Deel je inzicht!

mile:

Maar wat normaal ruimtes of fysieke locaties worden genoemd staan of vallen met de aanwezigheid van gedachten. De gedachte is de enige realiteit van deze locaties. Dus die locaties/ruimtes hebben geen echt bestaan. Tenminste: dat wat we denken dat ruimtes zijn, bestaan nergens. Alleen de hele tijd wanneer we gedachten hebben - wat vrijwel constant is - geloven we van wel.

De werkelijke ruimte is er ongeacht of er gedachten zijn of niet. En dat is het meest onvoorstelbare: de werkelijke ruimte ben ik. De werkelijke ruimte zijn wij. En thuis is niet waar we zijn, maar wát we zijn. En dit zeg ik allemaal immers zo vaak, maar diep van binnen wil ik dit niet slechts geloven. Ik kán het niet slechts geloven, maar alles wijst er op dat dat de realiteit van de situatie is.

Wat een vreemde droom is dit toch.

Iskra zei:

Dat klinkt mooi.

Maar dat klinkt voor mij als open zijn.
Als ik echt open ben, laat ik zelfs de meest chagerijnige man die aankomt fietsen een glimlach krijgen. Als ik open ben is alles in harmonie en vriendelijk en mooi. Maar de meeste mensen leven vanuit hun lijden en identificeren zich met hun lijden. Oké nu dwaal ik af volgens mij.

5d klinkt voor mij nu als een term. En termen zijn bedacht. Open zijn is liefde en aanwezig zijn. Ik voel meer voor dat, over termen ga ik nadenken en als ik ga nadenken is het al te ver van mezelf.

Klik om te vergroten...

Het is natuurlijk ook maar een beschrijving van wat het echt is en ik ben het met je eens dat dit kan leiden tot teveel nadenken over dit alles. En (compleet) open zijn komt ook samen met wat ik beschrijf als in 5D leven. Toch, heel veel mensen leven heel erg open, maar leven op bepaalde gebieden (vanuit hun onderbewuste) nog steeds in de matrix. Ze hebben op bepaalde vlakken geen weet van hoe zij in relatie staan tot de wereld. En daarom is een term als 5D imo wel relevant, omdat het niet alleen om openheid (liefde) draait, maar ook om bewustzijn (hoeveel ben je je bewust van alles om je heen en van hoe dingen werken). Dit is mijn mening maar uiteraard.

Alles is mogelijk, the sky is the limit. Maar dat wil niet zeggen dat je dat je zo maar alles kan doen en al zeker niet alles tegelijk. Daarom zullen er keuzes gemaakt moeten worden in het leven en zal je van tijd tot tijd stevig op de rem moeten trappen anders ga je het niet volhouden op de lange termijn!

Oké daar kan ik mij wel in vinden ja.
Denk je niet dat die openheid gepaard gaat met het open staan en het zien/voelen van alles?

Iskra zei:

Oké daar kan ik mij wel in vinden ja.
Denk je niet dat die openheid gepaard gaat met het open staan en het zien/voelen van alles?

Klik om te vergroten...

Wat is alles? Is alles voor jou wat je kan zien, proeven, voelen, ruiken of horen? Of is "alles" meer?
Alles is eigenlijk maar 1 ding en dat is de eenheid hemzelf. Als je dat voelt, dan voel je inderdaad alles en leef je in de 5d bewustzijn van tijdloosheid.

Maar @Mindless waarom beschrijf jij het als 5D? Waar staat die 5 voor? 3D weten we. 4D ook nog wel want dan wordt tijd als een dimensie toegevoegd. Maar wat is de 5de dan?

Ik zou het meer leven in eenheid noemen. Of eenheidsbewustzijn. Want alles is uiteindelijk één. Dus geen 3, 4 of 5. Nee, één.

Iskra zei:

Oké daar kan ik mij wel in vinden ja.
Denk je niet dat die openheid gepaard gaat met het open staan en het zien/voelen van alles?

Klik om te vergroten...

Niet per se.

Ik denk dat als men zich puur op openheid/liefde richt, veel concepten die bijdragen aan leven volgens de matrix nooit in twijfel worden getrokken en zo in stand worden gehouden. Dit zorgt denk ik ook onder andere voor het verschil tussen menselijke liefde en kosmische liefde. Beide zijn uiteindelijk hetzelfde "spul", maar menselijke liefde is gelimiteerd door een reeks aan opeengestapelde concepten en aannames. Iemand die in 5D leeft heeft de wereld in bepaalde zin ontstegen. Zijn/haar liefde is daardoor ongeremd door concepten. Tenminste, dit is mijn opvatting hierover hè.

Mezelf zei:

Maar @Mindless waarom beschrijf jij het als 5D? Waar staat die 5 voor? 3D weten we. 4D ook nog wel want dan wordt tijd als een dimensie toegevoegd. Maar wat is de 5de dan?

Klik om te vergroten...

4D is tijd. 5D is oneindig veel tijdslijnen parallel aan elkaar.

Mezelf zei:

Ik zou het meer leven in eenheid noemen. Of eenheidsbewustzijn. Want alles is uiteindelijk één. Dus geen 3, 4 of 5. Nee, één.

Klik om te vergroten...

Het is slechts een beschrijving ten opzichte van iets anders (een ander bewustzijn in dit geval). Alles dat we bespreken bestaat per definitie in die dualiteit. De werkelijkheid kan niet beschreven worden, dus gebruik ik er in dit geval het concept '5D' voor, om te vergelijken met waar we bekend mee zijn (3D). Zelfs eenheidsbewustzijn is een concept. Want wat is eenheid als er geen dualiteit is? Eerst moet de tegenhanger bestaan voordat een concept betekenis krijgt. Maar we kunnen het noemen wat we prefereren. Soms prefereer ik ook eenheidsbewustzijn.

Iskra zei:

Wil je eens een paar concepten noemen die niet in twijfel worden getrokken?

Klik om te vergroten...

- Ik ben mijn lichaam (en niet de rest van mijn ervaring)
- Ik ben een mens
- Ik ben sterfelijk
- Ik ben een man/vrouw
- Ik leef in tijd
- Ik leef in ruimte (in een (fysieke) 3D wereld)
- Ik ervaar dingen/objecten
- Ik ervaar gebeurtenissen

Dit zijn dingen die waar zijn op een bepaald (relatief) niveau natuurlijk, maar niet absoluut waar. En je kunt open/liefdevol zijn zonder ooit een van deze dingen in twijfel te trekken. Daar is natuurlijk op zich niets mis mee, maar het is onderdeel van de matrix en niet een transcendentaal bewustzijn.

Iskra zei:

Ik geloof ook wel dat de liefde die doorgaans wordt ervaren of wordt gedacht te ervaren nogal voorwaardelijk is en volgens een bepaald idee. De liefde tussen mij en mij vrouw en kind is hetzelfde als tussen mij en die chagerijnige man die gister kwam aanfietsen.

Klik om te vergroten...

Maar hou je echt van die chagrijnige man als was het jezelf? Of is dat juist de theorie?

Iskra zei:

De rest wordt voor mij te theoretisch om daar persoonlijk over na te denken. Neemt niet weg dat ik met interesse meelees.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp wat je bedoeld, maar zie het zelf niet als theorie. De concepten hierboven zijn namelijk werkelijk in de praktijk te ontstijgen. Ze worden weer gebruikt in interactie met de wereld, maar ze worden niet meer geloofd.

Mezelf zei:

Ik zou het meer leven in eenheid noemen. Of eenheidsbewustzijn. Want alles is uiteindelijk één. Dus geen 3, 4 of 5. Nee, één.

Klik om te vergroten...

Om hier nog even op terug te komen.

Ik lijk hierboven te suggereren dat 5D de werkelijkheid is, maar dat klopt imo niet. De absolute werkelijkheid is denk ik dimensie-loos. Hoe deze absolute werkelijkheid vervolgens de wereld ervaart, zou dan beschreven kunnen worden in dimensies.

Wil je eens een paar concepten noemen die niet in twijfel worden getrokken?
Ik geloof ook wel dat de liefde die doorgaans wordt ervaren of wordt gedacht te ervaren nogal voorwaardelijk is en volgens een bepaald idee. De liefde tussen mij en mij vrouw en kind is hetzelfde als tussen mij en die chagerijnige man die gister kwam aanfietsen.

De rest wordt voor mij te theoretisch om daar persoonlijk over na te denken. Neemt niet weg dat ik met interesse meelees.

Mindless zei:

Maar hou je echt van die chagrijnige man als was het jezelf? Of is dat juist de theorie?

Klik om te vergroten...

nu vel je wel een beetje een oordeel met je retorische vragen. Ik hou echt van die man, nouja anders gezegd, ik ervaar liefde en of die man nou voor mij staat of een gele pelikaan. Helaas ben ik nu nog niet zo ver dat ik mij dagelijks zo open voel. Nou ja zo ver ben ik wel, want iedereen is er al. Toch laat ik mij nog teveel leiden door lijden/pijnlichaam.

Mindless zei:

Ik begrijp wat je bedoeld, maar zie het zelf niet als theorie. De concepten hierboven zijn namelijk werkelijk in de praktijk te ontstijgen. Ze worden weer gebruikt in interactie met de wereld, maar ze worden niet meer geloofd.

Klik om te vergroten...

Dat is waar.

Over die concepten. Die trek ik in twijfel maar ik vind het zo moeilijk omdat als waarheid te voelen. Hoe ervaar jij dat?

Iskra zei:

nu vel je wel een beetje een oordeel met je retorische vragen.

Klik om te vergroten...

Misschien wel, maar niet persoonlijk. Ik richt dit namelijk ook net zo goed naar mezelf.

Iskra zei:

Ik hou echt van die man, nouja anders gezegd, ik ervaar liefde en of die man nou voor mij staat of een gele pelikaan. Helaas ben ik nu nog niet zo ver dat ik mij dagelijks zo open voel. Nou ja zo ver ben ik wel, want iedereen is er al. Toch laat ik mij nog teveel leiden door lijden/pijnlichaam.

Klik om te vergroten...

Voor mij geldt precies hetzelfde hoor. En het is inderdaad ook zo dat we er al zijn, maar dat het oude bewustzijn nog de kop opsteekt.

Iskra zei:

Over die concepten. Die trek ik in twijfel maar ik vind het zo moeilijk omdat als waarheid te voelen. Hoe ervaar jij dat?

Klik om te vergroten...

Hierom is denk ik die negatie zo belangrijk. (ik ben niet het lichaam, ik ben niet een mens, ik ben niet in tijd, et cetera) Het is het weer bij elkaar brengen van de verspreide aandacht (die 'vastzit' in het geloven in concepten) en het zo focussen van bewustzijn tot 1 bundel zodat de intensiteit verhoogd wordt, waardoor de waarheid ervan wel ingezien kan worden. Als mijn aandacht steeds verdeeld is over alle wereldse zaken, dan is er niet het bewustzijn en het perspectief om te zien dat dit allemaal tijdelijke patronen (of golven, zoals jij zei ) zijn in bewustzijn.

Het gewone Leven is eigelijk de trip...

Dat zoveel reacties en gevoelens die ik ervaar, ook naar anderen toe, gebaseerd zijn op hoe vroeger met mij omgegaan werd, zonder dat ik dat allemaal zo bedoel. En dat soms dus gewoon even niks en gewoon even voelen beter is dan alles maar te analyseren.

ZERO- zei:

Dat zoveel reacties en gevoelens die ik ervaar, ook naar anderen toe, gebaseerd zijn op hoe vroeger met mij omgegaan werd, zonder dat ik dat allemaal zo bedoel. En dat soms dus gewoon even niks en gewoon even voelen beter is dan alles maar te analyseren.

Klik om te vergroten...

Je moet de pijn van je ouders niet meedragen en dat tot jou pijn maken inderdaad.
Fijne maar pijnlijke bewustwording.
En dat hoeft geen eens tragedische pijnen te zijn zelfs de pijn van bijvoorbeeld het falen is onder andere een spelbreker om open te zijn.

(sorry ik deel even mijn inzicht erbij omdat ik momenteel ook in een gelijk proces zit)

Afgelopen weekend op een verjaardag zeer goed gesprek gehad. Het inzicht gekregen dat ik maar dankbaar mag zijn met zo’n goed leven als ik nu heb.

Ondanks dit alles ook tot het besef gekomen dat ik mijn gevoelens niet moet onderdrukken en wegstoppen voor de buitenwereld als het even echt niet lekker gaat. Zeker met zulke fijne vrienden om je heen.

Mooi inzicht gekregen tijdens m'n candyflip 2 dagen terug: liefde is het antwoord alles, maar dan ook echt voor fucking alles!!!

Iskra zei:

Je moet de pijn van je ouders niet meedragen en dat tot jou pijn maken inderdaad.
Fijne maar pijnlijke bewustwording.
En dat hoeft geen eens tragedische pijnen te zijn zelfs de pijn van bijvoorbeeld het falen is onder andere een spelbreker om open te zijn.

(sorry ik deel even mijn inzicht erbij omdat ik momenteel ook in een gelijk proces zit)

Klik om te vergroten...

Ja dit natuurlijk sowieso, maar ook als het om niet direct heel pijnlijke dingen gaat. Dus dat ik teleurgesteld kan zijn in iemand anders terwijl mijn ouders teleurgesteld in mij waren, omdat ik hun veeleisendheid onbewust heb overgenomen. Lekkere mindfuck.

Laatst zag ik op internet dat volwassenheid eigenlijk alleen maar het verwerken van je jeugd was, moest ik wel om lachen. Is wel een beetje zo.

Ja.

Ik bedacht me, in bepaalde zin brengt het internet ons mensen dichter bij elkaar. Op een rare manier is het een soort natuurlijke ontwikkeling van bewustzijn om ons elkaars gedachtewereld te laten ervaren op een andere manier. Dingen van elkaar te zien die we anders misschien wel nooit hadden gezien. Goede én slechte dingen. Het is ook een soort beweging van het materiële naar het meer geestelijke. Niet dat ik wil zeggen dat we onszelf dan maar aan een netwerk moeten koppelen en het lichamelijke achter ons laten, absoluut niet. Maar we leren nieuwe dimensies kennen met het internet als medium. In bepaalde zin is het geestverruimend.

Wat als dit, net als de rest van de wereld, óók natuurlijk is? Het is wat we doen, wat we zijn wellicht. Het universum is een wezen dat steeds nieuwe dimensies maakt en verkent.

Mindless zei:

Ik bedacht me, in bepaalde zin brengt het internet ons mensen dichter bij elkaar. Op een rare manier is het een soort natuurlijke ontwikkeling van bewustzijn om ons elkaars gedachtewereld te laten ervaren op een andere manier. Dingen van elkaar te zien die we anders misschien wel nooit hadden gezien. Goede én slechte dingen. Het is ook een soort beweging van het materiële naar het meer geestelijke. Niet dat ik wil zeggen dat we onszelf dan maar aan een netwerk moeten koppelen en het lichamelijke achter ons laten, absoluut niet. Maar we leren nieuwe dimensies kennen met het internet als medium. In bepaalde zin is het geestverruimend.

Wat als dit, net als de rest van de wereld, óók natuurlijk is? Het is wat we doen, wat we zijn wellicht. Het universum is een wezen dat steeds nieuwe dimensies maakt en verkent.

Klik om te vergroten...

Ja Precies!
Wel grappig want straks kunnen wij min of meer onszelf creëren terwijl we dat waarschijnlijk nu ook al gedaan hebben .