Hoe ontwikkelt een speed verslaving zich?

Ikzelf heb veel ervaring met speedverslaving, en naar mijn mening is het een puur mentale verslaving. Ik ben van mijn 14 tot 17 jaar verslaafd geweest aan speed, waarbij ik op sommige momenten soms 10 gram goede kwaliteit met 1 vriend wegsnoof op een nacht. Dit is natuurlijk ongelooflijk onverantwoord gebruik, maar op dat moment besefte ik dat totaal niet.

Ik had meer en meer pep nodig en voelde na de eerste 4 maanden gebruik eigenlijk nog bijna niks meer van speed. Ik bleef er gewoon wakker van en was socialer, en dat was ook de reden dat ik het gebruikte. Het maakte sociaal contact super eenvoudig en dat was voor mij echt een soort wondermedicijn. Ik denk dat dit bij veel mensen verslaving veroorzaakt, omdat ze heel onzeker zijn (of zoals mij een stoornis als Asperger Syndroom hebben, waardoor sociaal contact zeer zwaar is).

Echter hoe verder ik ging met de speed, hoe meer ik de negatieve effecten ervan begon te merken. In het begin kon ik makkelijk 3 dagen wakker blijven van een gram of 2, en de dag daarna voelde ik me gewoon normaal, alleen wat moe. Maar met dat de tijd voorbij ging kreeg ik meer en meer last van extreme kutgevoelens de dag na gebruik, en ook zelfs tijdens gebruik soms. Hoofdpijn, hartkloppingen, depressie, ik woog nog maar 45kg als 16 jarige jongen... Ik had ook nooit energie om iets te doen, alleen als ik veel had gesnoven kon ik echt actief zijn. Ook mijn tanden gingen volledig naar de kloten door het vele klapperen met je tanden (ik deed ook regelmatig XTC in die tijd).

Er is toen een bepaald moment gekomen dat ik besefte dat het zo niet verder kon, en dat de upper drugs veel te schadelijk waren voor het lichaam. Ik was niet klaar om te stoppen met drugs, maar ben toen begonnen met weed roken, wat ik in mijn speed periode haatte. Vreemd genoeg vond ik het nu wel leuk, en sindsdien heb ik echt een afkeer gekregen van amfetamines. Alhoewel dat ik moet toegeven dat ik eens in de 3-4 maanden nog wel eens een lijntje of 2 durf snuiven, maar daar blijft het dan ook bij. Niet meer meerdere grammen op een avond.

Ik denk dat dat nodig is om te stoppen met speed, dat je beseft dat je lichaam echt kapot gaat aan dat spul. Ik heb al zeer veel drugs gebruikt voor mijn leeftijd (ik ben hier niet fier op en raad het iedereen af, maar weet dus waarover ik spreek) en ik vind dat speed 1 van de slechtste drugs voor je lichaam is die er zijn. Stop met die rotzooi, want uiteindelijk ga je eruit zien als die crystal meth junkies, zoek maar eens "faces of meth" op. Onze Europese amfetamine is bijna hetzelfde als dat spul als je dat nog niet wist, gewoon minder sterk.

Ben misschien wel erg traag met mijn reactie, Maar goed

Het ging bij mij allemaal in rap tempo iig een stuk sneller dan beschreven.
Ik was een rasechte polygebruiker en ik gebruikte dan ook echt alles wat los en vast zat.
Had in het verleden wel eens speed gedaan, maar vond het nooit echt bijzonder was meer van de psychedelica enzo.

Totdat ik de kracht van speed echt begon te waarderen en ik ineens een stuk creatiever werd ben namelijk freelance fotograaf (wel typerend is dat onder invloed van pep mijn werk een stuk duisterder werd) en was destijds gitarist in een metalband, al snel nadat ik pep had herondekt merkte ik dat ik dus veel beter werk leverde, dus kon al snel niet meer zonder om het zelfde te produceren, dat heb ik een paar weken volgehouden om pep op die manier te gebruiken. Maar wist wel dat je sociaal sterker word van pep dus ik dacht al snel dat kan ik ook op mijn werk proberen was namelijk verkoper en dus veel moest praten, en jullie kunnen raden dat ik ontzettend veel verkocht.

Wat destijds een bijkomend voordeel was dat de vermoeidheid als sneeuw voor de zon wegging en dus nachten kon doorhalen en zodoende veel meer tijd had om ban allerlij projecten te gaan doen, maar al snel sliep ik 6 nachten niet meer en trok maar 1 nacht vooruit om te slapen.

Op een gegeven moment raakte ik werkloos met wat toen een bijkomend voordeel was dat ik nog meer tijd had om te gebruiken en vooral ook veel meer en stopte dus ook grote hoeveelhedenn van het witte goden poeder door mijn neus en zat al snel op ongeveer 20 tot 30 Gr. In de week en dat is misschien in jullie ogen belachelijk veel wat het ook is, maar wat moet je dan met die opgebouwde tolerantie.

Die levenstijl toen ik werkloos was hield ik ongeveer 2 maand vol en toen liep de pep mijn zijn keerzijde zien na 3 overdosissen, waarvan 1 bewust kwam ik in een zware psychose terecht die naar mijn weten 3 maanden heeft geduurd wat ik im die drie maanden heb gezien wens ik niemand toe het was letterlijk de hel.


Maar goed wat ik dus wil zeggen tegen de mensen die nieuwsgierig zijn of al aan het experimenteren zijn, pas er mee op vroeg of laat laat het zijn echte aard zien en dan is het hoogstwaarschijnlijk te laat, in het begin lijkt het leuk maar eenmaal zwaar verslaafd is het een hel, alleen als ik al terugdenk en mij besef dat ik bij de simpelste klusjes niet meer kon functioneren zonder eerst een lijn pep te nemen dan ben je diep gezonken, maar helaas is het de keiharde realiteit van een diehard pepjunk.

Ben er inmiddels as november 2 jaar van af (Zie mijn vorige topic). En ik kan jullie vertellen ik denk er nog elke dag aan en mis het als een exvriendin waar je een jarenlange goede relatie mee hebt gehad en die pas verbroken hebt. De ene dag of met een beetje geluk een week wat minder maar de drang is net zo tergend als je ffies een keer een dagje geen dope hebt.

Even wat toevoegen en de tijd dat ik echt losgeslagen was gebruikte ik totaal geen andere drugs wat opzich best raar is als een verstokte roker en in die tijd moest ik de dag ook absoluut beginnen en eindigen met een goede joint en in de tussentijd natuurlijk ook de nodige joIntjes maar in die laatste twee maand van mijn pepgebruik totaal geen andere drugs gebruikt moet zeggen dat ik dat wel typerend vond

oke verhaal/vraag

op mn 17e wel eens geexperimenteerd. Speed/coke/ghb/xtc
goeie en minder goeie ervaringen mee, maar nergens spijt van

klein jaartje terug kreeg ik weer contact met een vriendin van me.
we hadden een keer spontaan afgesproken en ze zei dat ze langs een gozer zou gaan om wat speed te halen. Ik stond daar wel voor open en kreeg ook een lijntje aangeboden waar ik geen nee tegen zei.
Het ging die tijd niet zo heel goed met me ivm stress van de studie/relatie/financiele situatie.
Afspreken met die vriendin was altijd een avontuur. We deden lekker spontaan en gek met elkaar en dat was wel een ontsnapping aan al die stress.
Na een tijdje ging ik het afspreken met haar en daarbij het snuiven van speed ook gebruiken om te ontsnappen.
We spraken iedere week een paar keer af en gingen dan bij haar chillen of naar die gozer toe of de stad in en ik gebruikte ook steeds vaker. Na een tijdje kwam ik een beetje in de knoop.
Alle frustraties die ik kon vergeten tijdens het drugs gebruiken
kwamen er thuis uit en ik reageerde alles af op mn vriend.
Ook op school liep ik achter en ontweek ik het maken van verslagen en dergelijke.
Ik ben iets gaan minderen en deed beter mn best op school.
Heb geprobeerd contact te zoeken met een psycholoog maar kon mijn ei daar gwn niet kwijt.
Toen de opleiding op zijn einde kwam heb ik ontzettend moeten knokken, maar uiteindelijk mn diploma gehaald.

Mezelf meteen voorgenomen om beter op mn gezondheid te gaan letten en het drugs gebruik nog een stuk te minderen.
Het contact met die vriendin werd een stuk minder (allebei gwn druk met andere dingen)
Nieuwe baan en een nieuw begin en het ging weer een stuk beter met mn vriend dus ik wilde me daar 100% voor inzetten. Het verhaal wat ik aan het begin las is redelijk herkenbaar. Ik koppel (onbewust) het gebruiken van drugs aan verschillende activiteiten zoals verjaardagen en uitgaan. De eerste periode heb ik ook weleens drugs op het werk gebruikt en als ik gwn een avondje met vrienden afsprak. Dat heb ik mezelf afgeleerd en kost me nu geen enkele moeite meer. Maar als ik uitga of een verjaardag heb, kan ik het vaak toch niet laten. Dat is vooral omdat ik anders erg moe ben (zwak immunsysteem, alijd al last van gehad)

Laatst ben ik een beetje gaan testen in hoeverre het mijn functioneren bellemmerd. Als ik weet dat ik de volgende dag dingen te doen heb, spreek ik met mezelf af om niet te gebruiken en dat doe ik ook niet. Soms zeg ik daarvoor een verjaardag af of ga ik eerder naar huis bij het uitgaan.
Ik ben wel redelijk tevreden met het resultaat tot nu toe. Ik geef liever wat leuke dingen op om mijn verantwoordelijkheden na te komen, maar op den duur wil ik het toch kunnen combineren zonder drugs te gebruiken.

Een maand geleden ging ik een weekend weg met wat vrienden en had ik speed meegenomen zodat ik gwn het weekend kon knallen. Uiteindelijk heb ik een topweekend gehad zonder te gebruiken!

Vanavond had ik een verjaardag waar ik helemaal geen zin in had omdat ik gwn moe was van de hele week werken en nu gebruikte ik wel. Ik nam me voor om niet meer dan 3 keer een puntje te snuiven en dat is gelukt.

Toch ben ik in mn hoofd nog wel geregeld bezig met het gebruik van drugs. Het gevoel dat ik het kán gebruiken vind ik best geruststellend.
Ik denk dat ik eens in de week a 2 weken gebruik. Dat is dus aanzienlijk minder dan een paar maanden terug, toen was het wel ongeveer om de dag.

Er is één persoon met wie ik hier wel eens over praat en die ziet het niet als een probleem. Toch ben ik er zelf niet helemaal gerust op en zou ik het liefst over een half jaar helemaal gestopt zijn(of hoogstens tijdens een gelegenheid zoals oud&nieuw)

Graag hoor ik wat gedachten/reacties van anderen hierop
en misschien wat tips om meer energie te krijgen zonder middeltjes te gebruiken die slecht voor me zijn?

Iemand(anoniem en zit naast mij ) zei tegen mij dat ik hier mocht neerzetten hoe hij er niet meer vanaf kon blijven:

Hij noemt het het blikje redbull syndroom.

Je pakt een blikje redbull tijdens stapen of vlak voor sporten. om net even wat langer scherp te blijven. Maar na verloop van tijd denk je niet goed te presteren zonder red bull

Quote: (De insluiper)
"De eerste keer was op een zaterdag, zoals gewoonlijk ga ik dan op stap, en drink dan 12 tot 15 glazen bier. en word dan de volgende dag wakker zonder al te veel problemen, een klein beejte brak, maar wel in staat om de bus te pakken naar werk(horeca), en een kop koffie, dik zwaar sjekkie om wakker te worden. Maar deze keer was anders, het is 04:00 ik herriner me een afspraak de volgende ochtend vroeg om 8:30. en heb al 10 glazen bier op. Ik raakte een betje in paniek, en vertel het tegen een andere kerel aan de bar, die ook aangeschoten was. hij zei. doe je jas aan reken af en kom mee. "We gaan even een broodje shoarma happen dar knap je van op" Zo gezegd zo gedaan. maar tijdens te loop ernaartoe, geeft hij een plasticje . in mijn hand. "dit is speed, hier word je meteen nuchter van, en dit is genoeg voor de hele dag. Je krijgt het gratis van me, maar alleen deze ene keer. probeer wakker te blijven, en neem het op het laatste moment vlak voor je afspraak of als je bijna in slaap valt."

En daar ga ik dan... 07:00 mijn ogen niet meer open te houden, en pak alvast een klein beetje een heel klein beetje om uit te proberen. Ik kan me altijd ziek melden. en dan lieg ik ook nog eens niet. En verrek, ik voelde me warm worden, met een beetje het gevoel dat je hebt als je net half in dromenland wakker word. en tik. ik was wakker. loop door het huis alsof ik uit een droom ontwaak. en lekker fris en schoon ben.

Ik ga douchen, ontbijten krant lezen, koffie maken, brood voor onderweg maken. en in de bus vlak voor mijn afspraak wanneer ik de deur instapte begonnen mijn ogen te staren, alsof de drank er weer inschoot. nog net in staat om te zeggen dat ik een afspraak heb. maar mag ik dan even naar het toilet.?

Ik voelde me bijna schuldig en para, misschien hangt er wel een camera op de wc. maa dan toch neem ik nu een kwart van de hoeveelheid. het gesprek kon nog wel eens lang duren.

... het ging goed...

Weer thuis aangekomen, op de bank gaan zitten tv kijken. opgestaan buiten een rondje gelopen, maar voelde me wel erg ongemakkelijk om door t stadje te lopen, door de winkelstraat zonder reden. de ene straat in, weer terug. en mensen keken me aan. en ik ging naar huis, en iedereen die ik tegenkwam keek me aan. maar als ik vrolijk dag zei, werd dat niet altijd gewaardeerd.

dan maar anar huis en wat eten. tv kijken internet. op de bank films kijken chips eten. en weer in slaap vallen. Nu de volgende middag wakker om 4 uur. had nog net de tijd om snel gezicht nat te maken, en naar t werk. Die avond lekker gewerkt. maar wel moe na die dag. en vrienden hadden al gevraagd of ik mee ging stappen. Dus de verleiding was er al. Ik dacht die ene keer alleen dit weekend, en dan nooit weer. nooit weer. nee nooit weer. en deed het dus niet.

En alsof de duvel mee speelde met dit spelletje, werd ik na de zware stap avond, met extra drank en bier om de speed weg te spoelen,werd ik om 06:00wakker gebeld omdat tante ziek is, en ik most snel komen, want om 08:00 gingen we erheen

Als een gek begon ik weer naar t laatste restje speed te zoeken, en met heel mijn hart hoopte dat ik het kwijt was en niet meer kon vinden. .

..het gevoel van hopen dat iets niet gebeurt, met een eng warm gevoel in je nek, dat dreigt naar iets wat niet tegen te houden is...

ik kon ook met veel koffie wakker worden. 3 eetlepels koffiepoeder met een beetje ginseng poeder(had ik nog ergens liggen, een keer gekocht voor sporten ) in wat melk en flink wat suiker, en met de staafmixer, en dan opgedronken. wakker werd ik niet. het was eerder of mijn ogen eruit werden geduwd, en de walen onder mijn ogen dikker werden. en het voelde of mij hele gezicht vettig was, wat dan mijn ogen liet prikken.

Dus om familie niet teleur te stellen( * als excuus gebruikt om de speed te gebruiken) pakte ik weer de helft van wat ik nog had. Maar bleek niets aan de hand te zijn, en gingen weer naar huis. (* de tweede val, een extra goed gevoel krijgen van goed nieuws met speed op) Ik wilde bijna springen en juigen, met heel mijn lichaam dat tante niet ziek was. maar in mijn hoofd probeerde ik dat te voorkomen, met moeite.

Weer thuis de hele dag doorgegaan met klussen enzo, en tegen de avond wee moe, maar nu gelukkig om een normale tijd. 21:00 of ietjse later. lekker op bed want ik ben de volgende dag vrij... dacht ik dus...

ik werd dus weer wakker gebeld. omdat een collega ziek is, en of ik er met een half uur kon zijn. En dan word het spelletje met de duivel steeds smeriger. Ik kom dus die vent tegen die die rommel verkoopt. en of ik in de automatische piloot zat vroeg ik hem, of er nog een goede shoarmazaak in de buurt was. want die van afgelopen week was dicht. en gaf een knipoog. Vent wist meteen wat ik bedoelde, en zei loop mee naar mijn auto dan pak ik mijn Iphone, die ligt daar te laden, en laat het kaartje zien, weet niet hoe ik het het beste kan uitleggen.

...Stapte in en even later weer uitgestapt...

nu geld armer maar een plasticje met energie terug.

Ik zeg steeds dat het de toevalligheid was of de situatie, en waaom heb ik me de aller eerste dag niet ziek gemeld. dan was dit allemaal niet gebeurd.

Toen dacht ik dat de duivel was uitgespeeld. maar hij zette me schaakmat. Ik begon al na te denken, met dat ik niet meer rookte, en dan 10 euro per week over had, om een plasticje te kopen. en dan verdelen in kwartjes of halfjes. eentje voor werk, eentje voor die ene afsprak, een krartje voor die anderer en dan blijft er een halfje over voor volgende dag na stappen. bla bla {i}-enzovoort[/i]

En nu is het gewoon dat ik per week 50 euro kwijt ben aan die rommel, en dan ook nog eens een dag minder per week werken vanwege seizoen.

Ja, en dan is het moelijk om weer terug te gaan naar "nul" cold turkey weekje ziek melden, maar dan slaat de verveling toe. bijna 2 dagen slapen, dan toch maar weer beter gemeld om die vrijdag nog te werken. . dan ander werk gezocht andere stad. en dan hoop je gewoon dat je er helemaal van af bent. En kom ik tocg daar Vent weer tegen en nodigt Vent me uit samen met twee bloed mooie vrouwen op stap te gaan.

Vent beloft me gratis spul als ik het ga verkopen, maar had toen gelukkig genoeg besef om nee dank je te zeggen. "even goede vrienden maar jammer" (*geen vriend, hij verdient geld aan me, en maakt hem niets uit)

En daar zit ik dan. vast... gelukkig heb ik het al verteld aan familie, ik was bang voor boosheid, maar ze helpen me...

dit is nu mijn 3e keer pep gebruiken maar wel zaterdags overdag, nu dus. maar ik begrijp dat het zo ongeveer gaat het gebruik van de fases

ik heb 20x spee dgebruik ofso maar ik vind het saai en je word er niet brak van maar zo brak dat iemand van 80 die bijna dood gaat nog fitter is als ik na een halve gram pure pep van 73%

ik vind pep lekker qua gevoel maar het duurt 3 weken voordat het effect weer lekker is!!!

PEP is niets aan en het sloopt meer dan dat het oplevert.
Ik snap nog steeds niet dat mensen steeds vaker pep gebruiken want die katers zijn zo achterlijk erg en op den duur na paar dagen gebruik voel je alleen n og maar energie en verder nix! .

je kan beter een uurtje rennen dat geeft een fijner gevoel en houd daarna nog een paar uur aan

Beste,

Ik vind persoonlijk niet dat speed (amfetamine) een verslavend middel is.
Ik gebruik zelf (meer dan nodig) amfetamine.
Ik vind dit eerder "gewenning" je geraakt gewend aan het product, maar dit zou ik niet omvatten als een verslaving.
Voor de jongeren hier : Ik vind speed eerder gewennig zoals heel de dag gamen en niet buitenkomen.
Maar als je even doorbijt, geraak je er vanzelf van af.
De ene persoon is natuurlijk vatbaarder dan de andere voor producten/verslaving.
Dus voor de gebruikers hier: KEN JE GRENZEN!

Gr, BoNG

mooi verwoord indd, om mij heen word al jaren lang speed gebruikt, zelf doe ik t sinds een jaar en eerst liep t gigantisch uit de hand, was ook heel veel afgevallen en omdat ik depressief was door het overlijden van mijn moeder, dacht ik dat het mij hielp om mijn leven op te pakken,
opzich is het heerlijk spul, maar idd verslavender dan je denkt en veel slechter dan je denkt.
ik doe t nu nog alleen op feestjes of als ik te veel heb gedronken. maar als je t gaat gebruiken om energie te krijgen zoals ik eerst deed om af te wassen, werken of anderen redenen, daar moet je mee oppassen alles gaat heel makkelijk met pep maar uiteindelijk schiet je er niks mee op en is t alleen chill als party drug

Erg interessant topic voor "experimenteerdertjes" onder ons.
Ik ben een speedgebruiker, en gebruik op dagelijkse basis.
Met één reden: Vermagering. Het enige probleem is, dat je je grenzen moet kennen. Je moet jezelf kennen, en weten hoe ver je kan gaan met hoeveelheden, en soorten drugs.
Voor mij is Amfetamine een "gewenning" geworden, maar zou niet echt spreken van een verslaving.
Alles wat in dit topic staat is WAAR.
het probleem voor mij is: als ik een paar dagen stop met gebruiken, krijg ik massale vreetbuien. wat erg irritant is. Dan eet ik echt de hele dag door, non-stop.
Dus jongens: oppassen is de boodschap!

Gr, BoNG

xsb- zei:

mooi verwoord indd, om mij heen word al jaren lang speed gebruikt, zelf doe ik t sinds een jaar en eerst liep t gigantisch uit de hand, was ook heel veel afgevallen en omdat ik depressief was door het overlijden van mijn moeder, dacht ik dat het mij hielp om mijn leven op te pakken,
opzich is het heerlijk spul, maar idd verslavender dan je denkt en veel slechter dan je denkt.
ik doe t nu nog alleen op feestjes of als ik te veel heb gedronken. maar als je t gaat gebruiken om energie te krijgen zoals ik eerst deed om af te wassen, werken of anderen redenen, daar moet je mee oppassen alles gaat heel makkelijk met pep maar uiteindelijk schiet je er niks mee op en is t alleen chill als party drug

Klik om te vergroten...

In zulke situaties kan dat inderdaad uit de hand lopen.
Ik begrijp het volkomen, en het is mooi dat je terug bijde touwtjes in handen hebt.

Gr, BoNG

De eerste keer dat ik speed nam was fantastisch. Ik was heerlijk aan het dansen in een discotheek, kon blijven drinken, zat gezellig te praten met iedereen in mijn buurt en werd niet moe. Ik voelde me geweldig, tot ik 's morgens thuiskwam en vond dat ik moest slapen. Naarmate de uren verstreken voelde ik me steeds ellendiger. Het slapen lukte niet en toch had ik het idee dat ik moe was. Ik werd slechtgezind en uiteindelijk zelfs ziek.

Daarna heb ik het heel lang niet meer gebruikt en als ik me dan toch liet verleiden stuitte ik telkens op dat niet kunnen slapen en het slappe gevoel dat je krijgt omdat je niet eet.

Ondertussen heb ik leren omgaan met speed en zijn we goede vrienden geworden. Ik begin meestal te snuiven tijdens het uitgaan als ik me dronken begin te voelen. Als ik dan thuiskom leg ik me lekker op de bank en geniet ik even van dat wazige gevoel dat ontstaat door het vele drinken op speed. Als dat begint te verdwijnen snuif ik wat bij, ga me douchen en probeer wat fruit of yoghurt te eten. Ik ruim wat op als dat nodig is, maar doe niet veel inspanning.
Toen ik werkte bleef ik nooit meer dan 1 nacht wakker. Dan nam ik iets als Seroquell om te kunnen slapen.
Nu blijf ik wakker tot ik aan mijn lichaam voel dat het welletjes geweest is. Ik kan dan ook zonder "zware" medicatie slapen. Soms 1mg Temesta en ik kan een paar uurtjes slapen. Als ik dan wakker word eet ik en als ik niks te doen heb ga ik gewoon weer verder.
Ik maak dan bommetjes omterug op gang te komen en doe eigenlijk alles wat ik moet doen. Ik ga wandelen met de honden, ik kook, poets, ruim op, doe de was en strijk, ga inkopen doen,.. "vrienden" en familie (niet-gebruikers) ontwijk ik liever omdat ik dat niet zo prettig vind. Ik denk dat het te confronterend is voor mezelf. Ook zit ik dan lekker in mijn eigen wereldje en heb ik geen behoefte aan anderen. Alleen mijn vriend verdraag ik dan. Die heb ik dan het liefst zo veel mogelijk bij me. Lekker onzin verkopen en heel veel seks!

Vandaag is het woensdag. Zaterdag Ging ik uit en snoof ik speed. Vannacht heb ik geslapen. Vanmiddag rond 12u heb ik een capsule gevuld met speed. Beetje verslaafd toch denk ik?

Lijkt wel beetje op een verslaving ja, maar goed geen idee hoeveel je neemt en dergelijke. Anders iets minderen ? Of geen aanleiding/behoefte toe?

Zaterdagnacht 2g gekocht en daar kan ik nu nog 1 capsule van vullen en dan is het op. Mijn vriend heeft hiervan ook gebruikt. (al begin ik me nu af te vragen of het niet meer was want ik lijk er goed mee toe te komen)
Ik snuif meestal 1lijntje als ik dronken begin te worden om van dat gevoel af te zijn en een uurtje later nog eentje om strak te worden. Als ik dan thuiskom leg ik me even neer en rond een uur of 10 's morgens neem ik terug een lijntje.
Als ik die avond ga slapen dip ik rond de middag en namiddag nog een keer. Dippen bij speed is echt goor, ik weet het. De hoeveelheid die je dan binnenkrijgt is niet zo veel.
Als ik nog een nacht doorga neem ik 's avonds een capsule of een dipje en probeer ik wel wat te "rusten" 's nachts. Meestal drink ik dan ook alcohol.
's Morgens eet ik en tegen de middag maak ik me een capsule klaar. In de late namiddag neem ik er nog eentje. Meestal begin ik dan lichtjes te hallucineren. Het lijkt of het gordijn beweegt of ik zie iets vanuit mijn ooghoeken. Afhankelijk van hoe erg het is neem ik 1 of 2 temesta, xanax,.. Echt goed slaap ik dan nog niet, maar ik krijg toch een beetje rust.
De dag erna maak ik nog 2 of 3 capsules. Strak voel ik me dan niet meer, maar ik vind het een fijn gevoel dat mijn hersenen niet meer zo goed lijken te werken. Ik heb dan ook geen zorgen, alleen maar chillen. Die nacht kan ik goed slapen.
Soms neem ik de volgende dag nog wat tegen de "afkick". Ik voel me dan niet meer moe, maar heb ook niet overdreven veel energie. Ik zorg dan wel dat ik goed gegeten heb voor ik wat neem.
Het weekend dat daarop volgt gebruik ik niet want daar heb ik dan echt geen zin meer in. Soms gebruik ik dat 2 of 3 weekends niets meer, afhankelijk van wat ik te doen heb en hoe ik me voel.

Even je laatste vraag beantwoorden:

Soms denk ik dat het beter is te stoppen omdat het niet goed is voor je lichaam. Maar op andere momenten vraag ik me af waarom ik het niet zou doen. Ik hoef niet te werken als ik dat niet wil dus ik doe er niemand kwaad mee als ik een halve week strak ben. Ook lijk ik er soms psychisch voordeel bij te hebben. Ik kan mijn gedachten veel beter ordenen en over dingen praten zonder meteen emotioneel te worden of erna een dag depressief rond te lopen.
Voorlopig wegen de voordelen nog op tegen de schade die ik aanricht in mijn lichaam.

dit gooit de ogen wel open

In het begin is het leuk en geeft je een tevreden euforisch gevoel. Alles gaat goed in je leven. Totdat er een moment komt dat je paranoide word van de speed. Dan ga je manieren bedenken om dat te dempen met downers. Dat werkt ook nog geweldig. Alleen ga je door de combinatie van uppers en downers steeds meer van beide gebruiken. Tot je jezelf compleet kwijt raakt. Je gebruikt elke dag om je normaal te kunnen voelen en niet ziek en down.

Fucking hell is het en daarom ben ik al meer als een jaar 100% clean van de speed.

Heel helder geschreven en idd heb alle fases meegemaakt heel.herkenbaar. maar wat blijft het lekker het is dat ik er niet meer aan kan en wil komen en niet mijn huwelijk voor op het spel wil zetten maar anders... goede en slechte tijden mee gehad.

Heb al lang niet op drugsforum gezeten en kwam net dit topic weer tegen, waar ik lang geleden in gepost heb, toen ik behoorlijk speed verslaafd was..

Ik kan jullie met trots vertellen dat ik ongeveer 2 jaar clean van de speed ben, voel me zo ongelofelijk veel beter nu . Ik was echt een zombie, zonder emoties, helemaal afgevlakt geworden van de speed. Het enige dat ik nog kon was boos en gefrustreerd zijn. Uiteindelijk heeft dat me ook in de problemen gebracht, en heb ik hulp gezicht bij Novadic Kentron. Die mensen zijn echt mijn redding geweest, weet zeker, hoe triest het ook is, dat ik hier zonder hun hulp niet meer had gezeten.

Het kutte van een speedverslaving is dat het zo makkelijk is om te verbergen, en in principe mensen weinig aan je hoeven te merken. Bij mij was het helemaal ingeslopen in het dagelijkse leven. Ik had mezelf "geleerd" om op allerlei momenten, zoals na het opstaan, bij het eten, voor school, voor het werken, bij ontspanning etc. te gaan gebruiken. Daardoor was het ook heel moeilijk om weer af te te leren; ik werd telkens geconfronteerd met trek om te gebruiken omdat ik dat een lange tijd bij allerdaagse dingen had gedaan. Telkens als ik die dingen deed, of op bepaalde plekken kwam, kreeg ik weer die trek.

Ook bij mij begon het gebruik net als bij ieder ander nog netjes en beheersd. Toch is dat erg uit de hand gelopen, misschien wel mede doordat ik toen der tijd zeer slecht behandeld ADD had.
Ik wil zeker niet propageren tegen speed, iedereen moet lekker zelf weten wat hij/zij gebruikt en doet, maar let wel op dat het niet insluipend deel wordt van je dagelijkse routine .

Voor mij in elk geval nooit meer.

Wat ik me wel afvraag: zijn bommetjes minder verslavend dan snuiven?