oervervelend met die pijn!Zo kan je ook niet verder>IK zou echt die tramadol nemen.Syl trek je niet zoveel van bijwerkingen aan want die zitten in alle medicijnen.En wie weet krijg je ze nietHoi hoi,
Het gaat momenteel best ff zwaar.
Slik dus nu geen pijnstiller meer wat op pijnzenuw werkt.
Mijn klachten die ik altijd had van de pds zijn weer volop aanwezig.
Heb hevige darmkrampen..
Ook de pijn van bekken en onderrug is heftig.
Dokter adviseerde Tramadol/paracetamol te slikken.
Ik zie dit niet zitten door de bijwerkingen hiervan.
Ik ga maandag bij apotheek buscopan halen voor mijn darmkrampen.
Dinsdag eerste x fysio voor bekken.
Hopelijk brengt dat wat verlossing van pijn.
Verder kan ik niet echt zeggen of ik bijwerkingen ervaar van de Prozac.
Volgens mij gaat dat wel goed.
We gaan gewoon weer door. 😊
Hoe is het syl?
NOu bij mij werken ze wel!Lorazapam, Setraline (zoloft), Effexor (venlafaxine), Fluoxetine (Prozac), Cymbalta (Duloxetine), Mirtazapine (Remeron), Paroxetine (Paxil), Deanxit, Escitalopram (lexapro), Citalopram, ..
Niks werkt. Allemaal bucht. Wat zijn antidepressiva's nu eigenlijk? Allemaal placebo pillekes met een zoutextract?
oervervelend met die pijn!Zo kan je ook niet verder>IK zou echt die tramadol nemen.Syl trek je niet zoveel van bijwerkingen aan want die zitten in alle medicijnen.En wie weet krijg je ze niet
Lorazapam, Setraline (zoloft), Effexor (venlafaxine), Fluoxetine (Prozac), Cymbalta (Duloxetine), Mirtazapine (Remeron), Paroxetine (Paxil), Deanxit, Escitalopram (lexapro), Citalopram, ..
Niks werkt. Allemaal bucht. Wat zijn antidepressiva's nu eigenlijk? Allemaal placebo pillekes met een zoutextract?
Recreatief? Geen idee. Maar mijn ex nam het, in hoge dosissen. Het werkt bij haar, ze wordt er zowaar licht manisch van. Heeft wilde fantasieën, praat veel en graag, en is vooral met zichzelf bezig... Maar ze slaapt ook veel. Het een kan met het ander te maken hebben. Weet wel dat je veel drugs gaat moeten laten links liggen. SSRI's en SNRI's mengen vaak heel slecht met drugs...Omdat ik niet persé depressief ben, maar wel altijd op zoek ben naar norepinefrine en dopamine, lijkt venlafaxine (SNRI) mij wel wat om een normaal mens te worden.
Iemand ervaringen?
Goed verwoord.Lorazepam is een benzo, geen AD. Verder zijn persoonlijke ervaringen geen argument om AD's af te kraken. Er zijn diverse onderzoeken geweest die de effectiviteit t.o.v. placebo's vaststellen. Meestal zie je dan dat 50-60% procent er baat bij heeft. De kans dat niks werkt is dus klein maar niet ondenkbaar.
Als je ervaring is dat niks werkt dan werken deze middelen blijkbaar niet voor jou. Dat is geen leuke situatie als je ernstig depressief bent. Wat dan overblijft is "out of the box" oplossingen. Wat zou een middel als buproprion doen, of een combi hiervan met een SNRI? Elektroconvulsietherapie is een nog wat extremer idee.
Mijn persoonlijke, politiek incorrecte mening is trouwens ook dat er genoeg mensen rondlopen die het zoeken naar een "oplossing" als psychologische issue op zich hebben. Dit is niet per se een verwijt, ik denk dat men het vaak niet door heeft.
Als meer mensen zichzelf de vraag zouden stellen of ze wel diagnose X of Y hebben dan zouden er een stuk minder zielenknijpers werk hebben en medicijnen over de balie gaan denk ik
Ik geloof niet in anti-depressiva.
Zie voorgaande posts in dit topic.Weleens moeten nemen? En. Meerdere soorten?
Ik dus wél
Ik heb verschillende a d medicatie moeten nemen, en nu nog steeds.
Zonder deze medicijnen had ik beslist nu niet meer geleefd...vaststaand feit helaas
Daar nog bij
Op enig slecht moment gaf men mij een niet goed werkend ad...
En daarna de jarenlange strijd met de specialisten om voor het ene een ander in de plaats te moeten zien te krijgen ...vergeet je als cliënt dus nooooit meer!
Daarna de apotheek..
Door een niet uitgevoerd werk door een werknemer van die apotheek zat ik ruim 2000 km van huis en wasvdr seroquel ineens op...
Zoiets is niet even te regelen in een vreemd land. Nee.
Maar ik heb me wat ellende meegemaakt.
Eat een toestand was dat...
Mijn ervaring met antidepressiva was dat deze mij vreetbuien gaven en dat ik meer dopamine van eten kreeg.
Maar dit is geen oprechte fix voor het probleem van depressie. Tis zoals zoveel in de medische wereld "symptoom bestrijding"
Als ik terug kijk in mijn leven dan is de enige fix op depressie "Leven"
Ga leven. Ga doen wat je moet doen. Vertrouw jezelf en het universum en ga!
Wees een spongebob, niet een octo.
Ik neem nu bupropion, want door citalopram kon ik niet normaal klaarkomen tijdens de sex, en met bupropion heb ik die bijwerking niet.
Die zijn pas volgend jaar weer. Misschien ben je er dan alweer van af. Het is de bedoeling om AD tijdelijk te slikken tijdens je therapie om te herstellen. Neem je weer speed als je hersteld bent toch.Ik voel me gewoon het zelfde als met de citalopram, alleen geen seksuele bijeerkingen.
Enigste klote is dat je met deze anti depressiva geen pep mag nemen.. word nog wat als de festivals etc weer beginnen.
Ik voel me gewoon het zelfde als met de citalopram, alleen geen seksuele bijeerkingen.
Enigste klote is dat je met deze anti depressiva geen pep mag nemen.. word nog wat als de festivals etc weer beginnen.
mee eensEn dit laatste bericht
onderstreep ik.
Volledig.
Zonder farmacie....
Geen Legio meer.
Al heel lang niet meer zelfs.
Endogene depressiviteit is een vorm van depressiviteit die ontstaat bij de ene persoon wél,
En de andere niet.
Die ander heeft dan mazzel.
De eerstgenoemde heeft gewoon domme pech.
En de gang, die hem dan te wachten staat, deze heb ik geprobeerd om te verwoorden.
Jazeker.
Mijn visie op depressie en AD:
Verdriet hoort bij het leven. Depressie hoort, voor sommigen, ook bij het leven. Wij hebben ons als doel gesteld gelukkig te zijn, een fijn, comfortabel leven te leiden. Kijk maar naar de jaargetijden: we krijgen te maken met zonneschijn, wind, bewolking, warmte, kou, regen… dat is net zoals de cyclus van het leven, feitelijk. We kunnen schuilen voor de regen, iets warms aantrekken als het koud is, maar de kou zelf kunnen we niet wegnemen. We accepteren dat kou nou eenmaal bestaat, en vertrouwen erop dat het warme weer ook weer zal komen. Net als de boom die al zijn blaadjes verliest, zo kan een mens ook ineens niets meer hebben, maar de boom oordeelt niet en wacht geduldig op betere tijden…
Het is verdriet wat gehoord wil worden, erkent wil worden. Zelfs omarmd moet worden op een gegeven moment.
Juist door die depressie te gaan bestrijden met allerlei middelen, onderdrukken wij hem. We zeggen in feit tegen onszelf: nu is het klaar, nu mag je niet meer depressief zijn, vaak speelt ook mee dat we van onszelf en/of van onze omgeving weer moeten functioneren. Het kan dan een tijd goed gaan, maar je komt nooit bij de bron, en lost het dus ook nooit echt op… Je bestrijdt alleen de symptomen, misschien wel je hele leven waardoor je best een oké leven kan lijden, maar nooit volledig bij je ware zelf komt. Als je AD neemt in combinatie met therapie of er andere herstelbevorderende dingen bij doet kun je wel degelijk vooruit komen, maar door de AD onderdruk je wel je ware gevoel.
We hebben alles gekregen wat we nodig hebben. We hebben allemaal zwaktes, het is de kunst om daarmee om te leren gaan. Soms hoor ik: ik heb dit medicijn nodig, anders ben ik te chaotisch om te kunnen werken. Dan is er niets mis met jou: dan is er iets mis met de maatschappij. Niet jij moet veranderen, maar de maatschappij moet verbreden zodat we er allemaal in kunnen functioneren. Als we onszelf steeds maar aan gaan passen zodat we binnen de maatschappij functioneren, gaat deze nooit veranderen.
Het is zoeken naar een balans tussen je moeilijkheden en je krachten. Die ligt bij iedereen anders, maar de chaoot kan bijvoorbeeld als kracht hebben dat hij ondernemend is, een initiatiefnemer, bijzondere dingen meemaakt door zijn impulsiviteit… Daar kunnen de gestructureerde mensen onder ons dan weer van leren, en de gestructureerde persoon kan samenwerken met de chaoot om samen tot resultaat te komen… We zijn een netwerk met zijn allen, we kunnen elkaars krachten gebruiken om allemaal vooruit te komen.
En je zou ook een tijd te verdrietig mogen zijn om te kunnen werken. Het leven draait niet om werken… het leven draait om onszelf te leren kennen, in al onze facetten… En als we zo gestrest raken van werken, moeten we ons dan niet eens afvragen of dit systeem wat we bedacht hebben wel werkt?
In mijn ogen zit de oplossing in naar jezelf luisteren… Vaak heeft depressie te maken met vervreemding van jezelf. We weten vaak ook echt niet meer wie we zijn, we zijn de connectie met onze roots kwijt. Dit komt door de manier waarop het hedendaagse leven is ingericht, daar kunnen wij zelf meestal niks aan doen.
Echt naar jezelf luisteren, dus loskomen van je omgeving, loskomen van je televisie of andere afleidingen, loskomen van alles wat je hebt geleerd, van alles wat je moet, van alles wat je dacht te zijn en te weten. Luisteren naar wat je diepe zelf je wilt vertellen. Er zijn meerdere wegen voor, psychedelica en plantmedicijnen zijn een open deur, je kunt ook denken aan meditatie, yoga, natuurretraites, rituelen, bepaalde literatuur, diepe open gesprekken, creatieve expressies, net wat bij je past… Er de tijd voor nemen die er voor nodig is. Lief zijn voor jezelf, jezelf niet pushen, uitzoeken naar waar jij levenslust uit zou kunnen halen, misschien eens kijken naar wat de natuur je te bieden heeft om je leed wat te verzachten (maar dan niet als symptoombestrijding!). De liefde die je in jezelf hebt opnieuw vinden, en de verbinding met jezelf en alles om je heen (waar jij onderdeel van uitmaakt) herstellen. Het interessante is dat als we onszelf en de staat waarin we verkeren eenmaal volledig kunnen accepteren… dat het dan zijn functie heeft vervuld, en zal verdwijnen. Soms (vaak) betekent dat ook het maken van radicale keuzes in onze levens, zodat we het leven kunnen leiden wat we werkelijk willen leven.
Dat gezegd hebbende, weet ik dat er wel wat kanttekeningen zijn. Ik weet ook dat je zo diep kunt zitten, dat je jezelf er absoluut niet meer toe kunt verzetten om nog iets te proberen/ondernemen. Dan heb je als het ware een soort kickstart nodig om te beginnen. In dat geval, als dus echt niets anders lukt, zie ik wel de voordelen van tijdelijk (!) antidepressiva nemen. Zodra dit ervoor zorgt dat je je bed weer uit kunt komen en met je herstel bezig bent, kun je het het beste weer op eigen krachten gaan doen, in mijn ogen.
Dit komt trouwens van iemand die gedurende 2 jaar een zware depressie heeft gehad, en in die tijd sertraline, citalopram, quetiapine, mirtazapine, opiaten en een bak benzo’s heeft gebruikt, dus ik denk niet lichtzinnig over depressie en ken de valkuilen maar al te goed.
Een heel ander punt wat me overigens ook erg tegenstaat, is de farmaceutische industrie die gericht is op winst, en zeker niet op het beter maken van mensen. Daar hou ik mij het liefst zo ver mogelijk vandaan. Maar dat terzijde.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."