heb al coke en keta besteld nu
Als je het alsnog vindt, kun je het door de plee spoelen hè? Dat is een actie tegen je verslaving: 1-0 voor Diamant tegen verslaving. Met dat soort acties verzwak je de grip van je verslaving op jou. Net als de dingen die @Brakka Mang opnoemt.Omg ik ben gewoon vergeten dat ik dit heb gekocht gisteren en heb het niet genomen!! Omdat ik al best veel had gedronken denk ik en ik afgeleid was door iets anders. Ik weet ook niet waar ik het heb gelaten nu haha dus hopelijk is t kwijt. Maar wel heel blij dat ik deze heb overgeslagen haha.
heb al coke en keta besteld nu en voel me er heel rot over dat ik toch heb toegegeven aan m’n cravings maar ook een soort van blij.
Hahaha zo zie je maar weer hoe mijn brein me echt opfuckt, denk dat ik dit voorbeeldje er eens moet bijpakken als ik weer wil bestellen.Omg ik ben gewoon vergeten dat ik dit heb gekocht gisteren en heb het niet genomen!!
Ik had alle nummers verwijderd maar werd voor nieuw jaar door meerdere dealers geappt weer, zoals forumleden hier ook al voorspelden. Ik heb ze gevraagd niet meer te appen.Ik zou lekker alle nummers verwijderen zodat je voorlopig niks meer kan bestellen.
en je denkt werkelijk dat ze daar naar luisteren ? 😅Hahaha zo zie je maar weer hoe mijn brein me echt opfuckt, denk dat ik dit voorbeeldje er eens moet bijpakken als ik weer wil bestellen.
Ik had alle nummers verwijderd maar werd voor nieuw jaar door meerdere dealers geappt weer, zoals forumleden hier ook al voorspelden. Ik heb ze gevraagd niet meer te appen.
Je denkt als dealer en als klant een beetje om elkaar, toch?en je denkt werkelijk dat ze daar naar luisteren ? 😅
Ja anders hou je een fixatie op het niet mogen en: what you resist persists.Wat mij hielp bij het stoppen is, niet tegen jezelf zeggen dat het nooit meer mag. Het kan best nog eens gebeuren, maar kijk de dag erna hoe je jezelf voeld en of het het waard was, en wat het heeft gekost wat je allemaal hebt "weggegooid ", zo ben Ik er van afgekomen na 20 jaar. Ben nu zelfs bijna gestopt met roken 😇 bij mij is de gedachte dat het nooit meer zou mogen not done, daarom zeg ik tegen mezelf dat het heus niet erg is om t nog eens te doen. En dat het daar bij blijft. (Zijn wel wat jaren overheen gegaan) en ik was er zelf gewoon klaar mee.
Inderdaad. En als ik hierop mag aansluiten: het ‘niet meer hebben van interesse’ kun je qua insteek reframen naar iets positiefs. bijvoorbeeld: het opzoek gaan naar een lifestyle change. Het is cruciaal om niet alleen iets achter te laten. Daarentegen ook iets nieuws op te bouwen. Anders ontstaat er enkel een gevoel van rouw en leegte - om dat wat er niet meer is of niet meer mag zijn.Ja anders hou je een fixatie op het niet mogen en: what you resist persists.
Ik denk wel dat het laatste dat je zegt het meest cruciaal is in stoppen: iemand stopt omdat hij/zij er gewoon klaar mee is. Niet een "ik ben er helemaal klaar mee!!" want dat is eigenlijk woede en frustratie over hoe het je nog in zijn grip heeft. Maar er echt klaar mee zijn: er geen interesse meer in hebben.
Herkenbaar hoor. Ik raad je aan om voor de kliniek te kiezen. Ambulant werkte niet, en zal een tweede keer waarschijnlijk ook niet werken. Pak jezelf flink aan, dan kom je er wel uit. Acceptatie is inderdaad heel belangrijk, en sommigen moeten heel diep gaan voordat ze dat bereiken. Na acceptatie komt overgave, en dan bereidheid om alles te doen om te herstellen. Fijn dat je opener wordt over jouw verslaving. Blijf praten 💪.Hi, ik heb de laatste tijd gemerkt dat ik niet meer de behoefte had om mijn proces hier te delen omdat ik toch vooral bezig was met alle negatieve, cynische reacties die ik vaak kreeg als ik weer iets had geüpdate. Maar ik weet dat veel mensen dit topic ook in stilte volgen, zonder te oordelen. Dus ik hoop dat ik mensen hier mee kan helpen, door mijn ervaring te delen.
Er is nogal wat gebeurd.
M’n behandeling is begonnen. Maar tegelijkertijd is m’n gebruik weer toegenomen. Dus ik ben keurig elke week naar de afspraak geweest met mijn verslavingspsycholoog, maar hierdoor dacht ik: ik ben ermee aan t werk, ik krijg hulp, wat kan er nou helemaal gebeuren? En ik moet zeggen, de afgelopen periode ging met ups en downs best goed ook. De behandeling bij verslavingszorg is nu alleen gestopt, omdat ik mijn doel heb bereikt: op dit moment zit ik op (semi) gecontroleerd gebruik. Iets wat hier ook al veel ter sprake is gekomen, omdat ik intrinsiek de wil niet heb om 100% te stoppen met alles (daarvoor ondervind ik de nadelen (nog) niet genoeg, heeft behandeling bij verslavingszorg geen zin.
Ik ben mijn baan verloren in the meantime. En omdat ik dus ook geen hulp meer heb, heeft dit iets bij mij getriggerd. Ik baalde ervan dat ik er nu weer echt alleen voor stond.
Afgelopen weekend had ik weer van alles en nog wat gebruikt en dacht ik: dit kan zo niet langer, ik zit mijn eigen vooruitgang in de weg.
Ik heb toen voor t eerst mijn zus gebeld om te vertellen dat ik gewoon knetter verslaafd ben en dat t niet goed gaat. M’n zus schrok zich kapot natuurlijk maar ze was wel heel begripvol en ondersteunend. Eerder in dit topic wilde ik absoluut mijn probleem niet met naasten delen, maar ik kom er alleen niet uit, dus ik ben zo blij dat ik het met familie gedeeld heb nu. Een uur later stond mijn moeder hier voor de deur en nam ze me mee naar het huis van mijn ouders om te praten en om gewoon bij te komen. Natuurlijk zijn mijn ouders zich kapot geschrokken ook, maar ze steunen me vooral. Samen met mijn zus en ouders ben ik nu aan t kijken om naar een kliniek in t buitenland te gaan, maar ik sluit niet uit dat ik de behandeling bij verslavingszorg alsnog hervat. Het is zo fijn na 3 - 4 jaar erover te kunnen praten en ook te kunnen overleggen wat goed is voor mij en waar ik goed aan doe. Dat ik het niet meer allemaal alleen hoef te doen.
Door mijn probleem met mijn familie te delen heb ik t gevoel dat ik een stuk dichter bij de erkenning en acceptatie zit, waardoor de oplossing ook makkelijker lijkt ofzo. Het is echt niet zo dat ik opeens ben genezen, maar het is heel fijn om steun en begrip te krijgen, om samen naar een oplossing te werken die het beste is voor mij.
Ik heb er ineens wel weer vertrouwen in dat het goed komt. Niet vanzelf - ik moet het nog steeds zelf doen, maar ik ben nu gemotiveerder om er echt mee aan de slag te gaan.
Fijne dag allemaal! X
Bedankt voor je fijne reactie 💜Pak jezelf flink aan, dan kom je er wel uit. Acceptatie is inderdaad heel belangrijk, en sommigen moeten heel diep gaan voordat ze dat bereiken. Na acceptatie komt overgave, en dan bereidheid om alles te doen om te herstellen. F
Misschien de onrust er laten zijn. Ipv verdoven en afleiding zoeken van de emotie.Heb thee gedronken make up zit erop en zet m’n glimlach maar weer op, mag zo een wijntje dus hopelijk wordt de onrust dan minder. Trek t maaatig
Anti-trek medicatie voor alcohol?
Je bent je lichaam en geest aan het uitputten, dus als je slaapt slaap je veel. Dat is mooi voor herstel, maar niet voldoende.Katers zijn medium, als ik niet gebruik slaap ik veeel, daar heb ik t meeste last van denk ik, vermoeidheid
Ibuprofen of paracetamol gaan je niet helpen. Best vermijden nu, is gewoon nog extra belasting op je lichaam. Let op met drinken om rustig te worden... voor je 't weet loopt dat uit de hand. Dus wees je ook bewust van alcohol. Als je echt voor nuchterheid gaat dan blijf je van alles weg omdat verschuivingen heel vaak voor komen. (Het een vervangen voor het andere. Verslaving durft wel eens van de hak op de tak te springen, het discrimineert niet. Het is verstandig om dat in je achterhoofd te houden.)Heb thee gedronken make up zit erop en zet m’n glimlach maar weer op, mag zo een wijntje dus hopelijk wordt de onrust dan minder. Trek t maaatig
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."