#1
‘Dat ik het in huis heb betekend niet dat het op gaat.’
#9
Ik kan stoppen wanneer ik wil, maar ik vind de smaak gewoon heel lekker.
Bizar veel foto’s hebben van mijn handen omdat ik altijd dacht dat er iets mis was daarmee en ik het constant ging vergelijken.
Hoe durven ze?!Wat, werken dealers niet 24u per dag? Wa'n ballenzooi.
Nee, en dat ga ik ook (nog) niet doen.... als ik mezelf kan beheersen.Je hebt het nog niet opgerookt (toch?)!
Ja zo bizar is dit! Ik was er altijd 100% van overtuigd dat m’n handen anders waren en maakte ontelbare foto’s. En als ik ze nuchter terug keek was er niks aan de hand. Hoogstens wat paars van de vasoconstrictie maar ik zag altijd zulke vage dingen🤷🏻♀️Oh die hele collectie aan foto's van mijn pikzwarte kamer waar toch echt wat te zien was. Allemaal als bewijs om het complot tegen mij aan te tonen. En om de slaapkamerninja's vast te leggen.
En deze is ook zó herkenbaar! Ik maakte altijd een planning: laatste lijn - opruimen - roken en daarna vooral niet weer op de bank gaan zitten. Maar je begrijpt het al, ik kwam altijd weer op de bank terecht en die planning herhaalde zich tientallen keren😅Nee ik neem om 20:00 mijn laatste dosis en dan ga ik tegen 23:30 naar bed"
Ik vind deze ook wel mooi. Heb hem zelf niet bedacht, maar van een fellow gejat (of welja, geparafraseerd: anoniem NA lid, 2023). Deze werkt opzich wel op verslaving uit te leggen aan een niet verslaafde.
Je zit met snikheet weer op de snelweg in je auto. Je airco werkt niet meer. Je zweet je helemaal suf in dat gloeiende koekblik. Plotseling popt er een gedachte in je hoofd: 'Oeh een magnum ijsje zou wel lekker zijn!'
Je rijdt wat verder en de gedachte naar dat heerlijke ijsje wordt alsmaar sterker als de hitte onverminderd door zindert. Je hoofd slaat op repeat: oooh magnum ijs, ooh dat zou toch lekker zijn! Magnum ijs, magnum ijs, hmmmmm magnum ijs.
MAGNUM IJS!
Je begint op de borden langs de weg te turen voor het eerstvolgende tankstation.
'magnum ijs, hmmm magnum ijs'
'oooh pffff wat is het warm hier in die auto zeg.'
'magnum ijs, MAGNUM IJS'
En dan, komt daar het verlossende bord: tankstation. Je slaat de snelweg af. Je kan je magnum ijsje al proeven, zo dichtbij. Je begint te kwijlen en als je aankomt, loop je zonder aarzelen direct naar het winkeltje.
Je haalt je magnum ijs, betaalt en loopt naar buiten. Als een bezetene trek je de verpakking van dat ijsje af. Je kijkt er eens goed naar en dan begin je te smikkelen van je welverdiende magnum ijs.
Je neemt een hap, neemt het eens goed in je op en wat denk je?
Spoiler: spoilerHIJ VALT TEGEN!
En terwijl je je weg met de auto weer vervolgt, bekruipt je de gedachte: "Misschien had ik gewoon de verkeerde smaak?"
"Zal ik er nog eentje halen?"
"Pfff het is toch zo ontzettend warm in die auto"
VerdorieWel met drop bij mij.
Ik kan stoppen wanneer ik wil, maar ik vind de smaak gewoon heel lekker.Zag de onderstaande posts in de “Welke drugs gebruik jij op dit moment” topic en dacht dat dit wel een interessante manier kon zijn voor zelf reflectie en even stil staan bij je verslaving. Vaak normaliseren of onderschatten we dit en zit het dieper dan gedacht.
Als je dit leest, sta eens even stil bij je eigen gebruik en denk na op welk vlak het impact heeft op je leven.
Zelf merk ik dat telkens wanneer ik naar de supermarkt ga ik soms onbewust zoek naar voorwerpen die handig kunnen zijn voor drugsgebruik.
Bv. Potjes, thermometers, Pyrex servies, zelfs ballonnen en papieren cupcake houders.
Doet me toch wanneer ik me ervan bewust wordt van hoe diepgeworteld druggebruik soms echt in mijn leven zit.
Hieronder twee citaten van mede DF’ers:
Ik kan stoppen wanneer ik wil, maar ik vind de smaak gewoon heel lekker.
Heel veel herkenning in je bericht over het vinden van balans op df en gevoel van tegenstrijdigheid.Toevoeging:
Het hele moeilijke aan DF vind ik:
Ik houd afstand in contacten omdat dat beter voor mijzelf is, maar de herkenning en anderen willen helpen sluipt er zo makkelijk in.
Voor je het weet zit je in een cocon gezogen met drugs, internet, contacten en wordt dat je leven.
Het kan helpend en steunend zijn, maar het werkt ook soms belemmerend omdat je focus weer op die drugs liggen en je omgaat met mensen met dezelfde problematiek.
Ik vind die balans vinden hier erg lastig en ik spring er vaak ik en er weer uit, wat de contactmomenten dan weer erg inconsequent maakt. Maar dit is inherent aan drugsgebruik. Ook de drama en intrigres die er kleven aan DF en er omheen. Het helemaal loslaten kan ik niet, want ik haal er steun en herkenning uit, het spiegelt mijn gedrag, maar in vind het ook vaak vermoeiend omdat ik m'n handen vol heb aan mezelf en al die ellende van anderen echt niet kan hebben en niet wil oplossen.
DF, de tegenstrijdigheid ten top, zoals yin en yang het leven belichaamd...
Ik heb hier fijne mensen leren kennen, en iedereen is in mijn gedachten en in mijn hart en ik hoop dat ieder zijn eigen weg bewandeld, met alle hordes erbij, en dan is het toch fijn zo'n platform als dit te hebben als klankbord 🙏🏻
Edit: en daarom hierbij heel veel props voor de mods, want wat een onmogelijke en ondankbare taak hebben zij zeg!
Big respect!!! 💜
Daarom hangen er bij mij altijd slingers in huis"Alleen gebruiken tijdens feestjes" en elke dag er een feestje van maken
Ik heb 6 maanden lang coke en 3mmc gesnoven keer op keer. En heb nooit wat gevoeld om eerlijk te zijn. Nu wil ik als laatste hoop coke gaan 'basen', als ik weer niks voel stop ik voorgoed met drugs 🤣
Hallo ik gebruik nu 2jaar lang elke dag een gram speed,ik wil en kan hier niet meer zonder het is een echte verijking van mn leven ik heb er nooit een kater van,merk wel als ik zonder zit geen drive meer heb om iets leuk te vinden of te doen.Dan hang ik en slaap ik maar wat.ook zit ik dan niet lekker in mn vel.zijn er hier meer speedgebruikers die al jaren gebruiken?ik ben enorm geintereseerd geraakt in deze drugs.ik vind het heerlijk,ik slik vaak een bom van een gram en ben dan 3 dagen lekker dan 2 a 3 dagen niks en dan weer n bom.ik drink geen bier en eet en drink gewoon tijdens mijn rush.kunnen je dopamine receptoren echt stuk gaan?en er een kans bestaat dat je je leven lang moet gebruiken?Ik ben heel dankbaar dat speed bestaat.ik zou graag in contact komen met andere speedgebruikers.
Serieus,ik heb zulke goede dat ik er zelf 200km voor rij elke week.hoe veel jaren kun je gebruiken zo der dat je schade of uitval van je nieren krijgt?ik laat om de 10jaar een fullbodyscan maken van mezelf zodat ik kan zien hoe ik eraan toe ben.Ik ben tijdens mijn gebruik heel gelukkig 3 dagen als k 3 dagen niks neem en het is uit mn bloed ben ik een wrak.geen drive slaap alleen maar.hang dan veel kan mn ogen dan niet open houden.ga alleen maar slapen ook al ben ik niet moe.gevolg dan voel ik me ongelukkig maar niet extreem down ofzo.dan neem ik weer n bom van anderhalf a 2 gram.en kan ik er weer tegen aan totdat het uit mn bloed is.rook ook 24/7 wiet erbij.maar drink geen alcohol.ik ben benieuwd of hier echte speedfreaks zijn die net zo lovend als mij zijn over speed.
Ik merk gewoon vaak dat drankmisbruikers,snel veranderend gedrag vertonen,grote bek,denken dat ze heel belangrijk zijn opscheppers.miss hien verklaard de drank het probleem van zijn agressie.van speed word je vaak heel rustig en in mijn geval kijk ik dan alleen maar porno en mastubeer me dan tot soms wel 30 uur lang achter elkaar.vroeger raakte ik er leeg van.nu voed speed me,en is het mn alles geworden mn bondgenoot mn kindje mn alles.Ik ben enorm geintereseerd is amfetamines en blijf mn leven lang opzoek naar snel.wie is er zelf ook verslaafd aan speed maar accepteerd het en kan hier gewoon normaal mee leven, zonder er een probleem van te maken.vnn kan me niet helpen met mn verslaving omdat ik er niet zelf achter sta en heb het gevoel niet meer zonder snel te kunnen.hoelang kan herstel zijn na 2 jaar elke dag zowat gebruik.kan het zijn als ik stop mn hele leven lang down en on gelukkig blijf?
Ik ben niet drankje. Geef me een dronken.
Dit schijn ik ooit zo te hebben gezegd tijdens een drinkgelag in mijn stamkroeg van weleer...
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."