Drugsverslaving bestaat niet

Stel alles in je leven gaat goed en je bent mentaal sterk. En je neemt een lijntje coke. Hoe groot is de kans dat je daarna je complete leven door deze drugs laat verzieken? Is er een gen geprogrammeerd in je hersenen waardoor je alles opgeeft voor die drugs? Als je het mij vraagt; nee. Mentale zwakte resulteert in drugsverslaving. Niet andersom.

Lichamelijke afhankelijkheid is natuurlijk echt, ik heb dat zelf ervaren. Maar voor je daar komt moet je al volledig zijn ontspoord. En dat gebeurt niet bij mijn mentaal gezonde mensen. Drugsmisbruik is een symptoom, en geen ziekte.

Wat ik belangrijk vind is dat we dit gaan erkennen. Want dan kun je ‘drugsverslaving’ ook beter behandelen.

Syl zei:

Dus gelukkige mensen gebruiken geen drugs, waar ze afhankelijk van kunnen worden??.
Ik was niet ongelukkig toen ik mijn eerste x speed nam.
Ik was ook niet ongelukkig toen ik het nam om de kater van de x ervoor op te vangen.
Ik was ook niet ongelukkig toen ik niet meer zonder speed kon.
Naar mate de verslaving vorderde en ook mijn partner door de speed veranderde werd ik ongelukkig.





Ik neem mezelf bij deze even als voorbeeld.
Als ik een zwak karakter zou hebben, hoe kan ik dan tijdens mijn verslaving zeer grote stappen hebben gemaakt?.
Uit een relatie weten te vluchten die bestond uit huiselijk geweld.
In een opvang hebben gezeten en ondanks alles er voor de volle 200% voor mijn kids te zijn geweest.
Uiteindelijk in me eentje van de ene op de andere dag weten te stoppen met speed.
Een verslaving waar ik al ruim 8 jaar mee rond liep.

Iemand kan foute keuzes maken in het leven.
Dat wil niet zeggen dat die gene zwak is.
Zwak ben je als je op geeft...

Klik om te vergroten...

Ik volg helemaal wat je zegt, begrijp me niet verkeerd. En ik herken mezelf deels in jou.

Jij hebt je verslaving uiteindelijk overwonnen door een sterk karakter te ontwikkelen. Wat misschien altijd in je heeft gezeten, maar ten tijde van je verslaving ontbrak dit misschien wel. Je was wellicht naïef over de gevolgen, of makkelijk beïnvloedbaar.

Al met al geloof ik niet dat je een voorgeprogrammeerd verslaafd brein hebt. Zoals iemand met een pinda allergie om een stom voorbeeld te geven.

En ja, wat ik zeg is heel scherp door de bocht. Puur om de triggeren. De reacties verbazen me wel, maargoed.

Desondanks geloof ik in mijn stelling. En had ik achteraf zoveel beter afgeweest als mensen mij toendertijd de waarheid gezegd hadden.

‘Grow some balls aansteller, je verdrinkt jezelf in GHB en zelfmedelijden, doe er wat aan’. In plaats van dat ze mij in de verslavingszorg uitlegde dat mijn hersenchemie afwijkt, en dat ik trucjes moet leren om mijn gebruik te controleren. De oplossing is altijd geweest om mentaal beter te worden.

Ik geloof dat elk mens iets te bieden heeft en ik respecteer iedereen. Het is nooit te laat om beter te worden, en van fouten leert men. Maar als je verslaafd bent moet je niet de drugs de schuld geven.

-Mensen die drugsverslaafd worden noem ik geen mentale zwakte.

-Mensen die drugsverslaafd blijven en geen hulp willen noem ik wel mentale zwakte.

* Edit ;

- Omdat drugsverslaafd worden nooit gepland is. ( je leert het kennen )

- Omdat drugsverslaafd blijven wel gepland is ( je wilt geen hulp )

CuriousExplorer zei:

Je geeft zelf oorzaken aan van een verslaving.

Wrong.
Mensen die een drug als 4mmc leren kennen op een festival en erna verslaafd een geraken zijn niet perse ongelukkig noch ambitieloos.

Zie hierboven.

3mmc is misschien wel het ULTIEME voorbeel dat een drugsverslaving wel bestaat.

Klik om te vergroten...

Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.

F.E.A.R. zei:

Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.

Klik om te vergroten...

Dat is dan ook een mogelijke oorzaak van de verslaving. Maar dat betekent niet dat verslaving niet bestaat toch? Maar goed ik heb ook m’n punt gemaakt

F.E.A.R. zei:

In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Spoiler

Ik ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.

Klik om te vergroten...

Ik zie hier wel wat in.

Maar ik denk verder ook dat er maar heel weinig mensen zijn die écht zonder mentale problemen zijn. Die écht leven in constante mentale gezondheid. Dit zijn de mensen die het ego, de lagere aard, hebben overwonnen. De spiritueel verlichtten, om het zo maar te zeggen. De rest van ons ervaart geluk (mentaal welzijn) als een af en aan iets. Dit is de overgrote massa (inclusief mezelf), voor wie het leven vaak meer een zoektocht naar geluk is, dan het ervaren van contentheid (niet uitzinnig geluk natuurlijk, dat kan niet constant zijn).

Omdat we niet onze basis hebben in die contentheid, zijn we er naar op zoek, in van alles en nog wat. Álles wat we doen, is te herleiden naar die zoektocht naar contentheid (geluk). En zolang we met die zoektocht bezig zijn (in de toekomst wanneer ik dit en dat heb, zal ik content zijn) zullen we onderhevig zijn aan verslaving. Dat is denk ik gewoon de realiteit ervan. Alleen op de momenten dat we al content zijn, zijn we niet meer vatbaar voor verslaving.

En omdat praktisch iedereen niet in die basis, die contentheid, leeft, is dat de norm. Ergens je geluk in zoeken is de norm, dat is wat normaal is. We mogen dan heel goed zijn in uitdragen naar de buitenwereld dat we écht content zijn, maar wees eerlijk: wie van ons is er onvoorwaardelijk content? Onze contentheid is bijna altijd voorwaardelijk. Betekenend: onze contentheid is gebaseerd op dat wat verloren kan (en zal) worden.

Persoonlijk denk ik dat we hierin beter eerlijk kunnen zijn tegenover onszelf. Accepteren dat we vaak op zoek zijn naar geluk/contentheid, in plaats van onwaardelijke contentheid te ervaren.

Een hele interessante relevante video over "happy normal people":



Ik wil met dit alles niemands verslaving bagatelliseren trouwens, laat dat duidelijk zijn.

Interessant statement trouwens.

Verslaving bestaat zeker wel, alleen is dat nooit 'het' probleem. Er zal altijd een onderliggend probleem zijn die de verslaving heeft getriggerd, om een bepaalde leegte op te vullen/gevoelens weg te drukken bijvoorbeeld. Ik denk dat ts dat bedoeld. Wanneer je je verslaving hebt verslagen zul je juist ook aan je onderliggende problemen moeten werken, om te voorkomen dat je niet opnieuw in een val terechtkomt.

Voorbeeld: 3mmc was zo lekker, ik kon niet meer stoppen. Nu ben ik verslaafd, en ga afkicken. Was het lekkere van 3mmc de oorzaak van de verslaving? Nee, welk gat heb je er mee geprobeerd op te vullen?

Btw iedereen heeft gaten die hij/zij op wil vullen. Ook iemand die maar 1x per maand iets gebruikt om even de realiteit te ontvluchten.

drugsverslaving bestaat niet wahhh? Kijk dit maar ff:

Wowflow zei:

Verslaving bestaat zeker wel, alleen is dat nooit 'het' probleem. Er zal altijd een onderliggend probleem zijn die de verslaving heeft getriggerd, om een bepaalde leegte op te vullen/gevoelens weg te drukken bijvoorbeeld. Ik denk dat ts dat bedoeld. Wanneer je je verslaving hebt verslagen zul je juist ook aan je onderliggende problemen moeten werken, om te voorkomen dat je niet opnieuw in een val terechtkomt.

Voorbeeld: 3mmc was zo lekker, ik kon niet meer stoppen. Nu ben ik verslaafd, en ga afkicken. Was het lekkere van 3mmc de oorzaak van de verslaving? Nee, welk gat heb je er mee geprobeerd op te vullen?

Btw iedereen heeft gaten die hij/zij op wil vullen. Ook iemand die maar 1x per maand iets gebruikt om even de realiteit te ontvluchten.

Klik om te vergroten...

Precies ja.

Wie herkent het niet als hij/zij alleen is met zichzelf en er niets te doen is: die leegte komt dan in ons op. Hoeveel mensen confronteren die leegte daadwerkelijk, in plaats van er voor te vluchten in middelengebruik, activiteiten, relaties, enzovoort?

Voor de meeste mensen sluimert die leegte altijd op de achtergrond. Zolang dat er is, is men denk ik verslavingsgevoelig op de een of andere manier. En verslaving kan aan álles zijn, zelfs aan denken (de nummer 1 verslaving denk ik).

Ik ben het met je eens dat verslaving veel vaker voorkomt bij mensen die al bepaalde psychische problemen hebben. Ik het echter onzin om te stellen dat dit een teken van zwakte is. Sommige mensen hebben pech met hun levensverhaal of genetica. Dat betekent natuurlijk niet dat ze helemaal geen eigen verantwoordelijkheid hebben, er zijn ook mensen met zo'n achtergrond die niet verslaafd zijn.

Het is nogal hard om te beweren dat verslaving helemaal iemands eigen schuld is. Veel verslaafden hebben al een laag zelfbeeld.

KlaasVaak zei:

Ik ben het met je eens dat verslaving veel vaker voorkomt bij mensen die al bepaalde psychische problemen hebben. Ik het echter onzin om te stellen dat dit een teken van zwakte is. Sommige mensen hebben pech met hun levensverhaal of genetica. Dat betekent natuurlijk niet dat ze helemaal geen eigen verantwoordelijkheid hebben, er zijn ook mensen met zo'n achtergrond die niet verslaafd zijn.

Het is nogal hard om te beweren dat verslaving helemaal iemands eigen schuld is. Veel verslaafden hebben al een laag zelfbeeld.

Klik om te vergroten...

Ik denk ook niet dat we het zo moeten zien, dat het iemands 'schuld' is.

We komen allemaal in deze wereld en nemen de geestelijke ongezondheid van onze omgeving over. Vanuit daar hebben we dan zelf weer interactie met de wereld. De meeste van onze ouders menen het (gelukkig) goed, maar dat betekent niet dat ze ons niet dingen leren die uiteindelijk slecht voor ons zijn. De schuld geven aan de ouders (en rest van de omgeving) heeft weinig zin, want ook zij zijn weer het product van hun omgeving.

F.E.A.R. zei:

Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.

Klik om te vergroten...

Mentale zwakte is de reden waarom iemand verslaafd geraakt zeg je ergens in dit topic ook. ( gaat over coke in uw vb)
Maar dat is te kort door de bocht....Er zijn heus ook zat mensen die WEL gelukkig zijn, en die mentaal WEL sterk zijn die aan coke verslaafd geraken denk ik dan.

CuriousExplorer zei:

Mentale zwakte is de reden waarom iemand verslaafd geraakt zeg je ergens in dit topic ook. ( gaat over coke in uw vb)
Maar dat is te kort door de bocht....Er zijn heus ook zat mensen die WEL gelukkig zijn, en die mentaal WEL sterk zijn die aan coke verslaafd geraken denk ik dan.

Klik om te vergroten...

Je kunt je dan afvragen hoe sterk. Daar zijn heel wat gradaties in.

Ben je je mentaal bewust van alle manieren waarop je geest je in een verslaving kan trekken, op elk moment, laat je jezelf dan toe in een verslaving weg te zakken? Er zijn dan waarschijnlijk al heel wat momenten geweest dat je mentaal niet scherp, niet oplettend bent geweest.

We overschatten denk ik echt onze mentale gezondheid. Omdat we allemaal een minder dan ideale mentale gezondheid (en dus ook helderheid, oplettendheid) hebben. Dat is de norm. En die standaard is gewoon erg laag.

Mindless zei:

Je kunt je dan afvragen hoe sterk. Daar zijn heel wat gradaties in.

Ben je je mentaal bewust van alle manieren waarop je geest je in een verslaving kan trekken, op elk moment, laat je jezelf dan toe in een verslaving weg te zakken? Er zijn dan waarschijnlijk al heel wat momenten geweest dat je mentaal niet scherp, niet oplettend bent geweest.

Klik om te vergroten...

Niet scherp, niet oplettend is toch iets anders als zwak. Maar dat is mijn mening.

Mindless zei:

We overschatten denk ik echt onze mentale gezondheid. Omdat we allemaal een minder dan ideale mentale gezondheid (en dus ook helderheid, oplettendheid) hebben. Dat is de norm.

Klik om te vergroten...

CuriousExplorer zei:

Niet scherp, niet oplettend is toch iets anders als zwak. Maar dat is mijn mening.

Klik om te vergroten...

Maar hoezo?

Is dat niet onderdeel van mentale gezondheid? Om mentaal scherp, oplettend, bewust, te zijn. Is dat niet precíes de valkuil die ervoor zorgt dat we in een verslaving wegzakken? Is dit dan niet een grote zwakte? Mentale sterkte is denk ik niet enkel een kwestie van het vermogen om te vechten, het omvat meer dan dat. Zoals dus scherpte en oplettendheid. Mis je 1 van deze dingen, dan zal verslaving onder andere één van de consequenties zijn.

Mindless zei:

Maar hoezo?

Is dat niet onderdeel van mentale gezondheid? Om mentaal scherp, oplettend, bewust, te zijn. Is dat niet precíes de valkuil die ervoor zorgt dat we in een verslaving wegzakken?

Klik om te vergroten...

Omdat we op 1 vlak mentaal een steek laten vallen (vb: niet scherp,niet bewust,niet oplettend, etc..) betekent niet dat we mentaal zwak zijn.

Deze discussie is hier al eens de revue gepasseerd dacht ik.

CuriousExplorer zei:

Omdat we op 1 vlak mentaal een steek laten vallen (vb: niet scherp,niet bewust,niet oplettend, etc..) betekent niet dat we mentaal zwak zijn.

Deze discussie is hier al eens de revue gepasseerd dacht ik.

Klik om te vergroten...

En toch is het hetgene dat ervoor zorgt dat we verslaafd worden. Dat noem ik zeker een mentale zwakte.

Begrijp me goed: dit is geen aanval op mensen die deze zwakte hebben. Ik heb zelf deze zwakte. Het ligt min of meer in de menselijke conditie, deze zwakte. En je kunt daar uit komen door die alertheid/bewustheid te trainen.

Doen alsof het geen zwakte is, zal niemand verder helpen denk ik.

Mindless zei:

Begrijp me goed: dit is geen aanval op mensen die deze zwakte hebben.

Klik om te vergroten...

🤨

CuriousExplorer zei:

-Mensen die drugsverslaafd worden noem ik geen mentale zwakte.

-Mensen die drugsverslaafd blijven en geen hulp willen noem ik wel mentale zwakte.

Imo een groot verschil tussen beide.

Klik om te vergroten...

Ik had het anders moeten verwoorden wellicht.

Neem mezelf:

Als ik een tijd lang van de wiet afblijf en er dan ineens na een paar maanden de gedachte in me op komt dat het wel weer eens fijn zou zijn om te gebruiken en ik val voor de zoveelste keer weer terug in een tijd lang wiet gebruiken, dan is mijn mentale onoplettendheid toch mijn zwakte geweest? Want ik weet hoe het tientallen, honderden keren eerder is gegaan, maar toch kijk ik daar overheen als het ware en laat het me weer gebeuren.

Dat is het enige wat ik beweer mensen. Ik wil hierin niemand beledigen, ik herken alleen dit gedrag in mezelf en vind het interessant om hierop te reflecteren. Zo zie ik het gebeuren dat ik weer in een verslaving terugval. Niet alleen met wiet, maar in het verleden ook met eten, porno, etc.

Als we dit probleem van onoplettendheid niet mogen benoemen, hoe kunnen we hier dan wat aan doen?