Goed dat doen wij natuurlijk ook als hij zegt dat drugs gebruiken verboden is. 'Wat zeg je Ferd? Ik kan je niet horen want ik steek net een extra goed geïsoleerde banaan in mijn oor.'
Noot:Dit is ook de reden waarom herstel pas kan beginnen nadat de persoon in kwestie zijn of haar machteloosheid erkent. Eerlijkheid naar omgeving en zichzelf is de start.
Ik heb exact hetzelfde, als ik aan de drugs zitVerslaving is voor mij dat de drugs de controle van gebruik van je heeft overgenomen. Hierdoor bepaald de drugs wanneer je weer moet gebruiken. Het lukt je niet meer om ermee te stoppen ondanks de vele negatieve gevolgen. Het middel heeft door het vele gebruik vaak niet meer het positieve effect zoals in het begin en toch ga je door.
Die laatste zin is van ook van toepassing op mezelf. Ik begrijp niet dat ik niet gewoon kan stoppen ondanks alle nare gevolgen die het al heeft gehad. En er staat me nog veel meer te wachten als ik blijf doorgaan. De positieve effecten zijn al lang niet meer zoals het was, Om het toch enigzins te bereiken gaan er steeds meer grammen doorheen.
"I could stop....if I wanted to"
Was het maar zo. Want ik wil wel, maar het is me nog niet gelukt.
Wat ik eraan heb gedaan is openheid geven over mijn gebruik. Waar ik vroeger alles verborg en deed alsof het met mij prima ging. Ik heb op het forum hier mezelf ook beter voorgedaan. Alsof ik al tijd niet meer gebruik, maar het doen alsof ben ik zat. Mijn familie heb ik ingelicht, aantal vrienden en hier wil ik straks om hulp kunnen vragen als ik het lastig krijg. Vrijdag nog een laatste keer en dan stoppen met alles.
Wat een heldere omschrijving! Je maakt het zelfbewust concreet dat de oorzaak van de verslaving ligt bij de depressie die er nu tijdelijk is. Ik zoek nog een ander woord voor tijdelijk, bedenk ik me nu. Want ik wil niet overbrengen dat je de depressie zelve bent noch wil ik het bagatelliseren of kleiner maken door het woordje 'tijdelijk'. Wel wil ik ermee zeggen dat de verslaving niet je leven is (je leven niet hoeft te beheersen).In mijn ogen is verslaving als het een absolute must is in je leven, en je je (vaak) slecht voelt zonder. Hoe vaak je gebruikt zegt veel minder, maar misschien is dat voor anderen anders. Dit is gewoon hoe ik het zie.
Ik heb periodes gehad waar ik iedere dag gebruikte, maar ook periodes gehad waar ik bijvoorbeeld maar 1 keer per maand gebruikte. Toch denk ik dat ik ongeveer even verslaafd was, ik had gewoon iets betere zelf controle en andere omstandigheden, er zaten meer gevolgen aan het gebruiken op dat moment. Ik was er namelijk net zo goed constant mee bezig, ik had de hele dag door urges, en ik voelde me altijd zwaar depressief, tot op een paar dagen voordat ik weer kon gebruiken. Dan kreeg ik weer motivatie, die weer ophield na het gebruiken. Ben heel lang in deze vicieuze cirkel blijven hangen.
Alles draaide om drugs, net als toen ik elke dag gebruikte. Wel neemt de ernstigheid qua gevolgen en zo toe als je iedere dag gebruikt in opzichte tot 1 keer per maand.
Ik denk dat het in bepaalde zin heel simpel is:Wat een heldere omschrijving! Je maakt het zelfbewust concreet dat de oorzaak van de verslaving ligt bij de depressie die er nu tijdelijk is. Ik zoek nog een ander woord voor tijdelijk, bedenk ik me nu. Want ik wil niet overbrengen dat je de depressie zelve bent noch wil ik het bagatelliseren of kleiner maken door het woordje 'tijdelijk'. Wel wil ik ermee zeggen dat de verslaving niet je leven is (je leven niet hoeft te beheersen).
Door jouw verhaal merk ik plotseling hoe mijn verslaving is veranderd, lichter is geworden, er nauwelijks meer is, misschien zelfs is opgelost. Als een soort mist die is geabsorbeerd door de warmte van de zon. Ik moest naar het licht toe. Maar die kon ik enkel en alleen bereiken door de kou van de mist tot op het bot te voelen en te zien dat mist niks aan is, het zicht beperkt en geen ander perspectief geeft dan het drukkende en grauwe niets.
Dat hangt er vanaf wat je precieze definitie van "geluk" of "gelukkig zijn" is, denk ik.Zijn mensen die verslaafd zijn allemaal ongelukkig?
Wauw..! Ja..! Waardevol zoals je het schrijft.Ik denk dat het in bepaalde zin heel simpel is:
Je bent ofwel gelukkig, of je bent verslaafd.
Als je gelukkig bent, zoek je niet iets om jezelf mee compleet te maken: om je leegte mee op te vullen, want die is er niet. Als je ongelukkig bent, zoek je per definitie naar "iets". Ik denk dat de verslaving dan ook primair ligt in dat zoeken. De vorm van de verslaving: het middel, de bezigheid, enzovoort, is secundair.
Daarom denk ik ook dat wat @Rat zei over nog steeds verslaafd kunnen zijn tijdens (zelfs lange) periodes niet gebruiken, precies klopt. Want je bent primair verslaafd aan het zoeken, aan het naar je gedachten luisteren, aan het malen. Als dat er nog steeds is, ben je imo in een verslaafde staat. Bij sommigen uit die verslaving zich dan in het gebruik van een bepaald middel, bij anderen in het gebruik van een ander middel, bij anderen in het gebruik van meerdere middelen, bij anderen in het gebruik van afwisselende middelen (poly drugsverslaving genoemd) en weer bij anderen uit zich de verslaving in niet gebruiken, maar lijden onder de primaire verslaving van vastzitten in dat verslaafde denkpatroon. In incompleet voelen: niet gelukkig zijn.
Althans, zo zie ik het nu. Andere definities zullen verschillen maar imo redeneren mensen vaak verkeerd om. Ze denken dat een middel de kern van de verslaving is, maar dat is (imo) secundair.
Deze moet ik ff een aantal keer lezen op een rustiger moment 🤣. Ga ik dan ook zeker doen!Dat hangt er vanaf wat je precieze definitie van "geluk" of "gelukkig zijn" is, denk ik.
Is het:
Tevreden/blij zijn met hoe je leven over het algemeen verloopt, dat je dankbaar bent voor de mensen en ervaringen in je leven, etc.
Dan: nee, je bent niet per definitie ongelukkig als je verslaafd bent.
Maar is het:
Gelukkig/voldaan zijn in het huidige moment, zonder na te hoeven denken over je verleden en je voorgestelde toekomst.
Dan imo: ja, je bent per definitie ongelukkig als je in het moment verslaafd, aldus: zoekende naar geluk, bent.
Persoonlijk hang ik de tweede definitie aan. Want dat is je daadwerkelijke situatie in het moment, zonder te moeten refereren aan je verstand, aan verleden en toekomst, aan tijd. Dat laatste is meer een conceptuele beredenering van geluk, een afweging van het verstand. In plaats van daadwerkelijk geluk zelf.
Er staat niet voor niets Zweefkees onder mijn naam hè.Deze moet ik ff een aantal keer lezen op een rustiger moment 🤣. Ga ik dan ook zeker doen!
Maar zoals hierboven besproken:Volgens mij is er sprake van een verslaving als je naar een middel grijpt als het minder goed gaat. Je gebruikt dus iets om je beter te voelen. Dit kan ook seks, gokken etc zijn.
Ik ben 4 dagen geleden gestopt met roken. Zat op 25 per dag. Redelijk actueel topic dit voor mij dus.
Nee, de verslaving is dan niet weg.Maar zoals hierboven besproken:
Is de verslaving dan weg als je simpelweg stopt met het gedrag, maar er nog (bijna) constant mee bezig bent in je hoofd, er naar craved, etc.? Zelfs al is dat subtiel?
Daar heb ik geen last van. Ik heb nooit meer trek gehad sinds ik het licht heb gezien.Nee, de verslaving is dan niet weg.
Zolang je ermee bezig bent, iig geestelijk, ook al gebruik je niet, dan ben je nog steeds verslaafd.
Het is niet voor niets dat men zegt: we hebben 2 verslavingen, de ene is de lichamelijke, en de tweede ( de moeilijkste) is de geestelijke afhankelijkheid.
De lichamelijke verslaving stopt als je niets meer inneemt, deze duurt dan een veel kortere tijd dan de geestelijke.
Die geestelijke verslaving kan meerdere jaren lang duren.
Als ik naar mezelf kijk, met alcohol en benzo's, deze heeft qua geestelijke afhankelijkheid jarenlang geduurd.
En zelfs nu nog " trekt" het verslaving gedrag aan me, om toch weer een rc te kopen om mezelf weer even " lekker' te voelen en ik moet de rest van mijn leven zeer goed oppassen om niet opnieuw in de een of andere verslaving terug te vallen. Nog altijd!
Ik denk dan ook dat we in dit topic ook het woord: verslaving gevoelig moeten toevoegen.
Volgens mij verdwijnt deze dus nooit. Die gevoeligheid neem je met je mee in je rugzak, zolang je verder leeft.
Prachtig verwoord👏😉 Maar de ware en harde realiteit.Hallo mijn naam is drugs, Ik verwoest gezinnen, scheur families uit elkaar, neem u kinderen mee, en dat is nog maar het begin. Ik kost meer dan diamanten, ben duurder dan goud, de zorgen die ik breng zijn fascinerend en als je me nodig hebt, vergeet niet dat ik makkelijk te vinden ben, ik woon overal om je heen, op scholen en in de stad. Ik woon samen met de rijken, ik woon samen met de armen, ik woon in de straat, en misschien bij de buren.
Mijn kracht is geweldig: probeer me uit en je zult het zien, maar als je dat doet, kun je jezelf misschien NOOIT meer bevrijden. Probeer me gewoon één keer en misschien laat ik je gaan, maar probeer me twee keer, en ik zal je ziel bezitten. Wanneer ik je bezit, zul je stelen en liegen. Je doet alles wat je moet doen enkel om high te worden.
Als ik klaar met je ben, kun je jezelf gelukkig prijzen als je nog leeft. Als je me uitprobeert, wees dan gewaarschuwd: dit is geen spel. Als je me de kans geeft, dan zal ik je gek maken. Ik zal je lichaam blij maken, ik zal je geest beheersen. Ik zou je compleet bezitten, je ziel zou van mij zijn.
Je zult er spijt van krijgen dat je mij uitgeprobeerd hebt, dat heeft men altijd, maar jij kwam naar mij, ik niet naar jou. Je wist dat dit zou gebeuren.
Het is je vele malen verteld, maar jij hebt mijn macht uitgedaagd, en koos ervoor dapper te zijn. Je had nee kunnen zeggen, en gewoon weg kunnen lopen. Ik zal je meester zijn, je zult mijn slaaf zijn, ik zal zelfs met je meegaan, wanneer je naar het graf gaat.
Kom neem mijn hand, dan neem ik je mee naar de hel!
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."