Het is altijd onder invloed van alcohol en soms coke gebeurd.
Ja dan wil het wel. Persoonlijk heb ik het met MDMA dat ik dan het liefst iedereen bespring, zelfs soms mannen terwijl ik echt niet op mannen val
Ik zou inderdaad niet zeggen dat je nooit meer naar feestjes kan. Maar het is misschien wel goed om van jezelf te realiseren wat er komt van feesten met alcohol en coke. Als je impulsief en extravert bent dan is dus voor jou de uitdaging om eens vooraf proberen stil te staan bij wat je gaat doen, en wat daarvan de consequenties kunnen zijn.
Zijn vader ging structureel vreemd waardoor het hele gezin eraan onderdoor is gegaan. Dus het is een soort trauma bij hem. Dat maakt het nog erger dat we er zo fundamenteel anders tegenaan kijken.
Okee, dit is een duidelijke reden. Maar dat is ook ZIJN trauma he. Op een gegeven moment moet hij zich ook realiseren dat hij niet zijn moeder is, en dat het traumatische verleden van zijn gezin niet nu is. Nou moet jij oppassen met dat zo hard tegen hem zeggen, want voor je het weet ben je aan het gaslighten. Ik zou ook niet willen zeggen dat hij per se iemand moet accepteren die hetzelfde gedrag vertoont als zijn vader en hem daarmee kwetst. Maar meer dat als jullie bij elkaar willen blijven, dat het dan voor jullie beiden nodig is om dus voor jezelf te reflecteren waar verlangens vandaan komen en hoe die leiden tot projecties en verwachtingen voor de ander.
Overigens zou ik tegen hem zeggen dat hij wat meer zelfrespect mag ontwikkelen. Het klinkt nu nogal giftig in ieder geval: bij iemand blijven die je kwetst, en dan allerlei regels en controlerend gedrag opstellen uit een soort poging om dat nog te managen, maar waarbij indirect die diepgevoelde kwetsbaarheid en gebrek aan zelfrespect bevestigd worden. Je wordt zo totaal afhankelijk van het gedrag van je partner. Terwijl je ook gewoon je grenzen kunt aangeven. En als iemand dan over die grenzen heen blijft gaan terwijl je die persoon erop wijst. Ja, dikke doei dan. Fuck you.
In die zin ben ik het wel eens met
@CaRRita dat je vriend op die manier nogal druk op jou zet om hem van die nare traumatische gevoelens af te helpen. Dat kan ook de valkuil zijn van lieve / pleasende mensen: dat ze dingen laten gebeuren die ze eigenlijk niet okee vinden, wat uiteindelijk ook pijn bij de ander kan veroorzaken omdat dit ook gewoon een vorm van liegen is, maar dan op een passief-agressieve en giftige manier.
Maar ik ben het ook met
@HuisbaasBob eens dat je best weinig respect hebt getoond voor je vriend. Hij zegt het nogal bot, maar imo wel spot-on.
MAW je hebt totaal geen respect voor je vriend. Zowel door hem te bedonderen, niet eerlijk te zijn en ook zijn verdriet maar voor lief te nemen als het jou even goed uit komt.
Kijk ik ga niet de moraal ridder zitten uithangen, als jij een gluiperd wil zijn doe je ding maar op morele steun hoef je niet te rekenen imo. Wees dan ook zo stoer om je shitty gedrag gewoon te accepteren
Met andere woorden: wil je deze relatie redden dan is er echt veel soulsearching en open communicatie nodig. Dat moeten jullie beiden zowel individueel doen als samen met de ander. Als dat niet lukt dan moet je soms concluderen dat je elkaar meer kwetst door bij elkaar te blijven dan door uit elkaar te gaan.