Drugsverslaving bestaat niet

Jumping Jack zei:

Dat is een ouderwetse gedachte zeg.
Ik gebruik al zo lang Lsd en dat is leuk en dat helpt me in mijn gedachtegang.
Ik misbuik dat niet!
Anders zou ik elk weekend Lsd b.v. gebruiken.
Door dat je middel gebruikt om je een keer anders te voelen of goed te voelen is niet de definitie van misbruik.

Klik om te vergroten...

Hier in deze post staan wel enkele punten, waarvan ik kan zeggen, dat de grens tussen ge -en mis- bruik niet zwart wit is.
Ik ben het ermee eens, dat " enkele keren " of " Zo af en toe " geen misbruik is.
Zolang het daar maar bij blijft.
Als je zover bent dat het iedere dag gebruik is geworden, dan ligt dit anders in mijn beleving.
Elke dag 10 glazen bier is ook al aardig in die richting..maar zoals ik al zei, er is tussen wit en zwart een heel stuk grijs.

Rivalrie zei:

Ben het hier grotendeels mee eens. Als je mentaal sterk bent is de kans op verslaving erg klein. Dit in tegenstelling tot mensen met een laag zelfbeeld, angst of stoornis etc.

Klik om te vergroten...

Als de kans klein is de kans om verslaafd te worden er nog steeds. Dus de bewering van fear klopt imo niet.

Rivalrie zei:

Ben het hier grotendeels mee eens. Als je mentaal sterk bent is de kans op verslaving erg klein. Dit in tegenstelling tot mensen met een laag zelfbeeld, angst of stoornis etc.

Klik om te vergroten...

En als je mentaal niet zo sterk bent is de kans op verslaving misschien groter, maar dit betekent toch niet dat verslaving niet bestaat..??? Voor jullie misschien niet, maar voor anderen wel. Het feit dat de ene een grotere kans heeft om verslaafd te raken, of dat dit komt door bepaalde omstandigheden.... Dat betekent toch niet dat verslaving helemaal niet bestaat? In mijn ogen is het een erkende DSM-stoornis waar veel mensen onder lijden. Maar het feit dat verslaving niet bestaat en slechts wordt gezien als :

F.E.A.R. zei:

Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.

Klik om te vergroten...

vind ik niet terecht. Maar dat is mijn mening. Ik vind niet dat alleen de ''zwakker gestelden'' verslaafd kunnen raken. Al hebben zij wel een grotere kans (hieronder val ik zelf ook).

Edit: ik ben absoluut geen ''zwak gesteld'' persoon, in die zin dat ik ''gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht'' heb. Maar dat betekent niet dat je dan gelijk niet meer gevoelig bent voor een drugsverslaving.

F.E.A.R. zei:

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Klik om te vergroten...

En om ook hier op terug te komen, je valt dan misschien minder snel in de val van verslaving. Maar je kunt niet klakkeloos bepalen dat dit voor iedereen geldt. Er zijn veel meer verklaringen te benoemen waarom iemand verslaafd raakt die daarvoor gelukkig was en ambities had.

F.E.A.R. zei:

In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Spoiler

Ik ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.

Klik om te vergroten...

Ben zelf (nog) nooit verslaafd aan een drug geweest, maar om te stellen dat verslaving niet bestaat gaat denk ik wat ver.

Tuurlijk, onzekerheid, depressie etc kunnen een oorzaak zijn van mensen om in een verslaving te vallen, maar dan zijn ze toch nog steeds verslaafd? Niemand beweert dat je zomaar spontaan verslaafd bent hoor, daar is altijd wel een oorzaak voor, een oorzaak die niet altijd binnen de macht van de gebruiker ligt.

Bedoel je dan geestelijk of lichamelijk? Want als je naar lichamelijk kijkt vind ik dat verslaving zeker bestaat. (Geestelijk vind ik ook trouwens)

Ik geloof niet in zwakke karakters. Wel in een zwakke maatschappij waarbij de intermenselijke verbinding is verbroken waardoor veel mensen in psychische nood komen.

Onze maatschappij wordt nu bestierd door status, macht en geldbeluste egotrippers. Die vaak een snufje c nodig hebben om hun 'sterke karakter' ten toon te stellen.

En of verslaving bestaat? Ik ken niemand zonder verslaving.

Flower123 zei:

maar dit betekent toch niet dat verslaving niet bestaat..???

Klik om te vergroten...

Daarom zei ik ook dat ik het grotendeels eens ben. Ik vind zeker wel dat verslaving bestaat.

F.E.A.R. zei:

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Klik om te vergroten...

Dus gelukkige mensen gebruiken geen drugs, waar ze afhankelijk van kunnen worden??.
Ik was niet ongelukkig toen ik mijn eerste x speed nam.
Ik was ook niet ongelukkig toen ik het nam om de kater van de x ervoor op te vangen.
Ik was ook niet ongelukkig toen ik niet meer zonder speed kon.
Naar mate de verslaving vorderde en ook mijn partner door de speed veranderde werd ik ongelukkig.

F.E.A.R. zei:

Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid

Klik om te vergroten...

Ik neem mezelf bij deze even als voorbeeld.
Als ik een zwak karakter zou hebben, hoe kan ik dan tijdens mijn verslaving zeer grote stappen hebben gemaakt?.
Uit een relatie weten te vluchten die bestond uit huiselijk geweld.
In een opvang hebben gezeten en ondanks alles er voor de volle 200% voor mijn kids te zijn geweest.
Uiteindelijk in me eentje van de ene op de andere dag weten te stoppen met speed.
Een verslaving waar ik al ruim 8 jaar mee rond liep.

Iemand kan foute keuzes maken in het leven.
Dat wil niet zeggen dat die gene zwak is.
Zwak ben je als je op geeft...

F.E.A.R. zei:

In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.

Klik om te vergroten...

Je geeft zelf oorzaken aan van een verslaving.

F.E.A.R. zei:

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Klik om te vergroten...

Wrong.
Mensen die een drug als 4mmc leren kennen op een festival en erna verslaafd een geraken zijn niet perse ongelukkig noch ambitieloos.

F.E.A.R. zei:

Ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Klik om te vergroten...

Zie hierboven.

F.E.A.R. zei:

Spoiler

Ik ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.

Klik om te vergroten...

3mmc is misschien wel het ULTIEME voorbeel dat een drugsverslaving wel bestaat.

Stel alles in je leven gaat goed en je bent mentaal sterk. En je neemt een lijntje coke. Hoe groot is de kans dat je daarna je complete leven door deze drugs laat verzieken? Is er een gen geprogrammeerd in je hersenen waardoor je alles opgeeft voor die drugs? Als je het mij vraagt; nee. Mentale zwakte resulteert in drugsverslaving. Niet andersom.

Lichamelijke afhankelijkheid is natuurlijk echt, ik heb dat zelf ervaren. Maar voor je daar komt moet je al volledig zijn ontspoord. En dat gebeurt niet bij mijn mentaal gezonde mensen. Drugsmisbruik is een symptoom, en geen ziekte.

Wat ik belangrijk vind is dat we dit gaan erkennen. Want dan kun je ‘drugsverslaving’ ook beter behandelen.

Syl zei:

Dus gelukkige mensen gebruiken geen drugs, waar ze afhankelijk van kunnen worden??.
Ik was niet ongelukkig toen ik mijn eerste x speed nam.
Ik was ook niet ongelukkig toen ik het nam om de kater van de x ervoor op te vangen.
Ik was ook niet ongelukkig toen ik niet meer zonder speed kon.
Naar mate de verslaving vorderde en ook mijn partner door de speed veranderde werd ik ongelukkig.





Ik neem mezelf bij deze even als voorbeeld.
Als ik een zwak karakter zou hebben, hoe kan ik dan tijdens mijn verslaving zeer grote stappen hebben gemaakt?.
Uit een relatie weten te vluchten die bestond uit huiselijk geweld.
In een opvang hebben gezeten en ondanks alles er voor de volle 200% voor mijn kids te zijn geweest.
Uiteindelijk in me eentje van de ene op de andere dag weten te stoppen met speed.
Een verslaving waar ik al ruim 8 jaar mee rond liep.

Iemand kan foute keuzes maken in het leven.
Dat wil niet zeggen dat die gene zwak is.
Zwak ben je als je op geeft...

Klik om te vergroten...

Ik volg helemaal wat je zegt, begrijp me niet verkeerd. En ik herken mezelf deels in jou.

Jij hebt je verslaving uiteindelijk overwonnen door een sterk karakter te ontwikkelen. Wat misschien altijd in je heeft gezeten, maar ten tijde van je verslaving ontbrak dit misschien wel. Je was wellicht naïef over de gevolgen, of makkelijk beïnvloedbaar.

Al met al geloof ik niet dat je een voorgeprogrammeerd verslaafd brein hebt. Zoals iemand met een pinda allergie om een stom voorbeeld te geven.

En ja, wat ik zeg is heel scherp door de bocht. Puur om de triggeren. De reacties verbazen me wel, maargoed.

Desondanks geloof ik in mijn stelling. En had ik achteraf zoveel beter afgeweest als mensen mij toendertijd de waarheid gezegd hadden.

‘Grow some balls aansteller, je verdrinkt jezelf in GHB en zelfmedelijden, doe er wat aan’. In plaats van dat ze mij in de verslavingszorg uitlegde dat mijn hersenchemie afwijkt, en dat ik trucjes moet leren om mijn gebruik te controleren. De oplossing is altijd geweest om mentaal beter te worden.

Ik geloof dat elk mens iets te bieden heeft en ik respecteer iedereen. Het is nooit te laat om beter te worden, en van fouten leert men. Maar als je verslaafd bent moet je niet de drugs de schuld geven.

-Mensen die drugsverslaafd worden noem ik geen mentale zwakte.

-Mensen die drugsverslaafd blijven en geen hulp willen noem ik wel mentale zwakte.

* Edit ;

- Omdat drugsverslaafd worden nooit gepland is. ( je leert het kennen )

- Omdat drugsverslaafd blijven wel gepland is ( je wilt geen hulp )

CuriousExplorer zei:

Je geeft zelf oorzaken aan van een verslaving.

Wrong.
Mensen die een drug als 4mmc leren kennen op een festival en erna verslaafd een geraken zijn niet perse ongelukkig noch ambitieloos.

Zie hierboven.

3mmc is misschien wel het ULTIEME voorbeel dat een drugsverslaving wel bestaat.

Klik om te vergroten...

Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.

F.E.A.R. zei:

Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.

Klik om te vergroten...

Dat is dan ook een mogelijke oorzaak van de verslaving. Maar dat betekent niet dat verslaving niet bestaat toch? Maar goed ik heb ook m’n punt gemaakt

F.E.A.R. zei:

In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Spoiler

Ik ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.

Klik om te vergroten...

Ik zie hier wel wat in.

Maar ik denk verder ook dat er maar heel weinig mensen zijn die écht zonder mentale problemen zijn. Die écht leven in constante mentale gezondheid. Dit zijn de mensen die het ego, de lagere aard, hebben overwonnen. De spiritueel verlichtten, om het zo maar te zeggen. De rest van ons ervaart geluk (mentaal welzijn) als een af en aan iets. Dit is de overgrote massa (inclusief mezelf), voor wie het leven vaak meer een zoektocht naar geluk is, dan het ervaren van contentheid (niet uitzinnig geluk natuurlijk, dat kan niet constant zijn).

Omdat we niet onze basis hebben in die contentheid, zijn we er naar op zoek, in van alles en nog wat. Álles wat we doen, is te herleiden naar die zoektocht naar contentheid (geluk). En zolang we met die zoektocht bezig zijn (in de toekomst wanneer ik dit en dat heb, zal ik content zijn) zullen we onderhevig zijn aan verslaving. Dat is denk ik gewoon de realiteit ervan. Alleen op de momenten dat we al content zijn, zijn we niet meer vatbaar voor verslaving.

En omdat praktisch iedereen niet in die basis, die contentheid, leeft, is dat de norm. Ergens je geluk in zoeken is de norm, dat is wat normaal is. We mogen dan heel goed zijn in uitdragen naar de buitenwereld dat we écht content zijn, maar wees eerlijk: wie van ons is er onvoorwaardelijk content? Onze contentheid is bijna altijd voorwaardelijk. Betekenend: onze contentheid is gebaseerd op dat wat verloren kan (en zal) worden.

Persoonlijk denk ik dat we hierin beter eerlijk kunnen zijn tegenover onszelf. Accepteren dat we vaak op zoek zijn naar geluk/contentheid, in plaats van onwaardelijke contentheid te ervaren.

Een hele interessante relevante video over "happy normal people":



Ik wil met dit alles niemands verslaving bagatelliseren trouwens, laat dat duidelijk zijn.

Interessant statement trouwens.

Verslaving bestaat zeker wel, alleen is dat nooit 'het' probleem. Er zal altijd een onderliggend probleem zijn die de verslaving heeft getriggerd, om een bepaalde leegte op te vullen/gevoelens weg te drukken bijvoorbeeld. Ik denk dat ts dat bedoeld. Wanneer je je verslaving hebt verslagen zul je juist ook aan je onderliggende problemen moeten werken, om te voorkomen dat je niet opnieuw in een val terechtkomt.

Voorbeeld: 3mmc was zo lekker, ik kon niet meer stoppen. Nu ben ik verslaafd, en ga afkicken. Was het lekkere van 3mmc de oorzaak van de verslaving? Nee, welk gat heb je er mee geprobeerd op te vullen?

Btw iedereen heeft gaten die hij/zij op wil vullen. Ook iemand die maar 1x per maand iets gebruikt om even de realiteit te ontvluchten.

drugsverslaving bestaat niet wahhh? Kijk dit maar ff:

Wowflow zei:

Verslaving bestaat zeker wel, alleen is dat nooit 'het' probleem. Er zal altijd een onderliggend probleem zijn die de verslaving heeft getriggerd, om een bepaalde leegte op te vullen/gevoelens weg te drukken bijvoorbeeld. Ik denk dat ts dat bedoeld. Wanneer je je verslaving hebt verslagen zul je juist ook aan je onderliggende problemen moeten werken, om te voorkomen dat je niet opnieuw in een val terechtkomt.

Voorbeeld: 3mmc was zo lekker, ik kon niet meer stoppen. Nu ben ik verslaafd, en ga afkicken. Was het lekkere van 3mmc de oorzaak van de verslaving? Nee, welk gat heb je er mee geprobeerd op te vullen?

Btw iedereen heeft gaten die hij/zij op wil vullen. Ook iemand die maar 1x per maand iets gebruikt om even de realiteit te ontvluchten.

Klik om te vergroten...

Precies ja.

Wie herkent het niet als hij/zij alleen is met zichzelf en er niets te doen is: die leegte komt dan in ons op. Hoeveel mensen confronteren die leegte daadwerkelijk, in plaats van er voor te vluchten in middelengebruik, activiteiten, relaties, enzovoort?

Voor de meeste mensen sluimert die leegte altijd op de achtergrond. Zolang dat er is, is men denk ik verslavingsgevoelig op de een of andere manier. En verslaving kan aan álles zijn, zelfs aan denken (de nummer 1 verslaving denk ik).

Ik ben het met je eens dat verslaving veel vaker voorkomt bij mensen die al bepaalde psychische problemen hebben. Ik het echter onzin om te stellen dat dit een teken van zwakte is. Sommige mensen hebben pech met hun levensverhaal of genetica. Dat betekent natuurlijk niet dat ze helemaal geen eigen verantwoordelijkheid hebben, er zijn ook mensen met zo'n achtergrond die niet verslaafd zijn.

Het is nogal hard om te beweren dat verslaving helemaal iemands eigen schuld is. Veel verslaafden hebben al een laag zelfbeeld.