Mijn weg naar herstel (en andere dingetjes)

daar ben ik weer maar niet in goede staat
de laatste 3 weken is het gebruik alleen maar erger geworden
er wordt vaak tijdens de gesprekken gezegd dat dat erbij hoort en vooral een fase is en krijg wel steeds meer inzichten in waaorm ik gebruik wat dus bij lange na niet alleen eventuele trauma's zijn


ik had niet afgelopen weekend maar het weekend ervoor mdphp bestel echter ipv daarvan kreeg ik aMT een zeer potent tripmiddel en dacht what the hell kan mij het schelen dus in 1x 3x 25mg ingenomen laten we zeggen dat het een zeer trage en ingrijpende hell was het duurde 3 uur eerdat het eindelijk een beetje opkwam en lag in bed en dingen begonnen steeds sneller te veranderen en heel veel dingen gezien en alles leek zo echt (en ook fysieke dingen die mis gingen waar ik niks tegen kon doen omdat ik mezelf verlamd voelde ) hartslag van dik 220bpm temperatuur van dik 41c en uren later (totaal trip duurde 13 ! UUR) werd mijn complete gezichtveld wit licht en een groot keiharde piep geluid waarbij het leek alsof ik geen hartslag meer had en ik doodging,

dit alles zorgde er juist voor dat ik nog meer naar de mdphp cravde dus afgelopen zaterdag van 21:00 tot zondag 07:00 over de tijd 15x 25mg mdphp ingenomen het was een leuke ervaring ergens toen het spul nog werkte ) wat steeds korter duurde lang leve tolerantie en daarna een pure hell waarbij ik nu nog steeds af en toe last heb van zeer slecht slapen

die ban heeft me dus niet echt gebracht wat ik dacht, volgende doel : hier elke dag posten met hoe ik me voel (ook voor mezelf ) en of ik wel/niet gebruikt heb

ook moet ik volgens de gesprekken de terugvallen niet als falen vanuit mijzelf zien maar meer als leermomenten in het process om van de verslaving af te komen

anyway genoeg gezegd voor nu

Mijn ervaring van de laatste maand is dat ik me altijd ok voel als ik wakker wordt na niet te gebruiken. En eerste week (zonder wiet) ging ik meerdere keren per dag pitten. Ik zit wel veel te lezen op dit forum en alle afkick filmpjes van YouTube achter de kiezen..
Sterkte en hoe minder hoe beter deze periode begrijp ik, dus hopelijk geheel niets!

Nog een soort filmpjes dat mij inzicht heeft gegeven, waren de interviews van Mark Laita: Soft white underbelly.

@robinjoo1 welkom terug!

Ik hoop dat je goed geschrokken bent van je aMT ervaring? Ik schrok zelf niet zo van 13 uur trippen, dat is vrij normaal van dit middel. Ik schrik wèl van een hartslag van 220bpm en 41C koorts. Ik weet niet of je nog bepaalde medicijnen gebruikt. Maar aMT heeft nogal wat interacties met andere drugs en/of medicatie.

Anyway... Dat dit een gevaarlijke situatie was, lijkt me wel duidelijk.

Een terugval hoef je niet per se als falen te zien. Mits je er maar van leert. Tegelijkertijd kan het ook niet zo worden, dat een terugval zo normaal wordt als naar de bakker gaan. Dat maakt de drempel om te gebruiken gewoon heel laag. Hierin zal je een gezonde balans moeten maken.

Enkel een ban op dit forum zal ook je drugsgebruik niet stoppen. Daar geloof ik niet in. Om clean te blijven is vaak een behoorlijk pakketje aan maatregelen nodig. Één daarvan kan zijn een van op dit forum om triggers te verminderen.
Tegelijkertijd zitten triggers in veel meer andere dingen dan alleen dit forum. Dus ook op die gebieden heb je misschien maatregelen nodig.

Verder lijkt het me goed dat je in contact komt (face-to-face) met andere herstellende verslaafden om je ei kwijt te kunnen en van te leren.

Is inmiddels wel je behandeling al in gang? En hoe gaat dat?

Uiteindelijk komt begin van herstel altijd neer op 2 vragen:

Wil je stoppen met gebruiken?
Waartoe ben je bereid om clean te blijven?

Vooral die laatste, is een pittige vraag die een behoorlijke spiegel kan zijn.

dan ben ik wel benieuwd wat er nog allemaal moet gaan gebeuren voordat de wil om te stoppen echt 100% wordt en blijft
ik ben tot nu toen 3x op de SEH beland met extreem hoge hartslag en allemaal infuus dingen in me arm/hand
(alle lof voor die ziekenhuismensen ondanks dat het mijn eigen domme schuld wordt er alles aan doen op mijn leven te redden)

robinjoo1 zei:

dan ben ik wel benieuwd wat er nog allemaal moet gaan gebeuren voordat de wil om te stoppen echt 100% wordt en blijft
ik ben tot nu toen 3x op de SEH beland met extreem hoge hartslag en allemaal infuus dingen in me arm/hand

Klik om te vergroten...

Ben ik ook wel benieuwd naar.
Kennelijk wil je nog veel dieper gaan dan dit.
Denk dat bij iedereen alle alarmbellen wel af gaan.
Hier niet janken dan als er wat gebeurt , je hebt genoeg tips, adviezen en vooral heel veel medeleven gekregen.
Jij maakt de keuze, niemand anders.

lol heb ik ergens "gejank" dacht het niet

ik weet nog 1 keer heel goed ik beefde met heel me lichaam
knijper op mijn finger om zuurstof te meten
en heel veel infuus dingen hartslag was 200bpm iets in die richting telkens allemaal mensen om me heen

en opeens kreeg ik het door alle stress heel benauwd ik zweete heel erg en opeens een grote blauw waarschuwing in beeld met zuurtstof saturatie 90 % !
toen begon ik te hyperventileren en toen een nog grotere waarschuwing(waarschuwing zuurtstof saturatie 80% ! )
in beeld waarbij ik ook een kapje op me mond kreeg en de instructie om heel rustig proberen te ademen

maar echt hoe die mensen er nog steeds ondanks dat het hun werk ik toch alles aan doen om je leven te redden is echt bewonderswaardig

dat was ook wel echt schrikken maar dat ik er telkens bovenop kwam creeert ook een gevoel van mijn lichaam kan alles aan
goed genoeg geschreven weer

@MR_CHIP nog even “ hamsteren “ een bekend fenomeen inderdaad.

zie dat overmorgen je opname start! Heel veel succes! 🙏

robinjoo1 zei:

dan ben ik wel benieuwd wat er nog allemaal moet gaan gebeuren voordat de wil om te stoppen echt 100% wordt en blijft
ik ben tot nu toen 3x op de SEH beland met extreem hoge hartslag en allemaal infuus dingen in me arm/hand
(alle lof voor die ziekenhuismensen ondanks dat het mijn eigen domme schuld wordt er alles aan doen op mijn leven te redden)

Klik om te vergroten...

Je kunt dat moment niet met wilskracht afdwingen. Wat je wel kunt doen is zoveel mogelijk bewustheid brengen in al je gedachten en acties. Als je dan tóch de keuze maakt waarmee je je toekomstige zelf (remember, jij zult dat zijn. Jij zult gaan oogsten wat je nu zaait) opzadelt met meer pijn en moeilijkheden, doe dat dan tenminste zo bewust mogelijk.

Dat betekent niet dat je bewust de keuze nu maakt om toch terug te vallen en dan daarna jezelf te vertellen: ik heb nu toch al de keuze gemaakt, dus geef ik me eraan over dat dit nu eenmaal is wat het is. Want dat laatste is alweer terugvallen in onbewustheid. Het is onbewustheid, oftewel niet kijken naar jezelf/je acties, die je in het patroon houdt.

Als je zoveel mogelijk steeds weer terugkomt naar kijken naar jezelf, zul je zien dat je eigenlijk elk moment keuzes aan het maken bent. Met zulke bewustheid komt er op een gegeven moment een punt waarop je jezelf niet meer voor de gek kunt houden. Wanneer dat precies is kun je niet weten, maar de kans dat het gebeurt neemt toe met meer bewustheid. Niet om een of andere vage reden, maar omdat meer bewustheid inhoudt: een directere beleving van je pijn en een beter kunnen zien hoe je jezelf vasthoudt in dit patroon. Het wordt simpelweg te pijnlijk om zo door te gaan.

robinjoo1 zei:

maar echt hoe die mensen er nog steeds ondanks dat het hun werk ik toch alles aan doen om je leven te redden is echt bewonderswaardig

Klik om te vergroten...

Nu is het aan jou om je leven te redden.
Of denk je echt dat dit goed blijft gaan?
Ik ga dit loslaten, is beter voor me.

Wat bij mezelf ook wel erg helpt is om niet bezig te zijn met 'wat moet er allemaal gebeuren voordat ik wél de wil krijg om te stoppen'.

Maar om vooral ook te kijken naar wat er al is gebeurt. Steeds er bewust van zijn dat dat eigenlijk precies niet is wat ik wel om daaruit te vormen wat ik dan wèl wil.

En in mijn geval is dat dan toch niet gebruiken. In elk geval voor zolang het sprookje dat ik gecontroleerd kan gebruiken werkelijkheid wordt. Al gaat die dag niet komen. Kom aan, hoe vaak heb ik dat nou al aan mezelf bewezen 😂
Het is komisch als het niet zo tragisch was.

Maar kortom, ik kijk dus ook vooral naar wat ik wél wil en wat mij in de weg staat om dat pad in te slaan.

Die bewustwording groeit beetje bij beetje heb ik het idee. Het is niet dat ik van de een op de ander dag het licht zie. En de ene dag is die bewustwording ook meer aanwezig dan de andere.

robinjoo1 zei:

dan ben ik wel benieuwd wat er nog allemaal moet gaan gebeuren voordat de wil om te stoppen echt 100% wordt en blijft
ik ben tot nu toen 3x op de SEH beland met extreem hoge hartslag en allemaal infuus dingen in me arm/hand
(alle lof voor die ziekenhuismensen ondanks dat het mijn eigen domme schuld wordt er alles aan doen op mijn leven te redden)

Klik om te vergroten...

Blijkbaar is wat er gebeurd is nog niet genoeg voor jou om echt te willen stoppen. Ik moest twee banen verliezen en met realiseren dat ik niet lang meer te leven had als ik door ging. En ik wilde niet dood dus moest ik gewoon gaan doen wat er van me gevraagd werd in de kliniek en door psychologen, lotgenoten, psychiaters, verpleegkundigen, etc.

Misschien moet jij de dood in de ogen kijken. Dat breekpunt is voor iedereen anders. Misschien kom je daar komend weekend wel achter als je voor de 4e keer op de SEH belandt.

En onthoud maar dat je ziek bent en hulp nodig hebt. Jezelf de schuld geven levert je niets op.

hallo allen

ik was even in twijfel of ik wel nog zou posten aangezien jullie zoveel goede adviezen geven en ik er niks mee doen

mijn uiteindelijk doel van dit alles is het geen wat ik vroeger als zelfbescherming uit kon schakelen weer compleet uit te schakelen genaamd emoties ik kan en wil het niet aangaan

vandaar de ook soms hoge doseringen in de hoop dat het iets in me hersenen (voor tijdelijk dan ) compleet kapotmaakt waardoor ik geen emoties meer voel (en nee ook geen blijdschap )

het spreekwoordelijke hart van steen zoals ik vroeger deed hoop ik weer te kunnen bewerkstellingen als is het voor nu

normaal wordt ik helemaal emotioneel na drugs gebruiken (1 dopje per dag staat op het flesje : lees ah joh maakt mij het uit en nam zo gelijk 2 dopjes men wat vies )
alleen nu eindelijk deels dan werd ik wakker en voelde ik compleet niks (in ieder geval veel minder als hiervoor) void leegte empty shell

Klinkt als een soort lobotomie, maar dan door drugsmisbruik...

robinjoo1 zei:

hallo allen

ik was even in twijfel of ik wel nog zou posten aangezien jullie zoveel goede adviezen geven en ik er niks mee doen

mijn uiteindelijk doel van dit alles is het geen wat ik vroeger als zelfbescherming uit kon schakelen weer compleet uit te schakelen genaamd emoties ik kan en wil het niet aangaan

vandaar de ook soms hoge doseringen in de hoop dat het iets in me hersenen (voor tijdelijk dan ) compleet kapotmaakt waardoor ik geen emoties meer voel (en nee ook geen blijdschap )

het spreekwoordelijke hart van steen zoals ik vroeger deed hoop ik weer te kunnen bewerkstellingen als is het voor nu

normaal wordt ik helemaal emotioneel na drugs gebruiken (1 dopje per dag staat op het flesje : lees ah joh maakt mij het uit en nam zo gelijk 2 dopjes men wat vies )
alleen nu eindelijk deels dan werd ik wakker en voelde ik compleet niks (in ieder geval veel minder als hiervoor) void leegte empty shell

Klik om te vergroten...

Ik begrijp de drang om te dissociëren/af te sluiten van je gevoel, maar dit is uitstel van het onder ogen komen ervan en niet alleen dat, maar ook het groter maken van de shit waar je straks doorheen moet en zal gaan.

En daar nog bovenop: je begint duidelijk al wel deels in te zien dat hiervan vluchten de oplossing niet is. Je begrijpt de punten die hier gemaakt worden, wat betekent dat je bewuster wordt. Dat is een goed iets, maar meer bewustzijn betekent ook dat je je geestelijke pijn en jezelf voorliegen intenser beleeft. En dit bewustwordingsproces zal niet stoppen, maar doorgaan. En nogmaals, dat is hartstikke goed. Maar tegelijkertijd zal het ook moeilijker en moeilijker worden om je ogen te sluiten voor je pijn. De weerstand tegen je pijn zal de ervaring van die pijn intenser maken.

What you resist, persists. Oftewel: je weerstand tegen iets, houdt datzelfde iets in stand.

Vaak is onze voorstelling van hoe het zal zijn om iets te doorvoelen vele malen erger dan het daadwerkelijk doen. Ik ga ook weer niet tegen je liegen: jarenlang jezelf verdoven en daarna de confrontatie aangaan met je onderdrukte gevoelens gaat niet fijn voelen. Maar tegelijkertijd: met volledige aandacht naar je gevoelens kijken is niet zo erg als je nu waarschijnlijk denkt. De "truc" zit hem in het volledige aandacht gedeelte: met aandacht, geduld en als het lukt: met liefde naar je gevoel kijken, is de kracht hebben om dat te doen.

De echte verschrikking en het echte lijden is wat je nu doet: er weg van proberen te kijken. Het volledig onder ogen komen ervan daarentegen kan máximaal zeer oncomfortabel voelen. De voorwaarde is dan wel dat je er ook echt direct naar kijkt en niet met een half oog. En je kunt dus leren dat oncomfortabele gevoel te accepteren: diep te doorvoelen. Zoals @New Dawn hierboven: de enige weg eruit, is recht erdoorheen.

Je hebt de "tools" tot je beschikking, maar dat is pas op het moment dat je niet meer probeert weg te kijken van wat je niet wilt zien. Je leert je vermogen om te gaan met je gevoel pas kennen op het moment dat je gericht gaat voelen. Als je gericht met volledige aandacht kijkt, snij je door de pijn heen als een heet mes door boter. Er is dan géén lijden. Al het lijden ligt in de weerstand tégen voelen. Maar wederom: dit moet gepraktiseerd worden. Hierover na gaan denken doet niets. Je moet daadwerkelijk stoppen met wegkijken en beginnen toe te laten: voelen.

Ergens weet je dat je er doorheen moet, toch?

robinjoo1 zei:

ik weet dat ik er doorheen zal moeten ooit

ik voelde heel erg verdriet opkomen bij jou verhaal, al binnen een paar seconden werdt dat gevoel voor nu dan volledig onderdrukt ergens hoop ik dat mijn gevoel wat mij zo kwetsbaar is uitgezet voorlopig dan

en weet dat dit niet de weg is , maar de andere potentieel dodelijke weg naar het ondergaan van mijn gevoelens durf ik niet aan te gaan

Klik om te vergroten...

Het is niet mijn bedoeling je verdriet te geven. Ik probeer je te zeggen dat er een daadwerkelijke oplossing is en ook dat het ondergaan van je gevoelens juist veel beter voelt dan ze uit de weg te gaan. Met name als je dit volledig doet.

Ik begrijp je denk ik wel. Instinctief denk je waarschijnlijk: slecht gevoel: bij wegblijven. Maar gek genoeg zorgt dat er juist voor dat je er niet doorheen kan werken.

robinjoo1 zei:

maar de andere potentieel dodelijke weg naar het ondergaan van mijn gevoelens durf ik niet aan te gaan

Klik om te vergroten...

Dat is juist de niet dodelijke weg. Of in elk geval stukken minder dodelijk dan de weg die je kiest door te gebruiken. Zeker met de doseringen die ik van je gewend bent. (En wat bij mij overigens niet anders was)

Als je er eenmaal mee bezig bent en je ervaart keer op keer dat je er doorheen komt, dan wordt het ineens zoveel makkelijker en minder eng om dingen aan te gaan.

Tja.... Al het mooie ligt achter angst!

LucidLucy zei:

Dat is juist de niet dodelijke weg. Of in elk geval stukken minder dodelijk dan de weg die je kiest door te gebruiken. Zeker met de doseringen die ik van je gewend bent. (En wat bij mij overigens niet anders was)

Als je er eenmaal mee bezig bent en je ervaart keer op keer dat je er doorheen komt, dan wordt het ineens zoveel makkelijker en minder eng om dingen aan te gaan.

Tja.... Al het mooie ligt achter angst!

Klik om te vergroten...

Precies dit!

Naast dat het werkt om door je gevoelens heen te werken, zal het hoop geven. Maar geen ongefundeerde hoop, maar het licht aan het einde van de tunnel beginnen te zien. Het voor een moment écht niet meer vluchten zal je doen inzien waartoe dit zal gaan leiden: het einde van angst en lijden. Ook al zie je dat je nog niet door de tunnel heen bent, je ziet het einde ervan. Niet als een geloof maar als een weten.

robinjoo1 zei:

ik weet dat ik er doorheen zal moeten ooit

ik voelde heel erg verdriet opkomen bij jou verhaal, al binnen een paar seconden werdt dat gevoel voor nu dan volledig onderdrukt ergens hoop ik dat mijn gevoel wat mij zo kwetsbaar is uitgezet voorlopig dan

en weet dat dit niet de weg is , maar de andere potentieel dodelijke weg naar het ondergaan van mijn gevoelens durf ik niet aan te gaan

Klik om te vergroten...

Voor de volgende keer zou ik het mooi vinden als je het iets anders ging doen. Het begon hier in de thread met dat je zei dat het leven kut is. Dat is een goede eerste stap, maar ga nou eens proberen te delen waarom het leven op dat moment kut is, zodat je met je DF matties hier die gedachten uit kunt dagen en kunt proberen te relativeren en een realitischere gedachte proberen te her-formuleren. De grote truuk is om dat te leren doen, maar dat kan alleen als je je bloot geeft, en toestaat dat we doorvragen en jou aan het denken zetten. Als je daartoe bereid wordt, kun je inzien dat je als je je open stelt, dingen anders kunt gaan zien. Dat lukt alleen niet.

Heb je dit weekend nog iets geleerd dat je op je lijst met triggers en nadelen kunt gaan zetten?

laten we zeggen dat ik bepaalde dingen uit het verleden opeens herinner waar ik me toen niet bewust van was (lees verkrachting door vader met moeder door haar te drogeren met ghb ) feit is echt heel lang geleden ik zal toen een jaar of 13 geweest zijn en ik merk hoe meer ik praat over gevoelens hoe meer het schild wat ik jaren lang stand heb gehouden stukje bij beetje afbrokkelt



hier een "stukje" uit de rapportage

X vertelde dat de man waarmee hij contact heeft en allerlei dingen heeft beloofd, tegen hem zegt dat als Robin niet op tijd reageert op whatsapp hij "dag kan zwaaien naar zijn droom." Collega X vroeg X wat hij daarmee bedoelde. Robin zegt dat dat die droom een vrouw is waar hij seks mee kan hebben. Na doorgevraagd te hebben vertelt Robin het volgende: De man heeft een vriendin die hij al twee jaar onder invloed brengt waardoor zij afhankelijk van hem is geworden door haar verslaving. Hij drogeert haar met regelmaat waardoor hij zijn gang kan gaan. Denk bij drugs gebruik aan de hardere middelen (meth, heroïne in vloeibare vorm etc etc). De man heeft sinds kort een tweede vrouw/meisje weten te strikken. Ook zij drogeerd hij met regelmaat. Dit is de vrouw die hij Robin belooft. Robin zou dan langs kunnen komen wanneer zij gedrogeerd is en dan kan hij zijn gang op haar gaan. Robin ontvangt ook foto's van deze vrouwen van de man. Hij zegt dat de vrouw die de man hem belooft 19 jaar is maar heeft hier geen bewijs van. Ze kan dus net zo goed minderjarig zijn (dan is hij per direct strafbaar gezien hij dan naaktfoto's heeft van een minderjarige op zijn mobiel). Robin heeft hier nog geen "ja" op gezegd. Geeft aan dat het wel erg verleidelijk is. Wat later vraagt Robin of hij samen met coach in gesprek kan gaan. Robin begint gelijk over dat hij in de avond naast zijn contactmoment gaat sporten met begeleiding. Og benoemde over iets anders te willen spreken. Robin werd opstandig en benoemde het gesprek telkens niet te willen herhalen. Vervolgens vraagt dhr. wat og van collega's heeft gehoord. Het boven genoemde verhaal aangekaart bij Robin. Ook benoemd dit met Teamleider RB en Addendum PB te hebben besproken. Robin is opstandig en benoemde niks strafbaars te hebben gedaan. Ook benoemde Robin dat begeleiding niks zal kunnen vinden en dat hij voortaan niet meer eerlijk tegen begeleiding zal zijn. Robin benoemde een aantal keren dat begeleiding weet dat hij dit soort gedachtes heeft en dat deze man hem aanbiedt wat hij al altijd zou willen hebben. Robin benoemde daarna wel een geweten te hebben en vraagt aan og of og echt geloofd dat Robin in staat zou zijn om zo iets te doen.


Og benoemde dit niet te weten. Robin raakt vervolgens wat emotioneler en benoemde dit als een leugen te hebben verzonnen. Robin benoemde al een aantal weken het verhaal te hebben verzonnen om aandacht te krijgen van begeleiding. Robin geeft aan doordat het verhaal nu neergelegd is bij teamleider en de directie hij ervan is geschrokken. Robin benoemde dat dit zoals de laatste keer een poging was voor aandacht. Robin benoemde dat er toen politie en een rechtszaak waren gestaard maar dat deze ook weer snel zijn afgehandeld omdat er geen bewijs voor zou zijn. Robin benoemde toen ook te hebben gelogen. Robin wilt zijn plek niet kwijt, maar op het moment dat zijn zucht hoog is boeit het Robin niet. Og benoemde naar Robin toe dat dit erg tegenstrijdig is. Aan de ene kant lijkt dhr. wel mee te willen werken aan behandeling en aan zijn doelen, aan de andere kant lijkt het alsof Robin schijt heeft en doet waar die zin in heeft. Als Robin vraagt aan og of og hem geloofd, benoemde og het niet meer te weten. Robin begint te huilen en geeft aan niet het band tussen begeleiding en og te verpesten. Op een gegeven moment laat Robin, naar zijn zegen, zijn buitenlandse bank afschriften zien. Er zijn vooral hoge bedragen vanuit moeder gestort op deze rekening. De meesten uitgaven zijn aan eten of drugs. Ook wilde Robin zijn whatsapp gesprekken laten zien. Dit heeft hij deels ook gedaan. Wat later benoemde Robin het vermoeden te hebben dezelfde stoornis te hebben als moeder. Robin is tegenstrijdig in zijn verhalen. De ene keer benoemde hij een ding en de andere keer de andere. Of het nou om zijn plek gaat of de band met begeleiding, vrienden en familie. Ook heeft Robin aangegeven drugs te hebben besteld. Deze kan hij vanaf morgen ophalen in de supermarkt. Robin benoemde dat ook moeder hem heeft aangemoedigd om niet te gebruiken. Robin gaat morgen naar moeder voor een spelletjes avond. Robin zal langer bij moeder verblijven zodat op hem moment dat hij thuis komt hij gelijk kan gaan slapen ipv "vrije tijd" te hebben om te gaan gebruiken. Ook benoemd Robin dat hij zaterdag dan zijn drugs wilt ophalen en die avond gebruiken. Hem opties aangeboden zoals extra gesprekken en of samen met hem de drugs ophalen en samen weg gooien. Geen optie leek voor Robin passend zijn. Want ook hij twijfelt of hij wel of niet wilt stoppen met het gebruiken van drugs. Dit is besproken met Teamleider en Addendum.