Mijn verhaal - overgenomen door mijn verslaving

Diamant zei:

Hellooo, ik zie veel mensen hun traject hier delen en dat het helpt dingen om dingen van je af te schrijven. Ik heb lang getwijfeld om ook zo’n soort topic te starten en ik denk dat het mij ook kan helpen.

Ik hou wel zelf al een dagboek bij, maar dat gaat ook over hele andere dingen en denk dat het ook nuttig kan zijn om mijn eigen voortgang / proces inzichtelijk te hebben zodat ik ook bepaalde patronen eerder doorzie.


De reden waarom ik niet eerder ben gestart, is omdat ik mezelf altijd zo achterlijk vind als ik dan toch weer gebruikt heb, en dan een beetje zielig ga lopen doen hier. Ik weet namelijk dondersgoed wat ik moet doen: niet bestellen, anders gaat t op. Maar misschien helpt t me ook, als ik vóór ik gebruik dan al even een update post, zodat ik mn craving beter in kaart heb en het dan ook kan rationaliseren of omdenken, zodat ik uiteindelijk niet gebruik!


Sinds maart loopt mijn gebruik steeds verder uit de hand. Ik heb toen een maand lang elke dag 2fma, wijn, cocaine en pyrazolam gebruikt. Ik begon de dag met 2fma, dan hele dag werken en aan het eind van de dag een paar wijntjes om te ontspannen, dan een paar lijnen coke en vervolgens rond een uurtje of 1/2 ‘s nachts nam een, twee of soms tweeenhalve pil pyrazolam om rond 7/8u s ochtends wakker te worden met een kopje thee en dan deed ik 2-3 kleine mespuntjes 2fma in mijn ontbijt smoothie. Knettergek.



NIET NORMAAL natuurlijk, ik leefde letterlijk op uppers en downers en ben in die periode naar het dagelijks gebruik toe zo’n 10 kilo afgevallen. Ik was een fractie van mezelf.

Ik ben ook rond die periode via de huisarts op de wachtlijst voor verslavingszorg terecht gekomen. Eerste intake was 28 juni. Die is toen afgezegd omdat de intaker ziek was en in de tussentijd heb ik veel zelfhulpboeken gelezen over verslaving en de mechanismen erachter.



Op een gegeven moment ben ik gestopt met het bestellen van 2fma en ik denk dat ik de laatste restjes rond juli heb opgemaakt. Het lukte me om mijn gebruik van dagelijks naar 2-3x per week te gaan, maar omdat ik net een nieuwe baan had die ik niet leuk en erg veeleisend vond, begon ik vaker kleine beetjes speed te gebruiken om mijn werk vol te houden en dragelijk te maken.



‘s avonds dronk ik veel wijn en gebruikte ik coke en kon soms tot diep in de nacht op dating apps zitten kletsen met mannen. Veel gefeest ook deze zomer, dus in de weekenden had ik altijd wel coke op zak.



Ik zou eind september mijn eerste online behandeling krijgen, act therapie. Tijdens het video gesprek werd al snel duidelijk dat ik een zwaardere behandelvorm nodig had - dus weer terug naar de tekentafel.



Ondertussen gebruik ik steeds meer, vooral coke. Ik kan het prima een week niet doen, maar ik bestel elke keer weer opnieuw. Ik word letterlijk gek van mezelf en wil dit niet meer. Toch is de wil niet sterk genoeg om mezelf in controle te houden. Ik heb hulp nodig maar ik moet t uiteindelijk zelf doen.



Ik heb erover nagedacht om naar een kliniek te gaan in zuid Afrika, maar dat duurt 7 weken en ik kan niet zo lang weg. Zijn er ook kortere behandelingen in het buitenland? Hoor graag!

Thanks voor het lezen 🩷

Klik om te vergroten...

Ontzettend bedankt dat je je verhaal hier met ons wilt delen!

Ik hoop heel erg dat de mensen hier je ietswat kunnen ondersteunen maar sowieso lekker van je af schrijven is altijd goed. Ik zou zo graag veel inhoudelijker en meer op je willen reageren want (zoals vele hier natuurlijk) hebben we allemaal in mindere of meerdere mate met dit bijltje gehakt en weten vele hoe zwaar dit is. Maar zie dit als een hele mooie stap de goede richting op dat je hier nu zo open over durft te schrijven en ook nog eens met ons deelt. Daar is al veel moed en wilskracht voor nodig dus dat geeft voor mij al heel veel hoop dat ook jij hier uit gaat komen en deze verslaving(en) de baas gaat worden 💪.

Ik wens je in ieder geval heeeeeel veeel sterkte en geluk !

Alcohol doet nog wel wat meer waarvan je uiteindelijk niet zo blij wordt.....

Koffieb00n zei:

Waarom bestel je eigenlijk coke na het event 😅 ?

Klik om te vergroten...

Lekker afzakkertje voor na het feest, snap ik wel. Toen ik vroeger regelmatig naar festivals ging had ik in de bus altijd een flesje goedemorgen drink, een banaantje en een grammetje coke om nog ff te relaxen en de vaagheid van mdma weg te snuiven

Cardboard zei:

Mijn hoop was (is) dat de coke gedeeld en op gegaan zou zijn vannacht.

Vandaag is een nieuwe dag, nieuwe kans. Hoop dat het goed gaat.

Klik om te vergroten...

Oké update: vandaag ADE feest. Heb 4 nakken speed gehad vanmorgen en op t feest nog 2x wat speed in mn drinken gedaan.
De gram cocaïne is vannacht niet opgegaan die die nam ik mee naar t feest. Op t feest denk ik iets van 4x 2 sleutels coke gehad en niet meer naar de after gegaan met mijn vrienden omdat afters nooit leuker zijn dan t feest zelf.

Nu zit ik thuis op de bank alleen, en heb net 2 sleutels coke genomen. En ik ben nu gewoon even aan t nadenken. Die gram gaat op, maar ik laat t de laatste gram zijn. Ik ga morgen misschien nog naar een ADE feestje, het beste maak ik t dan op, maar op feestjes vind ik coke nog leuk, dus dan eindig ik ‘t misschien met een goeie herinnering (geen idee misschien is dit een soort excuus), of ik snuif het vanavond in m’n eentje op en ga morgen niet naar dat feestje en voel me nog een laatste keer diep triest.

OtherShore zei:

Is geen plot twist hoor — dat zagen we allemaal aankomen 😉

Klik om te vergroten...

Dit was een heel flauw grapje. Sorry.

OtherShore zei:

Vooral dat laatste over ‘een benzo verslaving’ is belangrijk. De vraag is al een paar keer gesteld, maar hoe vaak gebruik je benzodiazepines? En welke benzodiazepines en op welke doseringen?

Klik om te vergroten...

Goede vraag en sorry dat ik hier niet eerder duidelijk over was. Voor Lowlands heb ik de laatste keer 25 Pyrazolammen besteld, waarvan ik de laatste halverwege september heb opgemaakt. Niet meer bij besteld, maar wel 3 diazepammen bij m’n dealer en die zijn snel opgegaan, vorige week. Eerste nacht 1 en 2de nacht 2 diazepam.

OtherShore zei:

En: Welke van de stoffen die je hierboven noemt heb je gebruikt in de laatste twee weken?

Klik om te vergroten...

Laatste 14 dagen coke, 3mmc, alcohol, diazepam, speed (vandaag)

Hoi! Dank je wel voor het delen van jouw verhaal. Mijn advies: de komende tijd ook geen alcohol drinken. Gezien alle berichten lijkt het voor jou (en in die zin niet nieuws onder de zon, want zo werkt het voor de meeste mensen) een makkelijke gateway naar meer drugs. Heel veel succes, keep us posted

Ik wil iedereen trouwens ontzettend bedanken die heeft gereageerd op dit topic 🫶🏼🫶🏼 ik voel me gehoord en merk dat ik t belangrijk vind hoe jullie dingen zien en hebben ervaren. Dus dank 💜

Diamant zei:

Dat wil iedereen toch het liefst? Ik wil gewoon van de ziekte verslaving af en hoe ik daar kom maakt me niet uit, en ik ben zeker bereid om daar voor in te zetten.

Klik om te vergroten...

De ziekte draag je voor de rest van je leven met je mee. Maar je kunt ‘m onder controle krijgen. Met 100% inzet, overtuiging en bereidwilligheid kun je lekkerder in je vel komen te zitten dan ooit tevoren. Toen ik dat ging ervaren, verdween de trek ook uit mijn kop. Ik denk af en toe nog wel aan gebruik maar ik hoef het niet meer te doen. Jij kunt ook de persoon worden die je altijd al had willen zijn. Maar niet door alleen clean te blijven, daar moet je hard voor werken.

Toen ik op mijn eerste meeting De Beloftes hoorde, geloofde ik er niets van. Inmiddels heb ik ervaren dat het echt zo is. Lees maar eens: https://ca-holland.nl/wp-content/uploads/7_de_beloftes_dec_13.pdf

Diamant zei:

dat is indirect een nuance op hoe jij t formuleert.

Klik om te vergroten...

Misschien kunnen we het zo zien: Wat ik probeerde weer te geven is wat de stem van verslaving leek te zeggen, de stem die je verleidt tot gebruiken. Maar dat is natuurlijk niet de waarheid. Dus op zich goed als je dat voor jezelf nuanceert.

Maar — sorry, toch weer recht door zee 😅 — ik denk wel dat je jezelf een beetje voor de gek houdt door steeds op meerdere gedachten te hinken.

Voorbeelden:
- Je hebt geen drank en drugs nodig om te kunnen daten. Dat geloof ik best, maar gevoelens en gedachtes rondom een aankomende date waren laatst wel de directe aanleiding om te gaan gebruiken (terwijl je eigenlijk besloten had om te stoppen). Dus je hebt het niet nodig, maar toen even wel?
- Je bent verantwoordelijk voor je eigen gebruik. Dat is waar natuurlijk. Maar neem je nu ook echt verantwoordelijkheid voor je gebruik?

Mijn indruk is dat je gedrag niet helemaal overeenkomt met je woorden. En dat geeft niet (geen persoonlijke aanval), maar ik denk dat het je herstel in de weg staat als je jezelf niet laat kennen. Herstel begint ergens toch met jezelf kwetsbaar opstellen, hoe moeilijk ook. Volgens mij is bijvoorbeeld jouw man- en kinderwens iets heel fundamenteels, waar we hier een hele vruchtbare interactie over kunnen hebben, maar als je het er niet over wilt hebben 🤷‍♂️

Als je voor een onbepaalde tijd wilt stoppen met a l l e middelen, dan moet je niet eens denken aan gecontroleerd gebruik.
Dit is al eerder genoemd, maar omdat het zo belangrijk is zeg ik dit nog een keer.
Waar het om gaat is dat je voor de volle 120% erachter moet staan dat dit inderdaad is wat je wilt!
Alleen dan heeft therapie, NA, CA, AA gesprek groepen zin en heb je een gerede kans op succes.
Op het moment dat je met jezelf in discussie gaat over bijvoorbeeld ik ga daten en heb ik hiervoor drugs nodig, welles nietes, dan ga je vrijwel altijd deze discussie verliezen en ga je gebruiken. Met alle gevolgen van dien.

Ik adviseer je om met een soort van ritueel afscheid te nemen van de drugs. Misschien kan iemand je daarbij terzijde staan.
En dan hoop ik dat je alle procenten van wilskracht aan kunt spreken om abstinent te worden, en hulp te aanvaarden zonder voorwaarden.
Dan ga je na enige tijd van niet gebruiken jezelf beter voelen. Je gevoelens keren weer terug, je hebt geen katers meer, geen downdagen meer omdat je toch weer hebt toegegeven, en, last but no least, je houdt ineens geld over!
Uit eigen ervaring weet ik, dat je op deze manier jezelf een goede kans geeft om blijvend te stoppen met de rotzooi, en een gezond leven ook in je familie te kunnen gaan leiden.

Alle sterkte toegewenst!

Je bent niet de "ziekte" he a.k.a de verslaving.
Let ook op spraak "de verslaving" of "mijn verslaving"

Als je gewoon een tijd ff niks doet kun je daarna wel eens iets doen, als je er dan nog zin in hebt.

Ik heb ook na jaren te experimenteren met drank en drugs een x aantal jaar niet gedronken enof harddrugs gebruikt.

Ik kan nu gewoon recreatief iets doen als ik daar behoefte aan hebt. (Wat zeer sporadisch het geval is)

Nogmaals dank voor jullie behulpzame berichten, ik waardeer jullie support en inzichten echt enorm!
Ik start in januari waarschijnlijk met dagbehandeling 3x per week.
Dus new year, new me!
Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen. Wel weten ze dat ik t moeilijk heb en dat ik in therapie ga.
Maar iedereen kan natuurlijk zelf ook wel bedenken dat ik behandeld wordt voor mijn verslaving met 3x per week een dagbehandeling.
Ik overweeg nu dus toch om naar een kliniek in ‘t buitenland te gaan. Wat zijn jullie ervaringen met het informeren van je vrienden (en familie) over je verslaving en zijn er hier misschien ook mensen die het geheim hebben gehouden in behandeling te zijn voor een verslaving?
Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.
1 vriend die zelf ook een heftig afkick traject heeft afgelegd weet t, verder vind ik t fijn dat niemand t weet, ook omdat t mijn eigen traject is.

wat zijn de voor- en nadelen van een klinische opname in het buitenland, ten opzichte van de dagbehandelingen die nu gepland staan voor januari?? Ik ben benieuwd!

Diamant zei:

Nogmaals dank voor jullie behulpzame berichten, ik waardeer jullie support en inzichten echt enorm!
Ik start in januari waarschijnlijk met dagbehandeling 3x per week.
Dus new year, new me!
Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen. Wel weten ze dat ik t moeilijk heb en dat ik in therapie ga.
Maar iedereen kan natuurlijk zelf ook wel bedenken dat ik behandeld wordt voor mijn verslaving met 3x per week een dagbehandeling.
Ik overweeg nu dus toch om naar een kliniek in ‘t buitenland te gaan. Wat zijn jullie ervaringen met het informeren van je vrienden (en familie) over je verslaving en zijn er hier misschien ook mensen die het geheim hebben gehouden in behandeling te zijn voor een verslaving?
Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.
1 vriend die zelf ook een heftig afkick traject heeft afgelegd weet t, verder vind ik t fijn dat niemand t weet, ook omdat t mijn eigen traject is.

wat zijn de voor- en nadelen van een klinische opname in het buitenland, ten opzichte van de dagbehandelingen die nu gepland staan voor januari?? Ik ben benieuwd!

Klik om te vergroten...

Wat betreft het buitenland, geen idee. Ik heb mijn ouders uiteindelijk niets verteld, vond ik niet nodig. Ik deed het als eerste alleen, daarna merkte ik dat het in de weg kwam van mijn herstel. Dat niemand het weet maakt het makkelijker om te blijven hangen in je gebruik. Je hoeft je toch naar niemand te verantwoorden. Uiteindelijk heb ik het mijn partner als eerste verteld en toen mijn siblings. Er viel toen zo’n last van mijn schouders af echt niet normaal. Het lukt me sindsdien echt steeds beter om dit hoofdstuk gewoon af te sluiten.

Diamant zei:

Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen.

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je gevoel heel logisch is en dat je anderen er niet mee wilt belasten.
Je denkt alleen voor die anderen en daar maak je naar mijn idee een denkfout: je familie en vrienden vinden je niet zielig. Ze willen je waarschijnlijk heel graag helpen en vooral zien dat het beter met je gaat. Ze maken zich nu ook zorgen en hebben wellicht meer vermoedens dan je zelf weet.
Wat kan je gebeuren door open te zijn? Het geeft jou rust en je krijgt extra steun en motivatie. Het is heus niet zo dat iedereen een verslaving begrijpt, maar ik zou je echt willen aanraden om hierover open en eerlijk te zijn. Ik weet zeker dat je daar geen spijt van krijgt.
En dat geldt tot slot helemaal voor je ouders. Ik ben zelf vader en hoop dat onze kinderen alles met ons zullen delen, juist als het een keer slecht gaat, want het blijven onze kinderen die we altijd zullen helpen en steunen.
Jij denkt voor je ouders: je denkt dat ze zich dingen gaan verwijten, maar is dat zo? Ze zien ook dat het niet goed met je gaat en willen je helpen. Natuurlijk zullen ze bezorgd zijn, maar dat zijn ze nu ook!
Het mooie is denk ik is dat als je open naar ze bent, dat je ook het gesprek aan kunt gaan en dat brengt jullie dichter bij elkaar.

Mijn grootste punt wat ik je mee wil geven op basis van wat ik lees: stop met denken voor anderen. Denk wat het beste is voor jou.

Heel veel succes met je behandeling, fijn dat je alles deelt met ons.

Zeehond zei:

je denkt dat ze zich dingen gaan verwijten, maar is dat zo? Ze zien ook dat het niet goed met je gaat en willen je helpen. Natuurlijk zullen ze bezorgd zijn, maar dat zijn ze nu ook!

Klik om te vergroten...

Ja ik ken mijn ouders natuurlijk al mijn hele leven en ze zijn misschien net van een andere generatie dan jij ook. Mijn moeder is een enorme piekeraar, en als ik vroeger uit ging dan sliep ze al de hele nacht niet. Als ik vertel dat hun dochter een drugsverslaving heeft slaapt mijn moeder helemaal niet meer en dat wil ik dr niet aandoen. M’n ouders weten wel dat ik altijd al problematisch met alcohol omging en verder vertel ik alles open en eerlijk, bel bijna dagelijks met m’n moeder ook.
Wat betreft het aan vrienden vertellen, ik heb een hele goede vriendin gehad die een alcohol probleem had, die vond ik ook altijd sneu en zielig, ik heb gewoon geen zin om diegene te zijn met een drank / drugs probleem. Ik heb er geen moeite mee om in ‘t middelpunt van de belangstelling te staan, maar niet met mijn problemen. Ik merk dat ik daardoor juist extra stress krijg omdat ik niet wil dat mn vrienden zich overdreven met mij bezig gaan houden. Ik wil gewoon dat iedereen normaal blijft doen haha. Misschien dat ik t op den duur een of 2 goede vriendinnen vertel (een goede vriendin is ook psycholoog, dus kan t met haar ook een beetje als professional bespreken) en het kan natuurlijk dat ik op termijn het alsnog gewoon met iedereen deel, maar voorlopig voel ik me er niet fijn bij het met mensen te delen. Wel deel ik het dat ik bijvoorbeeld even niet drink, dat ik niet lekker in m’n vel zit en dat ik therapie krijg etc.

Diamant zei:

Ja ik ken mijn ouders natuurlijk al mijn hele leven en ze zijn misschien net van een andere generatie dan jij ook. Mijn moeder is een enorme piekeraar, en als ik vroeger uit ging dan sliep ze al de hele nacht niet. Als ik vertel dat hun dochter een drugsverslaving heeft slaapt mijn moeder helemaal niet meer en dat wil ik dr niet aandoen. M’n ouders weten wel dat ik altijd al problematisch met alcohol omging en verder vertel ik alles open en eerlijk, bel bijna dagelijks met m’n moeder ook.
Wat betreft het aan vrienden vertellen, ik heb een hele goede vriendin gehad die een alcohol probleem had, die vond ik ook altijd sneu en zielig, ik heb gewoon geen zin om diegene te zijn met een drank / drugs probleem. Ik heb er geen moeite mee om in ‘t middelpunt van de belangstelling te staan, maar niet met mijn problemen. Ik merk dat ik daardoor juist extra stress krijg omdat ik niet wil dat mn vrienden zich overdreven met mij bezig gaan houden. Ik wil gewoon dat iedereen normaal blijft doen haha. Misschien dat ik t op den duur een of 2 goede vriendinnen vertel (een goede vriendin is ook psycholoog, dus kan t met haar ook een beetje als professional bespreken) en het kan natuurlijk dat ik op termijn het alsnog gewoon met iedereen deel, maar voorlopig voel ik me er niet fijn bij het met mensen te delen. Wel deel ik het dat ik bijvoorbeeld even niet drink, dat ik niet lekker in m’n vel zit en dat ik therapie krijg etc.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat de ouders van de meeste meeste die hier reageren zo ongeveer van dezelfde generatie zijn als jouw ouders.

De gedachte die jij hebt hebben de meeste verslaafden die zich gaan laten helpen en dit aan hun ouders moeten vertellen. De reis van een verslaafde richting herstel is in grote lijnen hetzelfde. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, maar de fases, gedachtes etc die iedereen doorloopt daarnaast niet. Informeren van naasten is er daar een van.

Geloof mij/ons maar dat ze uiteindelijk blij zijn dat je jezelf laat helpen. En voor jou valt er een last van je schouders.

Omtrent je behandeling, no offense maar ik zou voor een klinische opname gaan. Die dagbehandeling zijn denk ik niet afdoende in jouw situatie. Dit kan in het buitenland, maar persoonlijk zou ik eerder eerst een binnenlandse kliniek contacteren.

Succes!

Diamant zei:

Nogmaals dank voor jullie behulpzame berichten, ik waardeer jullie support en inzichten echt enorm!
Ik start in januari waarschijnlijk met dagbehandeling 3x per week.
Dus new year, new me!
Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen. Wel weten ze dat ik t moeilijk heb en dat ik in therapie ga.
Maar iedereen kan natuurlijk zelf ook wel bedenken dat ik behandeld wordt voor mijn verslaving met 3x per week een dagbehandeling.
Ik overweeg nu dus toch om naar een kliniek in ‘t buitenland te gaan. Wat zijn jullie ervaringen met het informeren van je vrienden (en familie) over je verslaving en zijn er hier misschien ook mensen die het geheim hebben gehouden in behandeling te zijn voor een verslaving?
Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.
1 vriend die zelf ook een heftig afkick traject heeft afgelegd weet t, verder vind ik t fijn dat niemand t weet, ook omdat t mijn eigen traject is.

wat zijn de voor- en nadelen van een klinische opname in het buitenland, ten opzichte van de dagbehandelingen die nu gepland staan voor januari?? Ik ben benieuwd!

Klik om te vergroten...

Eerlijkheid is belangrijk. In gebruik hebben we veel gelogen en geheim gehouden. Herstel vaart wel bij eerlijkheid. Hoe open je bent kun je zelf kiezen. Als je je verslaving (nog meer) gaat accepteren wordt het steeds makkelijket, en als je herstel goed gaat wordt dat iets om trots op te zijn. Ik ben op het punt dat bijna iedereen het van me mag weten. Pas op een sollicitatiegesprek ook benoemd. Dat had ik nooit gedacht te kunnen.

Ik merk dat het me veel rust geeft door eerlijk te zijn. De reacties op mijn verslaving en herstel zijn tot nu toe alleen nog maar pisitief geweest.

Een groot voordeel van een behandeling ver van huis is dat je niet zomaar naar huis kunt. Een andere omgeving kan inspirerend werken en je vermijdt vermoedelijk triggers. Ikzelf zou het moeilijk vinden om in een vreemde taal over mijn emoties te praten, dan mis ik denk ik de nuances.

Hoewel eerlijkheid in herstelproces ook in mijn optiek belangrijk is, is het aan jou te bepalen wie je deelgenoot wilt maken van je traject. Ik loop al een tijd bij een ambulant verslavingszorgtraject. Goede vrienden kennen mijn hele verhaal (en dat helpt mij ook ongelooflijk in proces!). Anderen vertel ik dat ik als test gewoon eens tenminste een jaar niet drink, als sociaal experiment. Met geen einddatum. Mijn ouders weten verder van niets. Het helpt ook echt werkelijk niemand een stap verder wanneer zij wel het volledige verhaal kennen. Ze gaan zich dan onnodig zorgen maken en daarnaast kunnen zij niets voor mij betekenen omdat ik hier zelf gewoon voor aan de lat sta. Sterker nog: ik vind het egocentrisch als ik ze hier deelgenoot van maak: onnodige kopzorgen. Anyway, voor jezelf verstandig om hier een weloverwogen afweging in te maken.

Tijd voor weer een update. Ik heb gemerkt dat ik het lastig vond dat veel reacties vrij sceptisch waren over mijn wil / daadkracht om mijn verslaving aan te pakken. En ik zie ook waar jullie twijfels vandaan komen, ik zit zelf namelijk ook met heel veel twijfel. Eigenlijk vanaf mijn eerste intake bij verslavingszorg worstel ik met wat nou eigenlijk mijn doel is mbt mijn verslaving.
Zoals ik al eerder heb aangegeven wil ik niet 100% stoppen, maar wil ik naar gecontroleerd gebruik. Omdat die commitment vanuit mijzelf er dus niet is om te stoppen, maak ik het mezelf inderdaad alleen maar lastiger.
De afgelopen weken gingen best goed. Ik zat goed in mijn energie, heb weinig dingen afgezegd en heb redelijk een dagritme kunnen handhaven.
Wel heb ik 2x cocaine besteld (en gebruikt) en ik heb online weer een gram 2fma besteld. Vorige week ben ik een paar dagen weg geweest waar ik geen drugs of andere middelen tot mijn beschikking had en heb ik veel nagedacht over wat ik nou eigenlijk wil. Ik heb toen de gram 2fma besteld - en 20 pyrazolam tabletjes. Heel bewust, met het idee hier tot aan de feestdagen mee te doen. Niet eens om het direct te gebruiken, maar meer als vervanger voor mijn 'excessieve' cocaïne gebruik.
Vorige week woensdag heb ik 4x2 sleutels 2fma gebruikt. De 6 dagen ervoor had ik niets gebruikt.
Voor het slapen heb ik één pyrazolam genomen.
Donderdag had ik een date. Ik heb voor die date niets gebruikt, maar wel rond een uurtje of 12 twee sleutels 2 fma. Tijdens de date heb ik wel alcohol gedronken. De date was erg leuk.
Vrijdag heb ik wat dingetjes gedaan voor mijn werk, maar wel 2fma gebruikt (ik werk nu niet, maar wilde wat admin dingen doen en heb een beetje naar nieuwe vacatures gekeken). Gedurende de dag heb ik denk ik zo'n 6 x 2 sleutels 2fma gebruikt.
Die avond ging ik een weekendje weg en ik had een mini beetje 2fma meegenomen, die vrijdag avond niet meer bij gebruikt en s nachts wel een slaaptabletje genomen.
Zaterdag aan het eind van de dag - rond borreltijd 2 sleutels 2fma genomen en s avonds gingen we op stap. Ik wilde toen coke bestellen, maar we waren in een onbekende stad dus mijn vriendinnen vonden het niet nodig dus heb t erbij gelaten. Wel raakten we in contact met een andere groep jongens, die coke bij zich hadden. We zijn eigenlijk de hele nacht verder opgetrokken met die groep en ik heb denk ik 4x 2 sleutels coke van die jongens gehad.
Na het stappen heb ik weer een slaaptabletje genomen en een prima zondag gehad.
Eenmaal weer alleen thuis, kon ik t niet laten om toch weer coke te bestellen. Ik heb mezelf een goed glas wijn ingeschonken en ben bezig geweest voor werkdingen (motivatiebrief geschreven, CV gefinetuned, vacatures bekeken etc). Rond 3u nam ik een pyrazolam en vandaag overdag wat opgeruimd en bij een vriendinnetje een theetje gedronken en bijgekletst.
Toen ik thuis kwam; weer coke besteld. Ik heb daar nu zo'n 4 flinke lijnen van genomen maar ik stop er nu mee. Zag er tegenop deze update te delen met jullie omdat het natuurlijk totaal inconsequent is aan alles wat ik hier eerder heb verkondigd, maar ik wilde t toch kwijt omdat ik mezelf heb beloofd om alles hier eerlijk te delen.
Ik ga zo nog even in mijn dagboek schrijven en dan neem ik weer een slaaptablet. Morgen heb ik weer een date, ik wil dan niet gebruiken en ook geen slaaptablet nemen. Voor de rest van de week heb ik ook best veel gepland overdag en in de avonden dus ik ben voornemens niet te gebruiken.

Thaaaanks voor t lezen 😅

Jammer, maar ieder zijn weg. Succes in de toekomst 🙂