Het is denk ik sowieso goed om op je hoede te blijven voor "concluderende gedachten". Oftewel: gedachten die claimen dat iets nu niet meer zal gebeuren. Dat is namelijk datzelfde "stemmetje" weer en o man, die fucker heeft me al te vaak om de tuin geleid...
Dit is de laatste tijd bij mezelf ook een soort strijd. Aan de ene kant heb ik alle vertrouwen in de verschillende 12 stappen programma's omdat het m'n leven heeft gered en me een gestructureerde manier bied om mezelf te ontwikkelen en de bezem door m'n hoofd te halen.
Aan de andere kant geeft het echt een duidelijk stempel dat verslaving an sich chronisch is. Het zal nooit verdwijnen.
In Zen leer ik dan juist weer dat al die denkconstructies maar een beeld zijn van de werkelijkheid. Het Ãs niet te verkelijkheid. M.a.w. het denkbeeld heeft de kracht die ik er zelf aan plak. Dus als ik maar blijf zeggen geloven dat ik altijd verslaafd zal blijven, dan is dat ook zo. Het is een self fulfilling prophecy.
Aan de andere kant leer ik natuurlijk omgaan met die verslaafde manier van denken en kan je ook echt hersteld raken. Ook dat zeggen ze bij de stappenprogramma's.
Maar gecontroleerd gebruiken zou er nooit meer in zitten. En dat denkbeeld heb ik ook heel vaak aan mezelf bewezen. Dan wel met de middelen die erom bekend staan. Denk aan coke, 3mmc of pyro's. Als ik de eerste oppak, ga ik door tot er iets ingrijpends gebeurt. Dan pas kan ik stoppen.
Ik vraag me toch af als ik dat gehele denkbeeld los zou laten en wat jaren na actieve verslaving onder strikte regels de middelen gebruik waarvan velen hier zeggen dat dat gecontroleerd kan. Denk aan: MDMA, LSD, DMT, Truffels, e.d. Zou dat dan goed gaan?
Zou ik niet inneens op zoek gaan naar keta, naar wiet, kortom naar middelen waarvan ik van tevoren dondersgoed weet dat ik dat niet gecontroleerd kan?
Voorlopig ben ik nog lang niet van plan om me aan zo'n experiment te wagen. The risks don't outweigh the rewards. .aar het is wel iets wat ik me afvraag omdat twee leren waar ik mee bezig ben, zich daarin fundamenteel tegenspreken.
En tóch denk ik wel (ik weet hoe tegenstrijdig dat klinkt
![:tongueclosed:]()
) dat verslaving op langere termijn echt kan verdwijnen. Omdat de perioden van niet meer extern zoeken langer worden. Alsnog ervaar ik (voor kortere periodes) dat ik weer in die verslaving mindset zit en het is denk ik cruciaal om dat dan wel te erkennen, met name tegenover mezelf.
En dat is dan ook het lastige denk ik. Nu kan ik misschien afstand nemen van het verslaafde stemmetje. Maar zoals in Zen / mindfulness is het ook lastig om altijd 'aanwezig' te zijn om altijd aandacht te hebben.
Dus ik zie het wel gebeuren dat zodra het bewustzijn verandert door inname van het middel, het brein heel snel in de verspavingsmindset beland. En zie er dan maar eens uit te komen zonder die ingrijpende gebeurtenis.
Lastig dit haha