu niet meer zal gebeuren. Dat is namelijk datzelfde "stemmetje" weer en o man, die fucker heeft me al te vaak om de tuin geleid...Mooi gezegd. Ik merk zeker wel dat ik na een periode van hard werken om te veranderen, en dan m.n. mijzelf accepteren, ik de keuze weer teruggekregen heb. Ik kan er voor kiezen het duiveltje er te laten zijn met z'n onzin en toch niet te gebruiken. Ik geloof ook dat verslaving niet middel-specifiek is. Mijn gebruik was vooral een strategie om aan mijn eigen (onzinnige) gedachtengangen te kunnen ontkomen, en daar is nu flink de bezem doorheen gehaald dus hoeft dat niet per sé meer. Ik ben benieuwd wat ik nog meer ga meemaken want ik blijf er mee bezig.
Het kan geen gedachte zijn die je ofwel gelooft of niet.
En tóch denk ik wel (ik weet hoe tegenstrijdig dat klinkt
#16
Aan de andere kant, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.Met heel veel dingen eens , ergens wel sad om te merken hoeveel dingen die hier gezegd zijn ook voor mij gelden
Ik denk dat heel veel verslavingsproblematiek ongemerkt door kan gaan, door verslaving te zien als afzonderlijke verslavingen aan middelen, activiteiten, etc. Terwijl de verslaving(-smindset) daar eigenlijk onder ligt. Ik denk dat praktisch iedereen geregeld die verslavingsmindset heeft. Maar als "jouw" verslaving sociaal geaccepteerd wordt, kun je er "lekker" mee doorgaan.
#17
bij mij is het vooral geen liefde hebben voor mezelf die me nekt
ik gun me eigen geen herstel om van de verslaving af te komen heel laag zelfbeeld zonder me vaak af helpt niet zo vaak mee met dingen als dat ik ergens diep van binnen wil / zou moeten doen
best echt heel veel dingen meegemaakt en meer de sfeer thuis van huilen is voor watjes problemen bestaan niet en als je ergens moeite mee hebt gebruik je maar drugs vanuit mijn vader dan, mijn moeder is/blijft echt alles voor mij en zelfs die manipuleer ik soms dankzij die kut verslaving ,
ik denk dat als ik meer in mezelf zou geloven dat ik dingen kan dat dat stemmetje wat ik dag in dag uit heb er minder aan zou toegeven
ik gun me eigen geen herstel om van de verslaving af te komen heel laag zelfbeeld zonder me vaak af helpt niet zo vaak mee met dingen als dat ik ergens diep van binnen wil / zou moeten doen
best echt heel veel dingen meegemaakt en meer de sfeer thuis van huilen is voor watjes problemen bestaan niet en als je ergens moeite mee hebt gebruik je maar drugs vanuit mijn vader dan, mijn moeder is/blijft echt alles voor mij en zelfs die manipuleer ik soms dankzij die kut verslaving ,
ik denk dat als ik meer in mezelf zou geloven dat ik dingen kan dat dat stemmetje wat ik dag in dag uit heb er minder aan zou toegeven
#18
Dit is de laatste tijd bij mezelf ook een soort strijd. Aan de ene kant heb ik alle vertrouwen in de verschillende 12 stappen programma's omdat het m'n leven heeft gered en me een gestructureerde manier bied om mezelf te ontwikkelen en de bezem door m'n hoofd te halen.Het is denk ik sowieso goed om op je hoede te blijven voor "concluderende gedachten". Oftewel: gedachten die claimen dat iets nu niet meer zal gebeuren. Dat is namelijk datzelfde "stemmetje" weer en o man, die fucker heeft me al te vaak om de tuin geleid...
Aan de andere kant geeft het echt een duidelijk stempel dat verslaving an sich chronisch is. Het zal nooit verdwijnen.
In Zen leer ik dan juist weer dat al die denkconstructies maar een beeld zijn van de werkelijkheid. Het ís niet te verkelijkheid. M.a.w. het denkbeeld heeft de kracht die ik er zelf aan plak. Dus als ik maar blijf zeggen geloven dat ik altijd verslaafd zal blijven, dan is dat ook zo. Het is een self fulfilling prophecy.
Aan de andere kant leer ik natuurlijk omgaan met die verslaafde manier van denken en kan je ook echt hersteld raken. Ook dat zeggen ze bij de stappenprogramma's.
Maar gecontroleerd gebruiken zou er nooit meer in zitten. En dat denkbeeld heb ik ook heel vaak aan mezelf bewezen. Dan wel met de middelen die erom bekend staan. Denk aan coke, 3mmc of pyro's. Als ik de eerste oppak, ga ik door tot er iets ingrijpends gebeurt. Dan pas kan ik stoppen.
Ik vraag me toch af als ik dat gehele denkbeeld los zou laten en wat jaren na actieve verslaving onder strikte regels de middelen gebruik waarvan velen hier zeggen dat dat gecontroleerd kan. Denk aan: MDMA, LSD, DMT, Truffels, e.d. Zou dat dan goed gaan?
Zou ik niet inneens op zoek gaan naar keta, naar wiet, kortom naar middelen waarvan ik van tevoren dondersgoed weet dat ik dat niet gecontroleerd kan?
Voorlopig ben ik nog lang niet van plan om me aan zo'n experiment te wagen. The risks don't outweigh the rewards. .aar het is wel iets wat ik me afvraag omdat twee leren waar ik mee bezig ben, zich daarin fundamenteel tegenspreken.
En tóch denk ik wel (ik weet hoe tegenstrijdig dat klinkt) dat verslaving op langere termijn echt kan verdwijnen. Omdat de perioden van niet meer extern zoeken langer worden. Alsnog ervaar ik (voor kortere periodes) dat ik weer in die verslaving mindset zit en het is denk ik cruciaal om dat dan wel te erkennen, met name tegenover mezelf.
En dat is dan ook het lastige denk ik. Nu kan ik misschien afstand nemen van het verslaafde stemmetje. Maar zoals in Zen / mindfulness is het ook lastig om altijd 'aanwezig' te zijn om altijd aandacht te hebben.
Dus ik zie het wel gebeuren dat zodra het bewustzijn verandert door inname van het middel, het brein heel snel in de verspavingsmindset beland. En zie er dan maar eens uit te komen zonder die ingrijpende gebeurtenis.
Lastig dit haha
#19
mijn gebruik (toen 1x per 3 weken nu 1x per week) werd ook niet als "verslaving" gezien ik was het daar totaal mee oneens
#20
Net niet.
Imo staan cravings niet gelijk aan verslaving.
Toegeven aan die cravings is dat wel.
Ik kan elke dag trek hebben in Mcdonalds, ik eet het eens per 2 maand.
Ben ik dan verslaafd?
* Of je moet bedoelen dat je elke dag toegeeft aan de cravings.
"Verslaving"="Elke Dag".
Als je elke dag naar de Mac moet, ben je Mac verslaafd. Als je 2 keer in de maand naar de Mac moet, ben je te lui, om iets normaals te eten.