#1
Van het eerste middel dat ik kreeg (duloxetine) werd ik hartstikke suf en apathisch.
Bedoel je suf in de zin van vermoeidheid??.
Ik gebruik dus duloxetine en ben dag in dag uit kapot moe.
Van het eerste middel dat ik kreeg (duloxetine) werd ik hartstikke suf en apathisch.
Bedoel je suf in de zin van vermoeidheid??.
Ik gebruik dus duloxetine en ben dag in dag uit kapot moe.
Ja! Ik werd heel mat en lag halve dagen in bed omdat ik nergens zin en motivatie voor had. Geen depressie, maar ook geen andere emoties, heel leeg. Ik liet mijn hele planning liggen. De overstap naar bupropion was echt noodzakelijk, anders had ik nooit de fut gehad om mijn proefschrift weer op te pakken.
Heb je je vermoeidheid niet met je arts besproken? Of al veel andere middelen geprobeerd die niet goed hielpen?
Ik geloof niet in anti-depressiva.
Ik ontken de werking ook niet. Maar ik geloof niet in de shortcut die AD creëert. Ik ben van mening dat je er zonder AD ook kunt komen door de juiste therapie en begeleiding. En ik denk dat die weg je sterker er uit laat komen en de kans op een terugval in depressie kleiner maakt. Zo werkte het voor mij in ieder geval wel.Mij heeft het anders perfect geholpen, en doet dat nu nog steeds. Ik was er (als psycholoog) ook kritisch over, maar nooit zo blij geweest dat ik iets toch een kans gegeven heb. Het maakt het piekeren minder waardoor ik mijn PhD kan afmaken en het maakt me ook vanaf het begin veel ontvankelijker voor psychotherapie, die daardoor meer effect heeft.
Ik vind het altijd nogal apart als mensen zeggen dat ze niet in antidepressiva geloven. Ik zeg toch ook niet dat ik niet in paracetamol geloof omdat het mÃjn migraine niet verhelpt.
Van het eerste middel dat ik kreeg (duloxetine) werd ik hartstikke suf en apathisch. Na een maand overgestapt op bupropion (Wellbutrin) en dat gaat al heel lang prima.Voel me veel meer mezelf en heb meer baat bij de therapiesessies.
Depressie sucks, als iets helpt grijp je dat met beide handen aan.
Hier kan me ik me wel in vinden. Het is in mijn ogen een quick fix. Uiteindelijk zul je toch de kern van het probleem moeten pakken en niet de symptomen.Ik eigenlijk ook niet. Maar we leven nu eenmaal in een samenleving waar veel mensen niet goed weten hoe ze met hun emoties moeten dealen. Als we in een samenleving leefden waarin mensen al van jongs af aan leren hoe ze in contact staan met hun gevoel, waardoor emoties niet zo verlammend en overweldigend zouden zijn, dan zou ik zeggen doe al die rotzooi weg. Het is in principe helemaal niet nodig en heeft zoveel bijwerkingen.
Maar in zo'n maatschappij leven we niet. Het is kiezen tussen twee kwaden voor velen. En als het erop neerkomt dat iemand min of meer suïcidaal is bijvoorbeeld en er dus acuut gevaar is, kunnen we dan nog zeggen dat antidepressiva op de korte termijn een slecht idee is? Lange termijn is denk ik sowieso een slecht idee, maar wellicht om uit het diepste gat te kunnen kruipen...
Toch... Het blijft allemaal rotzooi natuurlijk. We zijn erop gemaakt om zonder rare chemicaliën te functioneren. Nee, zelfs meer dan dat: gelukkig te zijn.
Filmpje over dat soort drugs:
Geen idee, ik ben geen arts.Stel jij bent arts, wat zou jij dan adviseren aan een patient die zwaar depressief is en zelfmoord gedachtes heeft?.
Wetende dat er een wachtlijst is voor theraphie.
Nou precies wat je nu omschrijft kwa vermoeidheid zo ervaar ik het nu ook.
Mijn eigen vaste dokter is al geruime tijd afwezig.
Ik was vorige week naar vervangende arts alleen dit verliep niet zo lekker.
Hierdoor heb ik o.a mijn hoofdpijnklachten en vermoeidheid niet kunnen bespreken.
Als je een andere ad krijgt moet dat dan weer opgebouwd worden of ga je op zelfde sterkte dan verder?.
Ik heb morge een afspraak weer bij de poh en maak dan gelijke nieuwe afspraak bij andere vervangende dokter.
Ik slik best veel medicatie dus ik weet niet precies van welke ik san zo vermoeid kan zijn.
Geen idee, ik ben geen arts.
Hier kan me ik me wel in vinden. Het is in mijn ogen een quick fix. Uiteindelijk zul je toch de kern van het probleem moeten pakken en niet de symptomen.
Dat het soms de beste oplossing op korte termijn is in bepaalde situaties begrijp ik zeker.
Ik ben van mening dat je er zonder AD ook kunt komen door de juiste therapie en begeleiding.
Oh balen... Van SSRI’s en SNRI’s zoals duloxetine staat wel bekend dat je er moe van kan worden. Als je een nieuw middel gaat slikken moet je weer opbouwen ja, dat is ook het rotte aan die zoektocht naar het juiste medicijn. Ik kon bupropion gelijk opbouwen met het afbouwen van duloxetine, maar dit zijn middelen die beide een heel andere werking hebben (serotonine en noradrenaline vs. dopamine en noradrenaline, respectievelijk). Ik weet niet hoe dat gaat met wisselen van SSRI’s/SNRI’s, ik vermoed dat je dan eerst moet afbouwen. Sterkte Syl! Ik hoop dat je iets zult vinden wat jou helpt. <3 Je gunt het echt iemand om je zo shit te voelen.
Hoeft niet per se het beste te zijn om te doen op de lange termijn.Depressie sucks, als iets helpt grijp je dat met beide handen aan.
Zoals ik het heb meegemaakt in mijn directe omgeving liep het juist extreem slecht af door die bijwerkingen. Twee keer een suïcide poging bij twee verschillende mensen.Je pakt de kern van het probleem toch aan door de combinatie met therapie? Bij mij is het net door het medicijn dat ik daar veel beter toe in staat was.
Antidepressiva per definitie een quick fix noemen vind ik echt heel kortzichtig. Dan heb je volgens mij gewoon te weinig kennis van het onderwerp.
Ik heb er m'n twijfels bij of het juist is om dat te bestrijden met nog meer chemicaliën. Heb het 2 keer mis zien gaan.Dat is echt onwaar. Als je chemisch een stof te kort komt gaat therapie dat echt niet oplossen hoor. Dat ligt vaak maar net aan de oorzaak.
Een oplossing die ik heb toegepast zien worden is onder andere EMDR. Maar nogmaals ik ben geen arts dus geen idee verder, dat verschilt enorm per case.Was gewoon benieuwd omdat je er niet in geloofd.
Wat voor jou dan betere oplossong in zon situatie zou zijn. 😊
Ja maar dat komt dan toch door het onderwerp van dit forum? Of bedoelde je dat ook min of meer?
Ik sluit de mogelijkheid niet uit dat dat kan. Maar er zal altijd een zekere gevoeligheid zijn die iemand niet heeft die wel geboren is met een gelukkig brein. Daar kan je toch niet omheen? Ik kan trainen wat ik wil en kan goed worden in voetval maar niet als een echt prof.Iets wat niet is, zoals bijvoorbeeld onderliggende peace of mind, geluk, algemeen gevoel van welzijn? Zal dat er nooit komen? Steeds minder terugvallen in depressie, totdat depressie achtergelaten wordt, is dat niet mogelijk?
Dus je vind niet dat het onderwerp "drugs" mensen die de drug AD gebruiken, aantrekt? Das toch apart?Nee als je de mensen op het df beetje volgt dan kom je dat soort dingen ook te weten.
Mensen die bv depressie hebt, overspannen enz.
Beetje lastig om hier op in te gaan. Ik geloof in mind over matter, dus ik denk dat je daar wel omheen kan. Maar dat soort dingen slaat een dergelijke discussie als deze gauw dood, heb ik in het verleden wel geleerd.Ik sluit de mogelijkheid niet uit dat dat kan. Maar er zal altijd een zekere gevoeligheid zijn die iemand niet heeft die wel geboren is met een gelukkig brein. Daar kan je toch niet omheen? Ik kan trainen wat ik wil en kan goed worden in voetval maar niet als een echt prof.
Dus je vind niet dat het onderwerp "drugs" mensen die de drug AD gebruiken, aantrekt? Das toch apart?
Nogmaals logisch toch dat er meer AD gebruikers op een drugforum zitten dan dat ze op een woonforum zitten.
Sorry hoor ben ff op dreef. Bedoel niks boos![]()
Nou jij vooral moet weten dat ik dat ook geloof. Toch blijf ik van mening je geen been te kunnen laten groeien met mijn je mind net als dat bij een geboorteafwijking in de serotonine en synapsen.Ik geloof in mind over matter,
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."