Mijn verhaal - overgenomen door mijn verslaving

Diamant zei:

Hi, ik heb de laatste tijd gemerkt dat ik niet meer de behoefte had om mijn proces hier te delen omdat ik toch vooral bezig was met alle negatieve, cynische reacties die ik vaak kreeg als ik weer iets had geüpdate. Maar ik weet dat veel mensen dit topic ook in stilte volgen, zonder te oordelen. Dus ik hoop dat ik mensen hier mee kan helpen, door mijn ervaring te delen.
Er is nogal wat gebeurd.
M’n behandeling is begonnen. Maar tegelijkertijd is m’n gebruik weer toegenomen. Dus ik ben keurig elke week naar de afspraak geweest met mijn verslavingspsycholoog, maar hierdoor dacht ik: ik ben ermee aan t werk, ik krijg hulp, wat kan er nou helemaal gebeuren? En ik moet zeggen, de afgelopen periode ging met ups en downs best goed ook. De behandeling bij verslavingszorg is nu alleen gestopt, omdat ik mijn doel heb bereikt: op dit moment zit ik op (semi) gecontroleerd gebruik. Iets wat hier ook al veel ter sprake is gekomen, omdat ik intrinsiek de wil niet heb om 100% te stoppen met alles (daarvoor ondervind ik de nadelen (nog) niet genoeg, heeft behandeling bij verslavingszorg geen zin.
Ik ben mijn baan verloren in the meantime. En omdat ik dus ook geen hulp meer heb, heeft dit iets bij mij getriggerd. Ik baalde ervan dat ik er nu weer echt alleen voor stond.
Afgelopen weekend had ik weer van alles en nog wat gebruikt en dacht ik: dit kan zo niet langer, ik zit mijn eigen vooruitgang in de weg.
Ik heb toen voor t eerst mijn zus gebeld om te vertellen dat ik gewoon knetter verslaafd ben en dat t niet goed gaat. M’n zus schrok zich kapot natuurlijk maar ze was wel heel begripvol en ondersteunend. Eerder in dit topic wilde ik absoluut mijn probleem niet met naasten delen, maar ik kom er alleen niet uit, dus ik ben zo blij dat ik het met familie gedeeld heb nu. Een uur later stond mijn moeder hier voor de deur en nam ze me mee naar het huis van mijn ouders om te praten en om gewoon bij te komen. Natuurlijk zijn mijn ouders zich kapot geschrokken ook, maar ze steunen me vooral. Samen met mijn zus en ouders ben ik nu aan t kijken om naar een kliniek in t buitenland te gaan, maar ik sluit niet uit dat ik de behandeling bij verslavingszorg alsnog hervat. Het is zo fijn na 3 - 4 jaar erover te kunnen praten en ook te kunnen overleggen wat goed is voor mij en waar ik goed aan doe. Dat ik het niet meer allemaal alleen hoef te doen.
Door mijn probleem met mijn familie te delen heb ik t gevoel dat ik een stuk dichter bij de erkenning en acceptatie zit, waardoor de oplossing ook makkelijker lijkt ofzo. Het is echt niet zo dat ik opeens ben genezen, maar het is heel fijn om steun en begrip te krijgen, om samen naar een oplossing te werken die het beste is voor mij.
Ik heb er ineens wel weer vertrouwen in dat het goed komt. Niet vanzelf - ik moet het nog steeds zelf doen, maar ik ben nu gemotiveerder om er echt mee aan de slag te gaan.

Fijne dag allemaal! X

Klik om te vergroten...

_shikantaza zei:

Precies dit. Ergens vind ik het ook triest hoe wat forumgenoten zichzelf voor de gek blijven houden maar dat deed ik zelf ook jaren lang. Af en toe twijfel ik ook wel. Heeft het wel zin? Maar al helpt een bericht 1 op de 1000 keer dan heeft het m.i. nut. Maar af en toe voelt het wel wat nutteloos. Je kent de threads wel met vele pagina’s van dezelfde loze beloftes aan zichzelf die je van kilometers ver al fout ziet gaan. Maar ik houd hoop dat het iemand helpt (heeft het ook wel gedaan hoor) en gun ieder een fijn herstel, en daar hoort een harde / confronterende boodschap ook bij

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Hi, ik heb de laatste tijd gemerkt dat ik niet meer de behoefte had om mijn proces hier te delen omdat ik toch vooral bezig was met alle negatieve, cynische reacties die ik vaak kreeg als ik weer iets had geüpdate. Maar ik weet dat veel mensen dit topic ook in stilte volgen, zonder te oordelen. Dus ik hoop dat ik mensen hier mee kan helpen, door mijn ervaring te delen.

Klik om te vergroten...

Ulixes zei:

@Diamant hoe gaat het nu met je

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Thanks voor het vragen, met ups en downs gaat het over het algemeen goed. 😉 Ik ben alleen niet meer actief op dit forum.

Ik ben niet meer in behandeling bij de Jellinek, maar bij een private kliniek. Hier is de behandeling niet alleen gericht op mijn verslavingsproblematiek, maar ook andere mentale problemen die samenhangen met mijn gebruik.

Ik wil iedereen bedanken die me heeft gesteund en geholpen op dit forum. 🤍 Verandering gebeurt niet van de één op andere dag, maar elke stap in de goede richting telt!

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Thanks voor het vragen, met ups en downs gaat het over het algemeen goed. 😉 Ik ben alleen niet meer actief op dit forum.

Ik ben niet meer in behandeling bij de Jellinek, maar bij een private kliniek. Hier is de behandeling niet alleen gericht op mijn verslavingsproblematiek, maar ook andere mentale problemen die samenhangen met mijn gebruik.

Ik wil iedereen bedanken die me heeft gesteund en geholpen op dit forum. 🤍 Verandering gebeurt niet van de één op andere dag, maar elke stap in de goede richting telt!

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Hellooo, ik zie veel mensen hun traject hier delen en dat het helpt dingen om dingen van je af te schrijven. Ik heb lang getwijfeld om ook zo’n soort topic te starten en ik denk dat het mij ook kan helpen.

Ik hou wel zelf al een dagboek bij, maar dat gaat ook over hele andere dingen en denk dat het ook nuttig kan zijn om mijn eigen voortgang / proces inzichtelijk te hebben zodat ik ook bepaalde patronen eerder doorzie.


De reden waarom ik niet eerder ben gestart, is omdat ik mezelf altijd zo achterlijk vind als ik dan toch weer gebruikt heb, en dan een beetje zielig ga lopen doen hier. Ik weet namelijk dondersgoed wat ik moet doen: niet bestellen, anders gaat t op. Maar misschien helpt t me ook, als ik vóór ik gebruik dan al even een update post, zodat ik mn craving beter in kaart heb en het dan ook kan rationaliseren of omdenken, zodat ik uiteindelijk niet gebruik!


Sinds maart loopt mijn gebruik steeds verder uit de hand. Ik heb toen een maand lang elke dag 2fma, wijn, cocaine en pyrazolam gebruikt. Ik begon de dag met 2fma, dan hele dag werken en aan het eind van de dag een paar wijntjes om te ontspannen, dan een paar lijnen coke en vervolgens rond een uurtje of 1/2 ‘s nachts nam een, twee of soms tweeenhalve pil pyrazolam om rond 7/8u s ochtends wakker te worden met een kopje thee en dan deed ik 2-3 kleine mespuntjes 2fma in mijn ontbijt smoothie. Knettergek.



NIET NORMAAL natuurlijk, ik leefde letterlijk op uppers en downers en ben in die periode naar het dagelijks gebruik toe zo’n 10 kilo afgevallen. Ik was een fractie van mezelf.

Ik ben ook rond die periode via de huisarts op de wachtlijst voor verslavingszorg terecht gekomen. Eerste intake was 28 juni. Die is toen afgezegd omdat de intaker ziek was en in de tussentijd heb ik veel zelfhulpboeken gelezen over verslaving en de mechanismen erachter.



Op een gegeven moment ben ik gestopt met het bestellen van 2fma en ik denk dat ik de laatste restjes rond juli heb opgemaakt. Het lukte me om mijn gebruik van dagelijks naar 2-3x per week te gaan, maar omdat ik net een nieuwe baan had die ik niet leuk en erg veeleisend vond, begon ik vaker kleine beetjes speed te gebruiken om mijn werk vol te houden en dragelijk te maken.



‘s avonds dronk ik veel wijn en gebruikte ik coke en kon soms tot diep in de nacht op dating apps zitten kletsen met mannen. Veel gefeest ook deze zomer, dus in de weekenden had ik altijd wel coke op zak.



Ik zou eind september mijn eerste online behandeling krijgen, act therapie. Tijdens het video gesprek werd al snel duidelijk dat ik een zwaardere behandelvorm nodig had - dus weer terug naar de tekentafel.



Ondertussen gebruik ik steeds meer, vooral coke. Ik kan het prima een week niet doen, maar ik bestel elke keer weer opnieuw. Ik word letterlijk gek van mezelf en wil dit niet meer. Toch is de wil niet sterk genoeg om mezelf in controle te houden. Ik heb hulp nodig maar ik moet t uiteindelijk zelf doen.



Ik heb erover nagedacht om naar een kliniek te gaan in zuid Afrika, maar dat duurt 7 weken en ik kan niet zo lang weg. Zijn er ook kortere behandelingen in het buitenland? Hoor graag!

Thanks voor het lezen 🩷

Klik om te vergroten...

dupont zei:

Dank voor het delen van jouw verhaal. Ik heb er veel herkenning in. Het machteloze, niet willen maar toch niet uit de spiraal kunnen komen. Vervangen van het middel maakt ook niet uit, de ellende blijft zich herhalen. Ik voel je verdriet! Maar er is wel een uitweg, mits je jezelf keihard aanpakt. Als je eenmaal de knop omzet naar volledige onthouding valt dat eigenlijk reuze mee. Houd je achterdeurtjes open dan blijft het drama zich herhalen.

Waarom kun je niet naar Zuid-Afrika? Een klinische opname zal je goed doen. Ga je naar meetings?

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Ondertussen gebruik ik steeds meer, vooral coke. Ik kan het prima een week niet doen, maar ik bestel elke keer weer opnieuw.

Klik om te vergroten...

OtherShore zei:

Er is niets op tegen om nu volledig te stoppen. Als je een week zonder kan, kun je in principe ook een maand of een jaar zonder. Maar je laat je dus steeds weer verleiden, vooral in het weekend. Dus de vraag is eigenlijk: waarom kom je op dat moment in de verleiding? Kun je daar iets over zeggen?

Verder: Wat gebruik je op dit moment nog precies naast coke? Op welke momenten?

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Bedankt voor je begrip! Hoe ben jij toch uit die spiraal gekomen?

volledige onthouding lukt me zo lang ik niet thuis ben. Ik vind t bizar hoe ik telkens weer “achterdeurtjes vind” haha om t toch te doen..

Zuid Afrika ga je voor 7 weken heen, dat is te lang. Ik kan niet zo lang in het buitenland verblijven met het contract van mijn werkgever, ook al zit ik in ziekteverlof. Ik zou wel 2-3 weken kunnen!

Klik om te vergroten...

dupont zei:

Ik heb meerdere behandelingen gehad, en wat voor mij het omslagpunt was - toen ik begon in te zien dat ik over een paar jaar (voor m’n 50e) in een kist zou liggen als ik niet alles op alles zou zetten. Clean blijven tijdens vakanties lukte mij ook prima, maar zodra ik de grens over ging, appte ik mijn dealer weer doodleuk. Het enige dat echt helpt is jezelf hard aanpakken en je denken herzien, angsten aangaan, en tevreden worden met jezelf.

Woon je in Nederland? Verslaving is een ziekte dus je kunt je ziek melden en met je herstel bezig gaan. 2 tot 3 weken is veel te kort. Er zijn wel dagbehandelingen waar je een maand of 3 iedere week 2 dagen in behandeling gaat. Het klinkt alsof je onder druk staat bij je wer. Is werk een factor die jouw verslaving voedt?

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Thanks! Bizar hè dat je dan na een paar dagen niet te gebruiken vindt dat je het wel weer “verdient” ofzo. Mijn hele beloningssysteem is naar de tyfus ook, en heb altijd al extreme drang gehad naar prikkels en kan slecht tegen verveling.

goede vraag of mijn werk mijn verslaving voedt, ik weet t niet echt - dus dan is t antwoord denk ik gewoon ja. Omdat ik ook een tijd functioneel gebruikt heb. En omdat mijn relatie dit jaar uit is gegaan wil ik niet ook nog eens m’n baan kwijt raken. Plus ik heb geen vast contract.

Klik om te vergroten...

dupont zei:

Regel een intake bij één van de Zuid-Afrikaanse klinieken. Leg je werksituatie uit, zij weten hoe en wat. Als je je verslaving niet aanpakt raak je alles kwijt, ook je werk. Hoe vaak ben je al met je doorgesnoven kop na een nacht wakker toch naar je werk gegaan?

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Het zijn de kleinste dingen, ik was mijn huissleutels verloren dus toen deed ik t omdat ik me toch al mislukt voelde. Gisteren deed ik t omdat ik had besteld voor ADE en ik moest nog 100 mails handmatig uitsturen voor een event dat ik organiseer morgen en wilde dat er even doorbeuken. Dit weekend deed ik t met vriendinnen omdat we teveel hadden gedronken.. soms doe ik t als ik m’n salaris net binnen heb, laatst deed ik t na een leuke date die mij had afgewezen.. er is niet echt een peil op te trekken. Behalve negatieve emoties die ik niet kan handelen

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Ik heb gisteren gebeld met een kliniek die ook in zuid Afrika zit, daar waren ze niet echt begripvol / meedenkend toen ik aangaf niet 7 weken weg te kunnen. Maar ik zal vandaag nog eens een belronde doen.
Was sowieso al van plan naar ZA te gaan, maar dan voor een yoga retreat oid.

Klik om te vergroten...