In mijn studententijd eens een heavy nacht doorgezakt met vrienden op mijn kamer met veel bier en nog veel meer hash. Toen ik ergens diep in de nacht naar bed ging lag mijn kamer nog bezaaid met lege flessen bier, übervolle asbakken, as op de grond e.d. Het was net een ranzige kroeg of junkenkit, maar ik was te stoned en te lui om het op te ruimen.
De dag erop, ergens om een uur of 12.00 gaat de deurbel. Ik strompel mijn bed uit, mijn haren nog in een complete ragebol en loop naar de intercom. Toen ik op het knopje drukte hoorde ik: "Met pa". Shit, die was nog nooit zomaar langsgekomen, maar was kennelijk voor zijn werk in de buurt, dus had gedacht: ik wip eens even spontaan langs.
Het was maar 2 trappen naar boven en ik was nog groggy/stronken en had geen tijd meer om iets op te ruimen. Mijn vader kwam binnen, keek om zich heen, maar zei niets. Ook niet dat ik er als een zombie uitzag in mijn kamerjas.
Ik heb snel koffie gezet en toen ik die wilde inschenken zag ik echt midden op de tafel waaraan hij was gaan zitten een grote plak hash van zo'n 30 gram liggen met een puurpijpje ernaast. Ik zakte echt door de grond, want hij wist niet eens dat ik blowde. Hij moet het gezien hebben, maar zei helemaal niets. Ik heb toen snel een lp-hoes gepakt en die er achteloos overheen gegooid. Ik heb me nog nooit zo ongemakkelijk gevoeld als toen. Verwachtte dat hij ieder moment zou kunnen gaan preken, want hij was fel anti-drugs en blowen stond voor hem al gelijk aan het shotten van heroïne.
Mijn vader heeft er nooit met een woord over gesproken, maar is ook nooit meer spontaan op bezoek gekomen....het enige dat hij zei toen hij wegging, was: "ik zal voortaan even bellen van tevoren"
![:)]()