#1
Met koninginnendag s'avonds laat van Amsterdam terug naar huis. Ik had dex en MDMA op en kon al een hele tijd niet plassen en alle toiletten waren bezet. Eindelijk op het eindstation lelystad kon ik plassen. Het was kwart voor en hij gaat pas weer richting Amsterdam om het heel, ik had dus 15min om te zeiken en deed dat rustig. Ik zit daar nog maar 2min en de trein rijd weg, maar dan naar de andere kant waar geen stations zijn.
Ik ren dus naar de voorkant van de trein aangezien daar wel een conducteur in moet zitten, heb hard gescheeuwd en op de deur geklopt en kreeg helemaal geen reactie. Toen ben ik naar de achterzeide gegaan omdat daar ook wel conducteurs zitten, weer lawaai maken en kloppen maar weer geen reactie. KUT! ik zit dus alleen in deze trein helemaal waus in mijn eentje. De trein bleef fullspeed zo'n 20min dooreiden en ik had het gevoel dat ik echt in the middle of nowhere zat. Ik probeerde tevergeefs om te bellen of om op internet te komen, maar er was geen berijk.. Ik zag het al voor me heel de nacht in die trein te moeten zitten met de lichten fel aan.
Uiteindelijk zag ik iemand staan buiten die op een mijnwerker leek en heb weer hard gescheeuwd en geklopt en godzijdank zag/ hoorde hij mij. Die gast was enorm pist zij geen woord en zette me op een kleine nachttrein die weer richting lelystad ging. Het duurde nog 30min voordat hij vertrok en na 20min was ik weer in het station. Een hele groep mensen die wilde instappen en zagen dat ik erin zat, ze konden hun lachen niet inhouden wat ik wel begrijp.
Achteraf kan ik er best om lachen.![:grin:]()
Ik ren dus naar de voorkant van de trein aangezien daar wel een conducteur in moet zitten, heb hard gescheeuwd en op de deur geklopt en kreeg helemaal geen reactie. Toen ben ik naar de achterzeide gegaan omdat daar ook wel conducteurs zitten, weer lawaai maken en kloppen maar weer geen reactie. KUT! ik zit dus alleen in deze trein helemaal waus in mijn eentje. De trein bleef fullspeed zo'n 20min dooreiden en ik had het gevoel dat ik echt in the middle of nowhere zat. Ik probeerde tevergeefs om te bellen of om op internet te komen, maar er was geen berijk.. Ik zag het al voor me heel de nacht in die trein te moeten zitten met de lichten fel aan.
Uiteindelijk zag ik iemand staan buiten die op een mijnwerker leek en heb weer hard gescheeuwd en geklopt en godzijdank zag/ hoorde hij mij. Die gast was enorm pist zij geen woord en zette me op een kleine nachttrein die weer richting lelystad ging. Het duurde nog 30min voordat hij vertrok en na 20min was ik weer in het station. Een hele groep mensen die wilde instappen en zagen dat ik erin zat, ze konden hun lachen niet inhouden wat ik wel begrijp.
Achteraf kan ik er best om lachen.

, Het is toch ook wel grappig soms. :P