#1
Ik had het anders moeten verwoorden wellicht.-Mensen die drugsverslaafd worden noem ik geen mentale zwakte.
-Mensen die drugsverslaafd blijven en geen hulp willen noem ik wel mentale zwakte.
Imo een groot verschil tussen beide.
Neem mezelf:
Als ik een tijd lang van de wiet afblijf en er dan ineens na een paar maanden de gedachte in me op komt dat het wel weer eens fijn zou zijn om te gebruiken en ik val voor de zoveelste keer weer terug in een tijd lang wiet gebruiken, dan is mijn mentale onoplettendheid toch mijn zwakte geweest? Want ik weet hoe het tientallen, honderden keren eerder is gegaan, maar toch kijk ik daar overheen als het ware en laat het me weer gebeuren.
Dat is het enige wat ik beweer mensen. Ik wil hierin niemand beledigen, ik herken alleen dit gedrag in mezelf en vind het interessant om hierop te reflecteren. Zo zie ik het gebeuren dat ik weer in een verslaving terugval. Niet alleen met wiet, maar in het verleden ook met eten, porno, etc.
Als we dit probleem van onoplettendheid niet mogen benoemen, hoe kunnen we hier dan wat aan doen?