#1
Ik heb zelf eigenlijk maar één voorbeeld van een bewijs dat ik te ver was gegaan.
Ik zat in de metro met mijn rug naar de deur. En ik hoorde een hele groep schreeuwende negerinnen achter me. Maar omdat ik niet geconfronteerd wilde worden met een; "Wat kijk je, macamba!", bleef ik voor me kijken. De metro was immers onderweg van de een-na-laatste halte naar waar ik eruit moest, dus ze gingen nergens naartoe.
Ik kon mijn nieuwsgierigheid wel stillen op het moment dat ik uitstapte. En op het moment dat de metro bij mijn halte tot stilstand komt, sta ik op. Ze zijn nog steeds druk in gesprek en ik herken wat Antilliaanse woorden die ik per ongeluk heb opgepikt. Nog steeds op belachelijk luid volume.
Ik draai me om, de deuren zijn nog dicht... NIKS! Helemaal niemand! Heel de metro was leeg.
Dat was de eerste keer dat ik drie nachten doorging. En ik heb wel ervaring met dat bekende- na een feestje muziek horen in het gedreun van de trein enzo. Maar dit was een geheel nieuwe ervaring.
Ik zat in de metro met mijn rug naar de deur. En ik hoorde een hele groep schreeuwende negerinnen achter me. Maar omdat ik niet geconfronteerd wilde worden met een; "Wat kijk je, macamba!", bleef ik voor me kijken. De metro was immers onderweg van de een-na-laatste halte naar waar ik eruit moest, dus ze gingen nergens naartoe.
Ik kon mijn nieuwsgierigheid wel stillen op het moment dat ik uitstapte. En op het moment dat de metro bij mijn halte tot stilstand komt, sta ik op. Ze zijn nog steeds druk in gesprek en ik herken wat Antilliaanse woorden die ik per ongeluk heb opgepikt. Nog steeds op belachelijk luid volume.
Ik draai me om, de deuren zijn nog dicht... NIKS! Helemaal niemand! Heel de metro was leeg.
Dat was de eerste keer dat ik drie nachten doorging. En ik heb wel ervaring met dat bekende- na een feestje muziek horen in het gedreun van de trein enzo. Maar dit was een geheel nieuwe ervaring.

?