En een fervent propagandist van het conservatieve patriarchaat. Hoewel hij zichzelf probeert te ontkleden van dat soort ideologische karakteriseringen, is het wel duidelijk aanwezig in zijn betogingen.Nu is Jordan Peterson Christelijk en ook nogal pro-huwelijk, dingen waar ik persoonlijk niet in geloof/achter sta. Maar dat maakt dit onderwerp imo niet oninteressant, zeker gezien zijn grote psychologische kennis.
Interessante verbanden, maar is dit ook gebaseerd op onderzoek? Cijfers? Welke grondslag heeft dit alles, of is dit puur de gedachtegang van 1 psycholoog...? En een behoorlijk vooringenomen gekleurde psycholoog ook nog.
Ik vind Jordan Peterson zijn argumenten voor het toepassen van monogame relaties, ook ten behoeve van een gezondere/veiligere maatschappij interessant.
Het psychopathie gedeelte wat hij aangeeft betreffende polyamorie en vreemdgaan, is een nieuwe voor mij. Dat polyamorie en vreemdgaan psychopathisch denken zou bevorderen en dat dit ook weer effect heeft op andere gebieden in iemand's leven.
Polyamorie zou mannen (over het geheel gezien denk ik) gewelddadiger maken en zou het onmogelijk voor vrouwen maken om een diepe relatie met mannen te hebben (zijn woorden, ik denk persoonlijk niet dat het onmogelijk is, wel een stuk moeilijker).
Nu is Jordan Peterson Christelijk en ook nogal pro-huwelijk, dingen waar ik persoonlijk niet in geloof/achter sta. Maar dat maakt dit onderwerp imo niet oninteressant, zeker gezien zijn grote psychologische kennis.
Is dat zo? Dat hij zichzelf daarvan probeert te ontkleden? Ik ken hem niet zo heel goed. Bijvoorbeeld zijn nogal pro-Christelijke en pro-huwelijk houding stoot me namelijk vaak af.En een fervent propagandist van het conservatieve patriarchaat. Hoewel hij zichzelf probeert te ontkleden van dat soort ideologische karakteriseringen, is het wel duidelijk aanwezig in zijn betogingen.
Met je hele post eens maar vooral dit stuk.En ik vind het jammer dat een gedachtegang als deze tegenwoordig als ouderwets zou kunnen worden bestempeld. Het zou wat mij betreft van alle tijden moeten zijn
Pp verschillend.Is zoenen met een ander vreemdgaan...dat is vraag. Ik vind van niet.
Eens.Pp verschillend.
Als de afspraak monogaam is, is zoenen voor mij vreemdgaan ja. Met of zonder tong.
maar ja, ik ben er erg ouderwets in.
Misschien daarom ook zo goed als alleen losse flodder relaties gehad.
Ja en dat vind ik het aller ergst, ik maak mezelf hier ook kapot door en haat mezelf dat ik de liefste man op aarde hiermee eigenlijk kapot maak. Maar tegelijkertijd wil ik hem ook niet kwijt. Dus ik moet denk ik fundamenteel iets veranderen aan mijn gedrag
Maar ik kan niet zonder hem...
Was het maar zo simpel, er zijn al zoveel tranen geweest en ik wil wel echt met hem verder... Maar kan hem nu niet recht in zijn ogen aankijken en ik kan mezelf ook niet aankijken in de spiegel. Dus dit is geen leven zo, ik wil hem niet onnodig pijn doen maar mezelf ook niet, maar de verandering ligt bij mezelf...
Ik ben het helemaal met je eens, dat is ook waarom ik het in het verleden meteen verteld heb, maar ik wil hem niet onnodig nog verder kapot maken.
Was het wel - nu niet meer. Hij gebruikt niet meer en ik welIk weet het niet, maar is jullie drugsgebruik vergelijkbaar?
Dus, je ziet je partner als iemand met een hart van goud die jou op handen draagt en als degene waar je een toekomst en kinderen mee wilt hebben.Ik vraag me ook vaak af of wel wel bij elkaar passen en voel me de laatste tijd ook vaak niet blij. Ik weet niet of dat door mijn relatie komt, doordat ik zelf niet lekker in mijn vel zit, doordat werk eigenlijk even te veel is of een combi van dit alles. Ik besef me heel goed dat de perfecte partner niet bestaat en dan komt hij wel het meest in de buurt.
We wonen samen, bijna een jaar nu. Dat vond ik ook moeilijk in het begin. We maken wel toekomst plannen en dat is ook wat ons verbindt, ik wil heel graag kinderen, met hem, ooit. Ik denk dat hij een fantastische vader zal zijn en hij wil ook graag kinderen met mij, ooit.
Dit is een hele goede vraag en nu ik erover nadenk is dit misschien wel precies wat er aan de hand is.. Ik ben eigenlijk nog niet klaar voor een serieuze relatie, maar ik zie mezelf wel met hem oud worden. En ik wil heel graag dat ik wel 'volwassen' genoeg ben om de verantwoordelijkheden die horen bij een serieuze relatie aan te kunnen. Al mijn vrienden kopen huizen, krijgen babies etc. etc, en ik wil niet de 'eeuwige' losbol zijn die maar niet kan settelen. En tegelijkertijd wil ik ook daadwerkelijk iets met hem opbouwen en uiteindelijk ook kinderen etc. Dus rationeel wil ik het huisje boompje beestje verhaal, maar onder invloed beklemt dat idee me inderdaad ontzettend.
Het is niet zozeer dat ik er een duidelijke behoefte aan heb, ik hecht er gewoon geen waarde aan als het gebeurt. Vanuit dat perspectief, zou ik het ook makkelijk kunnen opgeven. Het levert me namelijk niets op door met een ander te gaan, ik hecht er geen waarde aan en ik voel me er alleen maar ontzettend klote over als het gebeurt. Daarnaast durf ik er (niet meer) eerlijk over te zijn tegenover mijn vriend dus ontstaat er een leugen die ineens tussen ons instaat, wat meer afstand creëert.
Samenvattend, moet ik er gewoon mee kappen want ik maak mezelf ongelukkig en ik doe hem onnodig pijn. Ik denk veel na over of we wel bij elkaar passen en of onze relatie op de lange termijn houdbaar is. Maar doordat ik er zoveel overna denk, komen de negatieve kanten van onze relatie voor mij onder een vergrootglas, waardoor alles heel zwaar en moeilijk wordt en ik overal aan ga twijfelen. Zo ontstaat er een vicieuze cirkel, waarin ik de relatie voor mezelf 'beklemmend' maak... Daar moet ik dus eigenlijk mee stoppen, als ik de ongedwongenheid weer terug wil krijgen. Maar dat komt natuurlijk van twee kanten, want ik kan duizend dingen opnoemen die ik fantastisch vind aan mijn vriend, maar soms heb ik het idee dat we niet helemaal op dezelfde frequentie zitten. Juist daarom is het misschien soms beklemmend, hij draagt mij op handen en heeft een hart van goud. Ik ga nooit meer iemand vinden die zijn hart zo op de juiste plek heeft als hij. Maar daardoor voel ik me altijd wel 'minder' dan hij en heb ik het gevoel dat hij iemand verdient die beter is voor hem dan ik (wat op dit forum ook heel duidelijk bevestigd wordt).
Ik zou het vreselijk vinden als mijn vriendin dit zou doen. Bij 1 keer is het al afgelopen. Je houd hem nu gewoon voor de gek.Ik heb nu ruim vier jaar een relatie en ben eind 20. Ik geloof niet per se in monogamie, maar voor mijn vriend is dit erg belangrijk. We hebben dan ook een monogame relatie. Echter, ben ik 2 keer vreemdgegaan en dit heb ik hem verteld. Één keer heb ik met iemand gezoend en één keer ben ik bij iemand in bed beland maar heb ik geen seks gehad. Beide keren heb ik verteld. Hierdoor heb ik het vertrouwen van mijn vriend ontzettend geschaad. Een week nadat ik bij iemand anders heb geslapen, heb ik tijdens het uitgaan weer met een ander gezoend, achteraf heb ik me hier zo verschrikkelijk over gevoeld maar ik heb het hem niet verteld omdat het voor mij echt betekenisloos was en we al in een dieptepunt zaten. Gisteren hadden mijn vriend en ik er nog een gesprek over dat hij het moeilijk vindt mij weer te vertrouwen en zich zorgen maakt als hij mij alleen laat. Hij heeft dan het gevoel dat ik tegen hem lieg en hem aan het lijntje houd.
Nou heb ik vannacht tijdens het uitgaan wéér met een ander gezoend maar wederom was het voor mij betekenisloos. Echter, ik voel mij zo verschrikkelijk over mijzelf en tegenover mijn vriend. Ik word er gewoon misselijk van. Het liefst zou ik het gewoon openlijk met hem bespreken en hem duidelijk maken dat het niets met onze relatie te maken heeft, maar ik weet zeker dat hij de relatie beëindigt als ik het hem vertel. Ik weet niet zo goed hoe nu verder, want ik denk dat ik altijd zou blijven zoenen met anderen omdat ik er gewoon geen emotionele waarde aan hecht. Alleen het gevoel wat ik er daarna aan overhoud is verschrikkelijk. En het laatste wat ik wil is mijn vriend bedriegen. Maar als we zo fundamenteel een andere waarde hechten aan het fysiek zijn met een ander, is de relatie dan wel houdbaar? Hoe ga ik om met deze situatie.
Volgens mij ben je bang voor de toekomst en dit heeft niets met je relatie te maken. Maar het is wel jammer dat je niet weet wat je dwars zit. Klinkt vreemd, maar toch kijken of het iets met de relatie met je ouders is geweest dat je niet hebt kunnen verwerken. Of iets pijnlijks toen je nog jong was. Maar je drugsgebruik is een escape van een te verwerken gevoel. Sterkte!Was het wel - nu niet meer. Hij gebruikt niet meer en ik wel
Maar stel het zou andersom zijn - jij zou een keer met een ander zoenen zonder enige betekenis, dan wil je hier toch ook gewoon een open gesprek over kunnen voeren met je vriendin? Ik vind het belangrijk dat je partner dit probeert te begrijpen - en dat het niet meteen 'einde relatie' betekent, want dan stimuleer je niet dat de ander alles tegen je kan zeggen.Ik zou het vreselijk vinden als mijn vriendin dit zou doen. Bij 1 keer is het al afgelopen. Je houd hem nu gewoon voor de gek.
Maar bij jou is het niet 1 keer, het is steeds weer. En daar bovenop ga je er ook nog over liegen (geen open gesprek dus) en ga je er gewoon mee door.Maar stel het zou andersom zijn - jij zou een keer met een ander zoenen zonder enige betekenis, dan wil je hier toch ook gewoon een open gesprek over kunnen voeren met je vriendin? Ik vind het belangrijk dat je partner dit probeert te begrijpen - en dat het niet meteen 'einde relatie' betekent, want dan stimuleer je niet dat de ander alles tegen je kan zeggen.
Mijn vriend moet het ook weten, ik besef me heel goed hoe egocentrisch ik bezig ben, maar ik wil hem ook niet kwijt, dus ik wil dit niet blijven doen. Voorlopig is het nog lang niet zo ver dat we aan kinderen beginnen, eerst moet onze relatie 100% goed zijn en dat is het natuurlijk niet wanneer ik dit niet aan hem vertel en dit stiekem blijf doen.Maar bij jou is het niet 1 keer, het is steeds weer. En daar bovenop ga je er ook nog over liegen (geen open gesprek dus) en ga je er gewoon mee door.
Vind je dat de vader van je toekomstige kind niet veel beter verdiend dan dit? Zeker als hij iemand met een hart van goud is?
Voor mij zou het ook einde relatie betekenen hoor. 1 keer vertrouwen helemaal verbroken is nooit meer echt kunnen vertrouwen. En dit is niet 1 keer maar tig keren.
Ik vind dat je het je vriend verschuldigd bent álles te vertellen voordat er mogelijk een kind in het spel komt.
Ik zal dat nóóit doen.Maar stel het zou andersom zijn - jij zou een keer met een ander zoenen zonder enige betekenis, dan wil je hier toch ook gewoon een open gesprek over kunnen voeren met je vriendin? Ik vind het belangrijk dat je partner dit probeert te begrijpen - en dat het niet meteen 'einde relatie' betekent, want dan stimuleer je niet dat de ander alles tegen je kan zeggen.
Wat zeg je nou eigenlijk?Mijn vriend moet het ook weten, ik besef me heel goed hoe egocentrisch ik bezig ben, maar ik wil hem ook niet kwijt, dus ik wil dit niet blijven doen. Voorlopig is het nog lang niet zo ver dat we aan kinderen beginnen, eerst moet onze relatie 100% goed zijn en dat is het natuurlijk niet wanneer ik dit niet aan hem vertel en dit stiekem blijf doen.
Het is mogelijk dat iemand daar geen enkele betekenis aan geeft. Dat gegeven op zichzelf is zo iemand niet aan te rekenen als dat het geval is. Maar als je in een relatie zit, gaat het erom of de ánder er een probleem mee heeft. Dat zou hier de focus moeten zijn: ik zie dat ik mijn partner en mogelijke vader van mijn toekomstige kinderen verschrikkelijk pijn doe en ik blijf ermee doorgaan.Je opmerking dat vreemdgaan voor jou ‘geen enkele betekenis’ heeft is veelzeggend.
Niet zo gek dat je vriend en jij niet op dezelfde golflengte zitten.
Eigenlijk zoals bijvoorbeeld wietverslaafd zijn. Het elke dag gebruiken. En dan zeggen dat je het makkelijk op zou kunnen geven. De woorden van zo iemand hebben geen waarde. Het zijn de acties die waarde hebben. Iedereen kan zeggen dat hij/zij ergens makkelijk mee zou kunnen stoppen. Maar het daadwerkelijk maanden, jaren niet doen, dát is wat telt.En dan ook nog zeggen dat je het vreemdgaan makkelijk zou kunnen opgeven.
Terwijl je het gewoon stiekem blijft doen.
Denk daar eens over na.
Je beseft het niet. Want als je de pijn zou beseffen die je je man aandoet, zou je het nooit meer doen.Mijn vriend moet het ook weten, ik besef me heel goed hoe egocentrisch ik bezig ben, maar ik wil hem ook niet kwijt, dus ik wil dit niet blijven doen. Voorlopig is het nog lang niet zo ver dat we aan kinderen beginnen, eerst moet onze relatie 100% goed zijn en dat is het natuurlijk niet wanneer ik dit niet aan hem vertel en dit stiekem blijf doen.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."