Deel je inzicht!

Damn @Mezelf dat is vrij ingrijpend...

En hoop dat het werkt @acht.zes

Deze hoort meer bij deze topic denk ik

Ik blijf best veel malen over mijn laatste DMT trip anderhalve week geleden. Dmt leerde mij, dat psychedelica mij weinig meer heeft te leren. Vooral hoge doseringen zullen mij niks meer bieden voor "dit" leven.

Dit is namelijk de ultieme grap van psychedelica. Het je laten geloven dat je wat hebt geleerd terwijl je het allang wist. We konden er alleen niet meer bij komen. Het boek met die kennis ligt te hoog waardoor psychedelica het trappetje kan zijn om erbij te kunnen (zie het als zo'n boekenkast waar een trap bij nodig is om bij de hogere gelegen boeken te kunnen komen, waar dus psychedelica de trap is en boeken de kennis). Maar we hebben dat boek al wel, alleen hij was uit het zicht of we konden er niet meer bij.

Dit veroorzaakt bij mij meteen een kronkel want hoe kan een psychedelica mij leren dat psychedelica mij niet nieuws meer kan leren? Dit zou ook de rede zijn waarom psychedelica niet altijd meer een ontspannen moment voor mij is, wat vroeger wel het geval was.

Het meest vreemde eigenlijk wel is dat DMT mij, in die enkele minuten, dingen liet zien dat ik alleen voor mezelf mag houden. Want als ik ze zou delen of omschrijven (als dat überhaupt al lukt) dan zou ik bij vele hun (levens)pad verstoren. Maar deze dingen zijn best verontrustend en ik weet dus niet zo goed wat ik er mee moet.

Dus ga het wel globaal omschrijven.

Het heeft er onder anderen heel veel mee te maken dat we helemaal geen "trap" nodig hebben. Maar ook wat voor consequenties het heeft als we die trap wel of juist niet gaan gebruiken. Stomme ook is dat we dankzij een trap bepaalde kennis in de verte zien liggen. Dit kan alleen met behulp van die trap. Alleen die zelfde trap zal er ook voor zorgen dat we er nooit bij kunnen komen. Alleen zonder trap zullen we ooit bij die kennis kunnen komen. Het zou zo maar kunnen zijn dat we door de trap wel weten dat bepaalde kennis bestaat, maar juist daardoor nooit bij die kennis kunnen komen. Die trap zal immers nooit lang genoeg zijn of worden, om bij die boeken te kunnen komen.

Het is doordat we het eindpunt al zien en we dus daarop gefocust raken, we de route daar naar toe niet meer zien en we daarom verdwalen.

Ik heb geen idee of ik er wat aan gehad heb,

Maar ik heb afgelopen donderdag een uur een 5meo-dmt trip gehad (gevaped) die mij in een mediterende staat bracht. Ik heb toen aan me zelf gevraagd of ik de verbindingen in mijn hersenen die er voir zorgen dat ik maar blijf roken op te sporen en te blokkeren.

@acht.zes wat goed! Het opsporen lijkt me de eerste stap. Ik weet niet of het zo makkelijk geblokkeerd kan worden. Misschien zou je in een volgende LSD trip (of iets anders wat wat langer duurt dan 5meo) nog eens kunnen gaan zoeken welke verbindingen maar ook welke motieven en onderliggende mechanismen ertoe bijdragen dat je zo'n behoefte hebt aan roken. Sommige dingen liggen misschien voor de hand maar er kunnen ook onderbewuste processen meespelen en die zou je naar de oppervlakte kunnen proberen te krijgen. Vervolgens zou je kunnen kijken of roken nog wel zinvol is, maw of het doel de middelen nog heiligt of dat het inmiddels een niet-functionele of zelfs beschadigende handeling is geworden. En wat er dan nog voor zorgt dat je het toch blijft doen.
Je zou daarnaast ook kunnen visualiseren wat er met je lichaam gebeurt als je rookt, dit tot in alle details voor je zien. En je kunt jezelf visualiseren in de toekomst als roker en als niet-roker en dan kijken wat dit bij je oproept.
Ik geloof dat als je volledig inzicht hebt in deze processen en de functie daarvan, de verbindingen veranderd of zelfs opgeheven kunnen worden.

Ik ga ditzelfde trouwens ook een keer proberen tijdens een trip, maar dan als het gaat om ongezonde voeding (geraffineerde suikers vooral) in plaats van roken. Ik heb zelf nogal de neiging om veel koek/chocola etc te eten in stressvolle periodes zoals deze en dat wil ik anders zien. Maar er zijn nog een hoop dingen die hoger op de lijst staan qua belangrijkheid en waar ik nog aan wil werken, dus het kan nog wel eventjes duren voor ik hier aan toe kom haha.

Over het inzicht van @Mezelf moet ik eens nadenken. Het lijkt me best wel een deprimerende gedachte dat je geen psychedelica meer 'mag' gebruiken met als doel inzicht te krijgen in het grote boek der kennis, omdat dat dan juist averechts werkt.

NiandraLades zei:

@acht.zes
Over het inzicht van @Mezelf moet ik eens nadenken. Het lijkt me best wel een deprimerende gedachte dat je geen psychedelica meer 'mag' gebruiken met als doel inzicht te krijgen in het grote boek der kennis, omdat dat dan juist averechts werkt.

Klik om te vergroten...

Ik merk dat ik mij verkeerd heb verwoord. Je bent nu nummer 2 die niet precies begrijpt wat ik bedoel. Misschien doe ik dat zelf ook niet eens haha. Maar ik heb echt nergens gezegd dat ik of wie dan ook geen psychedelica meer mogen gebruiken. Eigenlijk iedereen krijgt überhaupt geen kennis van wat psychedelica ons heeft geleerd en kan leren. Door psychedelica zien we tenminste nog het boek der kennis en kunnen er soms zelfs in bladeren. Maar het ultieme doel zal je niet door of met psychedelica bereiken. Al kan je er wel heel van leren en wellicht hulpmiddelen uit halen. De echte lessen leer je eigenlijk niet tijdens psychedelica maar in het leven daarna.

Maar zoals ik al eerder zei. Ik ben niet zo goed in woord en geschrift en kan daarom dit soort dingen vaak moeilijk overbrengen. Daarbij is het mensen eigen om tijdens het lezen te denken wat iemand bedoeld terwijl er soms iets heel anders staat. Ik heb nooit bedoeld geen psychedelica meer te gebruiken in ieder geval. Dat zou mij ook deprimeren

@NiandraLades
Je hebt gelijk, ik was bang dat die 5meo trip van een uurtje veel te kort was en dat bleek dus vandaag het geval te zijn.

Gisteren had ik een heel gemakkelijke dag en ik begon al te denken dat ik er al bijna was om vandaag dan weer geconfronteerd te worden met een ongelooflijke craving naar roken.

Maar goed, ik hou nog steeds vol! En dat ik net nog een heel mooi compliment kreeg van mijn moeder na een knuffel is ook weer een heel grote steun in de rug: je (ik dus) stinkt niet meer naar rook! (daar werd ik me toch even een partij blij van!)

Ik denk dat je heel goed samenvat hoe zoiets aangepakt moet worden, en ik ga dus overmorgen al weer trippen (op DPT, samen weer met @AphexTwin ) en die trip zal geheel in het teken staan van stoppen met roken, ik ben benieuwd of ik er nog een aantal inzichten uit kan halen die me helpen om met die vervelende gewoonte te doen laten stoppen!

Over suiker (en snelle koolhydraten in het algemeen) kan ik alvast zeggen dat daar zeker ook een stukje lichamelijke verslaving bij zit, en zoals je het zegt zit er denk ik iets van emo-eter in jou (zo noem ik dat altijd), het eten van vooral zoete dingen laat je emoties beter onder controle houden/ geeft je wat verlichting bij stress.

Mijn poes muffin is ook een emo-eter. Die wil altijd aandacht en probeert die dan ook af te dwingen maar als ik daar even geen tijd of zin (gebeurt ook wel eens) in heb en haar weg duw dan loopt ze dus standaard naar de etensbak.

Leuk inzicht overgehouden aan een experiment van een aantal dagen:

Bewust worden van wat we dromen geeft ons (o.a) toegang om te kijken welk gereedschap (materie, situaties, mensen) we nodig hebben om onze ''dromen" waar te maken. Kortom; van dromen komt kennis!

@Mezelf ik bedoelde ook niet zozeer dat je geen psychedelica meer mag gebruiken in algemene zin, dat schreef je inderdaad nergens. Ik interpreteerde hem meer als dat wanneer je inzicht wil krijgen in het grote boek der kennis, het gebruik van psychedelica daarbij volgens jouw nieuwe inzichten geen zin heeft voor DAT specifieke doel. (je schreef namelijk: "Stomme ook is dat we dankzij een trap bepaalde kennis in de verte zien liggen. Dit kan alleen met behulp van die trap. Alleen die zelfde trap zal er ook voor zorgen dat we er nooit bij kunnen komen. Alleen zonder trap zullen we ooit bij die kennis kunnen komen.") Dus in die zin bedoelde ik dat het niet 'mag', want als je die trap neemt kom je er niet, dus als je er wel wilt komen moet je niet die trap nemen. Beetje ongelukkige woordkeuze van mij.
Ik vond je stuk verder wel goed verwoord hoor, laat je niet ontmoedigen, ik ben juist altijd benieuwd naar jouw inzichten.

@acht.zes dat is zeker een mooi compliment van je moeder, hopelijk helpt dat compliment je deze dag door zonder te roken.
Ik ben inderdaad een emo-eter. Ik kan ook drank of drugs gebruiken of vluchten in uitgaan of seks, maar van die genoemde opties vind ik het emo eten het minst schadelijk dus ga ik daar maar voor, maar ik wil daar wel graag eens een keer vanaf komen. Mediteren, wandelen en naar muziek luisteren helpt ook maar dan heb ik nog steeds behoefte aan een 'uitspatting' om die emoties even te laten voor wat ze zijn.

acht.zes zei:

Mijn poes muffin is ook een emo-eter. Die wil altijd aandacht en probeert die dan ook af te dwingen maar als ik daar even geen tijd of zin (gebeurt ook wel eens) in heb en haar weg duw dan loopt ze dus standaard naar de etensbak.

Klik om te vergroten...

Misschien kom ik ook aandacht tekort en moet ik gewoon geaaid worden.

Mezelf zei:

Deze hoort meer bij deze topic denk ik

Ik blijf best veel malen over mijn laatste DMT trip anderhalve week geleden. Dmt leerde mij, dat psychedelica mij weinig meer heeft te leren. Vooral hoge doseringen zullen mij niks meer bieden voor "dit" leven.

Dit is namelijk de ultieme grap van psychedelica. Het je laten geloven dat je wat hebt geleerd terwijl je het allang wist. We konden er alleen niet meer bij komen. Het boek met die kennis ligt te hoog waardoor psychedelica het trappetje kan zijn om erbij te kunnen (zie het als zo'n boekenkast waar een trap bij nodig is om bij de hogere gelegen boeken te kunnen komen, waar dus psychedelica de trap is en boeken de kennis). Maar we hebben dat boek al wel, alleen hij was uit het zicht of we konden er niet meer bij.

Dit veroorzaakt bij mij meteen een kronkel want hoe kan een psychedelica mij leren dat psychedelica mij niet nieuws meer kan leren? Dit zou ook de rede zijn waarom psychedelica niet altijd meer een ontspannen moment voor mij is, wat vroeger wel het geval was.

Het meest vreemde eigenlijk wel is dat DMT mij, in die enkele minuten, dingen liet zien dat ik alleen voor mezelf mag houden. Want als ik ze zou delen of omschrijven (als dat überhaupt al lukt) dan zou ik bij vele hun (levens)pad verstoren. Maar deze dingen zijn best verontrustend en ik weet dus niet zo goed wat ik er mee moet.

Dus ga het wel globaal omschrijven.

Het heeft er onder anderen heel veel mee te maken dat we helemaal geen "trap" nodig hebben. Maar ook wat voor consequenties het heeft als we die trap wel of juist niet gaan gebruiken. Stomme ook is dat we dankzij een trap bepaalde kennis in de verte zien liggen. Dit kan alleen met behulp van die trap. Alleen die zelfde trap zal er ook voor zorgen dat we er nooit bij kunnen komen. Alleen zonder trap zullen we ooit bij die kennis kunnen komen. Het zou zo maar kunnen zijn dat we door de trap wel weten dat bepaalde kennis bestaat, maar juist daardoor nooit bij die kennis kunnen komen. Die trap zal immers nooit lang genoeg zijn of worden, om bij die boeken te kunnen komen.

Het is doordat we het eindpunt al zien en we dus daarop gefocust raken, we de route daar naar toe niet meer zien en we daarom verdwalen.

Klik om te vergroten...

Deze post is denk ik spot-on, geweldig!

En ik vind de boekenkast/trap metafoor verhelderend. Het doet me ook erg denken aan een andere metafoor die in essentie denk ik hetzelfde uitbeeldt, al kan ik me niet meer herinneren van wie die was (wellicht Alan Watts). Deze ging zo:

Trippen is als op een trampoline springen in je achtertuin. Het hoogste punt van een sprong staat hier voor een piekmoment tijdens een trip. Het is dan dat je over de schutting kunt kijken en een nieuwe wereld ziet. Maar de aard van trippen is: what goes up, must come down. Je ziet op het hoogtepunt wat er aan de andere kant is, maar je kunt er nooit op deze manier komen. Om aan de andere kant van de schutting te komen zul je een ladder moeten bouwen en over de schutting moeten klimmen, wat een metafoor is voor (zelf-)realisatie. Inzicht is daarom niet hetzelfde als realisatie. Je kunt oneindig veel inzichten hebben, maar dat brengt je nog niet in de nieuwe wereld.

Misschien wel een beetje verwarrend dat de trap in deze metafoor een andere betekenis heeft dan in jouw metafoor. Jouw trap en de trampoline hebben dezelfde betekenis.

Mindless zei:

Weekje verder en nog steeds bezig met 's ochtends een uur mediteren (uitgezonderd 1 dag) en holy shit, dingen beginnen interessant te worden. De combinatie van op tijd op bed en lang genoeg slapen, voldoende gezond eten, bewegen, geen wiet, no-fap/no-porn en dus meditatie zorgen er echt voor dat meditatie heel wat meer wordt dan slechts stilzitten. Soms is het alsnog lastig om in de 'zone' te komen, maar vanochtend ging dat relatief soepel. Op een gegeven moment was het alsof er een stoot elektriciteit door mijn lichaam ging, van mijn onderrug naar boven naar mijn hoofd toe. Intense extatische elektriciteit. En wanneer dat gebeurde en ik mijn ogen opende, zag alles er veel intenser, meer HD en meer 'vibrant' en kleurrijk uit. Waar ik het nog het meest mee kan vergelijken is LSD die ook dat elektrische gevoel heeft en die perceptuele verandering. Op LSD was het nog wel een stukje intenser.

Dit alles deed me denken aan iets uit de bijbel, wat ik nu nog wel even op moest zoeken om de correcte passage te geven:

Matthew 7:14
Because strait is the gate, and narrow is the way, which
leadeth unto life, and few there be that find it.

Dat is precies de ervaring. Van een nauw, bijna niet zichtbaar pad met aan weerszijden duisternis/afleiding/verleiding. Maar is het bewustzijn precies uitgelijnd met dat pad, dan komt leven binnen in de vorm van een enorme elektrische kracht. Blokkades in mij begonnen echter nogal op te spelen, waardoor ik het afkapte.

Het begint me meer en meer op te vallen dat er dingen in de bijbel staan die echt een diepere betekenis lijken te hebben. Je zult mij niet gauw Jezus zien vereren of zo, maar ik raak geïnteresseerd in dergelijke passages zoals die hierboven. Het is tijdens zo'n meditatie ineens kraakhelder wat er bedoeld wordt met dat soort uitspraken. Soms wil ik ook een serieuze poging wagen om de bijbel te gaan lezen, maar word ik heel gauw afgestoten door allerlei dogmatische uitspraken en laat ik het dan maar.

Klik om te vergroten...

Ik ga vanaf volgende week ook weer beginnen met de headspace app. Maar dan maar een kwartiertje totdat dat een beetje klikt en dan langzaam verder... Maar het zal wel hard werken worden want ik zit best wel in de knoop, en dat kom je dan ook tegen...

Hmm, heb vaker van die headspace app gehoord. Zoek er nu pas wat meer over op, leuk kennismakingsfilmpje gezien:


Succes trouwens @Ikbeneenfiets (we hadden al gePMd, maar dan nogmaals succes ).


Zelf zit ik na een week lang abstinentie van wiet en in plaats daarvan elke dag mediteren, vroeg op bed, etc. nu weer even aan de wiet (AMG Haze). Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant geeft het het gevoel van weer toegeven aan het makkelijke, snelle goed voelen. Aan de andere kant is wiet na een tijdje niet gebruiken altijd wel weer heel interessant qua inzichten voor mij. Zonet had ik een gedachte die ik even op had geschreven omdat hij wel heel waardevol voelde/voelt:

Iedereen heeft een ultieme angst,
dat wat het verschrikkelijkste ooit zou zijn om te gebeuren;
Of dat nou de angst voor de dood is, of de angst om gek te worden,
De angst om je verstand te verliezen, of om naar de hel te gaan,
Of de angst om helemaal alleen over te blijven, of welke andere angst dan ook;
Het maakt niet uit welke angst het is, maar die specifieke angst;
Als die angst gevoeld wordt,
Hoe ondraaglijk kan dat zijn?

En dat is niet alleen een vraag van 'goh, hoe zou dat nou zijn...' Maar ik ben benieuwd, hoe ondraaglijk kan dat werkelijk zijn... Om die angst te voelen? Want ik denk dan, als dát draaglijk zou zijn - dat gevoel - dan zou alles draaglijk zijn niet?

Klinkt misschien wat zweverig, maar ik vraag mij dit echt af. Want we lopen allemaal met ergens die persoonlijke meest verschrikkelijke angst rond. Maar we doen ons uiterste best om dat vooral nooit te voelen...

Anyway, ik ga weer even verder met nadenken over dit soort dingen.

Mindless zei:

Hmm, heb vaker van die headspace app gehoord. Zoek er nu pas wat meer over op, leuk kennismakingsfilmpje gezien:


Succes trouwens @Ikbeneenfiets (we hadden al gePMd, maar dan nogmaals succes ).


Zelf zit ik na een week lang abstinentie van wiet en in plaats daarvan elke dag mediteren, vroeg op bed, etc. nu weer even aan de wiet (AMG Haze). Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant geeft het het gevoel van weer toegeven aan het makkelijke, snelle goed voelen. Aan de andere kant is wiet na een tijdje niet gebruiken altijd wel weer heel interessant qua inzichten voor mij. Zonet had ik een gedachte die ik even op had geschreven omdat hij wel heel waardevol voelde/voelt:

Iedereen heeft een ultieme angst,
dat wat het verschrikkelijkste ooit zou zijn om te gebeuren;
Of dat nou de angst voor de dood is, of de angst om gek te worden,
De angst om je verstand te verliezen, of om naar de hel te gaan,
Of de angst om helemaal alleen over te blijven, of welke andere angst dan ook;
Het maakt niet uit welke angst het is, maar die specifieke angst;
Als die angst gevoeld wordt,
Hoe ondraaglijk kan dat zijn?

En dat is niet alleen een vraag van 'goh, hoe zou dat nou zijn...' Maar ik ben benieuwd, hoe ondraaglijk kan dat werkelijk zijn... Om die angst te voelen? Want ik denk dan, als dát draaglijk zou zijn - dat gevoel - dan zou alles draaglijk zijn niet?

Klinkt misschien wat zweverig, maar ik vraag mij dit echt af. Want we lopen allemaal met ergens die persoonlijke meest verschrikkelijke angst rond. Maar we doen ons uiterste best om dat vooral nooit te voelen...

Anyway, ik ga weer even verder met nadenken over dit soort dingen.

Klik om te vergroten...

Raakt een beetje het stuk wat je mij adviseerde toen ik mijn verveling niet kon verdragen. Hoe erg is die verveling nou? En wat als ik die er laat zijn en er dieper in ga?

Ik heb heel lang geworsteld met een angst die ik niet thuis kon brengen. Ik hoorde mensen om me heen praten over angst voor de dood. Ik kon me daar niks bij voorstellen. Niet dat ik perse dood wilde, maar angst voor de dood had ik niet.
Ik kwam er jaren later achter dat ik levensangst had! En die steekt nog behoorlijk vaak de kop op.
Ik oefen nu met het niet weglopen voor m'n gevoelens en dat betekent toch voornamelijk om in die angst te gaan zitten en het te doorstaan. En hoe erg is het dan, die angst uitzitten?
Ik vind het ondraaglijk, maar dat is het niet, want ik draag het toch. Kracht naar kruis, zei m'n oma altijd. Ik weet het niet, maar ik denk dat een mens veel meer kan dragen dan hij zelf ooit kan bedenken, zelfs het eigen kruis.

Mindless zei:

Hmm, heb vaker van die headspace app gehoord. Zoek er nu pas wat meer over op, leuk kennismakingsfilmpje gezien:


Succes trouwens @Ikbeneenfiets (we hadden al gePMd, maar dan nogmaals succes ).


Zelf zit ik na een week lang abstinentie van wiet en in plaats daarvan elke dag mediteren, vroeg op bed, etc. nu weer even aan de wiet (AMG Haze). Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant geeft het het gevoel van weer toegeven aan het makkelijke, snelle goed voelen. Aan de andere kant is wiet na een tijdje niet gebruiken altijd wel weer heel interessant qua inzichten voor mij. Zonet had ik een gedachte die ik even op had geschreven omdat hij wel heel waardevol voelde/voelt:

Iedereen heeft een ultieme angst,
dat wat het verschrikkelijkste ooit zou zijn om te gebeuren;
Of dat nou de angst voor de dood is, of de angst om gek te worden,
De angst om je verstand te verliezen, of om naar de hel te gaan,
Of de angst om helemaal alleen over te blijven, of welke andere angst dan ook;
Het maakt niet uit welke angst het is, maar die specifieke angst;
Als die angst gevoeld wordt,
Hoe ondraaglijk kan dat zijn?

En dat is niet alleen een vraag van 'goh, hoe zou dat nou zijn...' Maar ik ben benieuwd, hoe ondraaglijk kan dat werkelijk zijn... Om die angst te voelen? Want ik denk dan, als dát draaglijk zou zijn - dat gevoel - dan zou alles draaglijk zijn niet?

Klinkt misschien wat zweverig, maar ik vraag mij dit echt af. Want we lopen allemaal met ergens die persoonlijke meest verschrikkelijke angst rond. Maar we doen ons uiterste best om dat vooral nooit te voelen...

Anyway, ik ga weer even verder met nadenken over dit soort dingen.

Klik om te vergroten...

Geweldige overdenkingen.

Zeer treffend, gisterenavond gesprek gehad met m'n man (hij was aan het trippen, 22 gram truffels) en heel veel gesproken ook over dergelijke levensvragen, de inzichten omtrent het concept angst en de dood die binnen onze samenleving onlosmakelijk verbonden is aan angst zijn ook al meermaals over me heen gekomen.
Hoewel de confrontatie met je angst uiteindelijk helemaal niet zo zwaar blijkt als je aanvankelijk jezelf wijsmaakt. Zeker wanneer je inziet dat die angst , niet jouw angst is, dat jij dat niet bent, maar een spel, een masker, een facade waarin je verstrengeld bent geraakt en waarmee je je bent gaan identificeren.
In dat perspectief is angst een heel draaglijk concept, want wie ben jij dan nog.

Mindless zei:

Soms is het alsnog lastig om in de 'zone' te komen, maar vanochtend ging dat relatief soepel. Op een gegeven moment was het alsof er een stoot elektriciteit door mijn lichaam ging, van mijn onderrug naar boven naar mijn hoofd toe. Intense extatische elektriciteit. En wanneer dat gebeurde en ik mijn ogen opende, zag alles er veel intenser, meer HD en meer 'vibrant' en kleurrijk uit. Waar ik het nog het meest mee kan vergelijken is LSD die ook dat elektrische gevoel heeft en die perceptuele verandering. Op LSD was het nog wel een stukje intenser.

Klik om te vergroten...

Dit is precies wat ik ook ervaarde toen ik het vaker deed en hier:

Mezelf zei:

Mooi! Ik heb dit vroeger best vaak gedaan en kwam ook vaak in de "zone". Als ik daar in kwam begon ik trillingen te zien wat je kan vergelijk met het eerste kwartier a half uur met psilo's op. Serene rust en zorgeloosheid en volledig in het "nu".

Klik om te vergroten...

Probeerde te omschrijven.. Ik moet het ook echt weer vaker doen krijg heimwee als ik jou zo lees.

Mindless zei:

Matthew 7:14
Because strait is the gate, and narrow is the way, which
leadeth unto life, and few there be that find it.

Klik om te vergroten...

Dat soort passages moet ik zelf soms 10x lezen voor ik ze "echt" begrijp.
"Zoals de Vader leven heeft in zichzelf, zo gaf Hij ook aan de Zoon leven in zichzelf te hebben"
Sommige passages kan ik echt waarderen.

Purplext zei:

Ik vind het ondraaglijk, maar dat is het niet, want ik draag het toch. Kracht naar kruis, zei m'n oma altijd. Ik weet het niet, maar ik denk dat een mens veel meer kan dragen dan hij zelf ooit kan bedenken, zelfs het eigen kruis.

Klik om te vergroten...

Dat denk ik ook! Véél meer dan we denken.

Ralou zei:

Geweldige overdenkingen.

Zeer treffend, gisterenavond gesprek gehad met m'n man (hij was aan het trippen, 22 gram truffels) en heel veel gesproken ook over dergelijke levensvragen, de inzichten omtrent het concept angst en de dood die binnen onze samenleving onlosmakelijk verbonden is aan angst zijn ook al meermaals over me heen gekomen.
Hoewel de confrontatie met je angst uiteindelijk helemaal niet zo zwaar blijkt als je aanvankelijk jezelf wijsmaakt. Zeker wanneer je inziet dat die angst , niet jouw angst is, dat jij dat niet bent, maar een spel, een masker, een facade waarin je verstrengeld bent geraakt en waarmee je je bent gaan identificeren.
In dat perspectief is angst een heel draaglijk concept, want wie ben jij dan nog.

Klik om te vergroten...

Ik ben het helemaal met je eens. Uiteindelijk is die confrontatie niet zwaar en is het verhaal dat gekoppeld is aan een gevoel hetgeen dat het moeilijk maakt. Maar mijn probleem is dat er altijd een punt komt waarop ik het toch afkap. Dan maak ik mezelf dus toch wijs dat het ondraaglijk is. Ik heb niet het idee dat ik ooit een meditatie heb 'volbracht', als je begrijpt wat ik bedoel. Wanneer ik het nauwe pad heb gevonden, dan wordt het uiteindelijk zó intens dat ik het afkap.

Mezelf zei:

Dit is precies wat ik ook ervaarde toen ik het vaker deed en hier:

Probeerde te omschrijven.. Ik moet het ook echt weer vaker doen krijg heimwee als ik jou zo lees.

Klik om te vergroten...

Het is iets wat ik ook geregeld gewoon "vergeet" om te doen. Maar inderdaad, kom er naar terug.

Mezelf zei:

Dat soort passages moet ik zelf soms 10x lezen voor ik ze "echt" begrijp.
"Zoals de Vader leven heeft in zichzelf, zo gaf Hij ook aan de Zoon leven in zichzelf te hebben"
Sommige passages kan ik echt waarderen.

Klik om te vergroten...

Het is bijzonder hoe sommige op het eerste oog zulke simpele passages soms zo'n diepte lijken te bevatten. Dan moet je er steeds naar terug komen en ontdek je er steeds meer in. Het is echt alsof woorden niet alleen maar tekens op papier (of een scherm) zijn, maar dat het bewustzijn van de schrijver - zijn/haar state of mind - achter die woorden zit. Met sommige boeken ervaar ik dat soms heel sterk. Dat iets echt van een diepe plek komt. Iemand anders die die woorden simpelweg overneemt en herhaalt is dan niet hetzelfde.


Vanochtend had ik weer zo'n meditatie sessie waar het de eerste 3 kwartier gewoon weer niet wou lukken. De hele tijd afgeleid door de meest onzinnige gedachten. "Dit is tijdverspilling, waar ben je mee bezig!?" "Waarom pak je niet een bak koffie en ga gamen, dan heb je tenminste nog plezier van deze tijd die je nu compleet aan het weggooien bent..."

Echt belachelijke gedachten. Maar toen herinnerde ik me iets dat ik in het verleden wel geregeld gebruikte om niet vast te zitten in dwangmatig denken: Letten op het tintelende gevoel in mijn vingertoppen. Dat klinkt nogal triviaal, maar dat zijn bij mij de plekken waar ik het makkelijkste de energie in mijn lichaam opmerk. Het begint met een heel subtiel tintelend gevoel helemaal op de topjes van de vingers. En wanneer ik mijn aandacht daar op hou, dan wordt het sterker en voel ik die energie door mijn vingers gaan en merk ik op dat het ook in mijn handen is, in mijn armen, in mijn benen, mijn rug, etc. Dit is een geweldig trucje om je meditatie te starten, want zolang je aandacht op dat gevoel is, hebben je gedachten letterlijk geen vat meer op je.

Het gebeurd me wel vaker dat het eerste deel van het uur mediteren niet lukt, dus vandaar ook dat ik nu een heel uur doe. Zelfs wanneer je 3 kwartier hebt zitten vechten tegen jezelf, kan het laatste kwartiertje je meditatie sessie nog volledig redden. Kwaliteit boven kwantiteit. Toen ik niet meer in mijn hoofd zat, bloeide de meditatie alsnog helemaal open en was alles wat ik zag weer HD/vibrerend/intens kleurrijk en werd ik van binnenuit weer verwarmd door die elektrische energie. Ik heb toen ook hartelijk zitten lachen om hoe ik dan weer 3 kwartier lang mezelf heb zitten kwellen door naar mijn onzinnige gedachten te luisteren. Die negatieve stem is echt net zo'n gremlin. Zo'n onderkruipsel die er gewoon op uit is om alles te saboteren en verpesten. Maar tegelijkertijd begreep ik waarom mijn gedachten zo extreem aan het tegenwerken zijn. Mijn geest wil niet mediteren, omdat het daar niet toe in staat is, letterlijk. Die entiteit kan niet slechts 'zijn', omdat er helemaal geen entiteit is. Dat lijkt de grap in dit alles te zijn: er ís geen denker. Er is niemand die gedachten denkt. De 'denker' heeft geen bestaan en valt dus compleet door de mand wanneer dat wat wél bestaan heeft simpelweg is. Het enige wat de geest is, is de huidige gedachte. Verder is er helemaal niets meer aan de geest dan dat. Het is iets dat zó voor de hand ligt, dat het moeilijk is om te zien. En daarom des te meer hilarisch wanneer het weer eens gezien wordt. Een illusie is alles dat het moeilijk lijkt te maken om simpelweg te 'zijn' en niet te 'willen'.

'Ik' 'wou' dit even van me af typen.

Mindless zei:

Echt belachelijke gedachten. Maar toen herinnerde ik me iets dat ik in het verleden wel geregeld gebruikte om niet vast te zitten in dwangmatig denken: Letten op het tintelende gevoel in mijn vingertoppen. Dat klinkt nogal triviaal, maar dat zijn bij mij de plekken waar ik het makkelijkste de energie in mijn lichaam opmerk. Het begint met een heel subtiel tintelend gevoel helemaal op de topjes van de vingers. En wanneer ik mijn aandacht daar op hou, dan wordt het sterker en voel ik die energie door mijn vingers gaan en merk ik op dat het ook in mijn handen is, in mijn armen, in mijn benen, mijn rug, etc. Dit is een geweldig trucje om je meditatie te starten, want zolang je aandacht op dat gevoel is, hebben je gedachten letterlijk geen vat meer op je.

Klik om te vergroten...

Wel grappig want ook ik had een meditatie handen trucje.. Energie is namelijk ook bij mij bij de handen het makkelijkst voelbaar. Ik concentreerde me dan op het maken van een energie bal tussen mijn handen.

Visualiseer maar eens een draaiende bal van energie tussen je handen. Met je handen voor je, handpalmen naar elkaar toe met een cm of 15 a 20 (om te beginnen). Uit elke hand visualiseer je dat er energie uit je handpalmen komen met een draaiende beweging. Met de klok mee zodat de energieën tegen elkaar indraaien als de handpalmen naar elkaar wijzen.
Als je dan af en toe je handen even een beetje naar elkaar toe brengt, achter elkaar voor een paar cm, dan zal het snel voelen dat je handen elkaar wegduwen (zonder elkaar te raken dus). Het lijkt dan net of je twee tegen polen van een magneet naar elkaar brengt. Hoe rustiger je geest is, hoe groter en sterker je die energiebal kan voelen/maken. Vul ondertussen de bal vol liefde en sluit uiteindelijk je meditatie af met het diep inademen van je gemaakte energie bal vol liefde. Heerlijk!
Tjah soms ben ik ook best een zweefkees

Met dit trucje heb ik best veel "nuchtere" mensen versteld doen staan hoe makkelijk je energie kan voelen.
Mij bracht het ook zeker mijn gedachtes tot rust.

Ik voel het, maar wel subtiel. Ik heb wat moeite met de energieën tegen elkaar in te laten draaien, hoe doe je dat? Het is wat verwarrend.

Mindless zei:

Ik voel het, maar wel subtiel. Ik heb wat moeite met de energieën tegen elkaar in te laten draaien, hoe doe je dat? Het is wat verwarrend.

Klik om te vergroten...

Dacht ik al toen ik het beschreef lol.
Zoiets is ook veel beter uit te leggen face to face waarbij je het voor kan doen.
Maar met een ronddraaiende bal moet het ook te doen zijn. Of eerst goed wrijven met je handpalmen en dan daarna de bal vormen tussen je handen. Maak ook een klein beetje een kommetje van je handen.

Grappige is als ik er nu op zoek, ik best veel beschrijvingen op internet zie hiervan. Dit is dus een veel gebruikte methode voor beginners om voor het eerst je Ki energie te voelen. Google maar op "energie bal tussen je handen".
Nooit geweten dat dit best een algemene Ki energie oefening is

Dat ik te goed voor deze wereld ben en daardoor zelf soms in de problemen kom. Gelukkig is het opgelost nu, maar toch beter nadenken de volgende keer om mezelf te beschermen.

Perenijsje zei:

maar toch beter nadenken de volgende keer om mezelf te beschermen.

Klik om te vergroten...

Wel lief dat je @Mezelf wilt beschermen.
Hehe, maar klinkt wel als een belangrijk inzicht. Eerst aan jezelf denken.

De bal van energie kende ik nog niet maar klink erg leuk, die ga ik morgenochtend proberen!