Je hebt een eigen wil toch? Je bent er toch bij als je het je neus in snuift? Je ziet op een gegeven moment toch dat het van recreatief naar problematisch gebruik gaat? Zo niet, dan mankeert er wat aan je onderscheidingsvermogen.
- En wanneer wordt er onderscheid gemaakt tussen een gewoonte en een verslaving?
Iemand die elk weekend snuift met zijn volle verstand doet dit uit gewoonte, niet uit verslaving.
( althans ik toch )
Ik wel. Ik maak op dat moment een bewuste keuze, ook al ken ik de consquenties.Uit gewoonte drugs doen zie ik persoonlijk ook niet als er met je volle verstand bij zijn. Meer als in een onbewust patroon zitten.
Je zult het filmpje heel interessant vinden denk ik, worden een hoop keiharde feiten besproken wat mensen flink zou verbazen.Je hebt een eigen wil toch? Je bent er toch bij als je het je neus in snuift? Je ziet op een gegeven moment toch dat het van recreatief naar problematisch gebruik gaat? Zo niet, dan mankeert er wat aan je onderscheidingsvermogen.
Daar hoef je geen extreme onderliggende problematiek voor te hebben. De gemiddelde mens is verslavingsgevoelig. Kijk hoe we wereldwijd met smartphones en social media omgaan. Hele volksstammen zijn hier verslaafd aan. Dit is niet omdat het (smartphones en social media) inherent verslavend is en je daar per definitie niets tegenin kunt brengen, maar dat de mens(elijke geeest) gemiddeld gezien een zwakte heeft voor dergelijke geestelijke stimulatie en daar slim op in wordt gespeeld door tech bedrijven. Dit is een probleem dat in principe in ons ligt, niet in de technologie (al vind ik het heel kwalijk dat tech bedrijven dit weten en er misbruik van maken door die tech te ontwikkelen om in te spelen op die geestelijke zwaktes). Zelfde met drugs. Dus ik snap het punt van dit topic wel.
Als we in deze maatschappij geen onderliggende problematiek zeggen te hebben, zegt dat niet dat we geestelijk gezond zijn in mijn ogen, enkel dat we geen extreme geestelijke problematiek hebben. De lat voor geestelijke gezondheid ligt in mijn ogen zeer laag in onze maatschappij.
Dat denk ik ook ja, een gedragsstoornis. Natuurlijk zou je het een geestelijke ziekte kunnen noemen, is immers wat een definitie ding.
Verslaving bestaat natuurlijk wel, maar is imo geankerd in verslavingsgevoeligheid, teweeggebracht door allerlei onderliggende factoren.
Ik ga dat filmpje later even kijken.
Dat heeft het wel imo. Iemand die bewust ervoor kiest drugs te blijven misbruiken, kan nog steeds wel in een meer onderliggend onbewust patroon zitten. Als je bij vol bewustzijn bent over wat bepaald drugsmisbruik met je doet, dan zou je het niet doen. Daarom ook dat bijvoorbeeld LSD zo enorm goed werkt tegen verslavingen bij sommigen. Omdat ze niet alleen maar oppervlakkig, maar in de diepte zien wat ze zichzelf aandoen. Ze zien de grotere patronen vanuit een breder perspectief.Ik wel. Ik maak op dat moment een bewuste keuze, ook al ken ik de consquenties.
Heeft niks met een onbewust patroon te maken. Zou het zelfs eerder een bewust patroon durven noemen als het dan toch benoemd moet worden.
Is dit niet gewoon weer een typisch......
noot: hoe zit dit dan mbt diacetylmorfine??het middel zelf je niet in zijn greep houdt (als een slaaf),
noot: opiaten alleen al zijn zwaar verslavend ....... de drugs zelf zijn niet inherent verslavend.
Noot: zou kunnen.Zo vat ik het op tenminste...
Lichamelijke verslaving is uiteraard een heel ander verhaal. Je zult dan moeten gebruiken om niet lichamelijk in gevaar te komen.noot: hoe zit dit dan mbt diacetylmorfine??
noot: opiaten alleen al zijn zwaar verslavend .
let eens op heroïne.
Al de mensen, die vaker dit middel gebruiken, wat gaan ze doen als het geld op is, en ook het voorraadje daarvan?
Noot: zou kunnen.
Ik denk hier echt heel anders over.
Ik denk ook niet dat we het zo moeten zien, dat het iemands 'schuld' is.Ik ben het met je eens dat verslaving veel vaker voorkomt bij mensen die al bepaalde psychische problemen hebben. Ik het echter onzin om te stellen dat dit een teken van zwakte is. Sommige mensen hebben pech met hun levensverhaal of genetica. Dat betekent natuurlijk niet dat ze helemaal geen eigen verantwoordelijkheid hebben, er zijn ook mensen met zo'n achtergrond die niet verslaafd zijn.
Het is nogal hard om te beweren dat verslaving helemaal iemands eigen schuld is. Veel verslaafden hebben al een laag zelfbeeld.
Mentale zwakte is de reden waarom iemand verslaafd geraakt zeg je ergens in dit topic ook. ( gaat over coke in uw vb)Ik vind 3MMC het ultieme voorbeeld om mijn punt te bekrachtigen. Dus iemand wilt continu up en vol energie zijn? En heeft niet zelf de levensenergie om de wereld aan te kunnen? Mijn punt is gemaakt.
Je kunt je dan afvragen hoe sterk. Daar zijn heel wat gradaties in.Mentale zwakte is de reden waarom iemand verslaafd geraakt zeg je ergens in dit topic ook. ( gaat over coke in uw vb)
Maar dat is te kort door de bocht....Er zijn heus ook zat mensen die WEL gelukkig zijn, en die mentaal WEL sterk zijn die aan coke verslaafd geraken denk ik dan.
Niet scherp, niet oplettend is toch iets anders als zwak. Maar dat is mijn mening.Je kunt je dan afvragen hoe sterk. Daar zijn heel wat gradaties in.
Ben je je mentaal bewust van alle manieren waarop je geest je in een verslaving kan trekken, op elk moment, laat je jezelf dan toe in een verslaving weg te zakken? Er zijn dan waarschijnlijk al heel wat momenten geweest dat je mentaal niet scherp, niet oplettend bent geweest.
We overschatten denk ik echt onze mentale gezondheid. Omdat we allemaal een minder dan ideale mentale gezondheid (en dus ook helderheid, oplettendheid) hebben. Dat is de norm.
Maar hoezo?Niet scherp, niet oplettend is toch iets anders als zwak. Maar dat is mijn mening.
Omdat we op 1 vlak mentaal een steek laten vallen (vb: niet scherp,niet bewust,niet oplettend, etc..) betekent niet dat we mentaal zwak zijn.Maar hoezo?
Is dat niet onderdeel van mentale gezondheid? Om mentaal scherp, oplettend, bewust, te zijn. Is dat niet precÃes de valkuil die ervoor zorgt dat we in een verslaving wegzakken?
En toch is het hetgene dat ervoor zorgt dat we verslaafd worden. Dat noem ik zeker een mentale zwakte.Omdat we op 1 vlak mentaal een steek laten vallen (vb: niet scherp,niet bewust,niet oplettend, etc..) betekent niet dat we mentaal zwak zijn.
Deze discussie is hier al eens de revue gepasseerd dacht ik.
🤨Begrijp me goed: dit is geen aanval op mensen die deze zwakte hebben.
Ik had het anders moeten verwoorden wellicht.-Mensen die drugsverslaafd worden noem ik geen mentale zwakte.
-Mensen die drugsverslaafd blijven en geen hulp willen noem ik wel mentale zwakte.
Imo een groot verschil tussen beide.
Is dit niet gewoon omdat er waarschijnlijk ook leuke herinnerringen zijn?Ik had het anders moeten verwoorden wellicht.
Neem mezelf:
Als ik een tijd lang van de wiet afblijf en er dan ineens na een paar maanden de gedachte in me op komt dat het wel weer eens fijn zou zijn om te gebruiken en ik val voor de zoveelste keer weer terug in een tijd lang wiet gebruiken, dan is mijn mentale onoplettendheid toch mijn zwakte geweest?
Of je zoekt afleiding uit een verder drugsvrij normaal leven.Want ik weet hoe het tientallen, honderden keren eerder is gegaan, maar toch kijk ik daar overheen als het ware en laat het me weer gebeuren.
Ik begrijp je. Maar er is een verschil tussen in een verslaving terechtkomen (hetzij terugval, hetzij nieuwe verslaving) en in een verslaving blijven zitten. Ik bedoel het niks als een aanval.Dat is het enige wat ik beweer mensen. Ik wil hierin niemand beledigen, ik herken alleen dit gedrag in mezelf en vind het interessant om hierop te reflecteren. Zo zie ik het gebeuren dat ik weer in een verslaving terugval. Niet alleen met wiet, maar in het verleden ook met eten, porno, etc.
Omdat onoplettendheid een rare woordkeuze is.Als we dit probleem van onoplettendheid niet mogen benoemen, hoe kunnen we hier dan wat aan doen?
Ja, daarom denken we eraan het weer te doen, maar tegelijkertijd negeerde ik tegenover mezelf al de dingen die er slecht aan waren voor mij. Op die manier kan ik dus keer op keer weer iets doen dat uiteindelijk slecht voor me is. Eigenlijk wil ik stoppen, maar ik ga toch door omdat ik die dingen op dat moment negeer. In die zin zijn dat dus zwaktes voor mij. Dat betekent niet dat ik (of wie dan ook) een zwak persoon is als diegene ergens verslaafd aan raakt. Natuurlijk, mensen kunnen juist enorm sterk zijn en alsnog in een verslaving terechtkomen. Ik wil ook nooit beweren dat dat niet zo is.Is dit niet gewoon omdat er waarschijnlijk ook leuke herinnerringen zijn?
Er zijn wel nog vele meer verslavingen dan aan middelengebruik alleen. Zelfs dingen die aan de oppervlakte misschien goed lijken.Of je zoekt afleiding uit een verder drugsvrij normaal leven.
Ik bedoel hier ook niks als aanval, al begrijp ik dat dit zeer gevoelig kan liggen bij mensen. Excuses daarvoor als het zo is aangekomen.Ik begrijp je. Maar er is een verschil tussen in een verslaving terechtkomen (hetzij terugval, hetzij nieuwe verslaving) en in een verslaving blijven zitten. Ik bedoel het niks als een aanval.
Ja deels ja. Maar het onbewuste gedeelte is hetgene wat je dus in de verslaving werkt. Het is toch de moeite waard om juist dat te onderzoeken?Omdat onoplettendheid een rare woordkeuze is.
Als je eraan zou toegeven is het ook deels een bewuste keuze geweest.
Je negeerde de slechte dingen. Logisch, mensen onthouden nou eenmaal sneller de leuke dingen aan zaken zoals drugs dan de slechte dingen.Ja, daarom denken we eraan het weer te doen, maar tegelijkertijd negeerde ik tegenover mezelf al de dingen die er slecht aan waren voor mij. Op die manier kan ik dus keer op keer weer iets doen dat uiteindelijk slecht voor me is. Eigenlijk wil ik stoppen, maar ik ga toch door omdat ik die dingen op dat moment negeer.
Agree. Maar OP spreekt vnl over drugs.Er zijn wel nog vele meer verslavingen dan aan middelengebruik alleen. Zelfs dingen aan de oppervlakte misschien goed lijken.
Nee hoor.😄Ik denk hier misschien allemaal teveel over na.
Het was meer dat ik dit gesprek al eens had met GangGang. Excuses zijn niet nodig. 😄Maar ik vind dit allemaal erg interessant en wil vooral ook in mezelf ontdekken hoe ik die menselijke neiging naar verslaving moet benaderen.
Ik bedoel hier ook niks als aanval, al begrijp ik dat dit zeer gevoelig kan liggen bij mensen. Excuses daarvoor als het zo is aangekomen.
Tuulijk moeten we zoiets kunnen bespreken.Maar mensen... We moeten deze dingen toch bespreekbaar kunnen maken? Is het niet heel belangrijk om te onderzoeken waarom wij als mensen steeds weer in verslavingen (terug)vallen?
Het onbewuste gedeelte kun je ook zien als impulsiviteit.Ja deels ja. Maar het onbewuste gedeelte is hetgene wat je dus in de verslaving werkt. Het is toch de moeite waard om juist dat te onderzoeken?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."