Beetje cliché, maar het begint toch met het aan jezelf erkennen van een verslaving, ook al is die mild. En ergens is het dus ook weer niet zo mild, als je bereid bent 30 minuten door de regen te fietsen om het te halen. Ik herken dat soort dingen wel, al zag ik ze destijds soms niet in. Bijvoorbeeld erop uit gaan om nieuwe wiet in huis te halen en dat het voelde alsof ik iets heel kostbaars ophaalde als ik dan naar de coffeeshop fietste: iets dat me blij zou maken. Of toen ik eens bij mijn ouders was en mijn vaporizer mee had voor mijn vader, zodat hij het eens kon proberen tegen zijn rugpijn en mijn zusje toen opmerkte bij mij: je hebt zo'n grote glimlach op je gezicht, je wordt wel heel blij van die wiet. En ik had nog niet eens genomen. Achteraf gezien zag ik wiet echt als een soort bron van geluk. Destijds leek dat heel onschuldig, ook mede om het imago van wiet als zijnde "softdrug", maar achteraf denk ik dat het niet goed is om jezelf zo afhankelijk te maken van een middel voor je ervaring van geluk.Ik heb jarenlang op exact die plek gestaan, ik vond mezelf niet verslaafd, maar ik denk nu dat ik dat wel was...
Wiet is voor mij echt een "soft drug", het is een dagelijkse gewoonte met een "zachte vriendelijke dwangmatigheid".
De wens / gedachte: "Ik wil een week geen wiet roken om mijn tolerantie af te bouwen zodat het beter werkt" is bij mij kansloos.
Het gebruik ging bij mij regelmatig ten koste van andere activiteiten, de keuze "Zaterdag stoned cocoonen?" of "Zaterdag met de auto ergens heen?" is praktisch altijd op "stoned cocoonen!!" uitgelopen. Zelfs als ik wist dat mijn partner dat liever anders gezien had en ik haar met mijn keuze teleur zou stellen.
Ik heb dagelijks wiet roken altijd "een slechte gewoonte" genoemd, als ik een dag / week / maand geen wiet kon roken dan had ik daar mentaal & fysiek weinig tot geen last van... Maar als ik het wel zou kunnen en mijn wiet ineens op was, zou ik vrijwel zeker 30 minuten door de regen gefietst hebben om het te gaan halen zodat ik niet tot de volgende middag hoefde te wachten om mijn gewoonte ongestoord voort te kunnen blijven zetten...
In plaats van "ernstige ontwenningsverschijnselen" heb ik eerder "ernstige gewenningsverschijnselen" opgelopen: Door "tegen beter weten in" dagelijks een pure joint te roken had ik er veel teveel van nodig, heb ik er veel teveel aan uitgeven, en heb ik alsnog zeer weinig echt kwalitatieve highs behaald...
Ondanks dat ik glashelder inzag dat alleen in de weekenden blowen mij een 100x beter resultaat zou opleveren, bleef ik toch consequent proberen om gewoon stug dagelijks hoog te doseren in de hoop dan ook wel een soort van mijn doel te kunnen bereiken... Wat alleen maar paranoia en een constant hoge tolerantie opleverde.
Momenteel is het voor mij duidelijk: Ik kan er gewoon echt niet verstandig mee om gaan!
Ik zal dan blijkbaar toch wel verslaafd zijn...
Voor mij kwam dat gevoel (zin in de dag hebben) pas met het vinden van mijn persoonlijke missie/doel.Ik bedenk me nog wat, als ik nu weer terug ga aan de opiaten heb ik gelijk weer zin in het leven en om dingen tedoen
Maar ik wil gewoon de energie weer hebben om vrolijk naar een verjaardag tegaan inplaats van afzeggen of tevreden zijn dat ik wakker ben geworden om 8 uur en zin in de dag heb
Dat zou toch terug moeten komen natuurlijk niet meer die energie die ik van de opiaten kreeg maar wel energie van uit mezelf dat ik tevreden ben
Zit indd wat in, voel me totaal niet slecht ! Maar ja ook niet happy maar goed dat kan ook niet altijd maar het is niet dat ik in een depressie zit ofzo voel mee normaalVoor mij kwam dat gevoel (zin in de dag hebben) pas met het vinden van mijn persoonlijke missie/doel.
Imo zijn we als mensen tegenwoordig ook wat te gefixeerd op dat gevoel moeten hebben. In plaats van goed, kun je je ook neutraal voelen. Neutraal is niet meteen slecht. Ik heb me lang neutraal gevoeld en toegegeven was ik daar vaak ook niet tevreden mee. In bepaalde zin is dat ook weer niet verkeerd, omdat dat waarschijnlijk meehelpt met de drive voor het vinden van je doel/missie, maar imo is het ook belangrijk om oké te zijn met je neutraal te voelen totdat je dat gevoel krijgt van zin hebben in de dag omdat je dat gevonden hebt wat je vervuld. (groter doel/betekenis)
Vandaag geslapen van 1 tot 9 voor het eerst en gister wat gegeten ik kan weer lachen.Voor mij kwam dat gevoel (zin in de dag hebben) pas met het vinden van mijn persoonlijke missie/doel.
Imo zijn we als mensen tegenwoordig ook wat te gefixeerd op dat gevoel moeten hebben. In plaats van goed, kun je je ook neutraal voelen. Neutraal is niet meteen slecht. Ik heb me lang neutraal gevoeld en toegegeven was ik daar vaak ook niet tevreden mee. In bepaalde zin is dat ook weer niet verkeerd, omdat dat waarschijnlijk meehelpt met de drive voor het vinden van je doel/missie, maar imo is het ook belangrijk om oké te zijn met je neutraal te voelen totdat je dat gevoel krijgt van zin hebben in de dag omdat je dat gevonden hebt wat je vervuld. (groter doel/betekenis)
Ik kan het ook op die manier zien, alleen maakt het bij mij niet uit of dat "iets", pillen van de psychiater zijn of wiet of peuken of alcohol. En ik kon echt geen dag zonder meerdere middelen.Mooi om jullie visies te lezen over verslaving.
Ik kijk ook vooral naar; "gebruik ik iets langdurig om mijn stemmen om te turnen. Lees; mij beter te voelen"
Wie kan het ook zo bekijken?
Ik gebruik zelf ook wel eens wat. Ook om bv mijn stemming te veranderen en om ff te ontsnappen. Is dat dan verslaafd? Ik denk het niet, want ik heb het lang niet altijd nodig.
Maar is dit binge? Das een goeie vraag
Heel fijn om te lezen dat je de dagen zo goed doorkomt. Als ik dit bericht lees vraag ik me (zoals wel vaker) af wat men onder het begrip 'verslaving' verstaat. Je geeft aan dat je sport en spelletjes nodig hebt om de dagen door te komen, maar ik denk dat we allemaal wel iets om handen moeten hebben om de dag door te komen. Sporten is (meestal) een vrij gezonde routine om in je dagelijkse leven in te bouwen. Is dit dan een verslaving? Wanneer ben je niet verslaafd? Als je de hele dag op de bank ligt en letterlijk niets uitvoert? Ik weet dat sporten ook kan ontaarden in een obsessie of verslaving, maar wanneer bereik je dit punt? Dat maakt verslaving denk ik ook zo complex, het is voor iedereen anders en een ontzettend relatief begrip. Mooi om met elkaar hier onze visies de delen, een van de grote krachten van dit forum.Ik kan het ook op die manier zien, alleen maakt het bij mij niet uit of dat "iets", pillen van de psychiater zijn of wiet of peuken of alcohol. En ik kon echt geen dag zonder meerdere middelen.
Nu heb ik voorlopig even geen middelen nodig om de dagen positief te beleven, maar wel sport, spelletjes, en andere nieuwe gewoontes. Ik ben dus nog wel verslaafd, maar steeds meer op een positieve manier.
Ja, interessante discussie. Ik denk ook dat meeste mensen wel "verslaafd" zijn. Of we zijn slaaf van onze gewoontes. Veel mensen lukt het nog wel om bepaalde slechte gewoontes te vervangen voor betere gewoontes.Wanneer ben je niet verslaafd?
Het (soms bijna constante) gevoel van gebrek dat opgevuld moet lijken te worden (met voor de een het ene middel, voor de ander een gewoonte en voor weer een ander een combinatie daarvan of wat voor iets dan ook) is denk ik de echte onderliggende oorzaak. Een middel of gewoonte is slechts 1 van die manieren om dat mee proberen op te vullen/weg te krijgen.Ja, interessante discussie. Ik denk ook dat meeste mensen wel "verslaafd" zijn. Of we zijn slaaf van onze gewoontes. Veel mensen lukt het nog wel om bepaalde slechte gewoontes te vervangen voor betere gewoontes.
Mij is het voorlopig gelukt om wiet blowen te vervangen door sporten, spelletjes, obsessie voor gezond eten ed.
Als iemand denkt dat ie voor altijd verslaafd is aan Cocaïne, alcohol of 3mmc bijvoorbeeld, dan noem ik dat nonsense. Maar even gewoonte vervangen kan wel een haast onmogelijke opdracht lijken!
Vandaag geslapen van 1 tot 9 voor het eerst en gister wat gegeten ik kan weer lachen.
Ben er nu precies 2 weken van af en begin langzaam honger te krijgen en de zin in opiaten is er ook niet !!! Ik voel me een beetje leeg maar dat is niet gek na 10 jaar opiaten
Ik speel juist geen spelletjes!! Ik luister muziek en verder kijk ik tv en zelf de tv is niet echt chill ik merk echt dat ik veel in de tuin zit en een peuk rook ! Verder leen ik een hond elke dag 1 uurtje om te lopenHeel fijn om te lezen dat je de dagen zo goed doorkomt. Als ik dit bericht lees vraag ik me (zoals wel vaker) af wat men onder het begrip 'verslaving' verstaat. Je geeft aan dat je sport en spelletjes nodig hebt om de dagen door te komen, maar ik denk dat we allemaal wel iets om handen moeten hebben om de dag door te komen. Sporten is (meestal) een vrij gezonde routine om in je dagelijkse leven in te bouwen. Is dit dan een verslaving? Wanneer ben je niet verslaafd? Als je de hele dag op de bank ligt en letterlijk niets uitvoert? Ik weet dat sporten ook kan ontaarden in een obsessie of verslaving, maar wanneer bereik je dit punt? Dat maakt verslaving denk ik ook zo complex, het is voor iedereen anders en een ontzettend relatief begrip. Mooi om met elkaar hier onze visies de delen, een van de grote krachten van dit forum.
Had het er gister nog met mijn vriend over hoe we beiden tegenwoordig moeite hebben om ons te verliezen in een game, waar dat vroeger zo makkelijk was.Ik speel juist geen spelletjes!! Ik luister muziek en verder kijk ik tv en zelf de tv is niet echt chill ik merk echt dat ik veel in de tuin zit en een peuk rook ! Verder leen ik een hond elke dag 1 uurtje om te lopen
Het game op de telefoon deed ik eerst heel veel maar vind ik nu niks aan
Ja ik ben nog net voor de computer uit was ! Maar toen de PlayStation 1 uitkwam deden we dat hele dagen 🤔 maar toen ik 14 werd ben ik gaan watersporten echt achter een boot wakeboarden dat was er toen net ! Dat jaren gedaan en toen kreeg ik mijn ongeluk en ben ik daarna enorm hard en veel gaan sporten 7 jaar heb ik me enorm goed gevoeld tot ik weer een ongeluk kreeg en met opiaten in aan raking kwam en sinds die tijd ging ik Casino games spelen kon ik helemaal in op gaan😀 maar nu ik er van af ben trekt het mij totaal niet meer. Ik vind het nu behoorlijk lastig om wat tedoen dus ik leen elke dag een uur een hond van goede kennissen en verder doe ik de hele dag niet veelHad het er gister nog met mijn vriend over hoe we beiden tegenwoordig moeite hebben om ons te verliezen in een game, waar dat vroeger zo makkelijk was.
Films en series vind ik niets meer aan (kan ik niet meer in ontsnappen), muziek kan me nog wel grijpen, al gebeurt dat het makkelijkste tijdens het autorijden.
Het zijn eigenlijk allemaal pogingen om te ontsnappen aan mezelf, meer specifiek: de leegte in mezelf.
Die nu 1 voor 1 niet meer slagen in dat doel (van ontsnappen aan mezelf). Wellicht dat dit de intelligentie van het lichaam/de natuur of wellicht de spirit/ziel is, om de mens te forceren terug te komen naar zichzelf, niet meer te ontsnappen.
Knap dat je van de fentanyl af bent.Agja over 2 weken moet ik weer aan het werk, gelukkig voor mezelf dus kan dat doen in mijn eigen tempo mijn vrouw werkt gewoon door en mijn vader ook dus die mazzel heb ik dat ik even de rust kan pakken
Ik ben nu stabiel en niet meer van die hoge pieken en dalen
Niet te vroeg juichen 2 weken is niks ! Ben ook half jaar van de oxyxodon af geweest!Knap dat je van de fentanyl af bent.
Wat je nu aan leegte voelt, gaat de komende tijd wel beter worden. Respect voor je doorzettings- en relativeringsvermogen.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."