#1
Het universum heeft jou nodig, en heeft jou gemaakt precies zoals je bent, om een gat op te vullen.
Het universum is een sloerie.
Deel je inzicht!
735 antwoorden
216 weergaven
18-5-2026
Het universum is een sloerie.
#2
En karma is een bitch.Het universum is een sloerie.
#3
En karma is een bitch.
Ik vond die van mij beter bij de tekst passen.
Overigens las ik halverwege de jaren '90 in een boek van Osho (de Baghwan (niet Baghwtoo, goeroe van de anale ademhaling) dat het de nationale hobby van zijn land (Pakistan) was om vrouwen (zwavel?)zuur in hun gezicht te gooien. .
Pas veel later kwam de wereldwijde verontwaardiging over de praktijk en mijn -sinds 9/12- toch al niet hele hoge dunk van de Islam.
Maar toen kreeg opeens een blanke niet moslim (kunstschaatser) ook zwavelzuur in haar gezicht.
Canada?
(Ook bleek mijn Amerikaanse geliefde het in Amsterdam onder zijn gootsteen te hebben staan).
Wat is nu het geval? Die landen van de zuuraanvallen waren onderdeel van de textielindustrie van het British Empire en al die mensen die dit deden waren óf inwoners van het
Britse Gemenebest of daarvandaan geëmigreerd.
Zwavelzuur wordt/werd gebruikt in de textielindustrie (weet niet waarvoor, kleuren?)
Het had dus meer te maken met globale industrie en handel dan met boosaardige Sutra's uit de Koran.
#4
Wat is nou je hele punt manIk vond die van mij beter bij de tekst passen.
Overigens las ik halverwege de jaren '90 in een boek van Osho (de Baghwan (niet Baghwtoo, goeroe van de anale ademhaling) dat het de nationale hobby van zijn land (Pakistan) was om vrouwen (zwavel?)zuur in hun gezicht te gooien. .
Pas veel later kwam de wereldwijde verontwaardiging over de praktijk en mijn -sinds 9/12- toch al niet hele hoge dunk van de Islam.
Maar toen kreeg opeens een blanke niet moslim (kunstschaatser) ook zwavelzuur in haar gezicht.
Canada?
(Ook bleek mijn Amerikaanse geliefde het in Amsterdam onder zijn gootsteen te hebben staan).
Wat is nu het geval? Die landen van de zuuraanvallen waren onderdeel van de textielindustrie van het British Empire en al die mensen die dit deden waren óf inwoners van het
Britse Gemenebest of daarvandaan geëmigreerd.
Zwavelzuur wordt/werd gebruikt in de textielindustrie (weet niet waarvoor, kleuren?)
Het had dus meer te maken met globale industrie en handel dan met boosaardige Sutra's uit de Koran.
Van die prachtige wijsheid van Osho weet jij het om te gooien naar anti-Islam en zwavelzuur. Hoe doe je dat toch altijd. Alsof je het een sport maakt om je niet te richten op de kern van wat iemand zegt of post, maar in plaats daarvan op een of andere vage tangent gaat.
Dat gezegd hebbende, Osho was zwaar anti religieus (religie in de conventionele zin: volgens een doctrine)
Ondanks zijn mooie woorden, zijn ogen zeggen nog oneindig veel meer.
#5
Wat is nou je hele punt man
Van die prachtige wijsheid van Osho weet jij het om te gooien naar anti-Islam en zwavelzuur. Hoe doe je dat toch altijd. Alsof je het een sport maakt om je niet te richten op de kern van wat iemand zegt of post, maar in plaats daarvan op een of andere vage tangent gaat.
Dat gezegd hebbende, Osho was zwaar anti religieus (religie in de conventionele zin: volgens een doctrine)
Ondanks zijn mooie woorden, zijn ogen zeggen nog oneindig veel meer.
Nee, ik vond het juist goed dat hij kritisch was op zijn eigen cultuur.
Ben niet van de Goeroes.
Niet van Osho, niet van Sai Baba, misschien Krishnamurti.
Baghwtoo is van Herman Finkers "De Vinger".
DirkJan had het vast herkend, maar die is er niet meer.
#6
Krishnamurti is de enige “ guru” die ik altijd serieus heb genomen. Al bijna veertig jaar.Nee, ik vond het juist goed dat hij kritisch was op zijn eigen cultuur.
Ben niet van de Goeroes.
Niet van Osho, niet van Sai Baba, misschien Krishnamurti.
Baghwtoo is van Herman Finkers "De Vinger".
DirkJan had het vast herkend, maar die is er niet meer.
De man heeft samen met Robert Pirsig (Zen and the art of Motorcycle Maintenance) mijn kijk op deze wereld toen ik nog geen 18 was nogal veranderd. Henry Miller met ‘ Tropic of Cancer’ was de derde. Miller is vooral beroemd geworden door de erotiek in zijn werk, maar hij had zoveel meer te vertellen. En hij was ook een groot bewonderaar van Krishnamurti.
Krishnamurti heeft ook nooit een sekte of cult geleid. Zelfs tijdens lezingen omschreef hij zichzelf alleen als “ the Speaker” .
Mensen moesten zelf uitzoeken wat de waarheid was. Dat kon niet door alleen naar hem te luisteren.
#7
Krishnamurti is de enige “ guru” die ik altijd serieus heb genomen. Al bijna veertig jaar.
De man heeft samen met Robert Pirsig (Zen and the art of Motorcycle Maintenance) mijn kijk op deze wereld toen ik nog geen 18 was nogal veranderd. Henry Miller met ‘ Tropic of Cancer’ was de derde. Miller is vooral beroemd geworden door de erotiek in zijn werk, maar hij had zoveel meer te vertellen. En hij was ook een groot bewonderaar van Krishnamurti.
Krishnamurti heeft ook nooit een sekte of cult geleid. Zelfs tijdens lezingen omschreef hij zichzelf alleen als “ the Speaker” .
Mensen moesten zelf uitzoeken wat de waarheid was. Dat kon niet door alleen naar hem te luisteren.
Was hij geen Brahmaan?
#8
Geboren als Brahmaan ja.Was hij geen Brahmaan?
#9
#10
Werken aan een alter ego is als krabben bij jeuk.
#11
Woorden komen van buiten, betekenis van binnen.
#12
Doe wat je van plan bent te doen.
Je keuzes defineren wie je bent op dat moment in tijd.
Een gezond lichaam is de basis voor een gezonde geest.
Perspectief is veranderlijk van nature. Vast houden aan bestaande meningen of standpunten (eigen of sociaal opgelegde) kan persoonlijke groei serieus in de weg staan.
Sommige middelen gedocumenteerd op dit forum kunnen daar ook bij helpen
Vergeet niet om plezier te hebben![:wink:]()
Je keuzes defineren wie je bent op dat moment in tijd.
Een gezond lichaam is de basis voor een gezonde geest.
Perspectief is veranderlijk van nature. Vast houden aan bestaande meningen of standpunten (eigen of sociaal opgelegde) kan persoonlijke groei serieus in de weg staan.
Sommige middelen gedocumenteerd op dit forum kunnen daar ook bij helpen
Vergeet niet om plezier te hebben
#13
Als je altijd doet waar je jezelf goed bij voelt, dan blijf je dicht bij jezelf. Een aantal dingen waarbij ik me goed bij voel gaan tegen de normen in van deze maatschappij, zat ik zo te denken. Dat leidt tot weerstand, tot veel opmerkingen, tot heel vaak mezelf verweren. Dat maakt het best wel lastig soms.. Meedoen lijkt makkelijker maar daar word ik niet gelukkig van.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?
Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..
En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?
En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.
Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?
Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..
En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?
En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.
Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.
#14
Jammer is dat he, dat mensen zo graag een oordeel hebben klaar staan over iets van een ander. Ik herken dat ook met een aantal dingen, maar merk dat ik gelukkig steeds meer schijt heb aan wat anderen van mij denken.Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Voorbeeld, ik heb een hele oude auto en een zeer klein huisje. Beiden vind ik zelf helemaal prima, heb gewoon niet meer nodig en ook niet echt behoefte aan meer. Toch krijg ik van verschillende mensen, waaronder goede vrienden, af en toe opmerkingen dat ik toch wel wat beters zou kunnen kopen met de baan die ik heb. In het begin ging ik dan nog helemaal uitleggen dat ik makkelijk meer zou kunnen betalen maar dat dit voor mij prima is. Nu reageer ik er niet meer op of zeg alleen nog maar: "Waar bemoei jij je mee". Wat ik eigenlijk nog het meest opvallend vind is dat sommige dit al vaker tegen me gezegd hebben, alsof zij zich er echt aan ergeren ofzo...
#15
Als je altijd doet waar je jezelf goed bij voelt, dan blijf je dicht bij jezelf. Een aantal dingen waarbij ik me goed bij voel gaan tegen de normen in van deze maatschappij, zat ik zo te denken. Dat leidt tot weerstand, tot veel opmerkingen, tot heel vaak mezelf verweren. Dat maakt het best wel lastig soms.. Meedoen lijkt makkelijker maar daar word ik niet gelukkig van.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?
Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..
En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?
En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.
Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.
Dat eerste is precies wat ik net probeerde te beschrijven in de mijn reactie op het topic zen, kon het alleen niet goed verwoorden haha.
Ik had laatst een inzicht gekregen bij een filmpje van Allan Watts, weet niet meer precies welke maar het ging over reïncarnatie en de dood.
"Waarom is een baby blind en herinner jij je niks van je geboorte? Je wordt geboren zonder herinneringen en alles is nieuw. Wat gebeurd er als je doodgaat? je herinnert je niks om je nog steeds "ik zonder herinneringen, your spirit" bent. Zodra je weer begint te leven bouwen de herinneringen weer op en krijg je telkens meer een definitie van "wie ik ben, als een persoon". ~Life is an illusion
Dit inzicht kwam trouwens gewoon nuchter in me op. Alweer een aardig tijdje geleden.
#16
Lekker aan het chillen vandaag met een microdosis 1p. Beetje gamen, muziek luisteren. Schiet me zonet te binnen:
Zorgen maken is compleet en absoluut overbodig en nutteloos. In elke situatie en om wat voor reden dan ook. En bij het zien van dat feit sluit je de mogelijkheid van je zorgen maken compleet uit. Het is gewoon niet meer mogelijk op dat moment. Totdat je het vergeet en je weer zorgen gaat maken. Maar je kunt er een gewoonte van maken om dit feit te herinneren, wat theoretisch in houdt dat je je nooit meer zorgen hoeft te maken, ooit.![:sunglasses:]()
Zorgen maken is compleet en absoluut overbodig en nutteloos. In elke situatie en om wat voor reden dan ook. En bij het zien van dat feit sluit je de mogelijkheid van je zorgen maken compleet uit. Het is gewoon niet meer mogelijk op dat moment. Totdat je het vergeet en je weer zorgen gaat maken. Maar je kunt er een gewoonte van maken om dit feit te herinneren, wat theoretisch in houdt dat je je nooit meer zorgen hoeft te maken, ooit.
#17
Meerdere
Na de zoveelste wakker worden op de vloer.
Toch maar is een gesprek met mezelf gehad,
Nee niet iedereen is je vriend.
Ja sommige proberen gebruik van je te maken.( tegenwoordig zeg ik btw vaker nee als ja )
Nu zal je denken huh waar gaat dit over,
Sinds een tijdje probeer aan de hand van de vraag tijdstip dag en persoon(en) vooruit te denken.
En stel mezelf de vraag hardop :
Wil je dit wel ?
Wat stel je als eindtijd in?
Na de zoveelste uren bezig te zijn geweest om geld te krijgen van mensen wat ik te goed heb.
verschrikkelijk boos/ agressief ben geweest.
Bedacht ik me:
Geld is niet het belangrijkste.
Rust regelmaat en vooral gewoon tijd gunnen te eten douchen en vooral slapen is veel belangrijker.
En toch wel tot het besef gekomen dat het leven wat ik leid 1 van de tofste/spannendste is wat er te leven leid.
Enkel denk niet dat ik dit nog heel lang volhou
Zowel lichamelijk als geestelijk
Na de zoveelste wakker worden op de vloer.
Toch maar is een gesprek met mezelf gehad,
Nee niet iedereen is je vriend.
Ja sommige proberen gebruik van je te maken.( tegenwoordig zeg ik btw vaker nee als ja )
Nu zal je denken huh waar gaat dit over,
Sinds een tijdje probeer aan de hand van de vraag tijdstip dag en persoon(en) vooruit te denken.
En stel mezelf de vraag hardop :
Wil je dit wel ?
Wat stel je als eindtijd in?
Na de zoveelste uren bezig te zijn geweest om geld te krijgen van mensen wat ik te goed heb.
verschrikkelijk boos/ agressief ben geweest.
Bedacht ik me:
Geld is niet het belangrijkste.
Rust regelmaat en vooral gewoon tijd gunnen te eten douchen en vooral slapen is veel belangrijker.
En toch wel tot het besef gekomen dat het leven wat ik leid 1 van de tofste/spannendste is wat er te leven leid.
Enkel denk niet dat ik dit nog heel lang volhou
Zowel lichamelijk als geestelijk
#18
Wij horen hier wel maar we moeten onze denkwijze en houding dringend veranderen. En zo een uitspraken vind ik persoonlijk niet echt gepast op een forum maar goed maakt mij niet veel uit, vind wel dat mensen moeten stoppen met hun kop in het zand te steken en het materialisme achterlaten en gewoonweg het hele economische concept capitalismeDe mensheid is een plaag.
Wij vervuilen deze planeet
We roeien dierensoorten uit
We maken elkaar af
Wij horen hier niet.
Als het aan mij lach zouden we massaal zelfmoord plegen om deze bijzondere planeet te redden.
#19
Zal hier wel totaal niet horen, maar het is een grappig weetje. Denk dat 80% dit niet weet. En het is altijd leuk om mensen zo'n duh gezicht te zien trekken als ze het antwoord horen. Dus misschien leuk om aan een ander te vragen. ![:wink:]()
Waarom heet een verstandskies, een verstandskies?
Dit is taalverneuking van de bovenste plank. De klemtoon staat namelijk verkeerd en is ook een luie manier van praten maar het is dus een verre-stand-kies. Heeft dus absoluut geen enkele manier te maken met je verstand, ook niet qua naam, of dat hij pas later doorkomt. Het is gewoon een kies met een verre stand. :P Ja, ik vond hem leuk.
Waarom heet een verstandskies, een verstandskies?
Dit is taalverneuking van de bovenste plank. De klemtoon staat namelijk verkeerd en is ook een luie manier van praten maar het is dus een verre-stand-kies. Heeft dus absoluut geen enkele manier te maken met je verstand, ook niet qua naam, of dat hij pas later doorkomt. Het is gewoon een kies met een verre stand. :P Ja, ik vond hem leuk.
#20
Haha dat heb ik nooit geweten.
Zo zijn er echt een hoop onzinnige dingen in onze taal (en elke andere), maar dat is ook wel weer grappig.![:tonguewink:]()
Zo zijn er echt een hoop onzinnige dingen in onze taal (en elke andere), maar dat is ook wel weer grappig.