Opname wegens zelfdestructief druggebruik!

Beste leden,

Misschien dat het jullie al opgemerkt was maar ik ben al enkele dagen niet online. De laatste 2 maanden van mijn leven was een snel aflopend pad bergaf. Door wat tegenslagen ben ik tot bijna dagelijks harddrugs gaan gebruiken zoals pep, 3-mmc, coke, 2cb, mdma... dit was moeilijk om toe te geven op dit forum of aan mijn naasten. Samen met mijn 12jaar lang chronisch wietgebruik heeft me dit in een paranoia, heel labiele situatie gebracht die ik tot voor donderdag niet onder controle had. Ik had een heel laag zelfbeeld van mezelf gecreeerd en voelde mij niet meer aanvaard in de maatschappij Een zelfdestructief pad die ik niet wou inzien en samen ging met ernstige psychische klachten. Woensdagavond/nacht ben ik uiteindelijk een wanhoopsdaad begaan omdat ik de grip volledig kwijt was op mijn leven, omgeving, werk, ziekte,... ik ben donderdagmiddag opgenomen op een EPSI afdeling in het ziekenhuis en van hieruit heb ik de beslissing genomen om een drugsvrij leven in te zetten. In samenspraak met vriendin en een psycholoog verblijf ik nu op een afdeling middelengebruik en ben ik sedert donderdagmorgen clean van wiet en alle andere middelen wat een hele prestatie is na 12 jaar gebruik wiet en tussenpozen van harddrugs. Chronisch verslaafd zijn aan wiet is geen lachertje en heb ik tot voor kort nooit willen toegeven maar als alles bergaf gaat en zelfs de drugs niets positief toe te voegen hebben dan pas komen de vragen. TE LAAT dus...

Anyway nu ben ik hier en gaat het op die 5 dagen al een stuk beter met mij. Mijn psyche word opgekrikt door positieve woorden van mijn naasten, de leefgroep,... de zin naar wiet is er zeker nog maar de doorzettingskracht om het uit mijn leven te laten is sterker dan ooit en ik ben er van overtuigd hier ook in te slagen. Vandaag beginnen de eerste therapieën. Ik wou kort even delen met jullie waar ik door ga. Praten hierover helpt volgens mijn individuele begeleider daarmee dat ik dit ook op DF wou delen. Ik wil hier en in mijn omgeving ook nog altijd mensen advies blijven geven i.v.m. drugs maar kan het momenteel minder makkelijk opbrengen dan vroeger. Ergens ben ik een deel van mijn concentratie verloren op deze korte heftige periode van dat harddruggebruik.

Bon, straks ontbijten en therapie. Als er mensen vragen hebben of een steunend woord, altijd welkom. Wekelijks wil ik wel een verslag schrijven in dit topic over het verloop van de opname!

Damn Tekzor dat zag ik even niet aankomen...

Supergoed dat je de motivatie hebt gevonden om ermee te stoppen. Drugs kunnen ons soms wijsmaken dat we geluk in ze kunnen vinden, maar dat is natuurlijk niet echt zo. Veel sterkte en laat van je horen hoe het gaat.

Jeetje, heftig allemaal! Die zag ik ook niet aankomen... Gelukkig ben je nu op een plek waar men je kan helpen. Ik ben blij om te lezen dat je die hulp ook graag aanneemt. Praten werkt vaak heel goed inderdaad, in ieder geval om alles even in perspectief te kunnen plaatsen. Heel veel sterkte en succes, hou je ons op de hoogte?

Heel veel sterkte en beterschap in je herstel proces! Ik geloof diep van binnen dat iedereen de kracht heeft om te vebeteren zelfs als je soms denk het licht niet meer te zien. Ga ervoor, je kunt het!

SmartieAndMe zei:

Aii vervelend man. Laat je er niet door uit het veld slaan, het betekent niet dat je terug bij af bent. Je leert ervan dat je nog steeds niet onkwetsbaar bent. Hoop dat je snel verder geholpen kunt worden!

Klik om te vergroten...

Die hoop is jammergenoeg weg. De tekenen zijn er; depressief, suicidale gedachten en toevlucht in middelengebruik. De behandelende dokter van de vorige opname geeft negatief advies om me toe te laten terug op de crisisafdeling. Waarom is mij een mysterie...

Je bent zeker niet terug bij af Tekzor. Hopelijk kan je er met de tijd wel een les halen uit deze terugval. Wees sterk kerel, je weet dat je het kan je bent er een paar weken vanaf gebleven en je voelde je een stuk beter. Nu in je oude omgeving val je snel terug maar nogmaals je weet dat je het kan.

Tekzor668 zei:

SmartieAndMe zei:

Aii vervelend man. Laat je er niet door uit het veld slaan, het betekent niet dat je terug bij af bent. Je leert ervan dat je nog steeds niet onkwetsbaar bent. Hoop dat je snel verder geholpen kunt worden!

Klik om te vergroten...

Die hoop is jammergenoeg weg. De tekenen zijn er; depressief, suicidale gedachten en toevlucht in middelengebruik. De behandelende dokter van de vorige opname geeft negatief advies om me toe te laten terug op de crisisafdeling. Waarom is mij een mysterie...

Klik om te vergroten...

Laat je niet meteen uit het veld slaan. Een keer weer gebruiken en je bent natuurlijk niet meteen terug bij af. Zie het als een signaal dat je er nog niet bent en er wel hard aan zal moeten blijven werken. Houd vooral in gedachten waarom je gestopt was en dat je je beter voelde toen je clean was, focus op de positieve dingen. En zorg dat je verder wel iets om handen hebt als aanleiding, vooral iets wat je niet direct aan drugs doet denken.

Zet hem op kerel, je kunt het!

Dat is wel klote, maar wij betalen bijvoorbeeld 130 euro voor een goede ziektekostenverzekering, dat is bij jullie net ietsjes minder dacht ik.

ik vind het wel zwaar onprofessioneel om je niet volgens een duidelijk uitgestippeld plan de kliniek uit te helpen. thuiskomen is immers de echt moeilijke tijd. daar kun je beter goed op voorbereid zijn en naartoe werken. om een cliënt zo te verrassen door het plan keihard in een stroomversnelling te gooien is echt ongelooflijk contraproductief.

Jammergenoeg is het helemaal misgelopen met mij en ben ik donderdagmorgen bij het ontwaken een olympische ronde pillenslikken gestart. Uitgekomen op 30 valiums, 50 Trazodons, 2 gram pep, 2 xtc pillen en een 3 glazen cointreau. Nog niet lang wakker uit een 2dagen durende comateuze toestand. Ik lig nu terug op de epsi. Ik ben helemaal niet trots op mijn daad maar wil even aantonen dat hier in Belgie iemand met een drugsverslaving enkel meer de put in geduwd word. Morgen zie ik een dokter en volgens de verpleging word ik waarschijnlijk terug naar huis gestuurd omdat ik een drugsproblematiek heb en dit nergens op een psychiatrische afdeling aanvaard word. Ze willen niet eens uitzoeken waar mijn verslaving vandaan komt en waarom nogmaals een wanhoopsdaad over mij heen gekomen is. De 1ste 2 weken werd ik overal perfect ontvangen en volle goeie hoop opgebouwd. Na 1 maand word ik overal naar huis gestuurd en moet ik de periode thuis overbruggen richting het kompas. Als ze dit doen heb ik er al aan gedacht om een lading 2FA of PEP te bestellen aangezien dit de drugs zijn die mij een hele dag een positieve oppeppende mood bezorgen. Dan zit ik natuurlijk wel met een nieuw verslavingsprobleem maar liever dit dan terug in een nuchtere diepe dip vallen.

Ik vraag me af of de hulp voor patienten met verslavingen in nederland ook zo is. Waarschijnlijk niet. Was ik maar enkele jaren terug naar nederland geemigreerd.. wedden dat de hulp er 10 x beter is...

Jezus Tekzor...

Ik kan me waarschijnlijk niet eens voorstellen hoe je je moet voelen, het is in ieder geval schandalig dat ze je nu nog niet serieus nemen. Zijn er echt geen andere opties? Kun je eventueel niet ergens in Nederland terecht?

Pfoe het is bijzonder jammer dat je niet de juiste hulp (meer) krijgt. Echt belachelijk. Of het in Nederland echt beter is hangt af van de patiënt. Sommige kunnen zo 'goed' acteren dat ze in een paar uur weer buiten staan. Anders word het een opname hier.

Hoop dat je de kracht vind om door te gaan met leven.
Ik ken je situatie en reden niet , toch is het niet voor niets dat je overleefd. Het is jou tijd nog niet (gelukkig) en ben blij dat je niet euhm 'hulp' erbij had (bedoel geen handelingen maar info) in de brede zin van het woord.

Of het in Nederland beter is , als je hulp wilt voor dit kan je vaak makkelijk snel terecht.
Jammerlijk dat het in België niet goed genoeg is voor jou!

Heel veel sterkte toegewenst!

Focus je zoveel mogelijk op positieve dingen als de lente , liefde , neem alle tijd. Leven is een keuze (tijdelijk) en de dood een (definitiefe) beslissing.

Geniet zoveel mogelijk, graag op het strand bij zee ? Of graag een héérlijke andere bezigheid?
Hoop dat je nog plezier kunt vinden , je bent het waard!

Wat een heftig nieuws zeg, ik leef met je mee en vind het heftig om te lezen wat je moet doorstaan... Hopelijk zal er zo snel mogelijk plaats voor je zijn want met de juiste hulp geloof ik dat het weer goed kan komen! Schrijf zo veel mogelijk van je af en probeer om jezelf te denken de komende tijd, als je hier eenmaal doorheen bent wordt het vast beter voor je.. Hoop binnenkort weer een wat positiever bericht van je te lezen in ieder geval.

Naar dat er zo weinig steun geboden wordt tijdens het wachten. Hier kun je alle steun verwachten in ieder geval, hoop dat je er wat aan hebt bro

Jeetje Tekzor, wat klote zeg! En echt rot dat je geen hulp lrijgt. Zeker na zo een wanhoopsdaad van donderdag en daarna. Ik hoop echt dat je heel snel de hulp krijgt die je graag wil en nodig hebt. Ik begrijp niet dat je zo met een kluitje in het riet word gestuurd (Nederlands uitdrukking ) .
Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat je de kracht vind om vol te houden!

Jezus wat heftig man! Hopelijk krijg je snel alsnog goede hulp, dat je die nu niet krijgt is echt ongelofelijk.

Probeer ondanks alles je toch op de positieve en mooie dingen van het leven te focussen. Sterkte man.

Erg zeg, had dit niet verwacht! Kut dat je niet de juiste hulp krijgt. Dat gezegd hebbende, ik zou toch proberen om het ook zonder hulp vol te houden. Iedere situatie is anders maar er zijn er ook veel die zonder hulp hebben afgekickt, hoe moeilijk dat ook zal zijn. Ook deze wanhoopsdaad betekent niet dat je het niet kan. Ik raad je ook aan om die hele voorraad drugs weg te flikkeren zodra je daar even de moed voor hebt. Gewoon zodanig wegflikkeren dat je het ook niet meer terug kunt krijgen, door het toilet bijvoorbeeld. Heb je nog bekenden die je kunnen begeleiden, eventueel even dwingen niets te doen totdat je weer gedetoxed bent? Zodra je weer schoon hebt kun je weer verder met werken aan de verslaving, nu gooi je het werk weer alleen maar weg.

Heel vervelend dat je nu op jezelf aangewezen bent, maar dit betekent niet dat het nu onmogelijk is. In elk geval moet het toch 100% uit jezelf komen. Sterkte!

Zo jezus, zulke slechte hulpverlening trek ik echt slecht. Dus je kan bij psychiatrie niet geholpen worden omdat je een drugsverslaving hebt?! Maar drugs ge-/misbruik is toch ook onderdeel van meerdere psychiatrische ziektebeelden? Ik snap 't niet. Bizar hoor.

Maar wat heftig, pffff. Ik hoop dat je je een beetje staande weet te houden ondanks dat hulpverlening niet meewerkt. Leven is zwaar als je dood wil (of iig wil dat alles ophoudt). Probeer het iig per dag te bekijken. Wees lief voor jezelf op dagen dat het kut gaat. En probeer wat te doen op dagen dat je je nog redelijk voelt.

Hoe gaat het met je vrienden/familie? Heb je daar wel goed contact mee/steun aan?

Fijn om weer even een positief berichtje van je te lezen. Overigens denk ik dat je ook de goede instelling hebt om niet volledig uit te sluiten dat je nog eens de fout in gaat voor je opname. Iedereen kan een glijer maken bij een stoppoging, en voor veel mensen is dat zo'n grote teleurstelling dat ze vervolgens maar weer volledig gaan gebruiken omdat het toch al mislukt is. Als je weet te accepteren dat je af en toe een fout kunt maken zolang je nog niet de hulp hebt gehad die je nodig hebt, zal het je denk ik makkelijker afgaan.

Houd ons op de hoogte!

Ik heb nu terug op eigen kracht mijn positieve ingesteldheid teruggevonden. De 3 dagen op epsi doelloos televisie zappen en nutteloze spelletjes spelen om mijn smarthphone heeft geen zin. Er word niets van therapie aangeboden, zelfs geen boek aanwezig om te lezen. Enkel een muffe rookzaal waar je sigaret al niet meer smaakt alvoor je op een stoel plaatsneemt. Het tv kijken, spelletjes spelen en roken kan ik dan even goed thuis met wat meer sociaal contact, een playstation 4, en een omgeving waar ik buiten kan wandelen, naar de bib, inkopen doen,... Ik heb goed kunnen nadenken en weet dat ik met geluk mag zeggen, ik ben er nog. Niets aan mijn daad is goed te spreken maar niets is onbegrijpelijk wat gebeurd is. Iedereen kan op zijn punt komen dat het heel slecht gaat psychisch en ik heb mijn "demonen" in de ogen gezien. Ik ben in samenspraak met de Psychiater op de crisisafdeling naar huis. Bij thuiskomst had ik direct zin om energiek op te ruimen en alle lopende paparassen op 1 ochtend in orde te krijgen. Merkwaardig, ik neem intussen al 2 dagen geen Trazodon en voel me stukken beter. Wekelijks zal de huisarts mij ook opvolgen en ik ben intussen 2 plaatsen vooruit in het opleidingsprogramma bij het Kompas. Mijn trekschoenen heb ik terug aan en het juiste pad teruggevonden. Nu dat pad blijven volgen tot het Kompas klaar is om de goeie begeleiding te bieden die ik nodig heb op drugsgebied want ik kan volledig nog niet uitsluiten dat er tijdens het weekend geen lijn pep of joint langs me komt. Maar elke dag gebruiken zit er niet meer in plus ook alle andere middelen zijn doorgespoeld.
Thanks aan alle steunende en moed gevende woorden van elk van jullie!! Weinig tot geen mensen in de realiteit kunnen zo goed iemand moed in spreken. Schrijven gaat inderdaad makkelijker dan praten

Mindless zei:

Zijn er echt geen andere opties? Kun je eventueel niet ergens in Nederland terecht?

Klik om te vergroten...

In belgie zijn de opties voor problemen met drugs ondermaats. Nederland lijkt me een stapje te ver ook voor mij maar er zijn nog opties in Gent, ook met wachtlijsten. En enkel crisisopname. Ik heb hier al wat een info van gekregen in Nederland via PM en dat neem ik zeker in gedachte als het hier echt niet gaat!

ZERO- zei:

Hoe gaat het met je vrienden/familie? Heb je daar wel goed contact mee/steun aan?

Klik om te vergroten...

Familie heb ik heel weinig contact mee. Moeder hielp de laatste maand wel wat maar hoor ik intussen niet meer. Sedert laatste avond niet eens gereageerd op een smsje of telefoon. Ik heb enkele goeie nuchtere vrienden en die hebben me vandaag ook al laten weten dat ze er dag en nacht zijn voor mij. De goeie vrienden die ik tijdens de opname gemaakt heb zie ik zeker terug als ze uit opname komen en heb ik ook dagelijks contact mee. Gisteren werd er zelfs geroepen en gezwaaid naar mij vanop de afkickadeling waar ik voordien zat. Heeft echt een goed gevoel dat mensen toch jou gezicht willen zien om te weten als je het daar goed stelt.

Al sedert maandag op ontslag en heb nog geen enkel moment gehad dat ik me helemaal down of depressief voelde. Vooral zelf blij dat de positieve kracht gevonden werd om door te gaan. Intussen ook veel steun gehad aan een stel prachtige meiden en dat maakt het leven voor een man als ik wel rooskleuriger. Een relatie hoeft niet tijdens mijn herstel maar ik hou van vrouwelijke aandacht en die had ik helemaal niet tijdens mijn gebruikperiode. Ik heb intussen wel 1 joint gerookt bij een vriend vier dagen geleden. Enkele hijsjes en ik had er totaal geen interesse meer in. Net als de zin voor harddrugs is ook de zin voor wiet verdwenen. Het valt me op dat ik in de toekomst makkelijker zal kunnen zeggen om eens in de 3 maanden een joint te roken of een pil te nemen. Er is geen intentie of drang om nog dagelijks of wekelijks wat te gebruiken. De gedachte alleen al maakt me huiverig om terug in het verleden te vallen. Ik ben intussen heel wat plaatsen vooruit bij het Kompas en hoop dat mijn 6 weken begeleiding daar snel start. Ook al kan ik de middelen beheersen de begeleiding zal me zeker deugd doen en ik zal er sowieso degelijk wat bijleren over de basis en beheer van gebruik. Ik hou jullie op de hoogte hoe het daar verloopt. Internet en gsm is daar geen optie maar daar word wel een mouw aan gepast ^^ Groeten

Heftig zeg Gelukkig maar dat je nu opgenomem bent dan... Ik hoop voor je dat je nu clean kan blijven, of in ieder geval weer grip op je leven krijgt. Sterkte!