SERLAIN: toen ik twaalf was, maar na 6 maanden gilde m'n moeder tegen de dokter dat ik onmiddelijk moest stoppenomdat ik (volgens haar) absoluut geen emoties meer vertoonde. Ik weet het niet meer, echt niet.
Nuja, toen in soort psychiatrische kinderinstelling RISPERDAL moeten gebruiken, was inmiddels 13. Vloeibare, in zo'n petflesje. Ik las overal dat het een middel tegen psychoses is, en ze schreven het iederéén voor. Maar ik heb nooit psychotische verschijnselen vertoond, nu ik 18 ben en ontzettend veel geëxperimenteerd heb nog steeds geen psychose. Ik denk dat ze het als kalmeringsmiddel gebruikte, want tot na 3 à 4 weken tot na het stoppen ermee (heb het ook zo'n halfjaar gebruikt) sliep ik elke dag van 7 uur 's avonds tot minstens 10 uur 's ochtends. En dat word je beu, ookal voelde ik me over het algemeen minder depressief, had ik meer uithoudingsvermogen op mentaal vlak, ookal was school ontzettend zwaar (op mentaal vlak dan.)
Ook paar weken XANAX (de blauwe, geen idee qua dosis meer) gebruikt, en nuja, ik snap wel dat mensen er verslaafd aan raken, je weet wat ik bedoel...
4 jaar geleden SIPRALEXA (Escitalopram) begonnen, nog steeds eraan. Ik kan hoe ik me nu voel nietmeer vergelijken met vroeger, omdat het mijn héél natuurlijke gedrag is geworden. De dokter zegt dat ik prolly nooit zal (kunnen) stoppen met medicatie, dus heb ik liever sipralexa dan middelen die je echt compleet verdoven =3
Ook jaren lang TRAZOLAN/DOCTRAZODONE (het witte, goedkopere, zelfde product) geslikt daar ik na de risperdal genoeg bleek te hebben geslapen voor de rest van m'n leven

en vreemd genoeg werkte enkel 50 mg. 100 mg deed niets meer (waarschijnlijk omdat hogere dosissen anti-depressief werken, en het meestal wordt gebruikt in lagere dosissen als slaapmiddel voor kinderen/jongere personen die nog niet aan de slaapmiddelen horen te zitten.) En dit werkte ontzettend gewennig. Nooit of nooit zonder in slaap gevallen, halfuurtje na zo'n (half) pilletje leek ik te gaan zweven en kon ik enkel slapen. EN ontzéttend veel gaan eten. Je (ik toch) kreeg vreetkicks alsof je in 3 dagen niet had gegeten
![:)]()
. Maar na een tijdje kon je gewoon tegen de moeheid vechten, en eens die moeheid van het middel over leek te gaan kon ik ook gewoon nog slapen. Dus, bullcrap, placebo, dacht ik, gewoon paar maand doorbijten en ben er nu vanaf. En overdag ben ik véél fitter. Het werkt echt ontzettend hard op je fitheid overdag, bleef maar moe tot een heel eind in de namiddag. Dus geen school = blijven liggen en NO social life. Was ontzettend fier op mezelf toen ik ervanaf was.
Helpt wél nog steeds als je niet kan slapen door pep of x of andere middelen. (Zelfs lsd, al was het wel zo'n 10 à 12 uur na laatste lsddosis.)
En van geen van deze middelen had ik bijwerkingen, tenslotte, behalve slaperigheid (blijk ik gevoelig voor.) Ook nooit iets gemerkt met drugscombinaties, al gebruik ik pas sinds 14 en heb dus geen idee over xanax en sipralexa
In the end snap ik niet dat anti-depri's als recreatief middel kunnen worden gebruikt, honestly. Behalve xanax en trazolan geeft niets echt een gevoel, imo. Dokter zag er naar eigen zeggen ook op toe dat ik middelen kreeg waarvan je onmogelijk kon overdosen, al heb ik intussen ook wel al tegendeel bewezen.
Recreatieve anti-depri is bullcrap imo, zéker voor mensen die het móeten nemen en doodgraag zouden stoppen...
