Mooi gezegd.
Maar kun je er tegenwoordig echt van rond komen? Gezien alles zo duur is.
Hun krijgen misschien wel nog toeslagen
Ja dan krijg je toeslagen. (Huur en zorg)
Zonder die toeslagen zou het wel héél moeilijk worden nu, zoniet onmogelijk.
Als je het als hangmat gebruikt dan heb je maar weinig eigenwaarde 😐
In het reïntegratie traject dat ik zat, werd me verteld dat de meesten daar niet echt aan het werk willen, maar gewoon het minimale doen, om die uitkering maar te rekken.
En ja, dat is het vaak: weinig eigenwaarde hebben: niet goed zien hoe jij kunt bijdragen aan de maatschappij door je talenten te benutten. Of simpelweg: niet weten wat die talenten eigenlijk zijn.
Er wordt weleens gezegd: luie bijstandstrekkers. Hoewel die er ook vast echt zijn, denk ik niet dat het meestal echt luiheid is, maar eerder het niet weten hoe je een bestaan voor jezelf kunt maken dat niet ziel-dodend is. Gewoon 'een' baan is niet de oplossing. Je moet iets vinden waarbij je vanuit jezelf voelt: dit wíl ik en ik ga hiervoor.
Voorheen zetten ze mensen in de bijstand in zo'n integratie traject nog weleens in een of andere fabriek, repetitief werk te doen, ongeacht het opleidingsniveau. Nu begrijpen ze (hier tenminste) dat voor langdurig/definitief uit de bijstand gepast werk gevonden moet worden.
Maar het blijft zo, dat op een gegeven moment de persoon zélf iets moet willen gaan doen. Zélf een visie krijgt waar hij/zij naartoe gaat werken. Anders wordt het een kwestie van je reïntegratie coach die de hele kar moet trekken en degene in de uitkering laat zich maar voortslepen (met soms de nagels nog in het zand). Niet omdat diegene per se lui is, maar omdat diegene geen visie heeft voor werk dat echt voldoening zal geven voor hem/haar specifiek. Natuurlijk wil je liever niet echt meewerken als je naar iets wordt gestuurd waar je denkt doodongelukkig te zullen zijn.