Antidepressiva

Mezelf zei:

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Klik om te vergroten...

Toch wel ja! In Amerika zijn de cijfers nog schrikwekkender. Een paar jaar geleden werd aangekondigd dat benzo's bovenaan staan in de verslavingsklinieken. En dan de sterfgevallen! In 1999 nog zo'n 1000 overdosissen per jaar, in 2015 al bijna 9000...

Kan toch niet slapen.Dus als jong kind was ik met +=6 7 jaar graag alleen speelde graag in mijn eentje.Had lieve ouders fijne jeugd gehad.Plaste tot mijn 12 in bed,begon de angst al.Op mijn 14 leuke tijd gehad geen angst veel op stap ging werken.Heb meerdere banen gehad ,woonde in een grootte stad.Was 16 ontmoet ik mijn huidige man.We gingen samen wonen,hokken heette dat toen.4 jaar woonde we samen.Op een dag loop ik in de stad was de angst weer.Leek of al die mensenmassa op mij af kwa,men.Ik ging drinken wat niet hielp.Ik wilde weg uit de stad.We zijn gegaan naar het platte land waar mijn schoonmoeder vandaan kwam.23 was ik zwanger,weer die angst paniek.Na de bevalling begon de internisten loop.Mijn schildklier ging te snel.2 jaar medicijnen gehad ging redelijk goed,Ik wilde een tweede kind,dus moest stoppen met de medicatie.Ging tijd goed.Zo,n twee jaar.Weer de angst geloop naar de dokter.Ik was een neuroot zei hij.Vroeg naar mijn internist,dokter zei die heeft zich opgehangen.Snap jij dat nou?zei hij tegen mij.Met een vriendin ging ik op yoga.Nouuu als we moesten liggen raakte ik al in paniek!Laatste les niet meer gegaan.We verhuisde naar de polder,en alles deed ik want ik had twee kinderen om te verzorgen.Ik had twee dokters lieverds waren het.Liep de deur plat!Kreeg kalmerings pillen en wilde geen AD.Migraine,ging naar de neuroloog,kreeg betablokkers.Kreeg last van mijn maag was 10 kilo afgevallen,maag onderzoek,en echo drankje drinken maken ze fotos.WAs goed.inmiddels was ik 40 jaar .Ging naar mensendieck om ademhalings oeffening en ontspannen .Durfde niets meer bleef op de bank.Mijn dochter ging trouwen,mijn god paniek moest ik naar toe 4 uur rijden van ons vandaan.Dochter smeekte mij ga nou aan de AD.Ik naar de dokter.En nou ga jij ze slikken !zei hij.Gelukkig duurde het nog een paar maanden voor ze gingen trouwen.En ja ze de pil ging werken!Een nieuwe wereld ging open!Ben nu 65 en durf alles,Had ik ze maar eerder genomen!En iedereen zei wat is ze veranderd zo beter geworden!

Net een heel lang en goed gesprek gevoerd met mijn dochter.
We hebben veel dingen uitgepraat.
Ook elkaar goed kunnen uitleggen waar het volgens de ander steeds mis loopt.
Mijn schoonzoon komt niet hier slapen.
Dit gesprek moest er van komen want ik trok het niet meer.
Blij dat we dit gedaan hebben dat lucht enorm op.

Pot ver dori. Dus ik was depressief omdat 1 van jullie mijn vorige leven was. En in dat leven heb ik/jij het oplossen van de problemen uitgesteld met het nemen van medicatie....
^^ Dan zal ik jullie toch van harte moeten bedanken. Zonder depressie was ik nu niet zoals ik nu ben.

Dit gaat inderdaad offtopic.

Ganggang💯 zei:

Ik geloof niet in anti-depressiva.

Klik om te vergroten...

Stel jij bent arts, wat zou jij dan adviseren aan een patient die zwaar depressief is en zelfmoord gedachtes heeft?.
Wetende dat er een wachtlijst is voor theraphie.

Roze Olifant zei:

Mij heeft het anders perfect geholpen, en doet dat nu nog steeds. Ik was er (als psycholoog) ook kritisch over, maar nooit zo blij geweest dat ik iets toch een kans gegeven heb. Het maakt het piekeren minder waardoor ik mijn PhD kan afmaken en het maakt me ook vanaf het begin veel ontvankelijker voor psychotherapie, die daardoor meer effect heeft.

Ik vind het altijd nogal apart als mensen zeggen dat ze niet in antidepressiva geloven. Ik zeg toch ook niet dat ik niet in paracetamol geloof omdat het míjn migraine niet verhelpt.

Van het eerste middel dat ik kreeg (duloxetine) werd ik hartstikke suf en apathisch. Na een maand overgestapt op bupropion (Wellbutrin) en dat gaat al heel lang prima. Voel me veel meer mezelf en heb meer baat bij de therapiesessies.

Depressie sucks, als iets helpt grijp je dat met beide handen aan.

Klik om te vergroten...

Ik ontken de werking ook niet. Maar ik geloof niet in de shortcut die AD creëert. Ik ben van mening dat je er zonder AD ook kunt komen door de juiste therapie en begeleiding. En ik denk dat die weg je sterker er uit laat komen en de kans op een terugval in depressie kleiner maakt. Zo werkte het voor mij in ieder geval wel.

Maar ik gun het iedereen hoor, als het werkt neem het vooral want depressie sucks.

Mindless zei:

Ik eigenlijk ook niet. Maar we leven nu eenmaal in een samenleving waar veel mensen niet goed weten hoe ze met hun emoties moeten dealen. Als we in een samenleving leefden waarin mensen al van jongs af aan leren hoe ze in contact staan met hun gevoel, waardoor emoties niet zo verlammend en overweldigend zouden zijn, dan zou ik zeggen doe al die rotzooi weg. Het is in principe helemaal niet nodig en heeft zoveel bijwerkingen.

Maar in zo'n maatschappij leven we niet. Het is kiezen tussen twee kwaden voor velen. En als het erop neerkomt dat iemand min of meer suïcidaal is bijvoorbeeld en er dus acuut gevaar is, kunnen we dan nog zeggen dat antidepressiva op de korte termijn een slecht idee is? Lange termijn is denk ik sowieso een slecht idee, maar wellicht om uit het diepste gat te kunnen kruipen...

Toch... Het blijft allemaal rotzooi natuurlijk. We zijn erop gemaakt om zonder rare chemicaliën te functioneren. Nee, zelfs meer dan dat: gelukkig te zijn.

Filmpje over dat soort drugs:

Klik om te vergroten...

Hier kan me ik me wel in vinden. Het is in mijn ogen een quick fix. Uiteindelijk zul je toch de kern van het probleem moeten pakken en niet de symptomen.

Dat het soms de beste oplossing op korte termijn is in bepaalde situaties begrijp ik zeker.

Syl zei:

Stel jij bent arts, wat zou jij dan adviseren aan een patient die zwaar depressief is en zelfmoord gedachtes heeft?.
Wetende dat er een wachtlijst is voor theraphie.

Klik om te vergroten...

Geen idee, ik ben geen arts.

Syl zei:

Nou precies wat je nu omschrijft kwa vermoeidheid zo ervaar ik het nu ook.
Mijn eigen vaste dokter is al geruime tijd afwezig.
Ik was vorige week naar vervangende arts alleen dit verliep niet zo lekker.
Hierdoor heb ik o.a mijn hoofdpijnklachten en vermoeidheid niet kunnen bespreken.
Als je een andere ad krijgt moet dat dan weer opgebouwd worden of ga je op zelfde sterkte dan verder?.
Ik heb morge een afspraak weer bij de poh en maak dan gelijke nieuwe afspraak bij andere vervangende dokter.
Ik slik best veel medicatie dus ik weet niet precies van welke ik san zo vermoeid kan zijn.

Klik om te vergroten...

Oh balen... Van SSRI’s en SNRI’s zoals duloxetine staat wel bekend dat je er moe van kan worden. Als je een nieuw middel gaat slikken moet je weer opbouwen ja, dat is ook het rotte aan die zoektocht naar het juiste medicijn. Ik kon bupropion gelijk opbouwen met het afbouwen van duloxetine, maar dit zijn middelen die beide een heel andere werking hebben (serotonine en noradrenaline vs. dopamine en noradrenaline, respectievelijk). Ik weet niet hoe dat gaat met wisselen van SSRI’s/SNRI’s, ik vermoed dat je dan eerst moet afbouwen. Sterkte Syl! Ik hoop dat je iets zult vinden wat jou helpt. <3 Je gunt het echt niemand om je zo shit te voelen.

Ganggang💯 zei:

Geen idee, ik ben geen arts.

Klik om te vergroten...

Was gewoon benieuwd omdat je er niet in geloofd.
Wat voor jou dan betere oplossong in zon situatie zou zijn. 😊

Ganggang💯 zei:

Hier kan me ik me wel in vinden. Het is in mijn ogen een quick fix. Uiteindelijk zul je toch de kern van het probleem moeten pakken en niet de symptomen.

Dat het soms de beste oplossing op korte termijn is in bepaalde situaties begrijp ik zeker.

Klik om te vergroten...

Je pakt de kern van het probleem toch aan door de combinatie met therapie? Bij mij is het net door het medicijn dat ik daar veel beter toe in staat was.

Antidepressiva per definitie een quick fix noemen vind ik echt heel kortzichtig. Dan heb je volgens mij gewoon te weinig kennis van het onderwerp.

Ganggang💯 zei:

Ik ben van mening dat je er zonder AD ook kunt komen door de juiste therapie en begeleiding.

Klik om te vergroten...

Dat is echt onwaar. Als je chemisch een stof te kort komt gaat therapie dat echt niet oplossen hoor. Dat ligt vaak maar net aan de oorzaak.

Roze Olifant zei:

Oh balen... Van SSRI’s en SNRI’s zoals duloxetine staat wel bekend dat je er moe van kan worden. Als je een nieuw middel gaat slikken moet je weer opbouwen ja, dat is ook het rotte aan die zoektocht naar het juiste medicijn. Ik kon bupropion gelijk opbouwen met het afbouwen van duloxetine, maar dit zijn middelen die beide een heel andere werking hebben (serotonine en noradrenaline vs. dopamine en noradrenaline, respectievelijk). Ik weet niet hoe dat gaat met wisselen van SSRI’s/SNRI’s, ik vermoed dat je dan eerst moet afbouwen. Sterkte Syl! Ik hoop dat je iets zult vinden wat jou helpt. <3 Je gunt het echt iemand om je zo shit te voelen.

Klik om te vergroten...

Ik heb echt maanden gedaan erover voordat ik echt beter door voelde.
Zit ook wel op de maximale dosis van 120
Was jij ook aangekomen door de duloxetine?.

Roze Olifant zei:

Depressie sucks, als iets helpt grijp je dat met beide handen aan.

Klik om te vergroten...

Hoeft niet per se het beste te zijn om te doen op de lange termijn.

Ik had ook dingen kunnen gaan slikken met mijn levenslange terugkerende problemen met depressie en concentratie. Dat had mij vast en zeker geholpen op de korte termijn. Maar nu kan ik zelfstandig zonder middelen met die problemen dealen.

Wil mezelf en mijn problemen niet vergelijken met een ander, daar gaat het niet om en dat heeft ook geen zin. Maar als iets helpt, is dat niet per se het beste wat je kunt doen voor jezelf. Je kunt het jezelf ook moeilijker maken op de lange termijn.

Roze Olifant zei:

Je pakt de kern van het probleem toch aan door de combinatie met therapie? Bij mij is het net door het medicijn dat ik daar veel beter toe in staat was.

Antidepressiva per definitie een quick fix noemen vind ik echt heel kortzichtig. Dan heb je volgens mij gewoon te weinig kennis van het onderwerp.

Klik om te vergroten...

Zoals ik het heb meegemaakt in mijn directe omgeving liep het juist extreem slecht af door die bijwerkingen. Twee keer een suïcide poging bij twee verschillende mensen.

Later heeft EMDR die beide mensen veel meer geholpen omdat ipv chemicaliën in te gooien gericht therapie werd toegepast op de trauma's die zij hebben meegemaakt.

Ik zie het als een quick fix omdat het alleen op de achtergrond wat in je hersenen veranderd waardoor je anders op triggers reageert. Ik ontken zeker niet dat het werkt.

StimsalaBanne zei:

Dat is echt onwaar. Als je chemisch een stof te kort komt gaat therapie dat echt niet oplossen hoor. Dat ligt vaak maar net aan de oorzaak.

Klik om te vergroten...

Ik heb er m'n twijfels bij of het juist is om dat te bestrijden met nog meer chemicaliën. Heb het 2 keer mis zien gaan.

Syl zei:

Was gewoon benieuwd omdat je er niet in geloofd.
Wat voor jou dan betere oplossong in zon situatie zou zijn. 😊

Klik om te vergroten...

Een oplossing die ik heb toegepast zien worden is onder andere EMDR. Maar nogmaals ik ben geen arts dus geen idee verder, dat verschilt enorm per case.

Mindless zei:

Hoeft niet per se het beste te zijn om te doen op de lange termijn.

Ik had ook dingen kunnen gaan slikken met mijn levenslange terugkerende problemen met depressie en concentratie. Dat had mij vast en zeker geholpen op de korte termijn. Maar nu kan ik zelfstandig zonder middelen met die problemen dealen.

Wil mezelf en mijn problemen niet vergelijken met een ander, daar gaat het niet om en dat heeft ook geen zin. Maar als iets helpt, is dat niet per se het beste wat je kunt doen voor jezelf. Je kunt het jezelf ook moeilijker maken op de lange termijn.

Klik om te vergroten...

Je vergelijkt jouw problemen met deze reactie in feite wel met die van een ander.

Ik heb de langere termijn (proefschrift afmaken - dus het meest stressvolle deel van m’n PhD nog ‘aankunnen’) júist in mijn achterhoofd gehad bij het besluiten tot het nemen van medicatie. Ik ben bijna een jaar zonder medicatie geweest (wel therapie) en dit schoot niet op. Sinds ik aan medicatie ben begonnen kom ik veel verder en ik werk nu weer vier dagen. Het proefschrift gaat er komen. Ik ben die shit ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik over mijn eigen kortzichtigheid heengestapt ben destijds. Ik had die kritische noten ook, wetende van de publicatiebias en de invloed van Big Pharma.

Overigens lijkt de lange-termijn-schade van antidepressiva mee te vallen. Ik heb nu even geen tijd om het terug te zoeken (deadline vanavond) maar ik las pas een samenvattend artikel waarin ze tot de conclusie kwamen dat de (fysieke) gevaren bij langdurig gebruik helemaal niet zo groot zijn. Uiteindelijk was er voor een paar ziektes een klein hoger risico, maar voor andere aandoeningen werd het risico net lager, een soort balans dus. Ik zeg niet dat dit alles goedpraat want ik ken de huidige state of the art niet precies, maar je moet wel oppassen met conclusies trekken.

Bedenk wel dat depressie ansich zeer schadelijk is voor je lichaam. Ik was 15 kilo afgevallen, vanaf een gezond gewicht, dus ik was dun en zwak en zag er niet uit met dank aan die stomme depressie. Na start van de combinatie therapie en het juiste medicijn is mijn gewicht nu weer gezond. (@Syl: ik kwam niet aan van duloxetine, maar ik heb het ook maar een maand geslikt. Het is wel een bekend fenomeen. Je zou bupropion eens met je psych kunnen bespreken, dit is een middel waarvan gewichtstoename geen bijwerking is.)

Ganggang💯 zei:

Zoals ik het heb meegemaakt in mijn directe omgeving liep het juist extreem slecht af door die bijwerkingen. Twee keer een suïcide poging bij twee verschillende mensen.

Later heeft EMDR die beide mensen veel meer geholpen omdat ipv chemicaliën in te gooien gericht therapie werd toegepast op de trauma's die zij hebben meegemaakt.

Ik zie het als een quick fix omdat het alleen op de achtergrond wat in je hersenen veranderd waardoor je anders op triggers reageert. Ik ontken zeker niet dat het werkt.

Ik heb er m'n twijfels bij of het juist is om dat te bestrijden met nog meer chemicaliën. Heb het 2 keer mis zien gaan.

Een oplossing die ik heb toegepast zien worden is onder andere EMDR. Maar nogmaals ik ben geen arts dus geen idee verder, dat verschilt enorm per case.

Klik om te vergroten...

Vervelend dat je het twee keer mis hebt zien gaan, maar de bijwerking ‘suïcidaliteit’ (die inderdaad in de bijsluiter staat) is erg zeldzaam. N = 2 zegt uiteindelijk weinig, hoe naar ook voor deze mensen. Natuurlijk moet het gebruik van dergelijke medicatie strikt opgevolgd worden, en dit soort ernstige bijwerkingen zijn vanzelfsprekend niet acceptabel. Dat is echter geen reden om alle gebruik van antidepressiva over diezelfde kam te scheren.

EMDR is inderdaad een zeer effectieve therapie, maar vooral bij trauma’s.

Roze Olifant zei:

Vervelend dat je het twee keer mis hebt zien gaan, maar de bijwerking ‘suïcidaliteit’ (die inderdaad in de bijsluiter staat) is erg zeldzaam. N = 2 zegt uiteindelijk weinig, hoe naar ook voor deze mensen. Natuurlijk moet het gebruik van dit soort medicatie strikt opgevolgd worden, en dit soort ernstige bijwerkingen zijn vanzelfsprekend niet acceptabel. Dat is echter geen reden om alle gebruik van antidepressiva over diezelfde kam te scheren.

EMDR is inderdaad een zeer effectieve therapie, maar vooral bij trauma’s.

Klik om te vergroten...

Daar heb je zeker een punt. Mijn ervaring ermee is gewoon zeer negatief dus dat vertroebeld mijn mening sowieso.

Maar heb het met meerdere therapeuten het over AD gehad en niemand was er echt positief over. Ik blijf er iig ver vandaan en voor degenen die het gebruiken hoop ik dat ze op een gegeven moment de rust en stabiliteit vinden dat ze zonder kunnen.

@Ganggang💯, mijn artsen/therapeuten waren er vrij neutraal over. Niet positief en niet negatief. Terecht ook, want ik geloof dat AD gemiddeld ongeveer werkzaam zijn bij 40% van de mensen met depressie. Dat is relatief weinig, het zijn dus zeker geen wondermiddelen. De huisarts begon er na een jaar (nadat ik eerder geweigerd had) weer over, en ik heb toen lang nagedacht en het toch geprobeerd. Was gelukkig een goede beslissing.

Sorry trouwens voor mijn misschien iets te felle reactie m.b.t. dit onderwerp, meningen mogen verschillen natuurlijk.

Hopelijk ben jij nu depressie-vrij?

Roze Olifant zei:

@Ganggang💯, mijn artsen/therapeuten waren er vrij neutraal over. Niet positief en niet negatief. Terecht ook, want ik geloof dat AD gemiddeld ongeveer werkzaam zijn bij 40% van de mensen met depressie. Dat is relatief weinig, het zijn dus zeker geen wondermiddelen. De huisarts begon er na een jaar (nadat ik eerder geweigerd had) weer over, en ik heb toen lang nagedacht en het toch geprobeerd. Was gelukkig een goede beslissing.

Sorry trouwens voor mijn misschien iets te felle reactie m.b.t. dit onderwerp, meningen mogen verschillen natuurlijk.

Hopelijk ben jij nu depressie-vrij?

Klik om te vergroten...

Geen probleem, ik ben de laatste die iemand zou aanspreken op een te fel antwoord.

Ik ben nu helemaal depressie vrij en mijn wederhelft ook gelukkig. Zij heeft extreem veel baat gehad aan EMDR. En dus heel weinig aan AD.

Bij mij werkte vooral therapie gericht op introspectie heel goed. Want ik wist gewoon niet hoe ik met gevoel om moest gaan. Is me nooit geleerd door mijn ouders (beiden zeer ambitieus en professioneel in hun vak).

Die therapie heeft me uiteindelijk zoveel over mezelf geleerd dat ik eindelijk begreep waarom ik mezelf kapot snoof ieder weekend.