#1
PatrickBateman zei:Afgelopen nieuwjaar wat geks gehad, bedenk ik me net.
Geconsumeerd:
250 mg 4-FMP, 100 mg MDMA, teveel alcohol (blijmoedig besloten om wat pilsjes te drinken, wat met MDMA op natuurlijk niet zo'n goed idee is) en wat puntjes pep.
Situatie:
Ik was op een feestje, ik ging even op een bank zitten, en zet mijn tas naast de bank neer. Zit wat te praten, tot het moment daar is dat er verder gefeest moet worden. Vervolgens ben ik mijn tas ineens kwijt, waarna ik volgens mij tegen wat lui iets uitgekraamd heb als 'huh, mijn tas is weg' (wat volgens mij vrij dom overkwam, haha). Paar rondjes gelopen, op zoek naar mijn tas, paar keer 'godver' gezegd omdat er wat spullen in zaten die ik niet kwijt wilde, tot ik het opgaf en dacht 'nou, dan maar geen tas'. Het stuk waarin ik zoekende was is me grotendeels ontschoten, ik heb werkelijk geen idee of het vijf minuten duurde of twee uur. Het moet in elk geval wel even geduurd hebben, aangezien kameraden zich nog wel wisten te herinneren dat ik inderdaad een tas kwijt was. Hoe dan ook, op een gegeven moment beland ik weer op die bank, en staat mijn tas er doodleuk naast, alle shit er nog in. Nu is dat op zich niet zo bijzonder, wat het raar maakt is dat ik me tot op de dag van vandaag echt niet kan herinneren hoe lang ik dat ding kwijt wat. Ik heb geloof ik nog nooit zo'n verstoord tijdsbesef meegemaakt, hoewel ik me de rest van die lange, lange nacht behoorlijk goed kan herinneren. Is volgens mij wel een beetje een gevalletje 'je had erbij moeten zijn', het is me in elk geval wel bij gebleven. Zal wel door de combi alcohol + MDMA komen. Dusseh, dat doe ik voorlopig niet meer, hehe.
Een andere:
Ik heb mezelf een keer op paddo's (thuis) ingebeeld dat de muziek zichtbaar als een soort golf uit de speakers kwam, dus ik heb me op 10 centimeter van een speaker verschanst, en ik heb naar het schijnt een uur lang graaiende bewegingen in de richting van dat ding gemaakt, onderwijl blijmoedig naar mijn vrienden roepend "kom jongens, je kunt de muziek gewoon pakken!".
Dat laatste stukje hehehe zo herkenbaar
