#1
Ik herken heel erg dat het snuiven op zondag steeds erger wordt, met als excuus de brakheid uit te stellen tot savonds. Maargoed ik gebruik amper nog, eens in de paar weken (gelukkig).
Hoe ontwikkelt een speed verslaving zich?
159 antwoorden
178 weergaven
18-5-2026
#2
erg informatief (en belangrijk) voor me
om in een periode als deze te lezen
#3
Ben je nu clean ?
Hoe vaak spuit je nog ampullen pep ?
Ooit een rectale injectie gehad ?
Stonie
Hoe vaak spuit je nog ampullen pep ?
Ooit een rectale injectie gehad ?
Stonie
#4
Deze tekst vind ik heel duidelijk en verhelderend, het klinkt logisch hoe je aan speed verslaafd kunt raken. Maar zoals bij andere (lange) teksten die je geschreven hebt staan er hier en daar herhalingen in. Het kan wat compacter. In ieder geval bedankt voor het delen van je visie JewCookie, ik denk dat er zeker mensen zijn die er iets aan hebben ![:)]()
#5
^_^ zei:1 gram is voor een avondje
nee man 1gram per neusgat
hier staat me net iets te veel het zal wel kloppen goed dat je t weet had ik t mer geweten voordat ik begon merjah k zou tog gedaan hebben denk ik
#6
Enesteene zei:prachtig, is het puur je eigen ervaring of heb je ook literatuur gebruikt?![:)]()
De enige literatuur over drugs in het algemeen die ik gebruikt heb is drugsforum. Dit is puur eigen ervaring en op basis daarvan logische verbanden leggen.
Sweet_Shadow zei:Deze tekst vind ik heel duidelijk en verhelderend, het klinkt logisch hoe je aan speed verslaafd kunt raken. Maar zoals bij andere (lange) teksten die je geschreven hebt staan er hier en daar herhalingen in. Het kan wat compacter. In ieder geval bedankt voor het delen van je visie JewCookie, ik denk dat er zeker mensen zijn die er iets aan hebben![:)]()
Mijn excusses voor de herhalingen.. Normaal gesproken als ik een topic maak, wat ik niet echt vaak doe, lees ik eerst de tekst nog een keer door en probeer ik herhalingen en formulatie fouten eruit te halen en de lay-out te verbeteren (zoals het plaatsen van tussenkopjes) om de tekst zo overzichtelijk en leesbaar mogelijk te maken. Dit topic had ik al een tijdje op m'n computer staan, met de intentie hem een keer te verbeteren en daarna te posten, alleen dat is er nooit van gekomen. Toen kwam ik hem laatst weer tegen en besloot hem toch maar eens te posten, alleen had ik er toen ook de tijd en zin niet voor.. Uiteindelijk heb ik alleen een 'slot' van de tekst geschreven en een tijdsindicatie toegevoegd..
Daarbij heb ik dyslexie, dus sorry als mijn spelling hier en daar gebrekkig mocht zijn want ik zie de fouten niet!
Bedankt voor de reacties verder, het topic heeft zijn doel bereikt zie ik!
#7
Wow prachtig topic. 100% herkenbaar.
Weet dat ie oud is maar in dit geval alleen maar goed dat ie nog even aangehaald wordt denk ik. (Door honingolie in het handboek voor de pepjunk in spé)
Ode aan de mensen die dit soort topics creëren _O_
Weet dat ie oud is maar in dit geval alleen maar goed dat ie nog even aangehaald wordt denk ik. (Door honingolie in het handboek voor de pepjunk in spé)
Ode aan de mensen die dit soort topics creëren _O_
#8
nee, nee, nee!
Dat ik zo'n stuk post betekend niet dat ik zelf op het punt zit waar ik de tekst mee beëindigd heb.. :P Ik heb wel redelijke periode dagelijks gebruikt, veel gebruikt. Daar ben ik toen eigenlijk net zo gemakkelijk mee gestopt als dat ik er mee begonnen ben..! Nu gebruik ik ehrm, onregelmatig zeg maar.. :P Heel af en toe zit ik er nog eens een weekje aan maar dat wist ik meestal al toen ik eraan begon. Verder gebruik ik de laatste tijd vaak in het weekend, op de zondag na. Maar soms ook een week of 3 niks, sinds ik gestopt ben toen is 2 maanden clean het meest geloof ik.
Maargoed, ik ben nooit van plan geweest letterlijk met speed te stoppen. Ik heb nooit tegen mezelf gelogen over mijn gebruik, de schade of welke concequenties deze maat van gebruik met zich mee brengt. Als je weet wat je aan speed hebt en weet wat het kan aanrichten en naar jezelf kijkt alsof het een ander is dan blijf je een reeël beeld van jezelf en je gebruik hebben, waardoor je in staat bent bij jezelf te zien of en wanneer je te ver gaat.. Een tijd voordat ik gestopt ben heb ik mezelf getest of mijn eigen beeld van hoe het mezelf zou vergaan om ermee te stoppen klopte. Vooral om te kijken of ik geen vertekend beeld had van waar ik dagelijks mee bezig was en om mezelf een correct beeld te geven van wat me te wachten zou staan als ik ermee zou stoppen. Waarschijnlijk omdat ik mijn gebruik beoordeelde vanuit de ogen van een ander en mezelf geconfronteerd heb met de concequenties van waar ik mee bezig was, is het stoppen zelf toen zelfs erg mee gevallen en was het ook in no-time gelukt. Toen ik besloot om echt te stoppen met dagelijks gebruiken en weer maat te houden was mijn lichaam er natuurlijk erger aan toe. Ik ben toen nadat ik mezelf 'voorbereid' heb van de één op de andere dag gestopt. Om mezelf te 'testen' heb ik vanaf het moment dat ik stopte 2,5 gram speed in m'n zak gedaan en gehouden, om te kijken of de verleiding zou kunnen weerstaan. Daarbij ben ik ongeveer de foutste dag gestopt dat je kan bedenken, op een vrijdag met een volgende week waarin ik 38 uur moest werken. Dat lijkt misschien overdreven, maar je moet er bij bedenken dat ik daarvoor al een half jaar zo goed als niet naar school geweest ben en de 2 maand daarvoor (geloof ik) standaard 10 uur gewerkt heb.
Hoewel ik niet helemaal overtuigd was dat ik dit net zo makkelijk zou doen als de eerste keer heb ik het zonder moeite gedaan! Vrijdag tot en met zondag middag ben ik zoals verwacht een lijk geweest, maar 'gewoon' met vrienden mee naar het strand gegaan. De eerste dag is zondermeer het ergste, daarna word deze brakheid al langzaamaan 'normaal' (zoals je na 2 dagen aan de speed niet meer het idee hebt dat je onder invloed bent zonder er bewust bij na te denken). Het weekend doorkomen is voor weinig mensen een probleem, zo lang er geen verplichtingen zijn word er ook niets van je verwacht. Het enige moment dat de twijfel toch even naar boven komt was zondag avond en de maandag ochtend voor de eerste werkdag.. Eenmaal aan het werk slaat de twijfel om in zelfvertrouwen en ondanks dat je mentaal en fysiek uitgeput bent word word je gedurende dag steeds 'vrolijker' en gaat het werk steeds gemakkelijker. Vanaf dat ik de angst om zonder speed te moeten werken overwonnen had was het stoppen eigenlijk al gelukt..! Mijn doel was om 4 weken clean te blijven en daarna weer gematigd beginnen, zonder weer dagelijks te gebruiken.
Na het stoppen sporadisch weer eens een weekje aan de speed zo nu en dan maar ik ben ondanks een ritme van 7 dagen gebruiken niet meer in de verleiding gekomen om weer door te gaan met gebruiken. Van toen tot heden heb ik eigenlijk geen vast ritme van gebruik gehad. Het overgrote deel gebruik ik in het weekend, soms een tijdje wekelijks andere keren gebruik ik weer een periode niks (rond 3 weken, 2 maand is het langst!).. Geen regelmaat dus! :P
Maar goed, waarschijnlijk ben ik in dit opzicht een redelijk uitzonderlijk geval, helaas. Hoewel ik denk dat iedereen het op deze manier zou kunnen ben ik toch bang dat dit niet bepaald gemakkelijk is. Menselijke hersenen hechten namelijk veel waarde aan nieuwe informatie die een bestaand beeld, mening of verwachting ondersteund, informatie welke een bestaand beeld, mening of verwachting tegenspreekt word daarentegen word veel te sterk gerelativeerd, word geprobeerd om met bestaande kennis te weerleggen of gewoonweg weggefilterd. Hierdoor groeit het zelfvertrouwen maar ontstaat een vertekend beeld van de werkelijkheid, deze word mooier dan het daadwerkelijk is. Hierdoor worden de concequenties van het gebruik op de achtergrond gedrukt en de voordelen wegen te sterk mee. Hierdoor merken gebruikers niet snel van zichzelf dat ze teveel gebruiken, maar hoe snel merk je wel niet als een vriend in jou ogen teveel aan het gebruiken is... Daarnaast zorgt het vertekende beeld ervoor dat het stoppen enorm onderschat word. Dit betekend dat als iemand eenmaal gestopt is de brakheid hem / haar zó overdonderd dat de kans van slagen enorm klein word. Als de rekening van zo'n periode dagelijks gebruik plat op je dak valt de dag erna dan betekend dat een énorme domper in de belangrijkste periode tijdens het stoppen.. Als de brakheid voor mij als verassing gekomen zou zijn ben ik ook bang dat die 2,5 gram geen 4 weken oud geworden zou zijn.
Een realistisch beeld van je eigen gebruik kan je alleen bereiken als je jezelf blijft confronteren met de hoeveelheid van je gebruik en je een realistisch beeld hebt van speed, wat het doet, wat de effecten zijn, hoe het werkt, welke delen schade aanrichten, hoe kan je schade voorkomen, hoeveel schade kan mijn huidige gebruik me op korte en lange termijn opleveren, zijn bepaalde symptomen die ik bij mezelf herken normaal en waardoor worden ze veroorzaakt (bijv. geelzucht), etc, etc, etc.. Als je een realistisch beeld wilt hebben zul je daar bewust moeite voor moeten doen en jezelf vanuit de ogen van een ander bekijken, hoe confronterend het ook is. Vrienden zijn met dit soort dingen bijna nooit recht voor z'n raap, zonder jezelf als vriend te bekijken zul je deze dingen ook niet weten.. Als dit allemaal gelukt is en je weet wat je te wachten staat na het stoppen en weet hoe belangrijk stoppen voor jou, je gezondheid en je toekomst is én je 100% geloofd dat je er mee kunt stoppen, dan is het stoppen al voor 90% gelukt.
Een voorbeeldje:
Hoe zou jij het vinden als je een biertje of 8 gedronken hebt en de volgende dag wakker word met een enorme kater..? En wat als je dezelfde kater zou hebben als je wakker word en je je vanaf 22:00 gister avond niets meer kan herrinneren omdat je toen al zo dronken was..?
De kater mag dan even erg zijn maar als je deze krijgt na 8 bier dan overdonderd deze je enorm waarschijnlijk.. Terwijl als je dezelfde kater hebt nadat je jezelf een black-out gezopen hebt dan komt deze niet als verassing en accepteer je de kater. Als je niet snapt waar de kater vandaan komt accepteer je hem ook niet en blijf je je eraan ergeren. Als je niet voorbereid bent op wat je te wachten staat als je stopt met speed dan zal de kater hiervan ook zwaar op je dak vallen en is het volledig accepteren van de situatie haast onmogelijk. Hierdoor blijf je 'boos' omdat je zo brak bent terwijl als je het accepteerd dan is het niet anders en leer je er mee te leven..
Dat ik zo'n stuk post betekend niet dat ik zelf op het punt zit waar ik de tekst mee beëindigd heb.. :P Ik heb wel redelijke periode dagelijks gebruikt, veel gebruikt. Daar ben ik toen eigenlijk net zo gemakkelijk mee gestopt als dat ik er mee begonnen ben..! Nu gebruik ik ehrm, onregelmatig zeg maar.. :P Heel af en toe zit ik er nog eens een weekje aan maar dat wist ik meestal al toen ik eraan begon. Verder gebruik ik de laatste tijd vaak in het weekend, op de zondag na. Maar soms ook een week of 3 niks, sinds ik gestopt ben toen is 2 maanden clean het meest geloof ik.
Maargoed, ik ben nooit van plan geweest letterlijk met speed te stoppen. Ik heb nooit tegen mezelf gelogen over mijn gebruik, de schade of welke concequenties deze maat van gebruik met zich mee brengt. Als je weet wat je aan speed hebt en weet wat het kan aanrichten en naar jezelf kijkt alsof het een ander is dan blijf je een reeël beeld van jezelf en je gebruik hebben, waardoor je in staat bent bij jezelf te zien of en wanneer je te ver gaat.. Een tijd voordat ik gestopt ben heb ik mezelf getest of mijn eigen beeld van hoe het mezelf zou vergaan om ermee te stoppen klopte. Vooral om te kijken of ik geen vertekend beeld had van waar ik dagelijks mee bezig was en om mezelf een correct beeld te geven van wat me te wachten zou staan als ik ermee zou stoppen. Waarschijnlijk omdat ik mijn gebruik beoordeelde vanuit de ogen van een ander en mezelf geconfronteerd heb met de concequenties van waar ik mee bezig was, is het stoppen zelf toen zelfs erg mee gevallen en was het ook in no-time gelukt. Toen ik besloot om echt te stoppen met dagelijks gebruiken en weer maat te houden was mijn lichaam er natuurlijk erger aan toe. Ik ben toen nadat ik mezelf 'voorbereid' heb van de één op de andere dag gestopt. Om mezelf te 'testen' heb ik vanaf het moment dat ik stopte 2,5 gram speed in m'n zak gedaan en gehouden, om te kijken of de verleiding zou kunnen weerstaan. Daarbij ben ik ongeveer de foutste dag gestopt dat je kan bedenken, op een vrijdag met een volgende week waarin ik 38 uur moest werken. Dat lijkt misschien overdreven, maar je moet er bij bedenken dat ik daarvoor al een half jaar zo goed als niet naar school geweest ben en de 2 maand daarvoor (geloof ik) standaard 10 uur gewerkt heb.
Hoewel ik niet helemaal overtuigd was dat ik dit net zo makkelijk zou doen als de eerste keer heb ik het zonder moeite gedaan! Vrijdag tot en met zondag middag ben ik zoals verwacht een lijk geweest, maar 'gewoon' met vrienden mee naar het strand gegaan. De eerste dag is zondermeer het ergste, daarna word deze brakheid al langzaamaan 'normaal' (zoals je na 2 dagen aan de speed niet meer het idee hebt dat je onder invloed bent zonder er bewust bij na te denken). Het weekend doorkomen is voor weinig mensen een probleem, zo lang er geen verplichtingen zijn word er ook niets van je verwacht. Het enige moment dat de twijfel toch even naar boven komt was zondag avond en de maandag ochtend voor de eerste werkdag.. Eenmaal aan het werk slaat de twijfel om in zelfvertrouwen en ondanks dat je mentaal en fysiek uitgeput bent word word je gedurende dag steeds 'vrolijker' en gaat het werk steeds gemakkelijker. Vanaf dat ik de angst om zonder speed te moeten werken overwonnen had was het stoppen eigenlijk al gelukt..! Mijn doel was om 4 weken clean te blijven en daarna weer gematigd beginnen, zonder weer dagelijks te gebruiken.
Na het stoppen sporadisch weer eens een weekje aan de speed zo nu en dan maar ik ben ondanks een ritme van 7 dagen gebruiken niet meer in de verleiding gekomen om weer door te gaan met gebruiken. Van toen tot heden heb ik eigenlijk geen vast ritme van gebruik gehad. Het overgrote deel gebruik ik in het weekend, soms een tijdje wekelijks andere keren gebruik ik weer een periode niks (rond 3 weken, 2 maand is het langst!).. Geen regelmaat dus! :P
Maar goed, waarschijnlijk ben ik in dit opzicht een redelijk uitzonderlijk geval, helaas. Hoewel ik denk dat iedereen het op deze manier zou kunnen ben ik toch bang dat dit niet bepaald gemakkelijk is. Menselijke hersenen hechten namelijk veel waarde aan nieuwe informatie die een bestaand beeld, mening of verwachting ondersteund, informatie welke een bestaand beeld, mening of verwachting tegenspreekt word daarentegen word veel te sterk gerelativeerd, word geprobeerd om met bestaande kennis te weerleggen of gewoonweg weggefilterd. Hierdoor groeit het zelfvertrouwen maar ontstaat een vertekend beeld van de werkelijkheid, deze word mooier dan het daadwerkelijk is. Hierdoor worden de concequenties van het gebruik op de achtergrond gedrukt en de voordelen wegen te sterk mee. Hierdoor merken gebruikers niet snel van zichzelf dat ze teveel gebruiken, maar hoe snel merk je wel niet als een vriend in jou ogen teveel aan het gebruiken is... Daarnaast zorgt het vertekende beeld ervoor dat het stoppen enorm onderschat word. Dit betekend dat als iemand eenmaal gestopt is de brakheid hem / haar zó overdonderd dat de kans van slagen enorm klein word. Als de rekening van zo'n periode dagelijks gebruik plat op je dak valt de dag erna dan betekend dat een énorme domper in de belangrijkste periode tijdens het stoppen.. Als de brakheid voor mij als verassing gekomen zou zijn ben ik ook bang dat die 2,5 gram geen 4 weken oud geworden zou zijn.
Een realistisch beeld van je eigen gebruik kan je alleen bereiken als je jezelf blijft confronteren met de hoeveelheid van je gebruik en je een realistisch beeld hebt van speed, wat het doet, wat de effecten zijn, hoe het werkt, welke delen schade aanrichten, hoe kan je schade voorkomen, hoeveel schade kan mijn huidige gebruik me op korte en lange termijn opleveren, zijn bepaalde symptomen die ik bij mezelf herken normaal en waardoor worden ze veroorzaakt (bijv. geelzucht), etc, etc, etc.. Als je een realistisch beeld wilt hebben zul je daar bewust moeite voor moeten doen en jezelf vanuit de ogen van een ander bekijken, hoe confronterend het ook is. Vrienden zijn met dit soort dingen bijna nooit recht voor z'n raap, zonder jezelf als vriend te bekijken zul je deze dingen ook niet weten.. Als dit allemaal gelukt is en je weet wat je te wachten staat na het stoppen en weet hoe belangrijk stoppen voor jou, je gezondheid en je toekomst is én je 100% geloofd dat je er mee kunt stoppen, dan is het stoppen al voor 90% gelukt.
Een voorbeeldje:
Hoe zou jij het vinden als je een biertje of 8 gedronken hebt en de volgende dag wakker word met een enorme kater..? En wat als je dezelfde kater zou hebben als je wakker word en je je vanaf 22:00 gister avond niets meer kan herrinneren omdat je toen al zo dronken was..?
De kater mag dan even erg zijn maar als je deze krijgt na 8 bier dan overdonderd deze je enorm waarschijnlijk.. Terwijl als je dezelfde kater hebt nadat je jezelf een black-out gezopen hebt dan komt deze niet als verassing en accepteer je de kater. Als je niet snapt waar de kater vandaan komt accepteer je hem ook niet en blijf je je eraan ergeren. Als je niet voorbereid bent op wat je te wachten staat als je stopt met speed dan zal de kater hiervan ook zwaar op je dak vallen en is het volledig accepteren van de situatie haast onmogelijk. Hierdoor blijf je 'boos' omdat je zo brak bent terwijl als je het accepteerd dan is het niet anders en leer je er mee te leven..
#9
Klopt niet helemaal bij mij. Ik vind overdag voor 't werk pep snuiven veel leuker dan 's nachts of op een feest ofzo.
#10
zaagmans zei:Naar mijn mening wordt je niet verslaafd, maar heb je dat meegekregen in je genen, je wordt er mee geboren.
Dat is naar mijn mening echt bullshit. Dus er zijn mensen die gewoon niet verslaafd kunnen worden volgens jou? Dat slaat echt nergens op.
Er zijn inderdaad zwakkere en minder zwakkere mensen, maar dat zit niet in je genen.
#11
Re: Hoe ontwikkeld een speed verslaving zich?
Ik ben in de 2e fase al gaan minderen en gaat me prima af.
Nu alleen nog als het toevallig 'op mijn pad komt' en ze vragen of ik ook iets wil.
Ga er iig niet meer hard naar op zoek
Goeie topic (Y)
Ik ben in de 2e fase al gaan minderen en gaat me prima af.
Nu alleen nog als het toevallig 'op mijn pad komt' en ze vragen of ik ook iets wil.
Ga er iig niet meer hard naar op zoek
Goeie topic (Y)
#12
Dumpy zei:zaagmans zei:Naar mijn mening wordt je niet verslaafd, maar heb je dat meegekregen in je genen, je wordt er mee geboren.
Dat is naar mijn mening echt bullshit. Dus er zijn mensen die gewoon niet verslaafd kunnen worden volgens jou? Dat slaat echt nergens op.
Er zijn inderdaad zwakkere en minder zwakkere mensen, maar dat zit niet in je genen.
Als ik zo vrij mag zijn om te reageren op de beide quotes dan denk ik dat hij bedoelt dat je door iets in je genen eerder of vatbaarder bent voor een verslaving, en niet zozeer dat je alleen dan dus maar verslaafd kan worden, dat kan iedereen. Maar ik geloof ook wel dat er een bepaalde ''afwijking'' in iemand's hersenen of genen ertoe kan leiden dat je eerder blijft hangen in gebruik en eerder mee in aanraking zal komen.
#13
Loeloe zei:Dumpy zei:zaagmans zei:Naar mijn mening wordt je niet verslaafd, maar heb je dat meegekregen in je genen, je wordt er mee geboren.
Dat is naar mijn mening echt bullshit. Dus er zijn mensen die gewoon niet verslaafd kunnen worden volgens jou? Dat slaat echt nergens op.
Er zijn inderdaad zwakkere en minder zwakkere mensen, maar dat zit niet in je genen.
Als ik zo vrij mag zijn om te reageren op de beide quotes dan denk ik dat hij bedoelt dat je door iets in je genen eerder of vatbaarder bent voor een verslaving, en niet zozeer dat je alleen dan dus maar verslaafd kan worden, dat kan iedereen. Maar ik geloof ook wel dat er een bepaalde ''afwijking'' in iemand's hersenen of genen ertoe kan leiden dat je eerder blijft hangen in gebruik en eerder mee in aanraking zal komen.
Er is effectief een 'verslavingsgen' dit maakt je dus meer vatbaar voor een potentiele verslaving, maar het is ook niet zo dat je dan ALTIJD verslaafd zal geraken. En mensen die nooit verslaafd geraken aan iets zal je volgens mij ook niet snel vinden.
#14
helder beeld
waar ik het zeker deels mee eens ben
de laatste maanden eigenlijk geen feest meer gedaan zonder (veel) speed
daarom dit weekend anders en lsd nemen
waar ik het zeker deels mee eens ben
de laatste maanden eigenlijk geen feest meer gedaan zonder (veel) speed
daarom dit weekend anders en lsd nemen
#15
Het probleem is denk ik dat jonge mensen niet willen geloven dat zij ook verslaafd kunnen worden. Dat zij ook zwakker zijn dan een product.
Daarom gaan ze zich vasthouden aan ideeen als dat het aan een gen zou liggen (dat zij dan waarschijnlijk zelf niet denken te hebben)
Zelf heb ik gelukkig de fouten gewoon met wiet en alcohol gemaakt en kende ik nog geen harddrugs toen ik jong was. Overmatig gebruik van wiet en alcohol is opzich al beroerd genoeg, maar heeft mij geleerd dat ik ook gewoon een zwak mens ben net zoals jullie. Daardoor heb ik nu wat meer respect voor (hard)drugs en hoop ik dat ik nog lang in fase in 1 kan blijven![:)]()
ohja de tijd tussen mijn eerste joint en een wiet verslaving was denk ik een kleine 10 jaar. Dus als je al een paar jaar blowt zonder verslaving zegt dat nog niet dat je het gen niet hebt hoor.
Daarom gaan ze zich vasthouden aan ideeen als dat het aan een gen zou liggen (dat zij dan waarschijnlijk zelf niet denken te hebben)
Zelf heb ik gelukkig de fouten gewoon met wiet en alcohol gemaakt en kende ik nog geen harddrugs toen ik jong was. Overmatig gebruik van wiet en alcohol is opzich al beroerd genoeg, maar heeft mij geleerd dat ik ook gewoon een zwak mens ben net zoals jullie. Daardoor heb ik nu wat meer respect voor (hard)drugs en hoop ik dat ik nog lang in fase in 1 kan blijven
ohja de tijd tussen mijn eerste joint en een wiet verslaving was denk ik een kleine 10 jaar. Dus als je al een paar jaar blowt zonder verslaving zegt dat nog niet dat je het gen niet hebt hoor.
#16
Re: Hoe ontwikkeld een speed verslaving zich?
Als ik nog even wat toe mag voegen om het samen te vatten.
Hoe ik denk dat een speedverslaving zich ontwikkeld, en hoe het anders is van een andere verslaving:
Een speed verslaving is te vergelijken vicieuze cirkel lenen.
Net als mensen die teveel op krediet kopen, daardoor in de schulden komen, en weer moeten lenen om hun schulden af te betalen, en weer moeten lenen om hun leningen af te betalen enz.
Het is niet zo dat je verslaafd raakt doordat je niet meer zonder kan, of dat je lichaam er om blijft schreeuwen.
Je kan niet meer zonder omdat je speed neemt, en dat je vervolgens in een dal brengt waar je alleen met speed uit kan klimmen.
Het punt is dat je dus uit die vicieuze cirkel moet blijven. Zolang je zorgt dat je gewoon de kans krijgt om weer terug op een clean ritme te komen, door bijv. een periode na intensief gebruik te nemen waarin je niks hoeft behalve herstellen, heb je het minste risico.
Bij lichamelijk verslavende middelen is het veel meer het geval dat je er voor moet zorgen dat je lichaam er niet aan gewend raakt, anders kom je op een punt waarop je nooit meer kan gebruiken, zonder in een verslavingsperiode terecht komt.
Als je brak op je werk zit zal ketamine of hero of crack je niet helpen te presteren. En daar moet je dus op letten dat je niet denkt zolang je geestelijk ook best zonder zou kunnen, je goed zit.
Anyone agrees?
Als ik nog even wat toe mag voegen om het samen te vatten.
Hoe ik denk dat een speedverslaving zich ontwikkeld, en hoe het anders is van een andere verslaving:
Een speed verslaving is te vergelijken vicieuze cirkel lenen.
Net als mensen die teveel op krediet kopen, daardoor in de schulden komen, en weer moeten lenen om hun schulden af te betalen, en weer moeten lenen om hun leningen af te betalen enz.
Het is niet zo dat je verslaafd raakt doordat je niet meer zonder kan, of dat je lichaam er om blijft schreeuwen.
Je kan niet meer zonder omdat je speed neemt, en dat je vervolgens in een dal brengt waar je alleen met speed uit kan klimmen.
Het punt is dat je dus uit die vicieuze cirkel moet blijven. Zolang je zorgt dat je gewoon de kans krijgt om weer terug op een clean ritme te komen, door bijv. een periode na intensief gebruik te nemen waarin je niks hoeft behalve herstellen, heb je het minste risico.
Bij lichamelijk verslavende middelen is het veel meer het geval dat je er voor moet zorgen dat je lichaam er niet aan gewend raakt, anders kom je op een punt waarop je nooit meer kan gebruiken, zonder in een verslavingsperiode terecht komt.
Als je brak op je werk zit zal ketamine of hero of crack je niet helpen te presteren. En daar moet je dus op letten dat je niet denkt zolang je geestelijk ook best zonder zou kunnen, je goed zit.
Anyone agrees?
#17
Re: Hoe ontwikkeld een speed verslaving zich?
Agreed.
Ik vind een geestelijke verslaving ergens een teken van een zwakke geest hebben. Klinkt misschien grof, maar voor iemand begint te roepen lees de rest![:)]()
Ik denk dat afkicken net is als studeren, je kan het wel, maar alleen als je het echt wilt, of als je echt een sterke geest hebt. Ik kan pas studeren een paar uur voor een examen omdat het anders echt niet nodig is denk ik dan. Teken van een zwakke geest, weet ik en geef ik toe.
Zelfde met afkicken, veel mensen kunnen afkicken, maar waarom zouden ze? Als je geestlelijk afhankelijk bent is een reden vinden zeer moeilijk, net als een reden vinden om te studeren als je door en door lui bent![:tongueout:]()
Je ziet dat veel mensen afkicken als ze een keer bijna gestorven zijn, of als ze op het punt staan het enige dat ze nog graag zien te verliezen, zoals je vriendin. Dan is het echt nodig om af te kicken, want anders ben je alles kwijt.
Natuurlijk zijn er mensen die zonder een dramatische gebeurtenis hun verslaving inzien en er zelf iets aan doen, heel veel respect voor die mensen en hun wilskracht![:)]()
Wel een prachtige tekst![:)]()
Denk dat er veel mensen zich in kunnen herkennen, ik ook ![:)]()
in de 2-3 keer per jaar en dat wordt dan behouden ![:)]()
Gelukkig maar, ik zou me niet in kunnen beelden hoe kapot je bent na een paar dagen wakker te zijn, en geen behoefte het te ontdekken.
Agreed.
Ik vind een geestelijke verslaving ergens een teken van een zwakke geest hebben. Klinkt misschien grof, maar voor iemand begint te roepen lees de rest
Ik denk dat afkicken net is als studeren, je kan het wel, maar alleen als je het echt wilt, of als je echt een sterke geest hebt. Ik kan pas studeren een paar uur voor een examen omdat het anders echt niet nodig is denk ik dan. Teken van een zwakke geest, weet ik en geef ik toe.
Zelfde met afkicken, veel mensen kunnen afkicken, maar waarom zouden ze? Als je geestlelijk afhankelijk bent is een reden vinden zeer moeilijk, net als een reden vinden om te studeren als je door en door lui bent
Natuurlijk zijn er mensen die zonder een dramatische gebeurtenis hun verslaving inzien en er zelf iets aan doen, heel veel respect voor die mensen en hun wilskracht
Wel een prachtige tekst
#18
Re: Hoe ontwikkeld een speed verslaving zich?
Respect, meer kan ik er niet van maken, respect gast. Mooi stukje, helder, overtuigend en sterk.
Ik hoop dat niemand ooit ergens aan verslaafd raakt maar ik hoop wel dat het een verslaving niet langer gezien wordt als taboe. Het moet gezien worden als een ziekte waarbij op een bepaald moment niet meer gesproken kan en mag worden van 'eigen verantwoordelijkheid'.
Tot dat moment hoop ik dat mensen inzien waar ze mee bezig zijn, en nog kunnen stoppen.
groetjes,
Little Monk(ey)
Respect, meer kan ik er niet van maken, respect gast. Mooi stukje, helder, overtuigend en sterk.
Ik hoop dat niemand ooit ergens aan verslaafd raakt maar ik hoop wel dat het een verslaving niet langer gezien wordt als taboe. Het moet gezien worden als een ziekte waarbij op een bepaald moment niet meer gesproken kan en mag worden van 'eigen verantwoordelijkheid'.
Tot dat moment hoop ik dat mensen inzien waar ze mee bezig zijn, en nog kunnen stoppen.
groetjes,
Little Monk(ey)
#19
Re: Hoe ontwikkeld een speed verslaving zich?
![:tearsofjoy:]()
Little Monk zei:Ik hoop dat niemand ooit ergens aan verslaafd raakt
#20
Goede topic...
Ik heb al een week en 4 dagen geen speed gehad.
Hooray for me
Ik heb al een week en 4 dagen geen speed gehad.
Hooray for me