Drugsverslaving bestaat niet

Purplext zei:

Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?

Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Ik denk dat het vaak ook meer onbewust gedrag is dan echt een zwak karakter of zo. Op de momenten dat er echt alerte aandacht nodig is, vallen we vaak terug in onbewustheid en daar komt dan weer destructief gedrag uit voort (zoals verslaving). Je kunt ondertussen een echt sterk karakter hebben dat echt vecht tegen een verslaving, maar net op die cruciale momenten (uit gewoonte wellicht) dan weer terugvallen in onbewustheid. Als mensen zijn we ook héél goed in onszelf voor de gek houden. Het is eerder dat we meestal te slim zijn daarin denk ik, dan dat we simpelweg zwak zijn. Sommige dingen zijn zó subtiel, dat er grote alertheid nodig is om ze op te merken.

Of de mens überhaupt vrije wil heeft kan weer een heel apart topic aan gewijd worden. (is er ook geloof ik)

Klik om te vergroten...

Purplext zei:

Wat mij opvalt is dat mensen vaak denken dat als het goed gaat ze denken dat ze dat zelf creëren en dat als het tegenzit ze de oorzaak buiten zichzelf zoeken/leggen.

Klik om te vergroten...

Purplext zei:

Pech hebben, geluk hebben, toeval, het lot, zelf invloed hebben op je levensloop.... Blijf dit interessant vinden om over te filosoferen.
Maar is inderdaad voor een ander topic.

Klik om te vergroten...

Purplext zei:

Dat geklop op eigen borst dat iemand het goed voor elkaar heeft omdat 'ie de juiste keuzes maakt en een sterk karakter heeft, daar ben ik een beetje allergisch voor merk ik.

Klik om te vergroten...

F.E.A.R. zei:

Exact! Mooi gezegd.

Ik zeg juist bewust dat drugsverslaving niet bestaat. (Ik wil er overigens geen spel van woorden van maken.) Niemand is slaaf van een drugs. Een slaaf heeft geen keuze. Een drugsmisbruiker wel.

Zelfmedelijden en pessimisme leidt tot destructief gedrag. En overmoedigheid ook. In mijn ogen allemaal tekenen van een zwakke mentale gesteldheid, een gebrekkige geest. Happy mensen, en depri mensen kunnen zwakte hebben. Losers, en succesvolle (subjectief). En drugsmisbruik is het symptoom.

Met zwak bedoel ik niet een mietje. Ik bedoel dat je training nodig hebt om aan je gebreken te werken.

Maar we leven tegenwoordig in een maatschappij waarin we alle woorden moeten afwegen om niemand te beledigen. Als iemand zijn leven vergooid is het makkelijker om de drugs de schuld te geven dan om verantwoordelijkheid te nemen. Het is fijner om te horen dat je met verkeerde hersenchemie rondloopt, dan om te horen dat je zwaktes hebt.

Voor een politicus is drugs ook altijd een fijn onderwerp. Mensen gaan aan de drugs omdat ze een uitzichtloos bestaan hebben? Makkelijk om de drugs als schuldige aan te wijzen in plaats van benoemen wat de community nodig heeft. Banen, sociale voorzieningen, psychische hulp.

Ik ben bang dat zolang we in ‘drugsverslaving’ blijven geloven, dat we nooit toekomen aan het oplossen van de werkelijke issues.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Dit is denk ik een heel erg gevoelig onderwerp, zeker hier omdat hier mensen zitten die zelf een verslaving hebben (gehad) en daar soms erg onder hebben geleden of nog steeds lijden. Zelf ben ik daar ook 1 van.

Zelf bedoelde ik dus ook niet dat mensen zelf zwak zijn, maar dat er érgens een zwakte moet zijn, om überhaupt tot een verslaving te komen. Die zwakte hoeft niet een zwakte in karakter te zijn. Iemand kan een enorm sterk karakter hebben en alsnog verslaafd worden. Maar in plaats van het dan puur op die drug af te schuiven, kunnen we ook verder in onszelf kijken (in het geval van een geestelijke verslaving dan hè, een lichamelijke verslaving is iets anders natuurlijk). "Zijn er bepaalde dingen die ik over het hoofd zie?" Is een vraag die je jezelf bijvoorbeeld zou kunnen stellen.

Een verslaving komt meestal niet in 1 keer tot stand. We doen herhaaldelijk iets, waardoor het verslavend gedrag erin slijt. Of we doen juist iets níet, dat kan ook. Weten we niet érgens vaak wel dat iets verkeerd voor ons is, maar doen we het dan toch? Herhaaldelijk. Áls dat de oorzaak van het probleem is, is het belangrijk om ons daar bewust van te worden. En ons te beseffen dat dit niet per se betekent dat we zelf zwak of dom zijn qua karakter, maar dat er wel iets is wat onze aandacht nodig heeft. Als iets in de blinde hoek blijft zitten, blijft het zich herhalen. Zoals dus bijvoorbeeld mijn persoonlijke voorbeeld van mezelf wijs maken dat wiet op het moment goed voor me is, soms herhaaldelijk dagen, weken achtereen. Ik kan dan wel wiet de schuld geven omdat het zo verslavend is, maar in de realiteit was ik het die elke keer besloot om de negatieve effecten voor het moment te negeren en tóch te gebruiken. Je gedachten kunnen je soms dingen wijsmaken, zonder dat je je daar bewust van bent.

Maar je moet hier wel voorzichtig over praten. Ik snap je invalshoek @F.E.A.R. en ben het er ook grotendeels mee eens maar het komt misschien wat fel over. Ik kwam dus blijkbaar ook al te fel over, aan de reacties van mensen te zien.

Klik om te vergroten...

Purplext zei:

Hier kan ik me wel in vinden. Ik reageerde nogal fel omdat ik viel over dat sterk of zwak karakter. Ben ook wel benieuwd wat er met een sterk of zwak karakter wordt bedoeld.
En wie bepaalt wat een zwak karakter is?

Elk mens heeft zijn zwaktes, absoluut, maar een zwak karakter?
Maar dan kom je al snel op het 'heeft de mens überhaupt een vrije wil' discussie...

Klik om te vergroten...

Stonologie zei:

Ik ben het in principe met alles eens wat je zegt. Behalve dat ik het niet kunnen omgaan met, of dat nou aan jezelf ligt of niet, opzichzelf al verslaving zou noemen. Ben je een slaaf zoals die vroeger op een plantage moest ploegen, nee. Ik zie een verslaving als een totaal plaatje, en neem een titel die je eraan koppeld niet zo nauw.. Ik ben het eens met dat je altijd zelf de keuze hebt (behalve lichamelijk natuurlijk) om te stoppen. Maar ik vind wel dat je de symptonen en gedrag samen verslaving kan noemen.

Maargoed opzich maakt het allemaal niet zoveel uit, want ik snap je wel. Iedereen heeft zwaktes, meer dan de meeste willen toegeven. Een zwakte voor drugs heb ik natuurlijk zoals de meeste actieve leden hier. Ik snapte de originele post ook wel maar vond de conclusie wat hard. Ik zie het allemaal niet zo letterlijk.

Maar vond de opmerking over dat het niet goed met je kan gaan als je voor je 16e verslaafd raakt aan wiet een beetje gek van @Rivalrie, want ik kan niet anders zeggen dat ik met veel plezier terug denk aan die leuke tijd. Ik was absoluut gelukkig en daar gaat het mij om. Ik snap dat je het slecht vind dat je op die leeftijd blowed omdat het niet gezond is, dat absoluut wel. Maar dat kan in sommige gevallen absoluut functioneel en prima blijven en dan wel gewoon je diploma halen.

Klik om te vergroten...

F.E.A.R. zei:

Zwakheden in het karakter had ik moeten zeggen.

Jij raakte aan de drugs tijdens een hele gelukkige periode in je leven. Waar lag dit aan denk je? Kwam je energie tekort om alle leuke dingen te doen? Of had je teveel energie? Ben benieuwd. Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat.

Klik om te vergroten...

Stonologie zei:

Hmmm. Tijdens die periode wist ik nog niets van wiet of drugs af. Had nog geen drankje gedronken. Het was 20 april en iemand vertelde mij dat het 420 was. Geen idee wat dat was maar of ik ook wou proberen.

Ik twijfelde en dacht tja waarom ook niet. Toen heb ik met 25 mensen mijn eerste joint gerookt. Ik vond het geweldig. De muziek, de honger. Het lachen tot we er bij neer vielen.

Iedereen vertelde mij dat je het vaak kon gebruiken, en ik wist niet beter, want ik vond het geweldig.

Maar nee, ik heb nooit wiet gebruikt om een reden buiten plezier hebben met vrienden. Ik word niet rustig van een joint maar ga vooral keihard hallucineren.

Ik zie wel om mij heen dat de meeste mensen wel een reden hebben. Angst, trauma, energie. Maar dat hoeft niet bij iedereen. Ik dacht het kan gewoon niet zoveel kwaad als ik me prima voel. Had ook geen onderzoek gedaan ofzo. Veel spijt dat ik zoveel heb gerookt in mijn leven dat ik HPPD heb gekregen, dat absoluut.

Wel heb ik relatief zeldzaam dat ik na 2 dagen geen wiet roken wel last heb van flinke afkick, maar me geweldig voel. Super wakker en opgewekt, vrolijk en blij. Wel zieke zweetaanvallen, maar dat maakt me niet zoveel uit. Mensen die stoppen met wiet na extreem gebruik zoals ik hebben ook mentale afkick wegens het ontsnappen wat ze deden tijdens drugs of wiet. Dat heb ik niet gelukkig

"Ik zou zelf denken dat verslaving minder snel op de loer ligt als alles lekker gaat."

Absoluut, Veeel meer kan op verslaving dan. Maar het kan wel als het lekker gaat

Klik om te vergroten...

PsychedelicMagic zei:

Als ik meer mensen om mij heen zou hebben, zou het voor mij minder moeilijk zijn om nuchter te zijn.

Klik om te vergroten...

Purplext zei:

En hoe zou je dat kunnen bereiken?

Klik om te vergroten...

F.E.A.R. zei:

In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Spoiler

Ik ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.

Klik om te vergroten...

Nasch zei:

Het onderbewustzijn kent geen goed of fout en neemt alles letterlijk, waardoor er van alles achter kan zitten. Naast de vele processen die soepel verlopen, kan het gebeuren dat een patroon zich blijft herhalen tegen beter weten in, waardoor er een soort innerlijk conflict ontstaat

Klik om te vergroten...

F.E.A.R. zei:

In lijn met de bevindingen van Dr. Carl Hart en op basis van eigen ervaring durf ik te stellen dat drugsverslaving niet bestaat. De echte oorzaak van drugsmisbruik is mentale gesteldheid. Onzekerheid, (generale) angststoornissen, depressie. Maar ook een zwak karakter met gebrekkige mentale taaiheid en veerkracht.

Als je ambities en gelukkig bent val je niet in de val van verslaving.

Ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Spoiler

Ik ben zelf - in meer en mindere mate - afhankelijk geweest van GHB, phenibut, benzo’s en kratom.

Klik om te vergroten...

Casaan zei:

ok

In mijn ogen redeneer je vanuit een positie waaruit je niet kan beoordelen hoe dat is voor anderen.

Vrij vertaald: de geboren miljardair kan zich niet verplaatsen in de armlastigen.

Klik om te vergroten...