Kun je dit iets meer uitleggen? Bedoel je dat onze voorouders een virtuele wereld gemaakt hebben waar wij in leven? Ik denk niet dat je dit bedoeld, want het gaat hier over de toekomst, maar dan weet ik niet wat je dan wel bedoeld.
Nee het gaat inderdaad over de toekomst, dus in dat geval zouden mensen of wezens uit de toekomst een simulatie van hun voorouders gemaakt kunnen hebben. Wij zouden dan dus virtuele voorouders kunnen zijn.
Wat ik me dan ook afvraag is of zo'n simulatie ook puur door creatieve voorstelling in een staat van hoger bewustzijn gemaakt kan worden, of dat het met externe middelen (zoals computers) gebeurd.
Opzich een interessante vraag, maar voor de vraag of we in een simulatie leven is het niet echt relevant hoe die simulatie tot stand is gekomen. Mij lijkt het trouwens aannemelijker dat zo'n simulatie zich in een computer bevind, maar dat kunnen we nooit weten als wij zelf de simulatie zijn. Net zoals dat Mario niet zou kunnen weten, dat hij zich in een nintendo bevindt.
Hoezo denk je dat de simulatie de spelregels kent van onze werkelijkheid? Zouden we als we in een simulatie zitten niet al ons hele leven in die simulatie zitten en dan geen idee hebben van onze werkelijkheid? Of ik begrijp je hier niet goed...
Ik denk dat je me niet helemaal goed begrijpt. Ik heb hier namelijk niet over een simulatie ala the matrix waarbij wij ergens anders nog fysiek bestaan en ons bewustzijn is geupload in de simulatie maar dat ons bewustzijn en alles wat wij als onze werkelijkheid ervaren gesimuleerd is.
Als onze werkelijkheid een simulatie is, dan volgt daar vanzelfsprekend uit dat de simulatie de spelregels van onze werkelijkheid bevat. Want die spelregels zijn dan gewoon in geprogrammeerd en juist die programmering bepaald onze werkelijkheid in dat geval. Maarja of onze werkelijkheid nou een simulatie is of niet doet verder weinig af aan onze ervaring en daarom maakt het voor ons leven eigenlijk niks uit.
Waar ik in ieder geval van overtuigd ben, is dat de meeste mensen meestal in een soort matrix leven: niet weten dat je niet het personage bent, maar de acteur. En daarom overal andere personages zien, ipv acteurs. Maar ik zie dit niet zozeer als een bewust door mensen (of aliens) gefabriceerde virtual reality, maar puur als het collectief verdwaald zijn in de oneindige fantasie van de mind. Denken dat wat je dénkt dat je ziet, de werkelijkheid is. Eigenlijk ook een soort virtual reality als je er op een bepaalde manier naar kijkt. Maar wellicht moet ik de optie dat het verder gaat dan dat openhouden...
Wat ik hierboven uitleg gaat verder dan dat, dat werkelijk ons hele universum een grote simulatie is. Ik zeg overigens niet dat het perse zo is, maar dat de kans heel aannemelijk is als je de ontwikkeling van technologie en de behoefte van ons om simulaties te maken bekijkt.
Volgens mij zijn we het er over eens dat simulaties steeds realistischer worden en in de toekomst zeer waarschijnlijk niet meer van echt te onderscheiden zijn, dat haalde je zelf namelijk ook eerder aan. Als dat zo is, dan is het niet heel aannemelijk dat dit de eerste keer is dat het gebeurd en is het dus aannemelijker dat dit al vele malen eerder is gebeurd en dat wij dus letterlijk het resultaat zijn van een simulatie die ooit door een geavanceerde samenleving is gemaakt.
