Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Ikzelf to cope met mijn emoties van angst, pijn en verdriet. In het begin verlichten de symptomen maar dat blijft uiteraard niet zo. Ik gebruik nu regelmatig drugs na mijn werk, maar ik wil eigenlijk helemaal geen drugs gebruiken en misbruiken. Misbruiken doe ik nu als een vorm van zelfdestructie. Ik wou dat ik de emotionele en intellectuele capaciteiten had om te kunnen studeren, zodat ik de job kan doen die ik graag wil doen; en om sociale situaties aan te gaan zodat ik mij niet eenzaam en leeg maar verbonden voel. Drugs kan dat niet oplossen. Alleen het doen kan je doen groeien, maar daar worstel ik al zo hard mee, en als 29 jarige volwassene voel ik mij zo onbekwaam. Sinds 4 jaar geleden in contact gekomen met drugs en ik ben drugs zo beu. Waarom gebruik jij drugs? Voor de fun of als medische zelfbehandeling?"
"Als ik op mezelf drink en benzo’s neem als lapmiddel tegen sociale angst, dan word ik ook niet meer angstig om dood te gaan. En dan worden mijn zelfmoordgedachten zeker zelfmoordpogingen. Als je worstelt met zelfmoordgedachten, combineer dan deze middelen niet."
"Enkele weken terug had een collega een dikke lat klaargelegd en vervolgens mooi proper gestofzuigd d.m.v. zijn neus. Een kort ogenblik erna stond plots zijn dochtertje. Ze had een nachtmerrie. Ze is bang en durft niet alleen slapen. Collega gaat met dochtertje in bed liggen totdat ze in slaap valt. Een uur later en nog niet terug. Dat kan toch niet zo lang duren.. dacht ik. Na zoveel tanken kan je echt niet in slaap vallen, dus ik ga kijken. Zijn ogen dicht. Ik werd onmiddellijk paniekerig. Een hoop gedachten in racetempo "hij is toch niet dood in slaap vallen da kan toch nie daarnet nog een dikke lijn gesnoven zijn kind nee leeft hij onmogelijk wat nu zijn dochtertje nee is hij dood da kan toch ni". Ik ga dichter bij en ik hoor gesnurk. Zijn gesnurk. Dit alles duurde hoogstens 10 seconden. Heeft uiteindelijk heel de nacht doorgeslapen. Ik maak hem wakker om 8u in de ochtend. Hij schrikt en vraagt hoe laat het is. Ik: Het is 8u. Collega: 8u 's avonds? Ik: Nee 8u 's morgens. Collega: Schrikt weer Ik: Zo diep en lang slapen? Hoe doe je dat? Speed en slaap da ga nie samen. Collega: Ja ik heb narcolepsie e en als ik lig en even mijn ogen toe doe val ik gemakkelijk in slaap. Als ik onder invloed van speed met mijn laptop in bed lig is de slaap bijna onbestaande. Ik kan gewoon wakker blijven. Ik moet mezelf er echt toe aanzetten en verplichten want anders komt die slaapwens en wil niet. Zelfs als ik uitgeput ben."
"De Dunne zei: Ik heb er wel wat moeite mee dat die collega lekker gaat snuiven als hij verantwoordelijk is voor zijn kind. Klik om te vergroten... Zo lekker is dat niet voor hem, aangezien hij zich verder normaal gedraagt. Het is ook altijd gewoon een rustig nachtje gamen en films zien. Hij neemt medicatie, wat ook valt onder amfetamine en mag voertuigen besturen. Zijn illegaal drugs gebruik, aka speed vind ik wel echt problematisch. Ook al merk je daar helemaal niets aan. 50g nat kopen, dat was 22g droog. Na een anderhalve week vroeg hij al of ik even mijn stash wil voorschieten omdat hij pas de week daarna naar de ondergrondse apotheek kon gaan. Ja, wat doe je daarmee? Op dat vlak vind ik het erg voor het kind. Dat papa onnodige risico's neemt en zoveel gebruikt, terwijl hij al van legale kanalen gebruik maakt.."
"Wat kan duiden op een zorgwekkende situatie met een reëel ernstig gevaar; waarbij hoogdringende medische hulpverlening vereist is? Niet vanuit het potentieel gevaar dat wordt gevoeld of verondersteld. Lichamelijke indicaties waarbij het reëel gevaar ontbreekt, zoals bij bv. hyperventilatie dat verklaarbaar is d.m.v de angst, paniek of paranoia ten gevolge van speedgebruik of misbruik. Is het voornamelijk bij hevige pijn op de borst, rug of schouder? Of kan dat ook zonder pijn maar bij een drukkend oncomfortabel gevoel op de borst of nieren? Of bij moeilijk kunnen plassen en/of heel veel plassen? Bij wazig zien? Rode ogen? Vermoeidheid? Kortademigheid? Of in combinatie met bijvoorbeeld hartslag en bloeddruk waardes van respectievelijk 105bpm en 140/110mmHg en hoger? Of bij het gevoel van kleine krampen zonder pijn bij de hart/borst streek? Anders gezegd; zijn er alsnog indicaties dat er een reëel ernstig gevaar is waarbij dringende spoedeisende hulp nodig is, als er voornamelijk (geen) pijnlijke symptomen zijn? Heeft er iemand ervaring mee? Meningen of andere inzichten zijn altijd welkom."
"Spyro zei: Ik heb ooit eens teveel cafeïne gesnoven en daar sloeg mijn hart juist van op hol. Iemand die ik ken krijgt ook een lagere hartslag op pep en de mijne schiet altijd omhoog, terwijl we dezelfde speed gebruiken. Ik weet ook niet echt hoe dit precies zit, dus ik lees even mee! Ooit je speed laten testen? Dan weet je sowieso wat je naar binnen werkt. Klik om te vergroten... Heel raar. Heb het ook nog nooit ergens gelezen. Bij het innemen heb ik steeds eerst voor enkele minuten een lagere hartslag en dan schiet dat omhoog. Het heeft ook een enorm branderig gevoel in de keel en mond wat dan snel weer weg gaat. Helaas ben ik van België. Hier kunnen we het niet laten testen."
"Ganggang💯 zei: Zou het sowieso laten testen als het weer kan. Speed vernauwd de bloedvaten, daar krijg je het koud van iig. Klik om te vergroten... Dat had ik nog niet eerder gelezen. Overal wordt vermeld dat je het warm krijgt en moet oppassen voor oververhitting. Wat gebeurd er met het lichaam als ik het warm krijg? Is dat gewoon omdat het hart sneller pompt?"
"Ik worstel al sinds mijn 15e met een depressie. Ben inmiddels 25. Heb van alles gedaan, therapie, medicatie, psycholoog. Alhoewel deze dingen mij serieus hebben geholpen om mijn depressie van 0% suicidal naar 40/45% constante mood te brengen. (100% gelukkig, 50% verdrietig, 0% zelfmoordneigingen). 1. Antidepressiva heeft geen effect meer 2. Desondanks steeds op tijd in bed, nog steeds vermoeid. 3. Concentratieproblemen en steeds een gevoel van een drukke mist in mijn hoofd. Nam gisteren voor het eerst speed. Dat gevoel van een drukke wolk in mijn hoofd ging weg, ik voelde mij gefocust en energiek. Een gevoel dat ik niet meer herkende sinds mijn kindertijd. Ik heb verschillende huisartsen gehad maar geen enkele schrijft ADHD/ADD medicatie voor. Waarom schrijven artsen deze medicamenten niet aan mensen die lijden aan een depressie? De symptomen die het vaakst voorkomen zijn nochtans onder andere vermoeidheid en concentratie problemen. Ik durf het niet vragen aan mijn huisarts, omdat ik niet wil overkomen als een potentiële misbruiker. Alhoewel ik geen historiek heb van drugsgebruik-misbruik behalve nu dan één keer speed. Zijn er mensen die ADHD/ADD medicatie nemen tegen een depressie? Zo ja, wat is uw ervaring ermee? Andere meningen, inzichten zijn welkom."
"Mindless zei: Waarschijnlijk omdat AD(H)D door veel doktoren gezien wordt als een neurobiologische aandoening waar blijvend medicatie voor nodig is(?) (al is sinds kort ook aangetoond dat veranderingen in de voeding de klachten volledig weg kunnen nemen) Depressie daarentegen wordt wellicht gezien als iets dat volledig geestelijk van aard kan zijn. Omdat AD(H)D medicatie tegen je klachten helpt, betekent dat nog niet dat dat de manier is om er mee om te gaan. AD(H)D medicatie zorgt bij mensen zonder AD(H)D ook voor betere concentratie. Dat betekent niet dat zij die middelen dan maar zouden moeten nemen. Alleen mensen met AD(H)D hebben deze medicatie echt nodig. En zelfs dat is iets dat al aan het veranderen is door de ontdekking dat de klachten ook verdwijnen door een specifiek op de patiënt afgestemd voedingsschema. En wie weet wat voor andere ontdekkingen in de toekomst. In een depressie zitten is verschrikkelijk, maar zal in de meeste gevallen puur geestelijk zijn. En daar zijn betere manieren voor om mee om te gaan dan drugs nemen. Geen expert hier of zo, dit zijn slechts mijn bevindingen als iemand die ook veel met depressie heeft geworsteld. Klik om te vergroten... Wat is het verschil tussen neurobiologische aandoening en geestelijk? Ik kan minimaal functioneren. Ik heb een saaie job waar ik niet al te veel bij moet nadenken en ik kan voor mezelf zorgen. Voor mijn hogeschool studies is het een ander verhaal. Iets wat veel aandacht vereist en volle concentratie is vrijwel onmogelijk. Ik dwaal steeds af en heb extreme uitstel gedrag. Ik ben niet gemotiveerd om aan een taak te beginnen. Ook al weet ik dat dit slechte gevolgen zal hebben. Slechte school prestaties heeft dan ook een directe invloed op mijn depressie. Als ik aan school denk word ik echt ellendig en depressief. In eerste opzicht lijken de bijwerkingen van Dexamfetamine niet zo verschillend dan die van anti-depressiva. Ongecontroleerd drugs gebruik zoals speed, de illegaliteit daarvan, moeilijkheid van dosering, niet onder supervisie van een arts en alle mogelijke gevolgen van dien maakt illegale drugs voor mij gewoonweg niet aantrekkelijk. Desondanks dat ik lijd aan een depressie, ben ik ervan overtuigd dat er bij mij geen risico's zijn op misbruik van Dexamfetamine. Ik ben niet opzoek naar een high. Wel naar iets dat mij een steuntje kan geven tegen mijn constante vermoeidheid en attentieproblemen zodat ik kan functioneren daar waar er van mij extra aandacht vereist wordt. De rest van mijn leven een dead-end zombie job uitvoeren zal uiteindelijk dezelfde gevolgen hebben als een onbehandelde depressie. Daarnaast vind ik het onduidelijk of het gebruik van Dexamfetamine nu wel of niet houdbaar is. Ik lees veel verschillende ervaringen. Sommigen namen het alle dagen in en dit voor jaren en dit steeds met hogere doseringen. Anderen namen het af en toe wanneer ze denken dat ze het echt nodig zullen hebben. Voor het high effect treed er snel tolerantie op. Voor tegen vermoeidheid en concentratie is het ook nog onduidelijk voor mij. Als een patiënt al verschillende therapieën heeft geprobeerd en verschillende anti-depressiva zonder resultaat, waarom kan er dan niet geëxperimenteerd worden met bv. Dexamfetamine onder toezicht? Immers, onbehandelde depressie lijdt vaak tot de dood als gevolg."
"Mappie88 zei: Dit! sowieso niet met je dopamine aan de haal gaan nu. Bovendien zullen artsen niet happig zijn om een dexa uit te schrijven zonder diagnose. Vind het zelf ook wat gewaagd om uitspraken te doen over een mogelijk werkend middel zonder het hele verhaal te kennen. Je hebt veel therapie gehad zeg je, was dit in de 1e of 2e lijn? Heeft iemand ooit uitgebreid psychodiagnostisch onderzoek gedaan om de onderliggende oorzaak van blijvende depressie te vinden? Soms is depressie een symptoom van een onderliggend probleem. Nu hoef je hier natuurlijk niet al die dingen neer te pennen want dat is jouw privé leven maar misschien de moeite waard om ook te overwegen naast een medicijn. Klik om te vergroten... In een periode van 10 jaar: Behandeling onder psychologen, psychiaters en verschillende medicaties. Opname psychiatrie. Geen diagnose buiten depressie, behalve "als een label echt moet" dan eventueel mogelijk gekant richting autisme. Zwakbegaafdheid, onder gemiddeld IQ. Dubbel leven, fake gelovige moslim en laatste jaar student. Onvermogen om hoger diploma te behalen, ondanks absolute noodzaak. Levensdoelen sterk afhankelijk van hoger diploma. Moeilijk (bij voornamelijk Belgische landgenoten) om sterke diepgaande relaties te ontwikkelen. Gevangen tussen 2 culturen en als perceptie nooit in beide 100% te zullen bijhoren. Gevoel van eenzaamheid en disconnectie. Overtuigd dat het tijd is voor iets ongewoon en drastisch. Of het nu amphetamine, ketamine, LSD of iets anders is; al is het enkel om een tijdelijke periode in het leven te kunnen overbruggen. Bv. de periode voor het behalen van een hoger onderwijsdiploma. Therapie is niet voldoende; antidepressiva is niet voldoende; off label drugs gaat niet of wordt bemoeilijkt. Alsmaar wanhopiger met wederkerende gedachten over zelfmoord. Voelt aan als randje voor complete breakdown. Ik ben dusdanig in paniek dat zelfmoord alsmaar lijkt als de enige uitweg. Al is er reëel kans op misbruik en verkorte levensverwachting door gebruik off-label drugs, in huidige toestand haal ik leeftijd 30 zelfs niet. Rekening houdend met het feit dat de belangrijkste doodsoorzaak zelfmoord is voor leeftijd 20-29. Als de gebruikelijke behandelingen niet helpen, welke andere acute behandelingsopties zijn er?"