#1
** Ik weet dat ik meer smiley's moet gebruiken.
Ik wil niet aanvallend overkomen.
Ik wil niet aanvallend overkomen.
Drugsverslaving bestaat niet
124 antwoorden
57 weergaven
18-5-2026
#2
Ja, daarom denken we eraan het weer te doen, maar tegelijkertijd negeerde ik tegenover mezelf al de dingen die er slecht aan waren voor mij. Op die manier kan ik dus keer op keer weer iets doen dat uiteindelijk slecht voor me is. Eigenlijk wil ik stoppen, maar ik ga toch door omdat ik die dingen op dat moment negeer. In die zin zijn dat dus zwaktes voor mij. Dat betekent niet dat ik (of wie dan ook) een zwak persoon is als diegene ergens verslaafd aan raakt. Natuurlijk, mensen kunnen juist enorm sterk zijn en alsnog in een verslaving terechtkomen. Ik wil ook nooit beweren dat dat niet zo is.Is dit niet gewoon omdat er waarschijnlijk ook leuke herinnerringen zijn?
Er zijn wel nog vele meer verslavingen dan aan middelengebruik alleen. Zelfs dingen die aan de oppervlakte misschien goed lijken.Of je zoekt afleiding uit een verder drugsvrij normaal leven.
Ik denk hier misschien allemaal teveel over na.
Ik bedoel hier ook niks als aanval, al begrijp ik dat dit zeer gevoelig kan liggen bij mensen. Excuses daarvoor als het zo is aangekomen.Ik begrijp je. Maar er is een verschil tussen in een verslaving terechtkomen (hetzij terugval, hetzij nieuwe verslaving) en in een verslaving blijven zitten. Ik bedoel het niks als een aanval.
Maar mensen... We moeten deze dingen toch bespreekbaar kunnen maken? Is het niet heel belangrijk om te onderzoeken waarom wij als mensen steeds weer in verslavingen (terug)vallen?
Ja deels ja. Maar het onbewuste gedeelte is hetgene wat je dus in de verslaving werkt. Het is toch de moeite waard om juist dat te onderzoeken?Omdat onoplettendheid een rare woordkeuze is.
Als je eraan zou toegeven is het ook deels een bewuste keuze geweest.
#3
Je negeerde de slechte dingen. Logisch, mensen onthouden nou eenmaal sneller de leuke dingen aan zaken zoals drugs dan de slechte dingen.Ja, daarom denken we eraan het weer te doen, maar tegelijkertijd negeerde ik tegenover mezelf al de dingen die er slecht aan waren voor mij. Op die manier kan ik dus keer op keer weer iets doen dat uiteindelijk slecht voor me is. Eigenlijk wil ik stoppen, maar ik ga toch door omdat ik die dingen op dat moment negeer.
Zie de reports over 3mmc er maar even op na. Bijna allemaal beseffen ze dat het slecht is, maar bijna allemaal pochen er over wat voor goeds het doet.
Agree. Maar OP spreekt vnl over drugs.Er zijn wel nog vele meer verslavingen dan aan middelengebruik alleen. Zelfs dingen aan de oppervlakte misschien goed lijken.
Nee hoor.😄Ik denk hier misschien allemaal teveel over na.
Het was meer dat ik dit gesprek al eens had met GangGang. Excuses zijn niet nodig. 😄Maar ik vind dit allemaal erg interessant en wil vooral ook in mezelf ontdekken hoe ik die menselijke neiging naar verslaving moet benaderen.
Ik bedoel hier ook niks als aanval, al begrijp ik dat dit zeer gevoelig kan liggen bij mensen. Excuses daarvoor als het zo is aangekomen.
Tuulijk moeten we zoiets kunnen bespreken.Maar mensen... We moeten deze dingen toch bespreekbaar kunnen maken? Is het niet heel belangrijk om te onderzoeken waarom wij als mensen steeds weer in verslavingen (terug)vallen?
Het onbewuste gedeelte kun je ook zien als impulsiviteit.Ja deels ja. Maar het onbewuste gedeelte is hetgene wat je dus in de verslaving werkt. Het is toch de moeite waard om juist dat te onderzoeken?
Hoe ik in aanraking ben gekomen met drugs? Impulsiviteit
Waarom ik soms zonder teveel nadenken drugs gebruik? Impulsiviteit
Het is wel een interessant onderwerp, en ook al heb ik mijn eigen visie, ik respecteer iedereen zijn inzicht en mening.
#4
Ja, maar in mijn ogen gaat het nog een stap verder:Je negeerde de slechte dingen. Logisch, mensen onthouden nou eenmaal sneller de leuke dingen aan zaken zoals drugs dan de slechte dingen.
Ik negeerde bewust die dingen (stopte ze in mijn onderbewuste) om mijn gebruik voort te kunnen zetten. Ik wíst dat het niet goed voor me was, maar haalde mezelf middels mijn gedachten over om tóch te gebruiken. Omdat ik de positieve effecten wou ervaren, stopte ik mijn wetenschap over de negatieve effecten (tijdelijk) weg. Dit is wat we als mens hebben: het vermogen om te liegen (of in ieder geval dingen achter te houden) tegen onszelf en zo destructief gedrag (in wat voor mate dan ook) voort te zetten.
Nou ja, voor een ieder die er wel aanstoot aan nam dan.Het was meer dat ik dit gesprek al eens had met GangGang. Excuses zijn niet nodig. 😄
Precies ja. Dat is ook een vorm van onbewustheid.Het onbewuste gedeelte kun je ook zien als impulsiviteit.
Hoe ik in aanraking ben gekomen met drugs? Impulsiviteit
Waarom ik soms zonder teveel nadenken drugs gebruik? Impulsiviteit
#5
Er zou de optie moeten zijn om bepaalde quotes leuk te vinden, en andere niet in 1 post.
*Wil er niks mee zeggen, dacht er net aan.
Met u discussiëren @Mindless lucht op. Jij reageert inhoudelijk, en gaat niet zomaar wat roepen. Thanks makker.
*Wil er niks mee zeggen, dacht er net aan.
Met u discussiëren @Mindless lucht op. Jij reageert inhoudelijk, en gaat niet zomaar wat roepen. Thanks makker.
#6
Thanks! Insgelijks.Er zou de optie moeten zijn om bepaalde quotes leuk te vinden, en andere niet in 1 post.
*Wil er niks mee zeggen, dacht er net aan.
Met u discussiëren @Mindless lucht op. Jij reageert inhoudelijk, en gaat niet zomaar wat roepen. Thanks makker.
Een 'like' betekent ook niet altijd hetzelfde denk ik. Voor mij in ieder geval niet. Soms like ik posts omdat ik het er helemaal mee eens ben, soms ben ik het er gedeeltelijk mee eens en soms ben ik het er zelfs helemaal niet mee eens, maar waardeer ik bijvoorbeeld de andere manier van kijken, zodat ik ook even een ander perspectief op iets kan krijgen.
#7
Interessant. Ik vind wel dat drugs je onzeker en onstabiel kunnen maken. Daarnaast kan je verschillende disorders van drugs krijgen zoals bijvoorbeeld ik (HPPD).
Dus zelfs als je stabiel bent, en je begint aan drugs, kan je er verslaafd aan worden.
Dus zelfs als je stabiel bent, en je begint aan drugs, kan je er verslaafd aan worden.
#8
Had dan gezegt dat verslaving geen ziekte is, dan was ik het met je eens. Je geeft hier al aan dat verslaving wel bestaat, lichamelijk.Lichamelijke afhankelijkheid is natuurlijk echt, ik heb dat zelf ervaren. Maar voor je daar komt moet je al volledig zijn ontspoord. En dat gebeurt niet bij mijn mentaal gezonde mensen. Drugsmisbruik is een symptoom, en geen ziekte.
Wat ik belangrijk vind is dat we dit gaan erkennen. Want dan kun je ‘drugsverslaving’ ook beter behandelen.
Ik ben het de heletijd deels met je eens, maar vind je conclusies nogal snel.
Ik snap je punt met het behandelen wel, maar zelfs dat geld niet voor iedereen. Ik denk dat verslaving juist nog zo'n groot probleem is omdat iedereen nou zo verschikkelijk anders is.
Ja, je kan als het heel goed gaat in je leven na je eerste lijntje coke je leven verzieken. Niet in een keer natuurlijk, maar het kan zeker het start punt zijn. Daarnaast, weten vele mensen niet eens dat ze minder stabiel zijn dan ze denken. Niemand begint met een recreatief middel denkend dat je er verslaafd aan raakt. Maar man, wat voelt het fijn, ik heb nog wat over, ik maak het maar op.
Toen ik verslaafd werd aan wiet (grammen en grammen per dag) ging het echt super goed met me. Was 15, had al 25.000 abonnees op youtube, een vriendin waar ik heel gelukkig mee was en ik was zo zelfverzekerd als wat. Ik hoorde van iedereen altijd hoe bizar ze het vonden hoe weinig de meningen en haat van andere mij boeide.
Wiet heeft dat grotendeels kapot gemaakt, en ik ben nogsteeds niet wie ik was. Ik ben steeds meer van de meningen van andere gaan denken door de paranoia van wiet.
Gaat nu prima hoor, maar toen ging het echt goed. En als ik dan terugdenk, ja, ik vond het zo leuk dat ik zonder het te weten perongeluk met geluk verminder. En wiet is dan niet de grootste ramp maar toch.
#9
Volgens mij gaat het niet super goed met je als je op je 15e verslaafd raakt aan wiet. Sowieso als je vaak wiet rookt als kind is er al iets mis.Had dan gezegt dat verslaving geen ziekte is, dan was ik het met je eens. Je geeft hier al aan dat verslaving wel bestaat, lichamelijk.
Ik ben het de heletijd deels met je eens, maar vind je conclusies nogal snel.
Ik snap je punt met het behandelen wel, maar zelfs dat geld niet voor iedereen. Ik denk dat verslaving juist nog zo'n groot probleem is omdat iedereen nou zo verschikkelijk anders is.
Ja, je kan als het heel goed gaat in je leven na je eerste lijntje coke je leven verzieken. Niet in een keer natuurlijk, maar het kan zeker het start punt zijn. Daarnaast, weten vele mensen niet eens dat ze minder stabiel zijn dan ze denken. Niemand begint met een recreatief middel denkend dat je er verslaafd aan raakt. Maar man, wat voelt het fijn, ik heb nog wat over, ik maak het maar op.
Toen ik verslaafd werd aan wiet (grammen en grammen per dag) ging het echt super goed met me. Was 15, had al 25.000 abonnees op youtube, een vriendin waar ik heel gelukkig mee was en ik was zo zelfverzekerd als wat.
Wiet heeft dat grotendeels kapot gemaakt, en ik ben nogsgeeds
#10
Tja, de jeugd hé. Het was heel normaal al op die leeftijd op die school. Ik was een van de latere. Heb mijn eerste drankje een jaar of 1 a 2 later gedronken.Volgens mij gaat het niet super goed met je als je op je 15e verslaafd raakt aan wiet. Sowieso als je vaak wiet rookt als kind is er al iets mis.
Ik verdiende super veel, ging dagelijks livestreamen wat ik echt het beste ooit vond en had veel vrienden. Vriendin, heel leuke familie, school ging het goed, was altijd aan het werk en genoot echt in elk opzicht van het leven. Ik weet nog hoe ik echt niet snapte dat mensen zich ongelukkig konden voelen, want het leven is zo leuk.
Geloof jij niet dat mensen op die leeftijd wiet kunnen roken zonder dat het slecht gaat? Gewoon omdat het leuk is en je nog niet bewust bent van de nadelen?
Ik geef toe dat het slecht is op die leeftijd hoor, en heb er hartstikke spijt van. Maar ik was echt heel gelukkig. Hoe oud ben je?
#11
Geloof dat inderdaad niet.Geloof jij niet dat mensen op die leeftijd wiet kunnen roken zonder dat het slecht gaat? Gewoon omdat het leuk is en je nog niet bewust bent van de nadelen?
#12
En waarom? Omdat dat voor jou niet zo werkt?Geloof dat inderdaad niet.
#13
In mijn ogen is het vrij duidelijk dat verslaving wel degelijk bestaat. Dit kan simpelweg gezien worden aan het feit dat mensen verslaafd raken.En als je mentaal niet zo sterk bent is de kans op verslaving misschien groter, maar dit betekent toch niet dat verslaving niet bestaat..??? Voor jullie misschien niet, maar voor anderen wel. Het feit dat de ene een grotere kans heeft om verslaafd te raken, of dat dit komt door bepaalde omstandigheden.... Dat betekent toch niet dat verslaving helemaal niet bestaat?
De definitie van verslaving verschilt nog weleens. De ene noemt het een ziekte, de ander meer een gedragsstoornis. En je zou kunnen beargumenteren dat een gedragsstoornis een mentale ziekte is. Immers, er is sprake van mentale ongezondheid.
#14
Nee omdat de wetenschap dat zegt en ik het gezien heb bij vrienden. Iedereen die voor zijn 16e flink gesmoked heeft ondervindt daar nu enorme negatieve effecten van. Ik ben opgegroeid in een redelijk arme buurt en van alle vrienden in de buurt(stuk of 12 en veel blowend), ben ik de enige met een diploma. Ik heb voor het eerst een joint gerookt toen ik 33 was.En waarom? Omdat dat voor jou niet zo werkt?
Cannabis kan de ontwikkeling van het brein kan verstoren. Het gebruik van hasj en wiet heeft voor iedereen risico’s. Maar voor jongeren zijn de risico’s groter: er is steeds meer bewijs dat adolescenten gevoeliger zijn voor de effecten van cannabis dan volwassenen, met name bij langdurig regelmatig gebruik. Bij dagelijks gebruik is er een grotere kans op verslaving. 1 Met name jongeren die vroeg beginnen met blowen lopen meer kans om later in hun leven verslaafd te raken. Dat komt omdat vroeg beginnen met zwaar cannabisgebruik de normale ontwikkeling van de hersenen verstoort.
De gevolgen van blowen op jonge leeftijd | DRUGSinfo.nl
De gevolgen van cannabis op jonge leeftijd zijn bijvoorbeeld dat mensen eerder last hebben van psychische problemen. Die kwetsbaarheid duurt tot je 24e.
www.drugsinfo.nl
#15
Wow dan snap ik die mening wel als je dat om je heen ziet. Bizar dat dat hier zo compleet anders is.Nee omdat de wetenschap dat zegt en ik het gezien heb bij vrienden. Iedereen die voor zijn 16e flink gesmoked heeft ondervindt daar nu enorme negatieve effecten van. Ik ben opgegroeid in een redelijk arme buurt en van alle vrienden in de buurt(stuk of 12 en veel blowend), ben ik de enige met een diploma. Ik heb voor het eerst een joint gerookt toen ik 33 was.
Cannabis kan de ontwikkeling van het brein kan verstoren. Het gebruik van hasj en wiet heeft voor iedereen risico’s. Maar voor jongeren zijn de risico’s groter: er is steeds meer bewijs dat adolescenten gevoeliger zijn voor de effecten van cannabis dan volwassenen, met name bij langdurig regelmatig gebruik. Bij dagelijks gebruik is er een grotere kans op verslaving. 1 Met name jongeren die vroeg beginnen met blowen lopen meer kans om later in hun leven verslaafd te raken. Dat komt omdat vroeg beginnen met zwaar cannabisgebruik de normale ontwikkeling van de hersenen verstoort.
De gevolgen van blowen op jonge leeftijd | DRUGSinfo.nl
De gevolgen van cannabis op jonge leeftijd zijn bijvoorbeeld dat mensen eerder last hebben van psychische problemen. Die kwetsbaarheid duurt tot je 24e.
Ikzelf heb 2 diploma's, werk al 4 jaar en loop nu ook 40 uur per week stage (60 uur per week, 7 dagen per week). Dit heb ik nodig omdat ik op mezelf woon. Heb een vriendin, dagelijks mensen op bezoek en heb het naar mijn zin. Ik blow elke dag.
Mijn beste vriend, rookt nu 3,5 jaar dagelijks een gram wiet of meer. Heeft zijn havo gedaan en zit nu op het HBO. Hij verdient 4.000 pm met YouTube en freelancing. Hij is net 18.Ook hij werkt op die leeftijd al elke dag.
Mijn broer heeft al heel lang een probleem met wiet, maar ook met hem gaat het goed. Wonen in het zelfde huis en ook hij werkt met plezier heeft een diploma en een relatie.
Zo zie je dat meningen worden bepaald door wat we zien in het leven. Ik ken niemand die zijn leven heeft vergooid door wiet. Mijn ouders blowde vroeger en omg als ik later ook maar in de buurt kom ik hoe leuk mijn ouders zijn ben ik zeer tevreden met het leven.
Maar knap dat jij zo laat hebt weten te beginnen! Het is zeker lastig om vanaf te komen. Maar ook de mensen die er vanaf zijn gekomen hebben er hier geen last of problemen aan (na de afkick dan hé).
Ik snap je punt helemaal, het is hartstikke slecht voor je hersenen. Maar dat betekent niet dat je niet je best kan doen ik het leven. Er zijn genoeg mensen die niet blowen die ook geen diploma halen. Helaas.
#16
Exact! Mooi gezegd.En toch is het hetgene dat ervoor zorgt dat we verslaafd worden. Dat noem ik zeker een mentale zwakte.
Begrijp me goed: dit is geen aanval op mensen die deze zwakte hebben. Ik heb zelf deze zwakte. Het ligt min of meer in de menselijke conditie, deze zwakte. En je kunt daar uit komen door die alertheid/bewustheid te trainen.
Doen alsof het geen zwakte is, zal niemand verder helpen denk ik.
Ik zeg juist bewust dat drugsverslaving niet bestaat. (Ik wil er overigens geen spel van woorden van maken.) Niemand is slaaf van een drugs. Een slaaf heeft geen keuze. Een drugsmisbruiker wel.Had dan gezegt dat verslaving geen ziekte is, dan was ik het met je eens. Je geeft hier al aan dat verslaving wel bestaat, lichamelijk.
Ik ben het de heletijd deels met je eens, maar vind je conclusies nogal snel.
Ik snap je punt met het behandelen wel, maar zelfs dat geld niet voor iedereen. Ik denk dat verslaving juist nog zo'n groot probleem is omdat iedereen nou zo verschikkelijk anders is.
Ja, je kan als het heel goed gaat in je leven na je eerste lijntje coke je leven verzieken. Niet in een keer natuurlijk, maar het kan zeker het start punt zijn. Daarnaast, weten vele mensen niet eens dat ze minder stabiel zijn dan ze denken. Niemand begint met een recreatief middel denkend dat je er verslaafd aan raakt. Maar man, wat voelt het fijn, ik heb nog wat over, ik maak het maar op.
Toen ik verslaafd werd aan wiet (grammen en grammen per dag) ging het echt super goed met me. Was 15, had al 25.000 abonnees op youtube, een vriendin waar ik heel gelukkig mee was en ik was zo zelfverzekerd als wat. Ik hoorde van iedereen altijd hoe bizar ze het vonden hoe weinig de meningen en haat van andere mij boeide.
Wiet heeft dat grotendeels kapot gemaakt, en ik ben nogsteeds niet wie ik was. Ik ben steeds meer van de meningen van andere gaan denken door de paranoia van wiet.
Gaat nu prima hoor, maar toen ging het echt goed. En als ik dan terugdenk, ja, ik vond het zo leuk dat ik zonder het te weten perongeluk met geluk verminder. En wiet is dan niet de grootste ramp maar toch.
Zelfmedelijden en pessimisme leidt tot destructief gedrag. En overmoedigheid ook. In mijn ogen allemaal tekenen van een zwakke mentale gesteldheid, een gebrekkige geest. Happy mensen, en depri mensen kunnen zwakte hebben. Losers, en succesvolle (subjectief). En drugsmisbruik is het symptoom.
Met zwak bedoel ik niet een mietje. Ik bedoel dat je training nodig hebt om aan je gebreken te werken.
Maar we leven tegenwoordig in een maatschappij waarin we alle woorden moeten afwegen om niemand te beledigen. Als iemand zijn leven vergooid is het makkelijker om de drugs de schuld te geven dan om verantwoordelijkheid te nemen. Het is fijner om te horen dat je met verkeerde hersenchemie rondloopt, dan om te horen dat je zwaktes hebt.
Voor een politicus is drugs ook altijd een fijn onderwerp. Mensen gaan aan de drugs omdat ze een uitzichtloos bestaan hebben? Makkelijk om de drugs als schuldige aan te wijzen in plaats van benoemen wat de community nodig heeft. Banen, sociale voorzieningen, psychische hulp.
Ik ben bang dat zolang we in ‘drugsverslaving’ blijven geloven, dat we nooit toekomen aan het oplossen van de werkelijke issues.
#17
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?
Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...
#18
Dit is denk ik een heel erg gevoelig onderwerp, zeker hier omdat hier mensen zitten die zelf een verslaving hebben (gehad) en daar soms erg onder hebben geleden of nog steeds lijden. Zelf ben ik daar ook 1 van.
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Een verslaving komt meestal niet in 1 keer tot stand. We doen herhaaldelijk iets, waardoor het verslavend gedrag erin slijt. Of we doen juist iets níet, dat kan ook. Weten we niet érgens vaak wel dat iets verkeerd voor ons is, maar doen we het dan toch? Herhaaldelijk. Áls dat de oorzaak van het probleem is, is het belangrijk om ons daar bewust van te worden. En ons te beseffen dat dit niet per se betekent dat we zelf zwak of dom zijn qua karakter, maar dat er wel iets is wat onze aandacht nodig heeft. Als iets in de blinde hoek blijft zitten, blijft het zich herhalen. Zoals dus bijvoorbeeld mijn persoonlijke voorbeeld van mezelf wijs maken dat wiet op het moment goed voor me is, soms herhaaldelijk dagen, weken achtereen. Ik kan dan wel wiet de schuld geven omdat het zo verslavend is, maar in de realiteit was ik het die elke keer besloot om de negatieve effecten voor het moment te negeren en tóch te gebruiken. Je gedachten kunnen je soms dingen wijsmaken, zonder dat je je daar bewust van bent.
Maar je moet hier wel voorzichtig over praten. Ik snap je invalshoek @F.E.A.R. en ben het er ook grotendeels mee eens maar het komt misschien wat fel over. Ik kwam dus blijkbaar ook al te fel over, aan de reacties van mensen te zien.
Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.
Een verslaving komt meestal niet in 1 keer tot stand. We doen herhaaldelijk iets, waardoor het verslavend gedrag erin slijt. Of we doen juist iets níet, dat kan ook. Weten we niet érgens vaak wel dat iets verkeerd voor ons is, maar doen we het dan toch? Herhaaldelijk. Áls dat de oorzaak van het probleem is, is het belangrijk om ons daar bewust van te worden. En ons te beseffen dat dit niet per se betekent dat we zelf zwak of dom zijn qua karakter, maar dat er wel iets is wat onze aandacht nodig heeft. Als iets in de blinde hoek blijft zitten, blijft het zich herhalen. Zoals dus bijvoorbeeld mijn persoonlijke voorbeeld van mezelf wijs maken dat wiet op het moment goed voor me is, soms herhaaldelijk dagen, weken achtereen. Ik kan dan wel wiet de schuld geven omdat het zo verslavend is, maar in de realiteit was ik het die elke keer besloot om de negatieve effecten voor het moment te negeren en tóch te gebruiken. Je gedachten kunnen je soms dingen wijsmaken, zonder dat je je daar bewust van bent.
Maar je moet hier wel voorzichtig over praten. Ik snap je invalshoek @F.E.A.R. en ben het er ook grotendeels mee eens maar het komt misschien wat fel over. Ik kwam dus blijkbaar ook al te fel over, aan de reacties van mensen te zien.
#19
Ik denk dat het vaak ook meer onbewust gedrag is dan echt een zwak karakter of zo. Op de momenten dat er echt alerte aandacht nodig is, vallen we vaak terug in onbewustheid en daar komt dan weer destructief gedrag uit voort (zoals verslaving). Je kunt ondertussen een echt sterk karakter hebben dat echt vecht tegen een verslaving, maar net op die cruciale momenten (uit gewoonte wellicht) dan weer terugvallen in onbewustheid. Als mensen zijn we ook héél goed in onszelf voor de gek houden. Het is eerder dat we meestal te slim zijn daarin denk ik, dan dat we simpelweg zwak zijn. Sommige dingen zijn zó subtiel, dat er grote alertheid nodig is om ze op te merken.Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?
Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...
Of de mens überhaupt vrije wil heeft kan weer een heel apart topic aan gewijd worden.
#20
Is dit niet gewoon omdat er waarschijnlijk ook leuke herinnerringen zijn?Ik had het anders moeten verwoorden wellicht.
Neem mezelf:
Als ik een tijd lang van de wiet afblijf en er dan ineens na een paar maanden de gedachte in me op komt dat het wel weer eens fijn zou zijn om te gebruiken en ik val voor de zoveelste keer weer terug in een tijd lang wiet gebruiken, dan is mijn mentale onoplettendheid toch mijn zwakte geweest?
Of je zoekt afleiding uit een verder drugsvrij normaal leven.Want ik weet hoe het tientallen, honderden keren eerder is gegaan, maar toch kijk ik daar overheen als het ware en laat het me weer gebeuren.
Ik begrijp je. Maar er is een verschil tussen in een verslaving terechtkomen (hetzij terugval, hetzij nieuwe verslaving) en in een verslaving blijven zitten. Ik bedoel het niks als een aanval.Dat is het enige wat ik beweer mensen. Ik wil hierin niemand beledigen, ik herken alleen dit gedrag in mezelf en vind het interessant om hierop te reflecteren. Zo zie ik het gebeuren dat ik weer in een verslaving terugval. Niet alleen met wiet, maar in het verleden ook met eten, porno, etc.
Omdat onoplettendheid een rare woordkeuze is.Als we dit probleem van onoplettendheid niet mogen benoemen, hoe kunnen we hier dan wat aan doen?
Als je eraan zou toegeven is het ook deels een bewuste keuze geweest.