AD(H)D en verslaving

Laboratoriumrat zei:

Ik heb ook ADHD inattentive type (voorheen ADD). Ik heb een ernstige vorm ervan, en daarnaast nog andere diagnoses, autisme, borderline, OCD, ptss. Ben ook extreem verslavingsgevoelig. Begon al toen ik op 12 jarige leeftijd mijn broertje's dexamfetamine steelde. (Die heeft ook ADHD) ben nu begin 20 en ben inmiddels aan zoveel verschillende dingen verslaafd geweest aan verschillende (booral opeppende) harddrugs maar ook cannabis. Neem momenteel nog iedere dag kratom en in het weekend drink ik vaak. Ik heb vaak zin om weer naar amfetamine te grijpen, laatst had ik weer een lijntje genomen en voelde me zo goed. Er gaat dan echt een wereld voor me open, ik word voor een moment niet meer gekweld door mijn constante angsten, gedachtes en dissociaties. Ik heb focus. Ik begrijp mezelf en anderen. Ik heb daarna de speed gelijk weggegooid want ik ken mezelf, en voor ik het weet ben ik straks weer iedere dag aan het gebruiken.

Klik om te vergroten...

Net zo impulsief als dat je de amfetamine nam, flikker je de amfetamine ook weer weg. Je doet ons ADD'rs eer aan

Btw, wanneer hebben ze de diagnose verandert? Ik heb ooit in 2007 de diagnoses PDD-NOS en ADD gekregen, maar als ik het goed begrijp bestaan die allebei niet meer in de vorm als ik ze toen gekregen heb?

Erionics zei:

Net zo impulsief als dat je de amfetamine nam, flikker je de amfetamine ook weer weg. Je doet ons ADD'rs eer aan

Btw, wanneer hebben ze de diagnose verandert? Ik heb ooit in 2007 de diagnoses PDD-NOS en ADD gekregen, maar als ik het goed begrijp bestaan die allebei niet meer in de vorm als ik ze toen gekregen heb?

Klik om te vergroten...

Ik ben zelf ook precies met hetzelfde gediagnosticeerd. PDD-NOS wordt staat bij mij nu het dossier gewoon als gewoon autisme. Er wordt geen onderscheid meer gemaakt tussen verschillende soorten van.

Bij ADHD net zo, er zijn nog wel verschillende subtypes (attentive, inattentive, en een combinatie van beide) maar dat valt nu allemaal onder ADHD. ADD bestaat officieel niet meer als diagnose

MR_CHIP zei:

niet iedereen is gelijk natuurlijk
adhd /autisme e.d wel/niet

Klik om te vergroten...

Absoluut waar , de ene persoon heeft goede zelfdiscipline anderen niet. Dan beter zo min mogelijk nemen.

ljuv zei:

Ik ook, ook al ervaar ik wel al mijn hele leven dat ik anders werk dan anderen. “Dan maar harder mijn best doen” dacht ik altijd, en dat ging ook heel lang goed (lol, voel je hem, waar mijn andere struggles vandaan komen?). Ik ben nu heel blij dat ik er toch mee aan de slag ben gegaan (uit noodzaak wel). Door het beter te leren begrijpen (oorzaken, verbanden, gevolgen) zie ik ook in dat het niet zo zeer om harder mijn best doen gaat, maar om anders mijn best doen. Er zijn gewoon manieren, die je (nog) niet op school of van je ouders aangeleerd krijgt, die beter bij mij passen waardoor ik wél beter presteer.

Klik om te vergroten...

Precies ja: anders, niet harder.

Zo had ik een collega die altijd keihard werkte maar totaal niet efficiënt. Je kunt beter goed kijken naar iets en zo een andere manier vinden die goed voor jou werkt om het zo beter te doen, in plaats van er altijd keihard tegenaan om jezelf waardig te vinden.

ljuv zei:

Edit: ik snap het scepsisme ook wel omdat het nu een heel populair onderwerp is, neurodiversiteit. En ik vind het ook jammer dat we elke negatieve eigenschap zo ontzettend onder de loep nemen en daar gelijk DMS-termen aan willen hangen. I mean; laat ons ook gewoon lelijk zijn haha. Maar het is wel gewoon een feit dat veel mensen deze struggle hebben, het een aantoonbaar iets is wat in je hersens gebeurt, en dat het je enorm veel op kan leveren als je hier wel aandacht voor hebt. Mijn persoonlijke grootste scepsisme zit hem hierin:

Klik om te vergroten...

Een ex van me zei: autisme is aantoonbaar in de hersenen, ad(h)d niet. Dat is ook een beetje blijven hangen bij me, al klopt dat wellicht niet of heb ik het zelf misschien verkeerd geïnterpreteerd.

ljuv zei:

Maar… ik kan de maatschappij niet morgen veranderen. Hoe ik mezelf daarin plaats en hoe ik ermee omga wel.

Klik om te vergroten...

Zeker.

Mindless zei:

Een ex van me zei: autisme is aantoonbaar in de hersenen, ad(h)d niet. Dat is ook een beetje blijven hangen bij me, al klopt dat wellicht niet of heb ik het zelf misschien verkeerd geïnterpreteerd.

Klik om te vergroten...

Hmmm ja hangt inderdaad een beetje van je interpretatie af. Je kan geen hersenscan maken en zeggen “kijk, zie je dat, dat betekent dat je ADHD hebt!” Dat kan overigens ook niet met autisme. Beiden zijn een gedragsstoornis, geen hersenziekte… Maar die gedragsstoornis komt wel degelijk voort uit het feit dat je hersens anders werken, en bepaalde stoffen minder goed opnemen en/of aanmaken. En dat is wel aangetoond.


Hier houdt mijn beperkte kennis wel een beetje op heheh, voor ik stomme dingen ga zeggen. I summon the great @Roze Olifant

ljuv zei:

Ongetwijfeld. En niet te vergeten als het om middelenmisbruik gaat: er is ook gewoon een extra stofje keihard zijn best aan het doen je psyche te beïnvloeden wel te blijven gebruiken, waardoor die perspectieven al helemaal moeilijk te geloven zijn.

Maar, omdat de vraag en het topic toch over de combi met ADHD gaat: mensen met adhd missen gewoon connecties is hun hersens die dit voor anderen mensen net wat makkelijker maken.

Study: Half of Adults With ADHD Have Had a Substance Abuse Disorder

Half of adults aged 20-39 with attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) have had a substance use disorder (SUD) in their lifetime according to new research. This is markedly higher than the 23.6% of young adults without ADHD who have had... Read more >>

www.chconline.org

Klik om te vergroten...

Deze filmpjes maken het goed duidelijk (ik leer het beste visueel) wat de uitdagingen met ad(h)d zijn, dankje.

Besef me dat ik het inderdaad onderschat heb. Het is soms makkelijk om iets te projecteren op een ander, maar je kijkt dan toch vanuit jezelf met je eigen capaciteiten, terwijl dat natuurlijk niet voor iedereen hetzelfde is.

Lijkt me zeer frustrerend om het allemaal wel te kunnen zien wat je moet/kunt doen om je gewenste doel te bereiken, maar je er soms echt niet toe te kunnen zetten (het missende planken in de brug idee). En daar bovenop dan ook nog te horen van anderen dat je lui bent.

Mindless zei:

Deze filmpjes maken het goed duidelijk (ik leer het beste visueel) wat de uitdagingen met ad(h)d zijn, dankje.

Besef me dat ik het inderdaad onderschat heb. Het is soms makkelijk om iets te projecteren op een ander, maar je kijkt dan toch vanuit jezelf met je eigen capaciteiten, terwijl dat natuurlijk niet voor iedereen hetzelfde is.

Lijkt me zeer frustrerend om het allemaal wel te kunnen zien wat je moet/kunt doen om je gewenste doel te bereiken, maar je er soms echt niet toe te kunnen zetten (het missende planken in de brug idee). En daar bovenop dan ook nog te horen van anderen dat je lui bent.

Klik om te vergroten...

Thanks! Ik vind het ook een erg fijn kanaal door hoe het visueel gemaakt wordt inderdaad. En omdat het gebaseerd is op feiten/theorie erover, maar (de maker heeft zelf ook ADHD dus) ook op ervaring. Heel fijn.

Mindless zei:

Een ex van me zei: autisme is aantoonbaar in de hersenen, ad(h)d niet. Dat is ook een beetje blijven hangen bij me, al klopt dat wellicht niet of heb ik het zelf misschien verkeerd geïnterpreteerd.

Klik om te vergroten...

Zowel ASS als ADHD worden gezien als neurobiologische ontwikkelingsstoornissen (geen gedragsstoornissen dus, gedragsstoornissen treden uiteraard wel vaak op als gevolg van een onderliggende ontwikkelingssstoornis), wat zoveel wil zeggen als dat sterk wordt vermoed dat er op jonge leeftijd verschillen/afwijkingen zijn in de ontwikkeling van de hersenen bij mensen met ASS en ADHD, die invloed hebben op het functioneren van de hersenen, en daarnaast ook op hersenstructuren (dan gaat het over dingen als communicatie tussen hersengebieden, grootte en dikte van bepaalde delen van de hersenen, etc.). Wat de precieze 'state of the art' is qua onderzoek hiernaar weet ik niet precies, want het is enorm complex, er wordt voortdurend nieuw onderzoek gedaan, er is nog veel winst te behalen. Er zijn zoveel factoren die meespelen. Maar de basis bij beide is de neurobiologische ontwikkeling.

Dat ASS wel aantoonbaar zou zijn in de hersenen en ADHD niet zou ook bijzonder zijn, aangezien bekend is dat ze opvallend veel overlap vertonen en genetisch ook heel dichtbij elkaar liggen, met gedeelde genmutaties, zie voor een korte toelichting hieronder bijvoorbeeld. Het zou wel kunnen dat ze met ASS gewoon al verder zijn met wetenschappelijk onderzoek, maar dat zou ik zo niet durven zeggen.

ljuv zei:

Wat fijn dat je dit zo duidelijk en bondig hebt uitgeschreven😍 ik ga je berichtje bewaren, want ik heb het zelf vaker maar minder succesvol geprobeerd op dit forum. Dankjewel!

Klik om te vergroten...

En jij bedankt! Dat beschouw ik als een heel mooi compliment.

Mindless zei:

Imo: wilskracht kan je maar zover brengen. Al kan het wel de opstap zijn die nodig is.

Maar wilskracht is ook een soort negatieve motivatie in de zin van: ik doe dit eigenlijk tegen mijn zin, omdat ik dit/dat wil bereiken.

Op een gegeven moment moet iets positiefs het overnemen. Bijvoorbeeld: je stopt met je (hevige) wietgebruik. Eerst doe je dat op wilskracht, maar dit kun je niet voor altijd op wilskracht blijven doen (tenminste, de meeste niet denk ik). Op een gegeven moment moet oprecht nuchterheid gewaardeerd worden voor wat het is: de helderheid, het betere slapen, etc. Oftewel: positieve motivatie om door te gaan met blijven stoppen wiet te gebruiken.

Ik weet niet precies hoe dit met AD(H)D zit, dat heb ik niet. Het zal het er wellicht moeilijker op maken. Ik vermoed dat ook dan positieve motivatie gevonden moet worden: stoppen omdat het je iets goeds brengt, in plaats van stoppen omdat je iets slechts wilt vermijden.

Klik om te vergroten...

Precies, alleen op wilskracht hou je het niet vol. Op den duur moet de ‘beloning’ komen, wil je het blijven volhouden. Bij b.v. afvallen kan de beloning groot zijn, maar het duurt soms erg lang.

Ik weet niet precies of m’n theorie klopt, dus correct me if i’m wrong: als de beloning heel ver van de actie op wilskracht af ligt (in tijd dus) dan wordt voor het brein het verband tussen de actie en de beloning ook steeds minder sterk. Ons brein is (nog) niet helemaal geschikt voor lange termijn-doelen. Maar meer op korte termijn (overleven). Omdat we door ons bewustzijn kunnen nadenken en kunnen snappen dat de beloning op de lange termijn er aan komt, kunnen we daar soms tegen strijden en ze alsnog bereiken. Maar eigenlijk is de directe beloningsprikkel en dus het verband er bij lange termijn-doelen dus niet.
Maar misschien zeg ik wat geks 🙂

Bepaalde vormen van adhd zijn erg gevoelig aan “instant gratification”. Individuen die hier gevoelig aan zijn moeten erg waakzaam zijn wanneer zij willen experimenteren en doen best eerst research naar wat ze willen proberen want heel vaak kan een verslaving voorspelt worden als men die conditie heeft en de substantie brengt instant gratification met zich mee. Onderzoek, selecteer en ontwijk waar nodig. Het kan echt wel als je je goed inleest.

40% van ADHD'ers wereldwijd zouden verslaafd zijn/of meer kans hebben aan 1 of andere substantie/drugs is mij ooit vertelt geweest. Corrigeer me als ik fout ben.

Dan heb je nog natuurlijk niet al de diagnoses die vastgesteld zijn bij de mensen.

Hopelijk leg ik het wat goed uit?

Ik heb zelf een angststoornis, meer de gegeneraliseerde variant waardoor ik vaak hele dagen pieker en vooral slaapproblemen heb (periodiek). Dit speelt al zeker sinds mijn vroege puberteit (vanaf ongeveer mijn 10e levensjaar, inmiddels ben ik 28. De stoornis uit zich in pieken en dalen, en gelukkig kan ik wel een 'normaal' leven leiden met een fulltime baan, een gelukkige relatie, familie, huisje en een aantal goede vrienden. De angst die ik heb is dan ook geen 'sociale angst', want ik ben een vrij sociaal type en oefen ook een sociaal beroep in de gezondheidszorg uit. Toch trekken de angsten een zware wissel op mij. In het verleden heb ik ook wel eens hulp gezocht bij de huisarts. Deze stuurde mij vervolgens naar de praktijkondersteuner om mij vervolgens weer door te sturen naar de psycholoog. Deze bood mij een behandeltraject aan bij een instelling voor
milde tot matig ernstige psychische klachten. Ik heb dit destijds geparkeerd omdat ik het best wel een 'stap' vond (zo'n traject) en er een wachttijd van 3 maanden op zat en het toen inmiddels weer de betere kant op ging.

Inmiddels realiseer ik mij dat, als ik mij niet laat behandelen, mijn klachten niet vanzelf over zullen gaan. Ik heb het idee dat aan mijn klachten wel eens (deels) AD(H)D aan ten grondslag kunnen liggen. Hoewel ik een 'aanwezig' persoon ben, ben ik niet de typische stuiterbal die de meeste mensen voor zich zien als ze aan een ADHD'er denken. Mijn hoofd is echter dagelijks een bron van chaos en onrust, wat zich ook wel regelmatig uit in mijn gedrag. In het onderwijs op de middelbare school omschreven de docenten mij al als een echte chaoot. Ik heb m.i. altijd veel kunnen compenseren door de chaos tegen te werken in plaats van aan te pakken. Als ik mezelf ergens écht toe zette, of iets me daadwerkelijk boeide, kon ik op school wel gewoon presteren en heb dan uiteindelijk ook een HBO afgerond en een baan op niveau gekregen. Een aantal voorbeelden van symptomen die ik ervaar:een film of serie kijken lukt me nauwelijks. Voetbal wel omdat dat me erg boeit. Ik ben impulsief en heb de neiging om een 'kick' te krijgen, maar probeer dit te onderdrukken (wat redelijk lukt). Niemand heeft ooit het labeltje AD(H)D op mij geplakt.

Tegenwoordig gebruik ik nauwelijks (hard)drugs meer m.u.v. alcohol en enkele keren per jaar speed of 3-MMC op een rave en heel af en toe een benzo als de onrust me teveel wordt. De mentale rust die amfetamine mij geeft is heel bijzonder. Ik krijg veel meer structuur in mijn hoofd als ik dit middel sporadisch gebruik, en al mijn angsten zijn sterk verminderd, al dan niet volledig verdwenen. Ook ga ik wat minder praten in sociale situaties. De mentale rust na amfetaminegebruik houdt ook vrij lang aan. In het verleden gebruikte ik vaker speed omdat ik toen simpelweg vaker naar raves ging. Verslaafd ben ik gelukkig nooit geworden gezien het feit dat ik er gruwelijk brak van word. Zou het in jullie ogen nuttig zijn om mij eens te laten 'testen' op AD(H)D? Zijn er mensen die ervaring hebben met een behandeling voor AD(H)D in combinatie met een angststoornis? En wat vinden jullie van AD(H)D-medicatie? Ik ben erg benieuwd. Alle antwoorden zijn welkom. Ik ga denk ik wel de huisarts inschakelen om het behandeltraject wat mij ooit aangeboden is alsnog in gang te zetten, alleen dan met AD(H)D als side-note.

Ouwe topic maar ik blijf het onderwerp intersant vinden omdat ik zelf adhd , autisme, dyslexie en zelf dysprachie heb.

Vermoeiend allemaal...
Een van mijn grootste angsten is verslaving.
Alcohol, wiet zijn absoluut super gevaarlijk .

Vroeger kreeg ik echt rust van paddestoelen in mijn hoofd maar dat draadje is afgelopen door een bad trip.

Nu om de 3 a 4 maanden neemt ik MDMA en voor mij werk dat ...

Mijn tip is echt sporten maar niet een soort sport maar verschillende..
Ik doe triatlon maar ook hydrox, Zumba tot en met yoga...

Ook gebruik ik voedingssupplementen maar dat effect is beperkt...

Veel sterkte iedereen... het is dikswijls een gevecht..

ZERO- zei:

Ik denk dat veel mensen een verkeerde diagnose voor ADHD hebben. Druk gedrag en aandachtsproblemen kunnen door voeding komen, door slaapproblemen, een instabiele thuissituatie, somberheid, angst, en de allerbelangrijkste is nog wel vroeg trauma

Klik om te vergroten...

Dit klopt zeker. Is al eens een docu over geweest op tv. Ik weet het precieze percentage niet meer maar het lag zo rond de helft (!) van de mensen met adhd dat die het dus eigenlijk niet hebben. En toch ritalin oid krijgen voorgeschreven.
Het werd zelfs bijna opgedrongen door scholen aan ouders om hun kind maar pillen te geven. Omdat ze “anders of druk” waren in de klas. Ook werd daar duidelijk gemaakt dat in veel van die gevallen van “nep adhd” opvoeding een grote rol speelt.
Was een vandaag of nieuwsuur ofzo.

Ooit had ik de luxe om een ADHD kindje mee te krijgen op kamp. Na 3 dagen spoelde ik zijn hele voorraad door. Niet wetende wat ik zelf voordeel kon halen uit zijn voorraad. Na 10 dagen kamp en de kans om zich uit te leven in het veld, was deze kiddo ‘genezen van zijn adhd’. Tot hij terug naar het gewoonlijke systeem moest. Mijn hart brak toen ik hem in de rij zag staan, zoals elk ander kind, gestript van zijn eigen interesses, meningen en fantasieën. We maken onszelf kapot, en dat doet me oprecht veel pijn.

Hier een hardcore ADD-er van het ergste soort.

inderdaad verslavingsgevoelig, maar al met al valt het toch nog wel mee:

- nicotine
- softdrugs
- in de jaren 90 weekendverslaafd aan XTC en Speed
- sommige periodes in mijn leven neiging naar gameverslaving
- tja, alcoholverslaving? ik vind dat die norm vrij laag ligt, de instanties spreken al van alcoholverslaving bij 6+ glazen per week. en daar zit ik dan wel boven, maar ik vind mezelf toch geen alcoholaddict. in het weekend zo tussen de 3-12 flesjes, doordeweeks wat alcoholvrije dagen.

aan hardrugs ben ik nooit verslaafd geweest. ik kon in de jaren 90 gelukkig nee zeggen tegen vrienden die aan de heroine gingen, heb dat nooit aangedurfd. coke basen ook nooit aangedurfd. Coke is best leuk voor een keer maar dan wel hele goeie, streetcoke moet ik niet. XTC en Speed op de jaren 90 na kan ik zonder enige moeite onder controle houden en psychedelica waar ik hevig in geinteresseerd ben zijn niet verslavingsgevoelig. Keta en GHB waren leuk om eens geprobeerd te hebben maar zijn niet echt mijn type dope.

krannatom zei:

Ooit had ik de luxe om een ADHD kindje mee te krijgen op kamp. Na 3 dagen spoelde ik zijn hele voorraad door. Niet wetende wat ik zelf voordeel kon halen uit zijn voorraad. Na 10 dagen kamp en de kans om zich uit te leven in het veld, was deze kiddo ‘genezen van zijn adhd’. Tot hij terug naar het gewoonlijke systeem moest. Mijn hart brak toen ik hem in de rij zag staan, zoals elk ander kind, gestript van zijn eigen interesses, meningen en fantasieën. We maken onszelf kapot, en dat doet me oprecht veel pijn.

Klik om te vergroten...

Therapie werkt echt beter dan medicijnen. Zal misschien niet voor elke adhd’er gelden hoor maar voor t gros wel. Ik zie adhd namelijk niet als een handicap. Zo jammer dat vele ouders zich laten piepelen door artsen en de school. Ja therapie kost meer moeite en meer tijd voor de ouders en dat “hebben” ze niet. Of, hebben ze wel maar gebruiken t verkeerd. Gemakkelijk zijn die pillen. Aandacht besteden, de tijd nemen, je kind leren is veel beter dan vol stoppen met drugs. Haast haast, ikke ikke maatschappij..

@De Dunne

in mijn geval is dat toch echt totaal anders. al die jaren therapie heb ik eigenlijk niks aan gehad maar medicatie veranderde mijn leven van de een op de andere dag:

- geen overprikkeld hoofd meer vol gedachten die alle kanten uit gaan
- de mogelijkheid om structuur aan te brengen
- niet meer uitstellen, gewoon aan de dingen beginnen en die nog afmaken ook

in praktijk krijg je dan dit:

- mijn huishuoden was een grote teringzooi, altijd al geweest. maar nu kon ik dus gestructureerd schoonmaken, heb alles een voor een aangepakt, ben 2 en halve week bezig geweest totdat alles brandschoon was. en ik kan het nog bijhouden ook.
- hetzelfde voor mijn administratie, was een meter grote berg los papier, heb een paar dagen nodig gehad om alles netjes te ordenen.
- en dan ook overzicht in mijn financieen voor het eerst in mijn leven. ik maak begrotingen, hou de inkomsten en uitgaves bij. alle vaste lasten onder de loep genomen en zaken er uit gegooid die ik niet nodig heb, dat bespaart me ongeveer 100 euro per maand
- geen kant en klaar of friet shoarma halen, gewoon zelf koken. en dan ook nog de aanbiedingen in de gaten houden
- ik was 100 kilo bij 1,85 meter, was wat veel dus ik besloot af te vallen, en dat ging retesnel, 20 kilo in 2,5 maand. nu nog steeds 80 kilo.
- ik verlies mezelf niet meer in de dingen die ik leuk vind, oftewel afname van de superfocus. mijn gameverslaving was van het ene op het andere moment genezen.
- maar ik kan me nu dus wel concentreren bij zaken die ik niet leuk/interessant vind.

met andere woorden, nu kan ik dus wel een normaal leven leiden. en dat dus allemaal door een of ander medicijntje, waar ik zelfs niet ook maar een bijwerking van heb. en dat terwijl therapie mij nooit ook maar een streep verder heeft gebracht.

acht.zes zei:

@De Dunne

in mijn geval is dat toch echt totaal anders. al die jaren therapie heb ik eigenlijk niks aan gehad maar medicatie veranderde mijn leven van de een op de andere dag:

- geen overprikkeld hoofd meer vol gedachten die alle kanten uit gaan
- de mogelijkheid om structuur aan te brengen
- niet meer uitstellen, gewoon aan de dingen beginnen en die nog afmaken ook

in praktijk krijg je dan dit:

- mijn huishuoden was een grote teringzooi, altijd al geweest. maar nu kon ik dus gestructureerd schoonmaken, heb alles een voor een aangepakt, ben 2 en halve week bezig geweest totdat alles brandschoon was. en ik kan het nog bijhouden ook.
- hetzelfde voor mijn administratie, was een meter grote berg los papier, heb een paar dagen nodig gehad om alles netjes te ordenen.
- en dan ook overzicht in mijn financieen voor het eerst in mijn leven. ik maak begrotingen, hou de inkomsten en uitgaves bij. alle vaste lasten onder de loep genomen en zaken er uit gegooid die ik niet nodig heb, dat bespaart me ongeveer 100 euro per maand
- geen kant en klaar of friet shoarma halen, gewoon zelf koken. en dan ook nog de aanbiedingen in de gaten houden
- ik was 100 kilo bij 1,85 meter, was wat veel dus ik besloot af te vallen, en dat ging retesnel, 20 kilo in 2,5 maand. nu nog steeds 80 kilo.
- ik verlies mezelf niet meer in de dingen die ik leuk vind, oftewel afname van de superfocus. mijn gameverslaving was van het ene op het andere moment genezen.
- maar ik kan me nu dus wel concentreren bij zaken die ik niet leuk/interessant vind.

met andere woorden, nu kan ik dus wel een normaal leven leiden. en dat dus allemaal door een of ander medicijntje, waar ik zelfs niet ook maar een bijwerking van heb. en dat terwijl therapie mij nooit ook maar een streep verder heeft gebracht.

Klik om te vergroten...

Ik zei toch ook dat het niet voor elke adhd’er geldt.