Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.Je geeft zelf oorzaken aan van een verslaving.
Wrong.
Mensen die een drug als 4mmc leren kennen op een festival en erna verslaafd een geraken zijn niet perse ongelukkig noch ambitieloos.
Zie hierboven.
3mmc is misschien wel het ULTIEME voorbeel dat een drugsverslaving wel bestaat.
Dat is dan ook een mogelijke oorzaak van de verslaving. Maar dat betekent niet dat verslaving niet bestaat toch? Maar goed ik heb ook m’n punt gemaaktIk vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.
Ik zie hier wel wat in.In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.
Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.
Ben benieuwd hoe jullie dit zien.
SpoilerIk ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.
Precies ja.Verslaving bestaat zeker wel, alleen is dat nooit 'het' probleem. Er zal altijd een onderliggend probleem zijn die de verslaving heeft getriggerd, om een bepaalde leegte op te vullen/gevoelens weg te drukken bijvoorbeeld. Ik denk dat ts dat bedoeld. Wanneer je je verslaving hebt verslagen zul je juist ook aan je onderliggende problemen moeten werken, om te voorkomen dat je niet opnieuw in een val terechtkomt.
Voorbeeld: 3mmc was zo lekker, ik kon niet meer stoppen. Nu ben ik verslaafd, en ga afkicken. Was het lekkere van 3mmc de oorzaak van de verslaving? Nee, welk gat heb je er mee geprobeerd op te vullen?
Btw iedereen heeft gaten die hij/zij op wil vullen. Ook iemand die maar 1x per maand iets gebruikt om even de realiteit te ontvluchten.
Ik denk ook niet dat we het zo moeten zien, dat het iemands 'schuld' is.Ik ben het met je eens dat verslaving veel vaker voorkomt bij mensen die al bepaalde psychische problemen hebben. Ik het echter onzin om te stellen dat dit een teken van zwakte is. Sommige mensen hebben pech met hun levensverhaal of genetica. Dat betekent natuurlijk niet dat ze helemaal geen eigen verantwoordelijkheid hebben, er zijn ook mensen met zo'n achtergrond die niet verslaafd zijn.
Het is nogal hard om te beweren dat verslaving helemaal iemands eigen schuld is. Veel verslaafden hebben al een laag zelfbeeld.
Mentale zwakte is de reden waarom iemand verslaafd geraakt zeg je ergens in dit topic ook. ( gaat over coke in uw vb)Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.
Je kunt je dan afvragen hoe sterk. Daar zijn heel wat gradaties in.Mentale zwakte is de reden waarom iemand verslaafd geraakt zeg je ergens in dit topic ook. ( gaat over coke in uw vb)
Maar dat is te kort door de bocht....Er zijn heus ook zat mensen die WEL gelukkig zijn, en die mentaal WEL sterk zijn die aan coke verslaafd geraken denk ik dan.
Niet scherp, niet oplettend is toch iets anders als zwak. Maar dat is mijn mening.Je kunt je dan afvragen hoe sterk. Daar zijn heel wat gradaties in.
Ben je je mentaal bewust van alle manieren waarop je geest je in een verslaving kan trekken, op elk moment, laat je jezelf dan toe in een verslaving weg te zakken? Er zijn dan waarschijnlijk al heel wat momenten geweest dat je mentaal niet scherp, niet oplettend bent geweest.
We overschatten denk ik echt onze mentale gezondheid. Omdat we allemaal een minder dan ideale mentale gezondheid (en dus ook helderheid, oplettendheid) hebben. Dat is de norm.
Maar hoezo?Niet scherp, niet oplettend is toch iets anders als zwak. Maar dat is mijn mening.
Omdat we op 1 vlak mentaal een steek laten vallen (vb: niet scherp,niet bewust,niet oplettend, etc..) betekent niet dat we mentaal zwak zijn.Maar hoezo?
Is dat niet onderdeel van mentale gezondheid? Om mentaal scherp, oplettend, bewust, te zijn. Is dat niet precíes de valkuil die ervoor zorgt dat we in een verslaving wegzakken?
En toch is het hetgene dat ervoor zorgt dat we verslaafd worden. Dat noem ik zeker een mentale zwakte.Omdat we op 1 vlak mentaal een steek laten vallen (vb: niet scherp,niet bewust,niet oplettend, etc..) betekent niet dat we mentaal zwak zijn.
Deze discussie is hier al eens de revue gepasseerd dacht ik.
🤨Begrijp me goed: dit is geen aanval op mensen die deze zwakte hebben.
Ik had het anders moeten verwoorden wellicht.-Mensen die drugsverslaafd worden noem ik geen mentale zwakte.
-Mensen die drugsverslaafd blijven en geen hulp willen noem ik wel mentale zwakte.
Imo een groot verschil tussen beide.
Is dit niet gewoon omdat er waarschijnlijk ook leuke herinnerringen zijn?Ik had het anders moeten verwoorden wellicht.
Neem mezelf:
Als ik een tijd lang van de wiet afblijf en er dan ineens na een paar maanden de gedachte in me op komt dat het wel weer eens fijn zou zijn om te gebruiken en ik val voor de zoveelste keer weer terug in een tijd lang wiet gebruiken, dan is mijn mentale onoplettendheid toch mijn zwakte geweest?
Of je zoekt afleiding uit een verder drugsvrij normaal leven.Want ik weet hoe het tientallen, honderden keren eerder is gegaan, maar toch kijk ik daar overheen als het ware en laat het me weer gebeuren.
Ik begrijp je. Maar er is een verschil tussen in een verslaving terechtkomen (hetzij terugval, hetzij nieuwe verslaving) en in een verslaving blijven zitten. Ik bedoel het niks als een aanval.Dat is het enige wat ik beweer mensen. Ik wil hierin niemand beledigen, ik herken alleen dit gedrag in mezelf en vind het interessant om hierop te reflecteren. Zo zie ik het gebeuren dat ik weer in een verslaving terugval. Niet alleen met wiet, maar in het verleden ook met eten, porno, etc.
Omdat onoplettendheid een rare woordkeuze is.Als we dit probleem van onoplettendheid niet mogen benoemen, hoe kunnen we hier dan wat aan doen?
Ja, daarom denken we eraan het weer te doen, maar tegelijkertijd negeerde ik tegenover mezelf al de dingen die er slecht aan waren voor mij. Op die manier kan ik dus keer op keer weer iets doen dat uiteindelijk slecht voor me is. Eigenlijk wil ik stoppen, maar ik ga toch door omdat ik die dingen op dat moment negeer. In die zin zijn dat dus zwaktes voor mij. Dat betekent niet dat ik (of wie dan ook) een zwak persoon is als diegene ergens verslaafd aan raakt. Natuurlijk, mensen kunnen juist enorm sterk zijn en alsnog in een verslaving terechtkomen. Ik wil ook nooit beweren dat dat niet zo is.Is dit niet gewoon omdat er waarschijnlijk ook leuke herinnerringen zijn?
Er zijn wel nog vele meer verslavingen dan aan middelengebruik alleen. Zelfs dingen die aan de oppervlakte misschien goed lijken.Of je zoekt afleiding uit een verder drugsvrij normaal leven.
Ik bedoel hier ook niks als aanval, al begrijp ik dat dit zeer gevoelig kan liggen bij mensen. Excuses daarvoor als het zo is aangekomen.Ik begrijp je. Maar er is een verschil tussen in een verslaving terechtkomen (hetzij terugval, hetzij nieuwe verslaving) en in een verslaving blijven zitten. Ik bedoel het niks als een aanval.
Ja deels ja. Maar het onbewuste gedeelte is hetgene wat je dus in de verslaving werkt. Het is toch de moeite waard om juist dat te onderzoeken?Omdat onoplettendheid een rare woordkeuze is.
Als je eraan zou toegeven is het ook deels een bewuste keuze geweest.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."