heb eens 2 halve zegeltjes genomen die ik in zilverpapier nog bewaard had van een vorig nachtje in de cherrymoon waar ik me onder invloed van lsd volslagen belachelijk had gemaakt om het feit dat ik mijn jas kwijt was, het feestje was goed op gang en nam mijn zegeltje (had er toen nog 2) 300mics denkik..
na een tijdje begon ik goed te trippen (te hard volgens mij als ik er aan denk) had ook flink wat gezopen, op een bepaald moment gingen we vertrekken maar ik vond mijn jas niet en stond zo een half uur te lullen aan de plaats waar ze jassen bijhouden dat ik men jas hier had gelaten en niet vond, de dame aan de balie beweerde mijn jas niet te vinden en ik bleef maar lullen waar is men jas nu?? ik werd supperachterdochtig en begon mensen te beschuldigen 'jij hebt men jas gestolen!!' men vrienden kalmeerde maar zagen wel dat ik raar deed, ik had maar een iemand gezegd dat ik zegels op had de rest had pillen op maar kwam niet in me op hun dat te vertellen, werd echt lastig en beschuldigde die arme dame aan de balie dat ze men jas moest afgeven, uiteindelijk de discotheek verlaten nog steeds aan het lullen over mijn jas (ik kon op dat moment blijkbaar niets anders) en eens aan de auto zag ik men jas liggen. Fuck dacht ik heb me alweer eens volslagen belachelijk gemaakt en men vrienden staan lachen dat ik doorflipte binnen, maar op dit moment voelde ik me al veel beter en opgeluchter, wel nog steeds goed aan het trippen!
weekje of 2 nadien besloot ik de andere zegel ook te nemen dit is nog het belachelijkste van heel het verhaal, besloot die zegel te nemen op een ochtend dat ik eigenlijk met mijn moeder een citytrip ging doen in frankrijk voor een dagje.. Ik dacht bij mezelf nu kan wel leuk zijn wat staan trippen bij bezienswaardigheden en dergelijke, in de auto begon de zegel aardig in te slagen maar kon me beheersen, snap nog steeds niet hoe goed ik me beheerste want men moeder zat maar wat te praten en praten non stop (ik heb geluk dat men moeder uren kan doorgaan over onderwerpen en dat ik maar meer als luisterend oor dien) we waren toen aan een tankstation aan de grens ergens gestopt voor te eten en plaspauze maar eten lukte niet, vond ze gelukkig niet raar want ik zei dat ik al goed gegeten had voordien, maar op weg naar toilet voelde ik me echt wazig en voelde me bekeken door iedereen, zag gewoon de blikken naar me staren van wat is dat voor een rare snuiter, maar probeerde dit te negeren wat niet zo makkelijk was. eens aangekomen op de bestemming rond gelopen in de stad heel stil en nog steeds aan het trippen (gelukkig al wat minder) zei men moeder je bent zo stil jongen, ik kon me er nog uit lullen door te zeggen dat ik uitgeweest was en amper geslapen had. Uitendelijk werkte alles uit en was ik gewoon nog moe.
Vraag me nog altijd af hoe mijn moeder dit niet heeft kunnen zien, en was speciale ervaring maar nooit meer in het gezelschap van men moeder voor mij hoor, shit
![:tongueout:]()
, dit topic gaat over blunders. Ik neem aan dat de meerderheid die hier zn verhaal doet inderdaad wat teveel van het goede heeft genomen, denk je niet?