#1
Niemand is verantwoordelijk voor mijn gevoelens, gedachten en gedrag (enz) als alleen ik zelf.. En ik ben niet verantwoordelijk voor de ander zijn gevoelens, gedachten gedrag (enz)
Deel je inzicht!
735 antwoorden
262 weergaven
18-5-2026
#2
Zal hier wel totaal niet horen, maar het is een grappig weetje. Denk dat 80% dit niet weet. En het is altijd leuk om mensen zo'n duh gezicht te zien trekken als ze het antwoord horen. Dus misschien leuk om aan een ander te vragen. ![:wink:]()
Waarom heet een verstandskies, een verstandskies?
Dit is taalverneuking van de bovenste plank. De klemtoon staat namelijk verkeerd en is ook een luie manier van praten maar het is dus een verre-stand-kies. Heeft dus absoluut geen enkele manier te maken met je verstand, ook niet qua naam, of dat hij pas later doorkomt. Het is gewoon een kies met een verre stand. :P Ja, ik vond hem leuk.
Waarom heet een verstandskies, een verstandskies?
Dit is taalverneuking van de bovenste plank. De klemtoon staat namelijk verkeerd en is ook een luie manier van praten maar het is dus een verre-stand-kies. Heeft dus absoluut geen enkele manier te maken met je verstand, ook niet qua naam, of dat hij pas later doorkomt. Het is gewoon een kies met een verre stand. :P Ja, ik vond hem leuk.
#3
Haha dat heb ik nooit geweten.
Zo zijn er echt een hoop onzinnige dingen in onze taal (en elke andere), maar dat is ook wel weer grappig.![:tonguewink:]()
Zo zijn er echt een hoop onzinnige dingen in onze taal (en elke andere), maar dat is ook wel weer grappig.
#4
Haha dat heb ik nooit geweten.
Zo zijn er echt een hoop onzinnige dingen in onze taal (en elke andere), maar dat is ook wel weer grappig.![:tonguewink:]()
Ja, en is vooral dus zo grappig dat het er gewoon staat, alleen die "s" is wat irritant. Maar feitelijk staat het er al gewoon.
#5
Ik heb bij mij in de woonkamer zo'n inbouwkast waar ik boeken en dvd's in heb staan. Laatst liep ik daar langs en in een helder moment zag ik heel even dat er helemaal geen 'kast' was. Ik liep er dichterbij en keek en keek, maar ik kon nergens een kast vinden. Ik kon mijn lachen niet onderdrukken omdat er zó overduidelijk geen kast is en nooit is geweest, maar dat ik altijd wel denk dat dat het geval is.
Dat klinkt natuurlijk super zweverig, maar het is eigenlijk precies het tegengestelde. Als je namelijk alleen maar kijkt met je ogen en meer niet, dan zul je zien dat er echt geen kast is. Hilarisch dat we dan toch écht denken dat er een kast is. Zo ook nu: ik kijk er naar en meen echt een kast te zien, maar dat komt omdat ik niet meer alleen met mijn ogen kijk, maar ook met mijn verstand.
Dat het een inbouw kast is maakt het net iets makkelijker te zien dan bij een losstaande kast. Want waar begint de kast en eindigt de muur?
Het zijn dit soort dingen die me weer helemaal in het wonderlijke brengen.![:grinning:]()
Want als er geen kast is, is er ook geen tafel. En geen muur. En geen kamer... Maar we blijven maar denken dat deze dingen er echt zijn.![:tongueclosed:]()
Dat klinkt natuurlijk super zweverig, maar het is eigenlijk precies het tegengestelde. Als je namelijk alleen maar kijkt met je ogen en meer niet, dan zul je zien dat er echt geen kast is. Hilarisch dat we dan toch écht denken dat er een kast is. Zo ook nu: ik kijk er naar en meen echt een kast te zien, maar dat komt omdat ik niet meer alleen met mijn ogen kijk, maar ook met mijn verstand.
Dat het een inbouw kast is maakt het net iets makkelijker te zien dan bij een losstaande kast. Want waar begint de kast en eindigt de muur?
Het zijn dit soort dingen die me weer helemaal in het wonderlijke brengen.
#6
Het leven is raar ![:flushed:]()
#7
Het leven is raar![:flushed:]()
Beter dan niets ^^
#8
Ik ben op vakantie geweest en ik heb zo veel nagedacht en het was zo fijn. Mijn belangrijkste inzicht is dat ik een werkplek wil waar ik mijn ei in kwijt kan en als ik die niet kan vinden, ik hem dan uiteindelijk zelf wel ga creëren. En alles wat ik dan in de tussentijd doe, is alleen maar ervaring voor dan. Dit geeft voor mezelf echt een heel ander perspectief. Ik ga gewoon mijn eigen weg en eigenlijk ben ik van niemand afhankelijk.
En verder bedacht ik me nog eens hoe onbelangrijk geld, spullen en aanzien zijn. Soms vergelijk ik mezelf met anderen maar ik hóef helemaal niet veel te verdienen, ik wil eigenlijk liever zo min mogelijk spullen, en ik ben ook écht niet pas belangrijk als ik een baan heb met een vette titel of al mijn leuke dingen deel op facebook. Man man man. Het leven is zo simpel.
Oh ja en ik heb bedacht dat ik een goede regenjas wil, want die dingen zijn goud.
En verder bedacht ik me nog eens hoe onbelangrijk geld, spullen en aanzien zijn. Soms vergelijk ik mezelf met anderen maar ik hóef helemaal niet veel te verdienen, ik wil eigenlijk liever zo min mogelijk spullen, en ik ben ook écht niet pas belangrijk als ik een baan heb met een vette titel of al mijn leuke dingen deel op facebook. Man man man. Het leven is zo simpel.
Oh ja en ik heb bedacht dat ik een goede regenjas wil, want die dingen zijn goud.
#9
Afgelopen week kwam er een mooie tekst voorbij bij mijn meditatie groep die ik hier graag deel. Ik weet de exacte bewoording niet meer, maar in de basis komt het erop neer dat iets wat je kunt ervaren je ook vrij van bent.
Voor mij was dit heel vanzelfsprekend eigenlijk, maar binnen die groep hadden de meesten er toch wel moeite mee om het te begrijpen. Voor externe zaken zoals het ervaren van licht, geluid of objecten is het wellicht nog makkelijk te begrijpen dat je er vrij van bent aangezien jij die externe zaken niet bent. Voor meer interne zaken zoals gevoel of pijn in je lichaam of je gedachten is het wellicht al iets lastiger te begrijpen voor de meeste mensen. Maar als je er even over nadenkt dat is je waarneming of ervaring van interne zaken eigenlijk niet anders dan die van externe zaken. Dus als je een tafel kunt waarnemen en je daar vrij van voelt, waarom dan ook niet van pijn of gedachtes?
Belangrijk hierbij te vermelden is dat je een ervaring als pijn of gedachten natuurlijk wel gewoon hebt, maar je hoeft je er niet mee te identificeren en als zodanig ben je er vrij van omdat het je dan niet meer in zijn greep heeft.
Dit soort inzichten zijn altijd erg fijn, maar de vertaling maken naar jouw eigen werkelijkheid is natuurlijk altijd nog wel een stuk lastiger. Gedachten kunnen je soms toch wel helemaal meenemen waardoor het in enen weer onderdeel geworden is van je identiteit en je bewustzijn weer naar de achtergrond wordt geduwd.
Voor mij was dit heel vanzelfsprekend eigenlijk, maar binnen die groep hadden de meesten er toch wel moeite mee om het te begrijpen. Voor externe zaken zoals het ervaren van licht, geluid of objecten is het wellicht nog makkelijk te begrijpen dat je er vrij van bent aangezien jij die externe zaken niet bent. Voor meer interne zaken zoals gevoel of pijn in je lichaam of je gedachten is het wellicht al iets lastiger te begrijpen voor de meeste mensen. Maar als je er even over nadenkt dat is je waarneming of ervaring van interne zaken eigenlijk niet anders dan die van externe zaken. Dus als je een tafel kunt waarnemen en je daar vrij van voelt, waarom dan ook niet van pijn of gedachtes?
Belangrijk hierbij te vermelden is dat je een ervaring als pijn of gedachten natuurlijk wel gewoon hebt, maar je hoeft je er niet mee te identificeren en als zodanig ben je er vrij van omdat het je dan niet meer in zijn greep heeft.
Dit soort inzichten zijn altijd erg fijn, maar de vertaling maken naar jouw eigen werkelijkheid is natuurlijk altijd nog wel een stuk lastiger. Gedachten kunnen je soms toch wel helemaal meenemen waardoor het in enen weer onderdeel geworden is van je identiteit en je bewustzijn weer naar de achtergrond wordt geduwd.
#10
Alles wat je kunt zien is niet jou.
En het is ook niet zo dat gedachten intern zijn en percepties extern. Beiden verschijnen ze "in" je bewustzijn en zelfs dat is al teveel gezegd: ze zijn je bewustzijn. Intern en extern bestaan niet eens, niet echt. Wat je zegt: als je goed kijkt zijn ze niet anders van elkaar. Een gedachte verschijnt in exact dezelfde "plek" als je perceptie van je kamer bijvoorbeeld.
Wat mooi dat dat voorbij komt in die meditatie groep. Blijkbaar hebben veel mensen nog steeds het idee dat meditatie iets is dat je puur doet om van je stress af te komen. Dat het eigenlijk om waarheid zoeken gaat, om verkeerde perceptie af te leren is zo belangrijk om te behandelen. Hopelijk staan mensen daar ook voor open.
En het is ook niet zo dat gedachten intern zijn en percepties extern. Beiden verschijnen ze "in" je bewustzijn en zelfs dat is al teveel gezegd: ze zijn je bewustzijn. Intern en extern bestaan niet eens, niet echt. Wat je zegt: als je goed kijkt zijn ze niet anders van elkaar. Een gedachte verschijnt in exact dezelfde "plek" als je perceptie van je kamer bijvoorbeeld.
Wat mooi dat dat voorbij komt in die meditatie groep. Blijkbaar hebben veel mensen nog steeds het idee dat meditatie iets is dat je puur doet om van je stress af te komen. Dat het eigenlijk om waarheid zoeken gaat, om verkeerde perceptie af te leren is zo belangrijk om te behandelen. Hopelijk staan mensen daar ook voor open.
#11
Ja klopt, ik gebruikte die terminologie ook meer om het aan mensen uit te kunnen leggen die hier niet bekend mee zijn. Want voor hun is het lichaam en de geest intern. Maar als je er goed naar gaat kijken is dat net zo goed input die in je bewustzijn verschijnt.En het is ook niet zo dat gedachten intern zijn en percepties extern. Beiden verschijnen ze "in" je bewustzijn en zelfs dat is al teveel gezegd: ze zijn je bewustzijn. Intern en extern bestaan niet eens, niet echt. Wat je zegt: als je goed kijkt zijn ze niet anders van elkaar. Een gedachte verschijnt in exact dezelfde "plek" als je perceptie van je kamer bijvoorbeeld.
Ja klopt, het is via een stichting. We komen daar bijelkaar om samen te mediteren en daarna stof te bespreken op basis van advaita vedante, onder leiding van iemand die zelf al veel langer mediteert.Wat mooi dat dat voorbij komt in die meditatie groep. Blijkbaar hebben veel mensen nog steeds het idee dat meditatie iets is dat je puur doet om van je stress af te komen. Dat het eigenlijk om waarheid zoeken gaat, om verkeerde perceptie af te leren is zo belangrijk om te behandelen. Hopelijk staan mensen daar ook voor open.
Ik kan je iets soortgelijks echt aanraden om meerdere redenen eigenlijk. Samen in een groep mediteren gaat aanzienlijk makkelijker dan in je eentje aangezien je echt een groepsenergie voelt. Je leert soort genoten kennen, waardoor je er ook met andere over kunt praten. Je bespreekt stof die je weer nieuwe inzichten kan geven en je hebt er iemand met meer ervaring bij voor het stellen van vragen.
Wat ik bovendien het fijne aan deze stichting vind is dat er geen echte leraar of guru is. De groepen worden door verschillende leden geleid die enkel meer ervaring hebben maar zich niet als leraar opstellen.
#12
Ik weet dat jij dat weet, ik praatte meer in het algemeen (het gaat weer over m'n favoriete onderwerp en dan kan ik mezelf niet inhouden ![:wink:]()
).
Oké, dan had ik daar toch een ander beeld bij. Wist niet dat jullie ook echt Advaita Vedanta behandelen. Dat is best wel heel interessant!
Ik zou zoiets weleens willen proberen. Ook om te zien hoe meditatie gaat in zo'n groep met gelijkgestemden. En om erover te praten ja (voor de verandering, want ik ken maar heel weinig mensen die hier ook maar een beetje interesse in hebben). Fijn ook dat er geen guru type is, al zou ik het niet erg vinden om eens mee te maken hoe het is om in de aanwezigheid te zijn van iemand die gezien wordt als een echte meester. Al is het maar om te zien hoe dat is.
Nu woon ik in het noorden en zullen dit soort groepen hier niet zo makkelijk te vinden zijn als in de randstad schat ik in, maar ik zal eens kijken. Die groep waar jij heen gaat zit in Amsterdam zeker? Wellicht kan ik je daar eens joinen.![:wink:]()
Uiteindelijk is dat toch ook maar een dik uur hier vandaan.
Oké, dan had ik daar toch een ander beeld bij. Wist niet dat jullie ook echt Advaita Vedanta behandelen. Dat is best wel heel interessant!
Ik zou zoiets weleens willen proberen. Ook om te zien hoe meditatie gaat in zo'n groep met gelijkgestemden. En om erover te praten ja (voor de verandering, want ik ken maar heel weinig mensen die hier ook maar een beetje interesse in hebben). Fijn ook dat er geen guru type is, al zou ik het niet erg vinden om eens mee te maken hoe het is om in de aanwezigheid te zijn van iemand die gezien wordt als een echte meester. Al is het maar om te zien hoe dat is.
Nu woon ik in het noorden en zullen dit soort groepen hier niet zo makkelijk te vinden zijn als in de randstad schat ik in, maar ik zal eens kijken. Die groep waar jij heen gaat zit in Amsterdam zeker? Wellicht kan ik je daar eens joinen.
#13
Ik heb de website even via pb naar je gestuurd Mindless.
Puur en alleen voor stress kun je beter een cursus mindfulness gaan volgen eigenlijk. Het zal je niet echt helpen om tot de oorzaak van je stress te komen denk ik, maar geeft meer handvatten om er mee om te gaan. Ik ben een keer naar een introductieles mindfulness geweest en vond dat direct ook de zwakte ervan, het blijft aan de oppervlakte. Maargoed voor veel mensen is mindfulness wel een stuk toegankelijker. En elk beetje dat we de populatie bewuster kunnen maken is toch weer winst.
Hier wilde ik toch nog even op ingaan. Klopt, de meesten beginnen met mediteren om van stress af te komen, dit zie ik ook bij mijn groep daar. Mediteren is uiteindelijk veel meer dan dat inderdaad, maar voor veel mensen is het vaak de opening er naartoe. Als je echt verder wilt met mediteren zul je jezelf echter wel voor de rest open moeten stellen. Om echt tot de oorzaak van je stress te komen is het ook essentieel om wel verder de diepte in te gaan.Blijkbaar hebben veel mensen nog steeds het idee dat meditatie iets is dat je puur doet om van je stress af te komen. Dat het eigenlijk om waarheid zoeken gaat, om verkeerde perceptie af te leren is zo belangrijk om te behandelen. Hopelijk staan mensen daar ook voor open.
Puur en alleen voor stress kun je beter een cursus mindfulness gaan volgen eigenlijk. Het zal je niet echt helpen om tot de oorzaak van je stress te komen denk ik, maar geeft meer handvatten om er mee om te gaan. Ik ben een keer naar een introductieles mindfulness geweest en vond dat direct ook de zwakte ervan, het blijft aan de oppervlakte. Maargoed voor veel mensen is mindfulness wel een stuk toegankelijker. En elk beetje dat we de populatie bewuster kunnen maken is toch weer winst.
#14
Heb hem gelezen en je een PB teruggestuurd (maar dat zie je zelf ook wel ![:tonguewink:]()
).
Interessant trouwens en ik ben het met je eens dat stress/lijden meestal (zo niet: altijd) de opening is om geïnteresseerd te worden in waarheid. En mindfulness kan prima gedaan worden voor de persoon: om het te zien als iets dat je doet voor jezelf als persoon, om meer ontspannen te worden en daardoor het dagelijkse leven beter te kunnen handelen. Advaita daarentegen is er op uit om de persoon finaal te vernietigen.![:tonguewink:]()
Interessant trouwens en ik ben het met je eens dat stress/lijden meestal (zo niet: altijd) de opening is om geïnteresseerd te worden in waarheid. En mindfulness kan prima gedaan worden voor de persoon: om het te zien als iets dat je doet voor jezelf als persoon, om meer ontspannen te worden en daardoor het dagelijkse leven beter te kunnen handelen. Advaita daarentegen is er op uit om de persoon finaal te vernietigen.
#15
Volgende meeting een meditatiegroepje doen? ![:sweatsmile:]()
Maar, mooi inzicht Bee. Ik merkte dat op vakantie ook. Ik ben gewoon echt 3 weken niet onzeker geweest en ik heb nauwelijks gepiekerd. Toen werd ik er ook weer aan herinnerd dat ik 1. me vaak genoeg gevangen voel in mijn eigen gedachten en 2. er dus ook heel veel momenten bestaan waarin ik me niet onzeker voel!![:sunglasses:]()
Werk vreet me op soms maar ik ga me dit nu gewoon elke keer proberen te bedenken. Als ik op een andere plaats los hiervan kan komen, dan moet ik dat ook kunnen op dezelfde plaats. Met meer moeite allicht maar oké.
Maar, mooi inzicht Bee. Ik merkte dat op vakantie ook. Ik ben gewoon echt 3 weken niet onzeker geweest en ik heb nauwelijks gepiekerd. Toen werd ik er ook weer aan herinnerd dat ik 1. me vaak genoeg gevangen voel in mijn eigen gedachten en 2. er dus ook heel veel momenten bestaan waarin ik me niet onzeker voel!
Werk vreet me op soms maar ik ga me dit nu gewoon elke keer proberen te bedenken. Als ik op een andere plaats los hiervan kan komen, dan moet ik dat ook kunnen op dezelfde plaats. Met meer moeite allicht maar oké.
#16
Daar ligt de grootste uitdaging inderdaad, om zonder voorwaarde en overal je vrij te kunnen voelen. En dat laat ook meteen mooi zien dat de problemen, stress etc, toch echt door jezelf gecreëerd worden uiteindelijk.Als ik op een andere plaats los hiervan kan komen, dan moet ik dat ook kunnen op dezelfde plaats. Met meer moeite allicht maar oké.
Jezelf daar aan herinneren wanneer je gevangen zit in je eigen gedachten kunnen helpen denk ik. Alleen zijn dat helaas vaak ook de momenten waarop je je zoiets niet of moeilijk kunt herinneren juist omdat je op dat moment echt gelooft dat je je gedachten bent.
#17
Dit was een paar weken geleden al gebeurd, maar dacht er nu weer aan:
Ik ging op het werk naar de wc en plotseling was het in dat hokje alsof ik thuis was. Ik zag wel de wc van op het werk, maar er was het gevoel van thuis te zijn. Maar niet alleen het gevoel. Er was het kraakheldere inzicht dat de ruimte van beide locaties één en dezelfde ruimte is. Even waren er geen gedachten over dat ik op mijn werk was en in 1 keer was ik thuis. Niet thuis in mijn huis, want ook dat is maar een gedachte. Maar écht thuis.
Het deed me denken aan een LSD trip waarbij ik ging fietsen. De hele tijd was ik thuis, ook al fietste ik de hele stad rond.
Overal waar je komt, daar ben je. Wat een geschenk!!
Ik ging op het werk naar de wc en plotseling was het in dat hokje alsof ik thuis was. Ik zag wel de wc van op het werk, maar er was het gevoel van thuis te zijn. Maar niet alleen het gevoel. Er was het kraakheldere inzicht dat de ruimte van beide locaties één en dezelfde ruimte is. Even waren er geen gedachten over dat ik op mijn werk was en in 1 keer was ik thuis. Niet thuis in mijn huis, want ook dat is maar een gedachte. Maar écht thuis.
Het deed me denken aan een LSD trip waarbij ik ging fietsen. De hele tijd was ik thuis, ook al fietste ik de hele stad rond.
Overal waar je komt, daar ben je. Wat een geschenk!!
#18
Ja je bent altijd thuis inderdaad, bij jezelf. Je thuis voelen heeft eigenlijk helemaal niks met de fysieke locatie waar je je bevind te maken inderdaad.Overal waar je komt, daar ben je. Wat een geschenk!!
#19
Maar wat normaal ruimtes of fysieke locaties worden genoemd staan of vallen met de aanwezigheid van gedachten. De gedachte is de enige realiteit van deze locaties. Dus die locaties/ruimtes hebben geen echt bestaan. Tenminste: dat wat we denken dat ruimtes zijn, bestaan nergens. Alleen de hele tijd wanneer we gedachten hebben - wat vrijwel constant is - geloven we van wel.
De werkelijke ruimte is er ongeacht of er gedachten zijn of niet. En dat is het meest onvoorstelbare: de werkelijke ruimte ben ik. De werkelijke ruimte zijn wij. En thuis is niet waar we zijn, maar wát we zijn. En dit zeg ik allemaal immers zo vaak, maar diep van binnen wil ik dit niet slechts geloven. Ik kán het niet slechts geloven, maar alles wijst er op dat dat de realiteit van de situatie is.
Wat een vreemde droom is dit toch.
#20
@ Mindless. Daar heb je misschien wel gelijk in. Door deze bizarre situatie worden veel mensen veel bewuster van veel zaken waarvoor ze zich hiervoor niet interesseerden. Of is dat alleen in mijn social media bubble? ![:wink:]()