Antidepressiva

Roze Olifant zei:

Je pakt de kern van het probleem toch aan door de combinatie met therapie? Bij mij is het net door het medicijn dat ik daar veel beter toe in staat was.

Antidepressiva per definitie een quick fix noemen vind ik echt heel kortzichtig. Dan heb je volgens mij gewoon te weinig kennis van het onderwerp.

Klik om te vergroten...

Zoals ik het heb meegemaakt in mijn directe omgeving liep het juist extreem slecht af door die bijwerkingen. Twee keer een suïcide poging bij twee verschillende mensen.

Later heeft EMDR die beide mensen veel meer geholpen omdat ipv chemicaliën in te gooien gericht therapie werd toegepast op de trauma's die zij hebben meegemaakt.

Ik zie het als een quick fix omdat het alleen op de achtergrond wat in je hersenen veranderd waardoor je anders op triggers reageert. Ik ontken zeker niet dat het werkt.

StimsalaBanne zei:

Dat is echt onwaar. Als je chemisch een stof te kort komt gaat therapie dat echt niet oplossen hoor. Dat ligt vaak maar net aan de oorzaak.

Klik om te vergroten...

Ik heb er m'n twijfels bij of het juist is om dat te bestrijden met nog meer chemicaliën. Heb het 2 keer mis zien gaan.

Syl zei:

Was gewoon benieuwd omdat je er niet in geloofd.
Wat voor jou dan betere oplossong in zon situatie zou zijn. 😊

Klik om te vergroten...

Een oplossing die ik heb toegepast zien worden is onder andere EMDR. Maar nogmaals ik ben geen arts dus geen idee verder, dat verschilt enorm per case.

Mindless zei:

Hoeft niet per se het beste te zijn om te doen op de lange termijn.

Ik had ook dingen kunnen gaan slikken met mijn levenslange terugkerende problemen met depressie en concentratie. Dat had mij vast en zeker geholpen op de korte termijn. Maar nu kan ik zelfstandig zonder middelen met die problemen dealen.

Wil mezelf en mijn problemen niet vergelijken met een ander, daar gaat het niet om en dat heeft ook geen zin. Maar als iets helpt, is dat niet per se het beste wat je kunt doen voor jezelf. Je kunt het jezelf ook moeilijker maken op de lange termijn.

Klik om te vergroten...

Je vergelijkt jouw problemen met deze reactie in feite wel met die van een ander.

Ik heb de langere termijn (proefschrift afmaken - dus het meest stressvolle deel van m’n PhD nog ‘aankunnen’) júist in mijn achterhoofd gehad bij het besluiten tot het nemen van medicatie. Ik ben bijna een jaar zonder medicatie geweest (wel therapie) en dit schoot niet op. Sinds ik aan medicatie ben begonnen kom ik veel verder en ik werk nu weer vier dagen. Het proefschrift gaat er komen. Ik ben die shit ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik over mijn eigen kortzichtigheid heengestapt ben destijds. Ik had die kritische noten ook, wetende van de publicatiebias en de invloed van Big Pharma.

Overigens lijkt de lange-termijn-schade van antidepressiva mee te vallen. Ik heb nu even geen tijd om het terug te zoeken (deadline vanavond) maar ik las pas een samenvattend artikel waarin ze tot de conclusie kwamen dat de (fysieke) gevaren bij langdurig gebruik helemaal niet zo groot zijn. Uiteindelijk was er voor een paar ziektes een klein hoger risico, maar voor andere aandoeningen werd het risico net lager, een soort balans dus. Ik zeg niet dat dit alles goedpraat want ik ken de huidige state of the art niet precies, maar je moet wel oppassen met conclusies trekken.

Bedenk wel dat depressie ansich zeer schadelijk is voor je lichaam. Ik was 15 kilo afgevallen, vanaf een gezond gewicht, dus ik was dun en zwak en zag er niet uit met dank aan die stomme depressie. Na start van de combinatie therapie en het juiste medicijn is mijn gewicht nu weer gezond. (@Syl: ik kwam niet aan van duloxetine, maar ik heb het ook maar een maand geslikt. Het is wel een bekend fenomeen. Je zou bupropion eens met je psych kunnen bespreken, dit is een middel waarvan gewichtstoename geen bijwerking is.)

Ganggang💯 zei:

Zoals ik het heb meegemaakt in mijn directe omgeving liep het juist extreem slecht af door die bijwerkingen. Twee keer een suïcide poging bij twee verschillende mensen.

Later heeft EMDR die beide mensen veel meer geholpen omdat ipv chemicaliën in te gooien gericht therapie werd toegepast op de trauma's die zij hebben meegemaakt.

Ik zie het als een quick fix omdat het alleen op de achtergrond wat in je hersenen veranderd waardoor je anders op triggers reageert. Ik ontken zeker niet dat het werkt.

Ik heb er m'n twijfels bij of het juist is om dat te bestrijden met nog meer chemicaliën. Heb het 2 keer mis zien gaan.

Een oplossing die ik heb toegepast zien worden is onder andere EMDR. Maar nogmaals ik ben geen arts dus geen idee verder, dat verschilt enorm per case.

Klik om te vergroten...

Vervelend dat je het twee keer mis hebt zien gaan, maar de bijwerking ‘suïcidaliteit’ (die inderdaad in de bijsluiter staat) is erg zeldzaam. N = 2 zegt uiteindelijk weinig, hoe naar ook voor deze mensen. Natuurlijk moet het gebruik van dergelijke medicatie strikt opgevolgd worden, en dit soort ernstige bijwerkingen zijn vanzelfsprekend niet acceptabel. Dat is echter geen reden om alle gebruik van antidepressiva over diezelfde kam te scheren.

EMDR is inderdaad een zeer effectieve therapie, maar vooral bij trauma’s.

Roze Olifant zei:

Vervelend dat je het twee keer mis hebt zien gaan, maar de bijwerking ‘suïcidaliteit’ (die inderdaad in de bijsluiter staat) is erg zeldzaam. N = 2 zegt uiteindelijk weinig, hoe naar ook voor deze mensen. Natuurlijk moet het gebruik van dit soort medicatie strikt opgevolgd worden, en dit soort ernstige bijwerkingen zijn vanzelfsprekend niet acceptabel. Dat is echter geen reden om alle gebruik van antidepressiva over diezelfde kam te scheren.

EMDR is inderdaad een zeer effectieve therapie, maar vooral bij trauma’s.

Klik om te vergroten...

Daar heb je zeker een punt. Mijn ervaring ermee is gewoon zeer negatief dus dat vertroebeld mijn mening sowieso.

Maar heb het met meerdere therapeuten het over AD gehad en niemand was er echt positief over. Ik blijf er iig ver vandaan en voor degenen die het gebruiken hoop ik dat ze op een gegeven moment de rust en stabiliteit vinden dat ze zonder kunnen.

@Ganggang💯, mijn artsen/therapeuten waren er vrij neutraal over. Niet positief en niet negatief. Terecht ook, want ik geloof dat AD gemiddeld ongeveer werkzaam zijn bij 40% van de mensen met depressie. Dat is relatief weinig, het zijn dus zeker geen wondermiddelen. De huisarts begon er na een jaar (nadat ik eerder geweigerd had) weer over, en ik heb toen lang nagedacht en het toch geprobeerd. Was gelukkig een goede beslissing.

Sorry trouwens voor mijn misschien iets te felle reactie m.b.t. dit onderwerp, meningen mogen verschillen natuurlijk.

Hopelijk ben jij nu depressie-vrij?

Roze Olifant zei:

@Ganggang💯, mijn artsen/therapeuten waren er vrij neutraal over. Niet positief en niet negatief. Terecht ook, want ik geloof dat AD gemiddeld ongeveer werkzaam zijn bij 40% van de mensen met depressie. Dat is relatief weinig, het zijn dus zeker geen wondermiddelen. De huisarts begon er na een jaar (nadat ik eerder geweigerd had) weer over, en ik heb toen lang nagedacht en het toch geprobeerd. Was gelukkig een goede beslissing.

Sorry trouwens voor mijn misschien iets te felle reactie m.b.t. dit onderwerp, meningen mogen verschillen natuurlijk.

Hopelijk ben jij nu depressie-vrij?

Klik om te vergroten...

Geen probleem, ik ben de laatste die iemand zou aanspreken op een te fel antwoord.

Ik ben nu helemaal depressie vrij en mijn wederhelft ook gelukkig. Zij heeft extreem veel baat gehad aan EMDR. En dus heel weinig aan AD.

Bij mij werkte vooral therapie gericht op introspectie heel goed. Want ik wist gewoon niet hoe ik met gevoel om moest gaan. Is me nooit geleerd door mijn ouders (beiden zeer ambitieus en professioneel in hun vak).

Die therapie heeft me uiteindelijk zoveel over mezelf geleerd dat ik eindelijk begreep waarom ik mezelf kapot snoof ieder weekend.

Ganggang💯 zei:

Geen probleem, ik ben de laatste die iemand zou aanspreken op een te fel antwoord.

Ik ben nu helemaal depressie vrij en mijn wederhelft ook gelukkig. Zij heeft extreem veel baat gehad aan EMDR. En dus heel weinig aan AD.

Bij mij werkte vooral therapie gericht op introspectie heel goed. Want ik wist gewoon niet hoe ik met gevoel om moest gaan. Is me nooit geleerd door mijn ouders (beiden zeer ambitieus en professioneel in hun vak).

Die therapie heeft me uiteindelijk zoveel over mezelf geleerd dat ik eindelijk begreep waarom ik mezelf kapot snoof ieder weekend.

Klik om te vergroten...

Prettig dat jullie beide geholpen zijn met therapie! Introspectie is super belangrijk en dat valt gelukkig grotendeels aan te leren. Super fijn dat je je nu goed voelt.

Ik wil nog wel even voor de duidelijkheid zeggen: als ik moest kiezen therapie óf medicatie, was het sowieso de eerste optie. Ik ben nog altijd het meest overtuigd van de kracht van goede therapie, anders was ik wel psychiater geworden en geen psycholoog. Voor sommigen is alleen therapie voldoende, anderen hebben meer effect van de combinatie, maar in een depressie of ander psychiatrisch probleem oplossen met enkel pillen geloof ik eigenlijk ook niet zo. Aan de andere kant, er zal best een groep mensen zijn die geen therapie (meer) hebben, zich redden met medicatie en zich daar prima bij voelen, wie ben ik om dat te veroordelen.

Ieder mens heeft weleens een dip.Maar een depressie als je dat hebt is heel wat anders.Ritalin helpt toch ook bij adhd?Ad ook.Bij mij was het de angst,Durfde niets meer.Geen uitjes vakantie enz.Ik had van mijn leven nog geen auto gereden.Nu wel!Ik fiets weer zwem weer.Allemaal door die ene ad pil.En ik slikte geen drugs.Als je het niet hebt kan en zal je het nooit kunnen begrijpen

Roze Olifant zei:

Ik vind het gewoon een beetje vervelend dat het iets is wat je altijd wel weer tegenover iemand moet verdedigen. Daar blijkt toch wel uit dat (ernstige) psychiatrische problemen nog altijd minder serieus worden genomen dan fysieke pijn en dat vind ik jammer.

Klik om te vergroten...

"Stigmatisering" heet dat dan... Ik ben zelf ervaringsdeskundige binnen mijn eigen ziekte en ga elk jaar scholen en verenigingen af om in sé te vechten tegen de stigmatisering van psychische kwetsbaarheid, dmv lezingen en workshops. Vooral de reacties van de jongeren (meestal 15-18 jaar) zijn zeer hoopvol. Ze durven de meest gekke of gedurfde vragen stellen en kennen bijna allemaal wel iemand in hun omgeving die wel eens een depressie, psychose of wat anders had. Er is hoop voor de toekomst. En ik ben niet de enige die vecht. Bij ons in België zijn er tal van organisaties en verenigingen die zich inzetten tegen de stigmatisering van psychische kwetsbaarheid. Gewoon wat geduld hebben en blijven vechten. Denk maar eens na over hoe het er pakweg 50 jaar geleden aan toe ging... Of in de Arabische wereld (volgens de Koran bestaan psychische ziektes niet eens!). We komen er wel, kijk maar naar alle mooie woorden die hier neergeschreven worden. Tot slot voeg ik er wel nog aan toe dat men hierboven gelijk heeft: een psychisch probleem los je niet enkel op door antidepressiva en/of zelfmedicatie. Het MOET ondersteunt worden door degelijke therapeutische behandeling. De pijnstillers zijn dus nodig, maar de revalidatie is veel belangrijker.

Interessant onderwerp. In beginsel vind ik AD ook niet de oplossing maar het zal zeker enigszins kunnen helpen en dan vooral met therapie.

Maar het een short cut noemen is wel heel makkelijk. Vooral als iemand het zegt dat wel eens psychedelica neemt (@Mindless ) . Wat dat betreft is psychedelica ook een short cut natuurlijk. In mijn ogen een veel betere dan enig AD, maar dat terzijde.

Verder heb ik zelf eens een SSRi gehad maar weet niet meer welke. Ik heb namelijk ook behoorlijk aanleg tot depressie en dan vooral gespannenheid. Het woord anxiety dekt het beter op een 1 of andere manier. Maar toen ik dat verrekte pilletje had genomen heb ik 2 dagen zelfmoord gedachtes gehad. Daarvoor en daarna nooit meer gehad. Wat voelde ik me na dat pilletje toch ontzettend kut. Ik wilde gewoon niet meer leven en hoopte niet wakker meer te worden. Ik begon toen zelfs op een halve dosering van het gemiddelde. Twee dagen rillen, ziek en niet meer verder willen leven. Hier ben ik natuurlijk zo van geschrokken dat ik een afkeer voor AD heb gekregen.

Maar dat het voor vele kan helpen is natuurlijk waar. Mijn vader heeft het wel geholpen en mij zal het vast ook kunnen helpen. In de familie van vaders kant zit ook wat in de genen die depressie triggert. Mijn vader en eigenlijk alle zussen van mijn vader hadden last van depressie evenals hun vader. Mijn vader is zelfs zijn jongste zusje verloren door zelfmoord door depressie. Al kon ze ook niet goed leven onder mensen aangezien ze een IQ had van boven de 160 waardoor ze zich nooit begrepen voelde.

Voor mensen waar de depressie onder anderen in de genen zit, of dus van fysieke oorsprong is, geloof ik het meest dat daar AD's kunnen helpen. Maar daarbij niet vergeten dat die fysieke oorsprong ook kan ontstaan omdat je te lang ergens mee loopt. Of niet goed een gebeurtenis verwerkt en in een depressie raakt en daar te lang in blijft zitten waardoor je hersenen zo veranderen dat de depressie chronisch wordt omdat de hersenen zich daar naar aanpassen. Dan zou AD toch 1 van de weinige echte redmiddelen "kunnen" zijn.

Syl zei:

Valt mij ook op hoeveel mensen op dit forum psychische problemen heeft.

Klik om te vergroten...

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Mezelf zei:

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Klik om te vergroten...

Nee schrik ik niet van.Je krijgt ze ook heel makkelijk voorgeschreven.En ik heb veel vrienden die ze slikken.Heb op div forums gezeten over de ad slikkers en idd zijn erbij met zelfmoord gedachten.Ik gelukkig niet

geflipt zei:

Toch wel ja! In Amerika zijn de cijfers nog schrikwekkender. Een paar jaar geleden werd aangekondigd dat benzo's bovenaan staan in de verslavingsklinieken. En dan de sterfgevallen! In 1999 nog zo'n 1000 overdosissen per jaar, in 2015 al bijna 9000...

Klik om te vergroten...

Ja nou noem je wat amerika groot land

Mezelf zei:

Maar het een short cut noemen is wel heel makkelijk. Vooral als iemand het zegt dat wel eens psychedelica neemt (@Mindless ) . Wat dat betreft is psychedelica ook een short cut natuurlijk. In mijn ogen een veel betere dan enig AD, maar dat terzijde.

Klik om te vergroten...

Ik heb het dacht ik geen shortcut genoemd, maar los daarvan vind ik het ook niet helemaal vergelijkbaar. AD heeft voornamelijk direct invloed op de stemming en wordt doorgaans iedere dag gebruikt dacht ik(?) Psychedelica wordt eens in de zoveel tijd gebruikt of in het geval van microdoseringen om de 3, 4 dagen. En is naast een moodbooster ook iets dat je juist confronteert met je emoties, spanningen, trauma, etc. Toch wel heel wat anders. Zelfs in het geval van microdoseringen ben je op dagen tussen je MD's aangewezen op je nuchtere werkelijkheid.

Mezelf zei:

Voor mensen waar de depressie onder anderen in de genen zit, of dus van fysieke oorsprong is, geloof ik het meest dat daar AD's kunnen helpen. Maar daarbij niet vergeten dat die fysieke oorsprong ook kan ontstaan omdat je te lang ergens mee loopt. Of niet goed een gebeurtenis verwerkt en in een depressie raakt en daar te lang in blijft zitten waardoor je hersenen zo veranderen dat de depressie chronisch wordt omdat de hersenen zich daar naar aanpassen. Dan zou AD toch 1 van de weinige echte redmiddelen "kunnen" zijn.

Klik om te vergroten...

Dit ja. Het is lang niet altijd iets dat altijd al in iemand zat. Hersenen zijn neuroplastisch, dus ze veranderen door ervaringen. Dat betekent echter ook dat het de andere kant op werkt en dat is waarom ik zelfs in het geval van een fysiek probleem denk dat dit niet per se in alle gevallen altijd zo zal blijven. En dat het belangrijk is om te weten dat je je geest en zelfs hersenen kunt veranderen, in ieder geval in bepaalde mate. Je mindset hierin is dus super belangrijk. Denk je dat 'dingen nou eenmaal zo zijn', tja dat is niet een goede mindset om beter te worden. Wederom: ik beweer echt niet dat we onze problemen zo even weg kunnen denken, zo simpel en zo makkelijk is het natuurlijk niet.

Mezelf zei:

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Klik om te vergroten...

Nee daar schrik ik niet van hoor.
Maar er werd gezegd dat er veel mensen op het df zitten die ad gebruiken of hebben gebruikt.
Vandaar mijn opmerking dat het mij opviel dat er hier veel mensen geestelijke problemen hebben.

Mindless zei:

Ik heb het dacht ik geen shortcut genoemd, maar los daarvan vind ik het ook niet helemaal vergelijkbaar. AD heeft voornamelijk direct invloed op de stemming en wordt doorgaans iedere dag gebruikt dacht ik(?) Psychedelica wordt eens in de zoveel tijd gebruikt of in het geval van microdoseringen om de 3, 4 dagen. En is naast een moodbooster ook iets dat je juist confronteert met je emoties, spanningen, trauma, etc. Toch wel heel wat anders. Zelfs in het geval van microdoseringen ben je op dagen tussen je MD's aangewezen op je nuchtere werkelijkheid.


Dit ja. Het is lang niet altijd iets dat altijd al in iemand zat. Hersenen zijn neuroplastisch, dus ze veranderen door ervaringen. Dat betekent echter ook dat het de andere kant op werkt en dat is waarom ik zelfs in het geval van een fysiek probleem denk dat dit niet per se in alle gevallen altijd zo zal blijven. En dat het belangrijk is om te weten dat je je geest en zelfs hersenen kunt veranderen, in ieder geval in bepaalde mate. Je mindset hierin is dus super belangrijk. Denk je dat 'dingen nou eenmaal zo zijn', tja dat is niet een goede mindset om beter te worden. Wederom: ik beweer echt niet dat we onze problemen zo even weg kunnen denken, zo simpel en zo makkelijk is het natuurlijk niet.

Klik om te vergroten...

Nee niet helemaal mee eens. Natuurlijk kan het beide kanten opwerken maar hoe raar het ook klinkt... Je kan zonder benen geboren worden maar er zal in je leven dan nooit 1 been aan groeien. Wel kan het gebeuren als je met twee benen geboren wordt, je ze verliest in je leven.

Zo ook in je hersenen. Want niet je gehele brein is plastisch en daarbij hoe plastisch het ook is, iets wat er niet is zal dan ook niet komen. Neemt niet weg dat je er mee kan leren leven en wel beter ermee kan omgaan en gewoon gelukkig kan worden, ook zonder medicijnen, maar je zal er dan wel altijd gevoelig voor blijven. In geval van depressie bijvoorbeeld dus ook.

Mindless zei:

Ik heb het dacht ik geen shortcut genoemd,

Klik om te vergroten...

Sorry trouwens dacht ik gelezen te hebben en was puur grap natuurlijk vandaar de

Toch best raar opzich, is mijn persoonlijke mening he...
Er zijn dus mensen die vinden dat je beter zonder ad aan bv je depressie kunt werken.
Maar die zelfde mensen(heb niet alleen over hier op df) gebruiken bv wiet om te kunnen slapen, drugs om te ontspannen enz.
Als je dan van mening bent dat je iets beter zelf op kan lossen moet je ook niet drugs gebruiken als oplossing van problemen of als hulpmiddel.
Zo heb ik een kennis die ook tegen ad is.
Het ook de makkelijke weg vind.
Maar ondertussen zelf elke avond een joint rookt om te kunnen slapen.
Drugs gebruikt, geregeld om zijn creatieve brein beter te laten werken (zijn woorden) en drank om te kunnen ontstressen.
Dat vind ik persoonlijk nogal dubbel.

Syl zei:

Toch best raar opzich, is mijn persoonlijke mening he...
Er zijn dus mensen die vinden dat je beter zonder ad aan bv je depressie kunt werken.
Maar die zelfde mensen(heb niet alleen over hier op df) gebruiken bv wiet om te kunnen slapen, drugs om te ontspannen enz.
Als je dan van mening bent dat je iets beter zelf op kan lossen moet je ook niet drugs gebruiken als oplossing van problemen of als hulpmiddel.
Zo heb ik een kennis die ook tegen ad is.
Het ook de makkelijke weg vind.
Maar ondertussen zelf elke avond een joint rookt om te kunnen slapen.
Drugs gebruikt, geregeld om zijn creatieve brain beter te laten werken (zijn woorden) en drank om te kunnen ontstressen.
Dat vind ik persoonlijk nogal dubbel.

Klik om te vergroten...

Kijk dat zijn ook mijn woorden!!

Daarom zei ik ook wel lsd of xtc???

Mindless zei:

Dit ja. Het is lang niet altijd iets dat altijd al in iemand zat. Hersenen zijn neuroplastisch, dus ze veranderen door ervaringen. Dat betekent echter ook dat het de andere kant op werkt en dat is waarom ik zelfs in het geval van een fysiek probleem denk dat dit niet per se in alle gevallen altijd zo zal blijven. En dat het belangrijk is om te weten dat je je geest en zelfs hersenen kunt veranderen, in ieder geval in bepaalde mate. Je mindset hierin is dus super belangrijk. Denk je dat 'dingen nou eenmaal zo zijn', tja dat is niet een goede mindset om beter te worden. Wederom: ik beweer echt niet dat we onze problemen zo even weg kunnen denken, zo simpel en zo makkelijk is het natuurlijk niet.

Klik om te vergroten...

Exact. Ons brein is iets fascinerends, het kan veel meer dan we denken. Het is zeker waar dat, als je in een depressie zit, en vastzit in je routines, je er zeer waarschijnlijk niet uit geraakt. Je moet je brein herconfigureren. Daarom stimuleren ze depressieve patiënten in opname ook om vooral mee te doen aan het pottenbakken of wandelen. Je doet nieuwe ervaringen op en dat helpt je brein om anders te gaan denken. Een ander voorbeeld is ect (electro-convulsietherapie), waarbij dmv electroshocks in het brein, je brein als het ware ge-reboot wordt. Ik heb mensen uit een halve coma (lees catatone depressie) zien komen door therapie en/of ect. En ja, medicijnen zijn vaak de broodnodige pleisters op de wonde, maar de werkelijke genezing is het aanpassen van je brein, bijvoorbeeld door therapie dus.