#1
van basisschool af aan altijd het buitenbeentje omdat ik andere dingen tekende dan anderen. toen iederen nog huisje boompje beestje tekende tekende ik in detail een levensboom en kon gene leraar mij uit mijn kleine wereldje krijgen tot het af was. Ik heb nooit echt iets bereikt ben iedere school en opleiding gefaald faal in iedere relatie en omdat i keen reus van een kerel ben kome iedereen altidj zijn of haar problemen op mijn schouders laden. Ik bereik nooit wat ik wil ik kom hel dichtbij en dan faal ik als nog. Daarnaast spelen seksuele frustraties een rol. Mijn vriendin heeft vreemdgaan als ik weg ben tot een kunst verheven en woont in america het halve jaar. In die tussentijd krijg ik helemaal niks en om met 19 jaar mijn geld aan hoeren uit te geven is ook niet mijn ding. Ik heb geen vrienden die ik kan vertrouwen een labiele familie en een vriendin die doet wat haat uitkomt maar ik ben bang om aleen te zijn dus ik kan het ook moeilijk uitmaken. Ik ben uitzichtloos doelloos en motivatieloos omdat mijn eigen creatieve geest al het andere verpest. en die creativiteit is te onvoorspelbaar om iets op te bouwen.
