#1
nee, nee, nee!
Dat ik zo'n stuk post betekend niet dat ik zelf op het punt zit waar ik de tekst mee beëindigd heb.. :P Ik heb wel redelijke periode dagelijks gebruikt, veel gebruikt. Daar ben ik toen eigenlijk net zo gemakkelijk mee gestopt als dat ik er mee begonnen ben..! Nu gebruik ik ehrm, onregelmatig zeg maar.. :P Heel af en toe zit ik er nog eens een weekje aan maar dat wist ik meestal al toen ik eraan begon. Verder gebruik ik de laatste tijd vaak in het weekend, op de zondag na. Maar soms ook een week of 3 niks, sinds ik gestopt ben toen is 2 maanden clean het meest geloof ik.
Maargoed, ik ben nooit van plan geweest letterlijk met speed te stoppen. Ik heb nooit tegen mezelf gelogen over mijn gebruik, de schade of welke concequenties deze maat van gebruik met zich mee brengt. Als je weet wat je aan speed hebt en weet wat het kan aanrichten en naar jezelf kijkt alsof het een ander is dan blijf je een reeël beeld van jezelf en je gebruik hebben, waardoor je in staat bent bij jezelf te zien of en wanneer je te ver gaat.. Een tijd voordat ik gestopt ben heb ik mezelf getest of mijn eigen beeld van hoe het mezelf zou vergaan om ermee te stoppen klopte. Vooral om te kijken of ik geen vertekend beeld had van waar ik dagelijks mee bezig was en om mezelf een correct beeld te geven van wat me te wachten zou staan als ik ermee zou stoppen. Waarschijnlijk omdat ik mijn gebruik beoordeelde vanuit de ogen van een ander en mezelf geconfronteerd heb met de concequenties van waar ik mee bezig was, is het stoppen zelf toen zelfs erg mee gevallen en was het ook in no-time gelukt. Toen ik besloot om echt te stoppen met dagelijks gebruiken en weer maat te houden was mijn lichaam er natuurlijk erger aan toe. Ik ben toen nadat ik mezelf 'voorbereid' heb van de één op de andere dag gestopt. Om mezelf te 'testen' heb ik vanaf het moment dat ik stopte 2,5 gram speed in m'n zak gedaan en gehouden, om te kijken of de verleiding zou kunnen weerstaan. Daarbij ben ik ongeveer de foutste dag gestopt dat je kan bedenken, op een vrijdag met een volgende week waarin ik 38 uur moest werken. Dat lijkt misschien overdreven, maar je moet er bij bedenken dat ik daarvoor al een half jaar zo goed als niet naar school geweest ben en de 2 maand daarvoor (geloof ik) standaard 10 uur gewerkt heb.
Hoewel ik niet helemaal overtuigd was dat ik dit net zo makkelijk zou doen als de eerste keer heb ik het zonder moeite gedaan! Vrijdag tot en met zondag middag ben ik zoals verwacht een lijk geweest, maar 'gewoon' met vrienden mee naar het strand gegaan. De eerste dag is zondermeer het ergste, daarna word deze brakheid al langzaamaan 'normaal' (zoals je na 2 dagen aan de speed niet meer het idee hebt dat je onder invloed bent zonder er bewust bij na te denken). Het weekend doorkomen is voor weinig mensen een probleem, zo lang er geen verplichtingen zijn word er ook niets van je verwacht. Het enige moment dat de twijfel toch even naar boven komt was zondag avond en de maandag ochtend voor de eerste werkdag.. Eenmaal aan het werk slaat de twijfel om in zelfvertrouwen en ondanks dat je mentaal en fysiek uitgeput bent word word je gedurende dag steeds 'vrolijker' en gaat het werk steeds gemakkelijker. Vanaf dat ik de angst om zonder speed te moeten werken overwonnen had was het stoppen eigenlijk al gelukt..! Mijn doel was om 4 weken clean te blijven en daarna weer gematigd beginnen, zonder weer dagelijks te gebruiken.
Na het stoppen sporadisch weer eens een weekje aan de speed zo nu en dan maar ik ben ondanks een ritme van 7 dagen gebruiken niet meer in de verleiding gekomen om weer door te gaan met gebruiken. Van toen tot heden heb ik eigenlijk geen vast ritme van gebruik gehad. Het overgrote deel gebruik ik in het weekend, soms een tijdje wekelijks andere keren gebruik ik weer een periode niks (rond 3 weken, 2 maand is het langst!).. Geen regelmaat dus! :P
Maar goed, waarschijnlijk ben ik in dit opzicht een redelijk uitzonderlijk geval, helaas. Hoewel ik denk dat iedereen het op deze manier zou kunnen ben ik toch bang dat dit niet bepaald gemakkelijk is. Menselijke hersenen hechten namelijk veel waarde aan nieuwe informatie die een bestaand beeld, mening of verwachting ondersteund, informatie welke een bestaand beeld, mening of verwachting tegenspreekt word daarentegen word veel te sterk gerelativeerd, word geprobeerd om met bestaande kennis te weerleggen of gewoonweg weggefilterd. Hierdoor groeit het zelfvertrouwen maar ontstaat een vertekend beeld van de werkelijkheid, deze word mooier dan het daadwerkelijk is. Hierdoor worden de concequenties van het gebruik op de achtergrond gedrukt en de voordelen wegen te sterk mee. Hierdoor merken gebruikers niet snel van zichzelf dat ze teveel gebruiken, maar hoe snel merk je wel niet als een vriend in jou ogen teveel aan het gebruiken is... Daarnaast zorgt het vertekende beeld ervoor dat het stoppen enorm onderschat word. Dit betekend dat als iemand eenmaal gestopt is de brakheid hem / haar zó overdonderd dat de kans van slagen enorm klein word. Als de rekening van zo'n periode dagelijks gebruik plat op je dak valt de dag erna dan betekend dat een énorme domper in de belangrijkste periode tijdens het stoppen.. Als de brakheid voor mij als verassing gekomen zou zijn ben ik ook bang dat die 2,5 gram geen 4 weken oud geworden zou zijn.
Een realistisch beeld van je eigen gebruik kan je alleen bereiken als je jezelf blijft confronteren met de hoeveelheid van je gebruik en je een realistisch beeld hebt van speed, wat het doet, wat de effecten zijn, hoe het werkt, welke delen schade aanrichten, hoe kan je schade voorkomen, hoeveel schade kan mijn huidige gebruik me op korte en lange termijn opleveren, zijn bepaalde symptomen die ik bij mezelf herken normaal en waardoor worden ze veroorzaakt (bijv. geelzucht), etc, etc, etc.. Als je een realistisch beeld wilt hebben zul je daar bewust moeite voor moeten doen en jezelf vanuit de ogen van een ander bekijken, hoe confronterend het ook is. Vrienden zijn met dit soort dingen bijna nooit recht voor z'n raap, zonder jezelf als vriend te bekijken zul je deze dingen ook niet weten.. Als dit allemaal gelukt is en je weet wat je te wachten staat na het stoppen en weet hoe belangrijk stoppen voor jou, je gezondheid en je toekomst is én je 100% geloofd dat je er mee kunt stoppen, dan is het stoppen al voor 90% gelukt.
Een voorbeeldje:
Hoe zou jij het vinden als je een biertje of 8 gedronken hebt en de volgende dag wakker word met een enorme kater..? En wat als je dezelfde kater zou hebben als je wakker word en je je vanaf 22:00 gister avond niets meer kan herrinneren omdat je toen al zo dronken was..?
De kater mag dan even erg zijn maar als je deze krijgt na 8 bier dan overdonderd deze je enorm waarschijnlijk.. Terwijl als je dezelfde kater hebt nadat je jezelf een black-out gezopen hebt dan komt deze niet als verassing en accepteer je de kater. Als je niet snapt waar de kater vandaan komt accepteer je hem ook niet en blijf je je eraan ergeren. Als je niet voorbereid bent op wat je te wachten staat als je stopt met speed dan zal de kater hiervan ook zwaar op je dak vallen en is het volledig accepteren van de situatie haast onmogelijk. Hierdoor blijf je 'boos' omdat je zo brak bent terwijl als je het accepteerd dan is het niet anders en leer je er mee te leven..
Dat ik zo'n stuk post betekend niet dat ik zelf op het punt zit waar ik de tekst mee beëindigd heb.. :P Ik heb wel redelijke periode dagelijks gebruikt, veel gebruikt. Daar ben ik toen eigenlijk net zo gemakkelijk mee gestopt als dat ik er mee begonnen ben..! Nu gebruik ik ehrm, onregelmatig zeg maar.. :P Heel af en toe zit ik er nog eens een weekje aan maar dat wist ik meestal al toen ik eraan begon. Verder gebruik ik de laatste tijd vaak in het weekend, op de zondag na. Maar soms ook een week of 3 niks, sinds ik gestopt ben toen is 2 maanden clean het meest geloof ik.
Maargoed, ik ben nooit van plan geweest letterlijk met speed te stoppen. Ik heb nooit tegen mezelf gelogen over mijn gebruik, de schade of welke concequenties deze maat van gebruik met zich mee brengt. Als je weet wat je aan speed hebt en weet wat het kan aanrichten en naar jezelf kijkt alsof het een ander is dan blijf je een reeël beeld van jezelf en je gebruik hebben, waardoor je in staat bent bij jezelf te zien of en wanneer je te ver gaat.. Een tijd voordat ik gestopt ben heb ik mezelf getest of mijn eigen beeld van hoe het mezelf zou vergaan om ermee te stoppen klopte. Vooral om te kijken of ik geen vertekend beeld had van waar ik dagelijks mee bezig was en om mezelf een correct beeld te geven van wat me te wachten zou staan als ik ermee zou stoppen. Waarschijnlijk omdat ik mijn gebruik beoordeelde vanuit de ogen van een ander en mezelf geconfronteerd heb met de concequenties van waar ik mee bezig was, is het stoppen zelf toen zelfs erg mee gevallen en was het ook in no-time gelukt. Toen ik besloot om echt te stoppen met dagelijks gebruiken en weer maat te houden was mijn lichaam er natuurlijk erger aan toe. Ik ben toen nadat ik mezelf 'voorbereid' heb van de één op de andere dag gestopt. Om mezelf te 'testen' heb ik vanaf het moment dat ik stopte 2,5 gram speed in m'n zak gedaan en gehouden, om te kijken of de verleiding zou kunnen weerstaan. Daarbij ben ik ongeveer de foutste dag gestopt dat je kan bedenken, op een vrijdag met een volgende week waarin ik 38 uur moest werken. Dat lijkt misschien overdreven, maar je moet er bij bedenken dat ik daarvoor al een half jaar zo goed als niet naar school geweest ben en de 2 maand daarvoor (geloof ik) standaard 10 uur gewerkt heb.
Hoewel ik niet helemaal overtuigd was dat ik dit net zo makkelijk zou doen als de eerste keer heb ik het zonder moeite gedaan! Vrijdag tot en met zondag middag ben ik zoals verwacht een lijk geweest, maar 'gewoon' met vrienden mee naar het strand gegaan. De eerste dag is zondermeer het ergste, daarna word deze brakheid al langzaamaan 'normaal' (zoals je na 2 dagen aan de speed niet meer het idee hebt dat je onder invloed bent zonder er bewust bij na te denken). Het weekend doorkomen is voor weinig mensen een probleem, zo lang er geen verplichtingen zijn word er ook niets van je verwacht. Het enige moment dat de twijfel toch even naar boven komt was zondag avond en de maandag ochtend voor de eerste werkdag.. Eenmaal aan het werk slaat de twijfel om in zelfvertrouwen en ondanks dat je mentaal en fysiek uitgeput bent word word je gedurende dag steeds 'vrolijker' en gaat het werk steeds gemakkelijker. Vanaf dat ik de angst om zonder speed te moeten werken overwonnen had was het stoppen eigenlijk al gelukt..! Mijn doel was om 4 weken clean te blijven en daarna weer gematigd beginnen, zonder weer dagelijks te gebruiken.
Na het stoppen sporadisch weer eens een weekje aan de speed zo nu en dan maar ik ben ondanks een ritme van 7 dagen gebruiken niet meer in de verleiding gekomen om weer door te gaan met gebruiken. Van toen tot heden heb ik eigenlijk geen vast ritme van gebruik gehad. Het overgrote deel gebruik ik in het weekend, soms een tijdje wekelijks andere keren gebruik ik weer een periode niks (rond 3 weken, 2 maand is het langst!).. Geen regelmaat dus! :P
Maar goed, waarschijnlijk ben ik in dit opzicht een redelijk uitzonderlijk geval, helaas. Hoewel ik denk dat iedereen het op deze manier zou kunnen ben ik toch bang dat dit niet bepaald gemakkelijk is. Menselijke hersenen hechten namelijk veel waarde aan nieuwe informatie die een bestaand beeld, mening of verwachting ondersteund, informatie welke een bestaand beeld, mening of verwachting tegenspreekt word daarentegen word veel te sterk gerelativeerd, word geprobeerd om met bestaande kennis te weerleggen of gewoonweg weggefilterd. Hierdoor groeit het zelfvertrouwen maar ontstaat een vertekend beeld van de werkelijkheid, deze word mooier dan het daadwerkelijk is. Hierdoor worden de concequenties van het gebruik op de achtergrond gedrukt en de voordelen wegen te sterk mee. Hierdoor merken gebruikers niet snel van zichzelf dat ze teveel gebruiken, maar hoe snel merk je wel niet als een vriend in jou ogen teveel aan het gebruiken is... Daarnaast zorgt het vertekende beeld ervoor dat het stoppen enorm onderschat word. Dit betekend dat als iemand eenmaal gestopt is de brakheid hem / haar zó overdonderd dat de kans van slagen enorm klein word. Als de rekening van zo'n periode dagelijks gebruik plat op je dak valt de dag erna dan betekend dat een énorme domper in de belangrijkste periode tijdens het stoppen.. Als de brakheid voor mij als verassing gekomen zou zijn ben ik ook bang dat die 2,5 gram geen 4 weken oud geworden zou zijn.
Een realistisch beeld van je eigen gebruik kan je alleen bereiken als je jezelf blijft confronteren met de hoeveelheid van je gebruik en je een realistisch beeld hebt van speed, wat het doet, wat de effecten zijn, hoe het werkt, welke delen schade aanrichten, hoe kan je schade voorkomen, hoeveel schade kan mijn huidige gebruik me op korte en lange termijn opleveren, zijn bepaalde symptomen die ik bij mezelf herken normaal en waardoor worden ze veroorzaakt (bijv. geelzucht), etc, etc, etc.. Als je een realistisch beeld wilt hebben zul je daar bewust moeite voor moeten doen en jezelf vanuit de ogen van een ander bekijken, hoe confronterend het ook is. Vrienden zijn met dit soort dingen bijna nooit recht voor z'n raap, zonder jezelf als vriend te bekijken zul je deze dingen ook niet weten.. Als dit allemaal gelukt is en je weet wat je te wachten staat na het stoppen en weet hoe belangrijk stoppen voor jou, je gezondheid en je toekomst is én je 100% geloofd dat je er mee kunt stoppen, dan is het stoppen al voor 90% gelukt.
Een voorbeeldje:
Hoe zou jij het vinden als je een biertje of 8 gedronken hebt en de volgende dag wakker word met een enorme kater..? En wat als je dezelfde kater zou hebben als je wakker word en je je vanaf 22:00 gister avond niets meer kan herrinneren omdat je toen al zo dronken was..?
De kater mag dan even erg zijn maar als je deze krijgt na 8 bier dan overdonderd deze je enorm waarschijnlijk.. Terwijl als je dezelfde kater hebt nadat je jezelf een black-out gezopen hebt dan komt deze niet als verassing en accepteer je de kater. Als je niet snapt waar de kater vandaan komt accepteer je hem ook niet en blijf je je eraan ergeren. Als je niet voorbereid bent op wat je te wachten staat als je stopt met speed dan zal de kater hiervan ook zwaar op je dak vallen en is het volledig accepteren van de situatie haast onmogelijk. Hierdoor blijf je 'boos' omdat je zo brak bent terwijl als je het accepteerd dan is het niet anders en leer je er mee te leven..
) of dat je eerst nog iemand moet belle/appe voordat je het in huis hebt. Hiermee doel ik vooral op de recreatieve gebruikers die om de X aantal weken een keer speed gebruiken?