Deadwing

"Manu76 zei: Nicotine verslaafd zijn, willen stoppen en toch roken is uitstekende combinatie om jezelf gek te maken. Rook lekker door of stop, maar ga niet willen stoppen en toch roken . Het is echt heel makkelijk om ermee te stoppen. Je moet: 1. Besluiten dat je echt alles op alles gaat zetten. 2 Één jaar mentaal drama accepteren (angst leegte etc.) 3 niet meer gaan twijfelen aan je besluit! Heel veel succes toegewenst. Klik om te vergroten... Bedankt voor je reactie. Klopt 100% wat je zegt. Dat weet ik maar al te goed na ruim dertig jaar roken en een paar keer stoppen..Het is eigenlijk een vreselijke verslaving."

"Ok, ik heb gisteren een oude bekende van mij bezocht en het bezoek greep me zo erg aan dat ik het hier even kwijt wil met een paar vragen. Piet (gefingeerde naam) woont al zeven jaar begeleid via de ggz. Ik ken hem al meer dan 40 jaar maar het contact was na de middelbare school helemaal verwaterd en vorig jaar had hij mij op FB een vriendschapsverzoek gestuurd en vroeg of ik een keer op de koffie langs wilde komen. Ik had uit zijn profiel al begrepen dat hij zware mentale problemen had maar zag dat zeker niet als een bezwaar om langs te gaan. Vorig jaar had ik hem dan ook al (met een oud klasgenoot van mij die al die jaren bevriend was gebleven met Piet) bezocht en ik voelde me toen al nogal ongemakkelijk. In de afgelopen 30 jaar had hij vier keer een psychose gehad en hij is er nooit helemaal van hersteld. Gisteren heb ik hem dus na ruim een jaar weer bezocht (met dezelfde klasgenoot) en het was vanaf het begin duidelijk dat hij de hele tijd afwezig was. Hij vertelde op een gegeven moment dat hij elke dag tien pillen slikt. Dat waren er vorig jaar zeven. Na twee uur verzocht hij ons vriendelijk toch maar te vertrekken want hij had teveel last van zijn gedachten. Het ging dus duidelijk veel minder goed met hem dan tijdens ons laatste bezoek vorig jaar. Ik dacht gisterenavond vrijwel de hele tijd nog aan het bezoek en ik vond zijn situatie zo triest voor hem. En het verbaasde me dat ondanks de vele medicijnen die hij dagelijks neemt hij dus toch nog steeds last van zijn gedachten heeft en nog niet goed kan functioneren. Het riep natuurlijk gelijk de vraag op of de medicijnen zijn mentale staat niet had verslechterd ipv stabiel gemaakt of verbeterd. Ik ben natuurlijk geen expert en kan daarom geen oordeel vellen over ggz en medewerkers, maar ik heb natuurlijk wel mijn vragen en twijfels over de behandeling van sommige personen. Mijn vraag is nu wat jullie hier van denken en of jullie zelf mensen kennen die waarschijnlijk teveel medicijnen voorgeschreven krijgen waardoor ze ipv stabieler worden juist steeds verder van het beoogde pad lijken te geraken. Alvast bedankt voor het lezen en eventuele feedback."

"_shikantaza zei: Begrijpelijk, maar die aangeleerde overtuiging gaat je meer en meer dwars zitten. Therapie kan je helpen te deprogrammeren van dat soort niet-helpende gedachten. Maargoed, dat werkt pas als je er echt open voor staat en bereid bent er aan te werken. Volgens mij begint dat wel te komen. Prima tijd om therapie te gaan vragen. Er is waarschijnlijk wel een wachtlijst. Dus even bij de huisarts langs binnenkort! Klik om te vergroten... Ik maak volgende week een afspraak bij de huisarts. Hoop dat het lukt. Wachttijden bij mijn huisarts lopen soms op tot drie weken. Dat was bij mij tenminste het geval toen ik twee weken geleden een afspraak wilde maken voor iets anders. Toen de pijn in mijn been niet meer te harden was en ik weer belde kon ik ineens dezelfde dag nog langskomen.."

"Manu76 zei: Ik heb meerdere keren een aantal jaren zonder nicotine kunnen leven in de laatste 30 jaar. 2x drie jaar en ondertussen weer 2 jaar en 9 maanden. Ik hoop nu echt niet weer de fout in te gaan! Die periodes dat ik leef zonder constant nicotine nodig te hebben brengen me naar een evenwichtig leven. Zodra ik weer verslaafd raak, maak ik het mezelf alleen maar lastig. Er zijn nog wel andere zaken die stress kunnen bieden, maar bij mij is nicotine de grootste boosdoener in dit leven. Klik om te vergroten... Het zou ook voor mij zeker een grote hulp zijn in mijn streven naar een beter leven en veel van de stress die ik heb wegnemen. Niet alleen lichamelijk en geestelijk maar ook financieel."

"_shikantaza zei: Lees de thread van @Diametha maar eens. Daar wordt wel duidelijk wat medicatiecocktails voor leed kunnen veroorzaken. Klik om te vergroten... Ik lees die thread ook bijna elke dag. Weet niet eens hoe te reageren op al dat leed.."

"Damius zei: Nicotine kan een vervelende algehele deprimerende teneur veroorzaken. In tegenstelling tot de meeste andere dopamine triggerende (hard drugs), zorgt het niet voor intense katers en werkt het niet bewustzijn-veranderend. Daarentegen zorgt het voor venijnige kortstondige dopamine rushes, die je nooit echt beter laten voelen maar veelal juist slechter wanneer je níet rookt. Al vanaf een paar minuten na de sigaret. Dat resulteert in tientallen discussies met jezelf per dag. Met daaronder vallend telkens een klein gevoel van zelf-afwijzing bij en na elke nieuwe sigaret. Onderschat het effect op je algehele gemoedstoestand vooral niet. Het zuigt de hele dag, continu, dag in dag uit, headspace, aandacht. Het leidt tot cognitieve dissonantie. Jaar in en jaar uit. Zeer sneaky. Het is het serieus waard om naar het rookgedrag te kijken. Door nee te zeggen zul je trots worden op jezelf. En meer tijd krijgen om je bezig te houden met de mooie dingen in het leven. Ondergetekende ex roker spreekt hierbij uit ervaring. succes! Klik om te vergroten... Ik ben het helemaal met je eens. Het vermindert angst en stress nauwelijks en ik ben de afgelopen vier jaar veel te veel gaan roken. Wil al jaren stoppen maar op een of andere manier mis ik toch de wilskracht om er een punt achter te zetten. De ervaringen van jou en anderen zullen me zeker aanmoedigen en uiteindelijk doen besluiten definitief te stoppen. Bedankt!!"

"_shikantaza zei: Ik heb bij meerdere mensen de indruk gehad dat ze alleen maar verder en verder af zakten in meer en meer pillen. Maarja, afbouwen is vaak lastig, zeker als er nog middelen bij zitten. Dat heb ik zelf aan den levende lijve ondervonden. Klik om te vergroten... Dit is de kern van het probleem met medicatie en dus ook van mijn goede bekende."

"Koffieb00n zei: Je schrijft over geld stress en stress omtrent je baan. Misschien dat daar de kern van het probleem ligt? Misschien wil het leven je wel een kant op duwen waarin je toch iets heel anders gaat doen waar je bijvoorbeeld minder werkt of iets totaal anders doet waar je meer (plezier/voldoening/nieuwe mensen) uit zult halen. Je schrijft dat je ook veel met de toekomst bezig bent? Waarom? Misschien dat daar ook wel een deel van je probleem ligt waardoor je klachten krijgt. Verder vind ik dat je de goede dingen al doet. Gezien je top 5. Ik vraag mij wel eens af of een leven zonder (of na genoeg geen) depressieve gevoelens mogelijk is. Het lijkt er voor mij ook wel een beetje bij te horen 🤷🏻. Ik ben iemand die veel in zn hoofd zit en het kan altijd beter en is nooit goed genoeg. Ik ben ook veel alleen. Dat zijn voor mij echt van die valkuilen waar ik op moet letten. Mensen om mij heen is voor mij toch echt de beste oplossing tegen depressie. Klik om te vergroten... Stress over geld en mijn baan is niet de kern van mijn probleem. Het zit veel dieper en is al veel langer aan de gang. Maar ik heb me altijd wel kunnen redden op een of andere manier. De echte kern van het probleem ligt volgens mij in mijn jeugd. Opgegroeid in een gezin met een vader die al jong arbeidsongeschikt was en zwaar depressief. Ik was altijd vrij timide en schuw als kind en werd vaak gepest in een typische arbeiderswijk waar je echt voor jezelf op moest komen. Dat veranderde allemaal wel na mijn achttiende maar ik ben altijd erg onzeker gebleven in relaties, werk, enz. En ik ben nu al 55. Is een drastische verandering nog mogelijk of is het al te laat? Dit zijn de angsten en twijfels waar ik mee dagelijks mee worstel. Wat de toekomst betreft. Ik zal zeker niet de enige zijn die zich zorgen over de toekomst maakt als je ziet wat er de afgelopen jaren in Nederland alleen is gebeurd en natuurlijk de rest van de wereld. Op zich is bijvoorbeeld mijn baan wel ok maar het biedt weinig perspectieven en ik heb alleen maar een HAVO diploma. Kosten rijzen de pan uit en ik durf niet echt een jaar vooruit te kijken. Klinkt nogal negatief maar zo denk ik over mijn eigen toekomst. Ik ben ook wel van mening hoor dat een leven zonder depressieve gevoelens waarschijnlijk niet mogelijk is. Het is iets waar je mee moet leren leven en omgaan volgens mij. En contact met mensen is inderdaad ook voor mij heel erg belangrijk. Gelukkig heb ik een paar goede vrienden waar ik veel mee kan bespreken. Twee zijn vorig jaar gescheiden (ook in de 50) en door een diep dal gegaan."

"Al lange tijd gaat het niet echt geweldig met mij. Ik voel me eigenlijk al sinds 2020 regelmatig nogal down, lusteloos en vaak angstig. Vaker dan voor de lockdown tijd. Veel zorgen over geld, mijn baan en de toekomst in het algemeen. Dit zal velen van jullie bekend voorkomen. Binnen een jaar moet ik een paar beslissingen nemen die mijn leven ingrijpend zullen veranderen en ook die van familie. Krijg al de stuipen als ik er alleen al aan denk. Tot nu toe heb ik medicatie en therapie kunnen vermijden met een aantal bezigheden die hieronder staan. Niet verrassend denk ik. Mediatie (Mindfulness); elke dag minstens tien minuten. Langer als ik meer tijd heb. Dit helpt om me rustig te houden en gefocust. Ook voel ik me na een meditatie minder eenzaam. Ik woon alleen. Dagboek bijhouden: doe ik ook elke dag. Een korte beschrijving van wat er op een dag gebeurd is. Ik probeer het zoveel mogelijk in balans te houden door goede en slechte dingen elke dag te noteren. Zelden heb ik een dag die alleen maar kut is of juist geweldig. Het gaat me dus vooral om de balans in goed en slecht. Fietsen en de natuur: ik hou van fietsen en wandelen in een bos. Het geeft me rust en orde in mijn gedachten. Maakt niet uit hoe gestrest ik ben, het werkt vrijwel altijd. Fotograferen en muziek maken: geeft me veel voldoening. Ik plaats foto's en mijn muziek ook op social media. Het simpelweg creatief bezig zijn is voor mij net zo belangrijk als het streven naar een meesterwerk. Entertainment: familie heb ik bijna niet meer. Ouders en een broer zijn jaren geleden overleden. Met een broer nauwelijks contact en met de rest van de familie helemaal niet. Ik heb niet heel veel maar wel trouwe vrienden waar ik regelmatig mee op stap ga. Soms naar een concert, film, uit eten, museum. Twee van mijn vrienden zijn vorig jaar ook gescheiden. Dat heeft me nogal aangegrepen. So far so good denk je misschien als je dit rijtje ziet, maar toch gaat het niet erg goed met me. Ik overweeg al een tijdje naar de huisarts te gaan voor een gesprek maar ik ben daar niet erg enthousiast over. Ruim dertig jaar geleden heb ik heel kort een medicijn geslikt tegen depressie die de symptomen alleen maar erger leken te maken. Na die ervaring me voorgenomen nooit meer aan allerlei pillen te beginnen. Mijn toenmalige vriendin (dit was in 1990-91) zat een jaar in De Viersprong in Halsteren en dat was een slechte tijd voor ons allebei. De therapie hielp haar ook helemaal niet. Ik denk dat dit allemaal wel verklaart waarom ik nogal huiverig ben voor therapie en medicatie. Maar ik moet toegeven dat ik nu beiden overweeg, maar ik wil eerst zoeken naar andere alternatieven om beter om te gaan met mijn gevoelens. Drugs en alcohol gebruik en drink ik trouwens zelden. Een enkele keer vape ik wel eens wat wiet en magic truffels vind ik soms ook leuk. Ik ben dan weer wel zwaar verslaafd aan nicotine en daar wil ik snel mee stoppen. Dus mijn vraag is eigenlijk hoe anderen met depressies en angsten omgaan zonder therapie en medicatie (en ook drugs en alcohol) en of iemand mijn rijtje kan aanvullen met andere dagbestedingen. Dank voor eventuele bijdragen en tips."