Iemand(anoniem en zit naast mij ) zei tegen mij dat ik hier mocht neerzetten hoe hij er niet meer vanaf kon blijven:
Hij noemt het het blikje redbull syndroom.
Je pakt een blikje redbull tijdens stapen of vlak voor sporten. om net even wat langer scherp te blijven. Maar na verloop van tijd denk je niet goed te presteren zonder red bull
Quote: (De insluiper)
"De eerste keer was op een zaterdag, zoals gewoonlijk ga ik dan op stap, en drink dan 12 tot 15 glazen bier. en word dan de volgende dag wakker zonder al te veel problemen, een klein beejte brak, maar wel in staat om de bus te pakken naar werk(horeca), en een kop koffie, dik zwaar sjekkie om wakker te worden. Maar deze keer was anders, het is 04:00 ik herriner me een afspraak de volgende ochtend vroeg om 8:30. en heb al 10 glazen bier op. Ik raakte een betje in paniek, en vertel het tegen een andere kerel aan de bar, die ook aangeschoten was. hij zei. doe je jas aan reken af en kom mee. "We gaan even een broodje shoarma happen dar knap je van op" Zo gezegd zo gedaan. maar tijdens te loop ernaartoe, geeft hij een plasticje . in mijn hand. "dit is speed, hier word je meteen nuchter van, en dit is genoeg voor de hele dag. Je krijgt het gratis van me, maar alleen deze ene keer. probeer wakker te blijven, en neem het op het laatste moment vlak voor je afspraak of als je bijna in slaap valt."
En daar ga ik dan... 07:00 mijn ogen niet meer open te houden, en pak alvast een klein beetje een heel klein beetje om uit te proberen. Ik kan me altijd ziek melden. en dan lieg ik ook nog eens niet. En verrek, ik voelde me warm worden, met een beetje het gevoel dat je hebt als je net half in dromenland wakker word. en tik. ik was wakker. loop door het huis alsof ik uit een droom ontwaak. en lekker fris en schoon ben.
Ik ga douchen, ontbijten krant lezen, koffie maken, brood voor onderweg maken. en in de bus vlak voor mijn afspraak wanneer ik de deur instapte begonnen mijn ogen te staren, alsof de drank er weer inschoot. nog net in staat om te zeggen dat ik een afspraak heb. maar mag ik dan even naar het toilet.?
Ik voelde me bijna schuldig en para, misschien hangt er wel een camera op de wc. maa dan toch neem ik nu een kwart van de hoeveelheid. het gesprek kon nog wel eens lang duren.
... het ging goed...
Weer thuis aangekomen, op de bank gaan zitten tv kijken. opgestaan buiten een rondje gelopen, maar voelde me wel erg ongemakkelijk om door t stadje te lopen, door de winkelstraat zonder reden. de ene straat in, weer terug. en mensen keken me aan. en ik ging naar huis, en iedereen die ik tegenkwam keek me aan. maar als ik vrolijk dag zei, werd dat niet altijd gewaardeerd.
dan maar anar huis en wat eten. tv kijken internet. op de bank films kijken chips eten. en weer in slaap vallen. Nu de volgende middag wakker om 4 uur. had nog net de tijd om snel gezicht nat te maken, en naar t werk. Die avond lekker gewerkt. maar wel moe na die dag. en vrienden hadden al gevraagd of ik mee ging stappen. Dus de verleiding was er al. Ik dacht die ene keer alleen dit weekend, en dan nooit weer. nooit weer. nee nooit weer. en deed het dus niet.
En alsof de duvel mee speelde met dit spelletje, werd ik na de zware stap avond, met extra drank en bier om de speed weg te spoelen,werd ik om 06:00wakker gebeld omdat tante ziek is, en ik most snel komen, want om 08:00 gingen we erheen
Als een gek begon ik weer naar t laatste restje speed te zoeken, en met heel mijn hart hoopte dat ik het kwijt was en niet meer kon vinden. .
..het gevoel van hopen dat iets niet gebeurt, met een eng warm gevoel in je nek, dat dreigt naar iets wat niet tegen te houden is...
ik kon ook met veel koffie wakker worden. 3 eetlepels koffiepoeder met een beetje ginseng poeder(had ik nog ergens liggen, een keer gekocht voor sporten ) in wat melk en flink wat suiker, en met de staafmixer, en dan opgedronken. wakker werd ik niet. het was eerder of mijn ogen eruit werden geduwd, en de walen onder mijn ogen dikker werden. en het voelde of mij hele gezicht vettig was, wat dan mijn ogen liet prikken.
Dus om familie niet teleur te stellen( * als excuus gebruikt om de speed te gebruiken) pakte ik weer de helft van wat ik nog had. Maar bleek niets aan de hand te zijn, en gingen weer naar huis. (* de tweede val, een extra goed gevoel krijgen van goed nieuws met speed op) Ik wilde bijna springen en juigen, met heel mijn lichaam dat tante niet ziek was. maar in mijn hoofd probeerde ik dat te voorkomen, met moeite.
Weer thuis de hele dag doorgegaan met klussen enzo, en tegen de avond wee moe, maar nu gelukkig om een normale tijd. 21:00 of ietjse later. lekker op bed want ik ben de volgende dag vrij... dacht ik dus...
ik werd dus weer wakker gebeld. omdat een collega ziek is, en of ik er met een half uur kon zijn. En dan word het spelletje met de duivel steeds smeriger. Ik kom dus die vent tegen die die rommel verkoopt. en of ik in de automatische piloot zat vroeg ik hem, of er nog een goede shoarmazaak in de buurt was. want die van afgelopen week was dicht. en gaf een knipoog. Vent wist meteen wat ik bedoelde, en zei loop mee naar mijn auto dan pak ik mijn Iphone, die ligt daar te laden, en laat het kaartje zien, weet niet hoe ik het het beste kan uitleggen.
...Stapte in en even later weer uitgestapt...
nu geld armer maar een plasticje met energie terug.
Ik zeg steeds dat het de toevalligheid was of de situatie, en waaom heb ik me de aller eerste dag niet ziek gemeld. dan was dit allemaal niet gebeurd.
Toen dacht ik dat de duivel was uitgespeeld. maar hij zette me schaakmat. Ik begon al na te denken, met dat ik niet meer rookte, en dan 10 euro per week over had, om een plasticje te kopen. en dan verdelen in kwartjes of halfjes. eentje voor werk, eentje voor die ene afsprak, een krartje voor die anderer en dan blijft er een halfje over voor volgende dag na stappen. bla bla {i}-enzovoort[/i]
En nu is het gewoon dat ik per week 50 euro kwijt ben aan die rommel, en dan ook nog eens een dag minder per week werken vanwege seizoen.
Ja, en dan is het moelijk om weer terug te gaan naar "nul" cold turkey weekje ziek melden, maar dan slaat de verveling toe. bijna 2 dagen slapen, dan toch maar weer beter gemeld om die vrijdag nog te werken. . dan ander werk gezocht andere stad. en dan hoop je gewoon dat je er helemaal van af bent. En kom ik tocg daar Vent weer tegen en nodigt Vent me uit samen met twee bloed mooie vrouwen op stap te gaan.
Vent beloft me gratis spul als ik het ga verkopen, maar had toen gelukkig genoeg besef om nee dank je te zeggen. "even goede vrienden maar jammer" (*geen vriend, hij verdient geld aan me, en maakt hem niets uit)
En daar zit ik dan. vast... gelukkig heb ik het al verteld aan familie, ik was bang voor boosheid, maar ze helpen me...
