Ben misschien wel erg traag met mijn reactie, Maar goed
Het ging bij mij allemaal in rap tempo iig een stuk sneller dan beschreven.
Ik was een rasechte polygebruiker en ik gebruikte dan ook echt alles wat los en vast zat.
Had in het verleden wel eens speed gedaan, maar vond het nooit echt bijzonder was meer van de psychedelica enzo.
Totdat ik de kracht van speed echt begon te waarderen en ik ineens een stuk creatiever werd ben namelijk freelance fotograaf (wel typerend is dat onder invloed van pep mijn werk een stuk duisterder werd) en was destijds gitarist in een metalband, al snel nadat ik pep had herondekt merkte ik dat ik dus veel beter werk leverde, dus kon al snel niet meer zonder om het zelfde te produceren, dat heb ik een paar weken volgehouden om pep op die manier te gebruiken. Maar wist wel dat je sociaal sterker word van pep dus ik dacht al snel dat kan ik ook op mijn werk proberen was namelijk verkoper en dus veel moest praten, en jullie kunnen raden dat ik ontzettend veel verkocht.
Wat destijds een bijkomend voordeel was dat de vermoeidheid als sneeuw voor de zon wegging en dus nachten kon doorhalen en zodoende veel meer tijd had om ban allerlij projecten te gaan doen, maar al snel sliep ik 6 nachten niet meer en trok maar 1 nacht vooruit om te slapen.
Op een gegeven moment raakte ik werkloos met wat toen een bijkomend voordeel was dat ik nog meer tijd had om te gebruiken en vooral ook veel meer en stopte dus ook grote hoeveelhedenn van het witte goden poeder door mijn neus en zat al snel op ongeveer 20 tot 30 Gr. In de week en dat is misschien in jullie ogen belachelijk veel wat het ook is, maar wat moet je dan met die opgebouwde tolerantie.
Die levenstijl toen ik werkloos was hield ik ongeveer 2 maand vol en toen liep de pep mijn zijn keerzijde zien na 3 overdosissen, waarvan 1 bewust kwam ik in een zware psychose terecht die naar mijn weten 3 maanden heeft geduurd wat ik im die drie maanden heb gezien wens ik niemand toe het was letterlijk de hel.
Maar goed wat ik dus wil zeggen tegen de mensen die nieuwsgierig zijn of al aan het experimenteren zijn, pas er mee op vroeg of laat laat het zijn echte aard zien en dan is het hoogstwaarschijnlijk te laat, in het begin lijkt het leuk maar eenmaal zwaar verslaafd is het een hel, alleen als ik al terugdenk en mij besef dat ik bij de simpelste klusjes niet meer kon functioneren zonder eerst een lijn pep te nemen dan ben je diep gezonken, maar helaas is het de keiharde realiteit van een diehard pepjunk.
Ben er inmiddels as november 2 jaar van af (Zie mijn vorige topic). En ik kan jullie vertellen ik denk er nog elke dag aan en mis het als een exvriendin waar je een jarenlange goede relatie mee hebt gehad en die pas verbroken hebt. De ene dag of met een beetje geluk een week wat minder maar de drang is net zo tergend als je ffies een keer een dagje geen dope hebt.