Mijn verhaal - overgenomen door mijn verslaving

Diamant zei:

Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen.

Klik om te vergroten...

Diamant zei:

Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je gevoel heel logisch is en dat je anderen er niet mee wilt belasten.
Je denkt alleen voor die anderen en daar maak je naar mijn idee een denkfout: je familie en vrienden vinden je niet zielig. Ze willen je waarschijnlijk heel graag helpen en vooral zien dat het beter met je gaat. Ze maken zich nu ook zorgen en hebben wellicht meer vermoedens dan je zelf weet.
Wat kan je gebeuren door open te zijn? Het geeft jou rust en je krijgt extra steun en motivatie. Het is heus niet zo dat iedereen een verslaving begrijpt, maar ik zou je echt willen aanraden om hierover open en eerlijk te zijn. Ik weet zeker dat je daar geen spijt van krijgt.
En dat geldt tot slot helemaal voor je ouders. Ik ben zelf vader en hoop dat onze kinderen alles met ons zullen delen, juist als het een keer slecht gaat, want het blijven onze kinderen die we altijd zullen helpen en steunen.
Jij denkt voor je ouders: je denkt dat ze zich dingen gaan verwijten, maar is dat zo? Ze zien ook dat het niet goed met je gaat en willen je helpen. Natuurlijk zullen ze bezorgd zijn, maar dat zijn ze nu ook!
Het mooie is denk ik is dat als je open naar ze bent, dat je ook het gesprek aan kunt gaan en dat brengt jullie dichter bij elkaar.

Mijn grootste punt wat ik je mee wil geven op basis van wat ik lees: stop met denken voor anderen. Denk wat het beste is voor jou.

Heel veel succes met je behandeling, fijn dat je alles deelt met ons.

Zeehond zei:

je denkt dat ze zich dingen gaan verwijten, maar is dat zo? Ze zien ook dat het niet goed met je gaat en willen je helpen. Natuurlijk zullen ze bezorgd zijn, maar dat zijn ze nu ook!

Klik om te vergroten...

Ja ik ken mijn ouders natuurlijk al mijn hele leven en ze zijn misschien net van een andere generatie dan jij ook. Mijn moeder is een enorme piekeraar, en als ik vroeger uit ging dan sliep ze al de hele nacht niet. Als ik vertel dat hun dochter een drugsverslaving heeft slaapt mijn moeder helemaal niet meer en dat wil ik dr niet aandoen. M’n ouders weten wel dat ik altijd al problematisch met alcohol omging en verder vertel ik alles open en eerlijk, bel bijna dagelijks met m’n moeder ook.
Wat betreft het aan vrienden vertellen, ik heb een hele goede vriendin gehad die een alcohol probleem had, die vond ik ook altijd sneu en zielig, ik heb gewoon geen zin om diegene te zijn met een drank / drugs probleem. Ik heb er geen moeite mee om in ‘t middelpunt van de belangstelling te staan, maar niet met mijn problemen. Ik merk dat ik daardoor juist extra stress krijg omdat ik niet wil dat mn vrienden zich overdreven met mij bezig gaan houden. Ik wil gewoon dat iedereen normaal blijft doen haha. Misschien dat ik t op den duur een of 2 goede vriendinnen vertel (een goede vriendin is ook psycholoog, dus kan t met haar ook een beetje als professional bespreken) en het kan natuurlijk dat ik op termijn het alsnog gewoon met iedereen deel, maar voorlopig voel ik me er niet fijn bij het met mensen te delen. Wel deel ik het dat ik bijvoorbeeld even niet drink, dat ik niet lekker in m’n vel zit en dat ik therapie krijg etc.

Diamant zei:

Ja ik ken mijn ouders natuurlijk al mijn hele leven en ze zijn misschien net van een andere generatie dan jij ook. Mijn moeder is een enorme piekeraar, en als ik vroeger uit ging dan sliep ze al de hele nacht niet. Als ik vertel dat hun dochter een drugsverslaving heeft slaapt mijn moeder helemaal niet meer en dat wil ik dr niet aandoen. M’n ouders weten wel dat ik altijd al problematisch met alcohol omging en verder vertel ik alles open en eerlijk, bel bijna dagelijks met m’n moeder ook.
Wat betreft het aan vrienden vertellen, ik heb een hele goede vriendin gehad die een alcohol probleem had, die vond ik ook altijd sneu en zielig, ik heb gewoon geen zin om diegene te zijn met een drank / drugs probleem. Ik heb er geen moeite mee om in ‘t middelpunt van de belangstelling te staan, maar niet met mijn problemen. Ik merk dat ik daardoor juist extra stress krijg omdat ik niet wil dat mn vrienden zich overdreven met mij bezig gaan houden. Ik wil gewoon dat iedereen normaal blijft doen haha. Misschien dat ik t op den duur een of 2 goede vriendinnen vertel (een goede vriendin is ook psycholoog, dus kan t met haar ook een beetje als professional bespreken) en het kan natuurlijk dat ik op termijn het alsnog gewoon met iedereen deel, maar voorlopig voel ik me er niet fijn bij het met mensen te delen. Wel deel ik het dat ik bijvoorbeeld even niet drink, dat ik niet lekker in m’n vel zit en dat ik therapie krijg etc.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat de ouders van de meeste meeste die hier reageren zo ongeveer van dezelfde generatie zijn als jouw ouders.

De gedachte die jij hebt hebben de meeste verslaafden die zich gaan laten helpen en dit aan hun ouders moeten vertellen. De reis van een verslaafde richting herstel is in grote lijnen hetzelfde. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, maar de fases, gedachtes etc die iedereen doorloopt daarnaast niet. Informeren van naasten is er daar een van.

Geloof mij/ons maar dat ze uiteindelijk blij zijn dat je jezelf laat helpen. En voor jou valt er een last van je schouders.

Omtrent je behandeling, no offense maar ik zou voor een klinische opname gaan. Die dagbehandeling zijn denk ik niet afdoende in jouw situatie. Dit kan in het buitenland, maar persoonlijk zou ik eerder eerst een binnenlandse kliniek contacteren.

Succes!

Diamant zei:

Nogmaals dank voor jullie behulpzame berichten, ik waardeer jullie support en inzichten echt enorm!
Ik start in januari waarschijnlijk met dagbehandeling 3x per week.
Dus new year, new me!
Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen. Wel weten ze dat ik t moeilijk heb en dat ik in therapie ga.
Maar iedereen kan natuurlijk zelf ook wel bedenken dat ik behandeld wordt voor mijn verslaving met 3x per week een dagbehandeling.
Ik overweeg nu dus toch om naar een kliniek in ‘t buitenland te gaan. Wat zijn jullie ervaringen met het informeren van je vrienden (en familie) over je verslaving en zijn er hier misschien ook mensen die het geheim hebben gehouden in behandeling te zijn voor een verslaving?
Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.
1 vriend die zelf ook een heftig afkick traject heeft afgelegd weet t, verder vind ik t fijn dat niemand t weet, ook omdat t mijn eigen traject is.

wat zijn de voor- en nadelen van een klinische opname in het buitenland, ten opzichte van de dagbehandelingen die nu gepland staan voor januari?? Ik ben benieuwd!

Klik om te vergroten...

Eerlijkheid is belangrijk. In gebruik hebben we veel gelogen en geheim gehouden. Herstel vaart wel bij eerlijkheid. Hoe open je bent kun je zelf kiezen. Als je je verslaving (nog meer) gaat accepteren wordt het steeds makkelijket, en als je herstel goed gaat wordt dat iets om trots op te zijn. Ik ben op het punt dat bijna iedereen het van me mag weten. Pas op een sollicitatiegesprek ook benoemd. Dat had ik nooit gedacht te kunnen.

Ik merk dat het me veel rust geeft door eerlijk te zijn. De reacties op mijn verslaving en herstel zijn tot nu toe alleen nog maar pisitief geweest.

Een groot voordeel van een behandeling ver van huis is dat je niet zomaar naar huis kunt. Een andere omgeving kan inspirerend werken en je vermijdt vermoedelijk triggers. Ikzelf zou het moeilijk vinden om in een vreemde taal over mijn emoties te praten, dan mis ik denk ik de nuances.

Hoewel eerlijkheid in herstelproces ook in mijn optiek belangrijk is, is het aan jou te bepalen wie je deelgenoot wilt maken van je traject. Ik loop al een tijd bij een ambulant verslavingszorgtraject. Goede vrienden kennen mijn hele verhaal (en dat helpt mij ook ongelooflijk in proces!). Anderen vertel ik dat ik als test gewoon eens tenminste een jaar niet drink, als sociaal experiment. Met geen einddatum. Mijn ouders weten verder van niets. Het helpt ook echt werkelijk niemand een stap verder wanneer zij wel het volledige verhaal kennen. Ze gaan zich dan onnodig zorgen maken en daarnaast kunnen zij niets voor mij betekenen omdat ik hier zelf gewoon voor aan de lat sta. Sterker nog: ik vind het egocentrisch als ik ze hier deelgenoot van maak: onnodige kopzorgen. Anyway, voor jezelf verstandig om hier een weloverwogen afweging in te maken.

Tijd voor weer een update. Ik heb gemerkt dat ik het lastig vond dat veel reacties vrij sceptisch waren over mijn wil / daadkracht om mijn verslaving aan te pakken. En ik zie ook waar jullie twijfels vandaan komen, ik zit zelf namelijk ook met heel veel twijfel. Eigenlijk vanaf mijn eerste intake bij verslavingszorg worstel ik met wat nou eigenlijk mijn doel is mbt mijn verslaving.
Zoals ik al eerder heb aangegeven wil ik niet 100% stoppen, maar wil ik naar gecontroleerd gebruik. Omdat die commitment vanuit mijzelf er dus niet is om te stoppen, maak ik het mezelf inderdaad alleen maar lastiger.
De afgelopen weken gingen best goed. Ik zat goed in mijn energie, heb weinig dingen afgezegd en heb redelijk een dagritme kunnen handhaven.
Wel heb ik 2x cocaine besteld (en gebruikt) en ik heb online weer een gram 2fma besteld. Vorige week ben ik een paar dagen weg geweest waar ik geen drugs of andere middelen tot mijn beschikking had en heb ik veel nagedacht over wat ik nou eigenlijk wil. Ik heb toen de gram 2fma besteld - en 20 pyrazolam tabletjes. Heel bewust, met het idee hier tot aan de feestdagen mee te doen. Niet eens om het direct te gebruiken, maar meer als vervanger voor mijn 'excessieve' cocaïne gebruik.
Vorige week woensdag heb ik 4x2 sleutels 2fma gebruikt. De 6 dagen ervoor had ik niets gebruikt.
Voor het slapen heb ik één pyrazolam genomen.
Donderdag had ik een date. Ik heb voor die date niets gebruikt, maar wel rond een uurtje of 12 twee sleutels 2 fma. Tijdens de date heb ik wel alcohol gedronken. De date was erg leuk.
Vrijdag heb ik wat dingetjes gedaan voor mijn werk, maar wel 2fma gebruikt (ik werk nu niet, maar wilde wat admin dingen doen en heb een beetje naar nieuwe vacatures gekeken). Gedurende de dag heb ik denk ik zo'n 6 x 2 sleutels 2fma gebruikt.
Die avond ging ik een weekendje weg en ik had een mini beetje 2fma meegenomen, die vrijdag avond niet meer bij gebruikt en s nachts wel een slaaptabletje genomen.
Zaterdag aan het eind van de dag - rond borreltijd 2 sleutels 2fma genomen en s avonds gingen we op stap. Ik wilde toen coke bestellen, maar we waren in een onbekende stad dus mijn vriendinnen vonden het niet nodig dus heb t erbij gelaten. Wel raakten we in contact met een andere groep jongens, die coke bij zich hadden. We zijn eigenlijk de hele nacht verder opgetrokken met die groep en ik heb denk ik 4x 2 sleutels coke van die jongens gehad.
Na het stappen heb ik weer een slaaptabletje genomen en een prima zondag gehad.
Eenmaal weer alleen thuis, kon ik t niet laten om toch weer coke te bestellen. Ik heb mezelf een goed glas wijn ingeschonken en ben bezig geweest voor werkdingen (motivatiebrief geschreven, CV gefinetuned, vacatures bekeken etc). Rond 3u nam ik een pyrazolam en vandaag overdag wat opgeruimd en bij een vriendinnetje een theetje gedronken en bijgekletst.
Toen ik thuis kwam; weer coke besteld. Ik heb daar nu zo'n 4 flinke lijnen van genomen maar ik stop er nu mee. Zag er tegenop deze update te delen met jullie omdat het natuurlijk totaal inconsequent is aan alles wat ik hier eerder heb verkondigd, maar ik wilde t toch kwijt omdat ik mezelf heb beloofd om alles hier eerlijk te delen.
Ik ga zo nog even in mijn dagboek schrijven en dan neem ik weer een slaaptablet. Morgen heb ik weer een date, ik wil dan niet gebruiken en ook geen slaaptablet nemen. Voor de rest van de week heb ik ook best veel gepland overdag en in de avonden dus ik ben voornemens niet te gebruiken.

Thaaaanks voor t lezen 😅

Jammer, maar ieder zijn weg. Succes in de toekomst 🙂

@Diamant al de hoeveelheden die je opsomt zeggen niet zo veel. Het zit ‘m voornamelijk in het verschil tussen wat je van plan was en wat je daadwerkelijk hebt gedaan. Ik heb nu al vaak bij jou gezien “nu gebruik ik niet meer” maar steeds lukt het niet. Gecontroleerd gebruik werkt dus niet, je bent de controle al kwijt. Misschien kun je die herpakken met een behandeling, maar ik geloof daar niet zo in.

Is het een idee als je op papier vast gaat leggen wat je van plan bent mbt gebruik en dan opschrijft hoe vaak en wat je daadwerkelijk gebruikt? In een dedicated schriftje? Zodat je één overzicht hebt van hoe het zit, op papier, buiten je hoofd. Je kunt zelfs iets doen met een rood of groen stickertje op de kaft voor voornemens die lukken of mislukken. Krijg je mooi statistisch inzicht.

Je wilt gewoon de voordelen van Coke, slaappillen ed behouden, maar je wilt niets weten van de nadelen die bij gebruik komen kijken. (Zo lijkt dat voor mij als buitenstaander)
En als dat zo is, sta je niet te wachten op dergelijke reacties, want dat zet je misschien weer aan het twijfelen.
Daarom: Je gaat goed, ga zo door en ik hoop dat je de nadelen van verslavingen kunt omzeilen!

Diamant zei:

dus ik ben voornemens niet te gebruiken.

Klik om te vergroten...

Dit dus.
Het blijft bij voornemens, die keer op keer mislukken.
Je mist de wil.

Het gaat niet om wat je zegt, maar om wat je doet.
Wat je doet is steeds hetzelfde.

Diamant zei:

Tijd voor weer een update. Ik heb gemerkt dat ik het lastig vond dat veel reacties vrij sceptisch waren over mijn wil / daadkracht om mijn verslaving aan te pakken. En ik zie ook waar jullie twijfels vandaan komen, ik zit zelf namelijk ook met heel veel twijfel. Eigenlijk vanaf mijn eerste intake bij verslavingszorg worstel ik met wat nou eigenlijk mijn doel is mbt mijn verslaving.
Zoals ik al eerder heb aangegeven wil ik niet 100% stoppen, maar wil ik naar gecontroleerd gebruik. Omdat die commitment vanuit mijzelf er dus niet is om te stoppen, maak ik het mezelf inderdaad alleen maar lastiger.
De afgelopen weken gingen best goed. Ik zat goed in mijn energie, heb weinig dingen afgezegd en heb redelijk een dagritme kunnen handhaven.
Wel heb ik 2x cocaine besteld (en gebruikt) en ik heb online weer een gram 2fma besteld. Vorige week ben ik een paar dagen weg geweest waar ik geen drugs of andere middelen tot mijn beschikking had en heb ik veel nagedacht over wat ik nou eigenlijk wil. Ik heb toen de gram 2fma besteld - en 20 pyrazolam tabletjes. Heel bewust, met het idee hier tot aan de feestdagen mee te doen. Niet eens om het direct te gebruiken, maar meer als vervanger voor mijn 'excessieve' cocaïne gebruik.
Vorige week woensdag heb ik 4x2 sleutels 2fma gebruikt. De 6 dagen ervoor had ik niets gebruikt.
Voor het slapen heb ik één pyrazolam genomen.
Donderdag had ik een date. Ik heb voor die date niets gebruikt, maar wel rond een uurtje of 12 twee sleutels 2 fma. Tijdens de date heb ik wel alcohol gedronken. De date was erg leuk.
Vrijdag heb ik wat dingetjes gedaan voor mijn werk, maar wel 2fma gebruikt (ik werk nu niet, maar wilde wat admin dingen doen en heb een beetje naar nieuwe vacatures gekeken). Gedurende de dag heb ik denk ik zo'n 6 x 2 sleutels 2fma gebruikt.
Die avond ging ik een weekendje weg en ik had een mini beetje 2fma meegenomen, die vrijdag avond niet meer bij gebruikt en s nachts wel een slaaptabletje genomen.
Zaterdag aan het eind van de dag - rond borreltijd 2 sleutels 2fma genomen en s avonds gingen we op stap. Ik wilde toen coke bestellen, maar we waren in een onbekende stad dus mijn vriendinnen vonden het niet nodig dus heb t erbij gelaten. Wel raakten we in contact met een andere groep jongens, die coke bij zich hadden. We zijn eigenlijk de hele nacht verder opgetrokken met die groep en ik heb denk ik 4x 2 sleutels coke van die jongens gehad.
Na het stappen heb ik weer een slaaptabletje genomen en een prima zondag gehad.
Eenmaal weer alleen thuis, kon ik t niet laten om toch weer coke te bestellen. Ik heb mezelf een goed glas wijn ingeschonken en ben bezig geweest voor werkdingen (motivatiebrief geschreven, CV gefinetuned, vacatures bekeken etc). Rond 3u nam ik een pyrazolam en vandaag overdag wat opgeruimd en bij een vriendinnetje een theetje gedronken en bijgekletst.
Toen ik thuis kwam; weer coke besteld. Ik heb daar nu zo'n 4 flinke lijnen van genomen maar ik stop er nu mee. Zag er tegenop deze update te delen met jullie omdat het natuurlijk totaal inconsequent is aan alles wat ik hier eerder heb verkondigd, maar ik wilde t toch kwijt omdat ik mezelf heb beloofd om alles hier eerlijk te delen.
Ik ga zo nog even in mijn dagboek schrijven en dan neem ik weer een slaaptablet. Morgen heb ik weer een date, ik wil dan niet gebruiken en ook geen slaaptablet nemen. Voor de rest van de week heb ik ook best veel gepland overdag en in de avonden dus ik ben voornemens niet te gebruiken.

Thaaaanks voor t lezen 😅

Klik om te vergroten...

Ik wou toen ik net in behandeling was ook niet helemaal stoppen met gebruiken en net als jou had ik de wens om gecontroleerd te gebruiken (ik denk dat iedere verslaafde die wens heeft😅). Mijn behandelaar begreep dit en toen hebben we dit eerst geprobeerd. Maar gaandeweg ging het erg slecht met mij en kwam ik erachter dat gecontroleerd gebruiken voor mij geen optie was. Bij mij was het persoonlijk zo dat ik eerst heel diep moest zinken voor ik tot deze conclusie kon komen.

Vaak houd je verslaafde stem je voor de gek door te zeggen dat je wel gecontroleerd kunt gebruiken.

Zeehond zei:

Dit dus.
Het blijft bij voornemens, die keer op keer mislukken.
Je mist de wil.

Het gaat niet om wat je zegt, maar om wat je doet.
Wat je doet is steeds hetzelfde.

Klik om te vergroten...

Ja dat is het ook en je je helemaal gelijk in! Snap nu ook beter wat jullie bedoelen met “rock bottom” raken. De schade van mijn gebruik is niet zodanig dat de wil sterk genoeg is om het echt vol dedication aan te pakken.

Diamant zei:

Ja dat is het ook en je je helemaal gelijk in! Snap nu ook beter wat jullie bedoelen met “rock bottom” raken. De schade van mijn gebruik is niet zodanig dat de wil sterk genoeg is om het echt vol dedication aan te pakken.

Klik om te vergroten...

Ik moet zeggen dat het me gewoon pijn doet als ik je verhalen lees.
Je steekt zo je ‘kop in het zand’.
Maar inderdaad als je zelf niet wilt, dan verandert er niks en leef je morgen net als gisteren.

Om die reden check ik uit.

Ik voorspel je wel dat dit helemaal de verkeerde kant op gaat met je. Sterkte.

Zeehond zei:

Ik moet zeggen dat het me gewoon pijn doet als ik je verhalen lees.
Je steekt zo je ‘kop in het zand’.
Maar inderdaad als je zelf niet wilt, dan verandert er niks en leef je morgen net als gisteren.

Om die reden check ik uit.

Ik voorspel je wel dat dit helemaal de verkeerde kant op gaat met je. Sterkte.

Klik om te vergroten...

Het spijt mij dat ik je pijn doe met mijn verhalen. Dat is natuurlijk het laatste wat ik wil bereiken door mijn verhaal hier te delen.
Ik begrijp het volkomen dat je om deze reden uitcheckt. Ik zal hier blijven delen, maar als mijn verhaal jou op zo’n negatieve manier raakt, is het inderdaad beter die negativiteit te vermijden.

Jammer dat je het afsluit met een negatieve voorspelling, is mijn inziens niet nodig, maar toch attent dat je je om me bekommert. Bedankt voor je hulp dusver en ik wens je het beste!

Diamant zei:

Jammer dat je het afsluit met een negatieve voorspelling, is mijn inziens niet nodig,

Klik om te vergroten...

Het is geen negatieve voorspelling, maar een realistische, hoe hard dit ook klinkt.
Je verslaving houdt je zo ongelofelijk voor de gek. Jij ziet het alleen (nog) niet en ik wel.

Pas als je daarmee aan de slag gaat kun je werken aan een fijne toekomst.

Bedankt voor je reactie. Fijne dag verder.

Diamant zei:

Het spijt mij dat ik je pijn doe met mijn verhalen. Dat is natuurlijk het laatste wat ik wil bereiken door mijn verhaal hier te delen.
Ik begrijp het volkomen dat je om deze reden uitcheckt. Ik zal hier blijven delen, maar als mijn verhaal jou op zo’n negatieve manier raakt, is het inderdaad beter die negativiteit te vermijden.

Jammer dat je het afsluit met een negatieve voorspelling, is mijn inziens niet nodig, maar toch attent dat je je om me bekommert. Bedankt voor je hulp dusver en ik wens je het beste!

Klik om te vergroten...

De meesten hier spreken uit ervaring. En die ervaring is dat verslaving veel kapot maakt. Ikzelf had wel gewild dat ik m’n herstel eerder had opgepakt, alleen herken ik heel veel bij jou dat me er te lang ingehouden heeft. Daaruit volgt dan ook advies maar jouw herstel zal ook uit jou moeten komen. Als dat tzt gaat lukken zul je je eigen posts ook anders gaan bekijken.

Diamant zei:

Voor het slapen heb ik één pyrazolam genomen.

Klik om te vergroten...

1 pyrazolam is veel. Een halve of 1,5 mg is een prima dosis. Pyrazolam is eigenlijk niet geschikt als slaapmiddel. Het is vooral een kalmerende benzo. Vandaar dat je zo’n hoge dosering nodig hebt.

Ik wil je geen tips geven over welke benzo je beter kan gebruiken — dit is eigenlijk meer een voorbeeldje van de onbewuste manier waarop je drugs gebruikt. Je leest je niet in, je meet je dosissen niet af (het zijn allemaal ‘sleutelpuntjes’ en dat kan alles zijn) en je laat de drugs die je gebruikt niet testen. Je neemt coke aan van iemand die je net hebt leren kennen. Etc.

Als stoppen nu geen optie is, ga je dan in ieder geval inlezen over harm reduction.

Diamant zei:

Jongens het gaat weer niet goed.
Ik wil graag een sponsor.
Zijn er mensen op dit forum die mij zouden kunnen helpen als sponsor? Ik heb wel een topic gezien hier waar sponsoring werd aangeboden, maar volgens mij was dit wat gedateerd.

Klik om te vergroten...

Kun je niemand vinden op je meetings dan?

Diamant zei:

Jongens het gaat weer niet goed.
Ik wil graag een sponsor.
Zijn er mensen op dit forum die mij zouden kunnen helpen als sponsor? Ik heb wel een topic gezien hier waar sponsoring werd aangeboden, maar volgens mij was dit wat gedateerd.

Klik om te vergroten...

Ik ben zelf (nog) geen sponsor en vind dit ook een lastige oproep. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je niet een random sponsor pakt, maar iemand die iets heeft wat jij ook wilt hebben. Iemand waar je herkenning in vind en vertrouwen in kan stellen.

Vaak helpt het om wat nieuwe meetings af te gaan om zo je netwerk te vergroten. Of eens aan fellows rond je heen te vragen waar zij hun sponsor hebben gevonden.

Volgens mij ben jij ook een vrouw toch? (Correct me if I'm wrong)

Het kan misschien ook lonen om eens een of enkele keren naar een specifieke vrouwenmeeting te gaan. Dat is wat ik vaak hoor van fella's die sponsor zoekend zijn.

En heb je eenmaal iemand op het oog waarvan je denkt: die heeft iets wat ik wil hebben. Raap de moed bij elkaar, stap erop af en vraag of diegene sponsort en of die jou wilt sponsoren.

En wat dat dan moet zijn dat die ander heeft dat jij wilt hebben, kan per persoon verschillen. Maar vaak komt het wel neer op: die persoon is zo kalm en rustig, kan zo goed grenzen aangeven, lijkt geen sociale angst te hebben, etc.

Of zoals in mijn geval bij mijn nieuwe sponsor: heeft heel veel ervaring in het doen van service.
Bij mijn eerste en huidige sponsor heb ik hem vooral uitgekozen omdat hij weer plezier had in het leven en weer normaal kon functioneren.

Mooie woorden van @LucidLucy .

Enige aanvulling die ik hier op heb is dat ik je zou willen aanmoedigen niet dit topic dood te laten slaan door je concrete oproep waar misschien op dit forum niet gelijk gehoor aan kan worden gegeven. We kunnen je natuurlijk gewoon blijven helpen door het bieden van een luisterend oor, sponsor of geen sponsor. Wat is er gebeurd? Hoe gaat het nu en waar zit je mee?