Ik heb nu terug op eigen kracht mijn positieve ingesteldheid teruggevonden. De 3 dagen op epsi doelloos televisie zappen en nutteloze spelletjes spelen om mijn smarthphone heeft geen zin. Er word niets van therapie aangeboden, zelfs geen boek aanwezig om te lezen. Enkel een muffe rookzaal waar je sigaret al niet meer smaakt alvoor je op een stoel plaatsneemt. Het tv kijken, spelletjes spelen en roken kan ik dan even goed thuis met wat meer sociaal contact, een playstation 4, en een omgeving waar ik buiten kan wandelen, naar de bib, inkopen doen,... Ik heb goed kunnen nadenken en weet dat ik met geluk mag zeggen, ik ben er nog. Niets aan mijn daad is goed te spreken maar niets is onbegrijpelijk wat gebeurd is. Iedereen kan op zijn punt komen dat het heel slecht gaat psychisch en ik heb mijn "demonen" in de ogen gezien. Ik ben in samenspraak met de Psychiater op de crisisafdeling naar huis. Bij thuiskomst had ik direct zin om energiek op te ruimen en alle lopende paparassen op 1 ochtend in orde te krijgen. Merkwaardig, ik neem intussen al 2 dagen geen Trazodon en voel me stukken beter. Wekelijks zal de huisarts mij ook opvolgen en ik ben intussen 2 plaatsen vooruit in het opleidingsprogramma bij het Kompas. Mijn trekschoenen heb ik terug aan en het juiste pad teruggevonden. Nu dat pad blijven volgen tot het Kompas klaar is om de goeie begeleiding te bieden die ik nodig heb op drugsgebied want ik kan volledig nog niet uitsluiten dat er tijdens het weekend geen lijn pep of joint langs me komt. Maar elke dag gebruiken zit er niet meer in plus ook alle andere middelen zijn doorgespoeld.
Thanks aan alle steunende en moed gevende woorden van elk van jullie!! Weinig tot geen mensen in de realiteit kunnen zo goed iemand moed in spreken. Schrijven gaat inderdaad makkelijker dan praten
![:)]()
Mindless zei:
Zijn er echt geen andere opties? Kun je eventueel niet ergens in Nederland terecht?
In belgie zijn de opties voor problemen met drugs ondermaats. Nederland lijkt me een stapje te ver ook voor mij maar er zijn nog opties in Gent, ook met wachtlijsten. En enkel crisisopname. Ik heb hier al wat een info van gekregen in Nederland via PM en dat neem ik zeker in gedachte als het hier echt niet gaat!
ZERO- zei:
Hoe gaat het met je vrienden/familie? Heb je daar wel goed contact mee/steun aan?
Familie heb ik heel weinig contact mee. Moeder hielp de laatste maand wel wat maar hoor ik intussen niet meer. Sedert laatste avond niet eens gereageerd op een smsje of telefoon. Ik heb enkele goeie nuchtere vrienden en die hebben me vandaag ook al laten weten dat ze er dag en nacht zijn voor mij. De goeie vrienden die ik tijdens de opname gemaakt heb zie ik zeker terug als ze uit opname komen en heb ik ook dagelijks contact mee. Gisteren werd er zelfs geroepen en gezwaaid naar mij vanop de afkickadeling waar ik voordien zat. Heeft echt een goed gevoel dat mensen toch jou gezicht willen zien om te weten als je het daar goed stelt.