Erkenning dat is de eerste grote stap om te nemen. Chapo! Wens je heel veel succes in jouw proces.Verslaving is voor mij dat de drugs de controle van gebruik van je heeft overgenomen. Hierdoor bepaald de drugs wanneer je weer moet gebruiken. Het lukt je niet meer om ermee te stoppen ondanks de vele negatieve gevolgen. Het middel heeft door het vele gebruik vaak niet meer het positieve effect zoals in het begin en toch ga je door.
Die laatste zin is van ook van toepassing op mezelf. Ik begrijp niet dat ik niet gewoon kan stoppen ondanks alle nare gevolgen die het al heeft gehad. En er staat me nog veel meer te wachten als ik blijf doorgaan. De positieve effecten zijn al lang niet meer zoals het was, Om het toch enigzins te bereiken gaan er steeds meer grammen doorheen.
"I could stop....if I wanted too"
Was het maar zo. Want ik wil wel, maar het is me nog niet gelukt.
Wat ik eraan heb gedaan is openheid geven over mijn gebruik. Waar ik vroeger alles verborg en deed alsof het met mij prima ging. Ik heb op het forum hier mezelf ook beter voorgedaan. Alsof ik al tijd niet meer gebruik, maar het doen alsof ben ik zat. Mijn familie heb ik ingelicht, aantal vrienden en hier wil ik straks om hulp kunnen vragen als ik het lastig krijg. Vrijdag nog een laatste keer en dan stoppen met alles.
Als het je lukt alle doordeweekse dagen niet te gebruiken, dan zou ik het geen verslaving noemen.Ben je als verslaafd te beschouwen als je steevast alleen in het weekend, maar wel ieder weekend aan de drugs gaat?
Streng.Of het nou elke week of elke dag is,
Wanneer je het niet even een maand niet kan dan is het voor mij al een verslaving
Ik heb 7 jaar wekelijks gebruikt en recent een jaar meerdere keren per week en dagelijks... Wekelijks is net te hanteren maar voelt evenveel als verslaving maar omdat het een buffer heeft lang vol te houden.Streng.
Maar wel slim, je onderschat het dan sowieso niet.
Beetje lastig in de praktijk, of je niet zonder kan, of dat je niet zonde wil..?
En waar ergens dan de real-verslaafden-smoes op de loer ligt dat je wel zonder zou kunnen, het niet doet terwijl je naar de Filistijnen gaat.
Dit lijkt op een verslavings opbouw met speed.Als het je lukt alle doordeweekse dagen niet te gebruiken, dan zou ik het geen verslaving noemen.
Zodra je de maandag er een keertje bijpakt, omdat je bent zo brak en kan anders niet uit bed komen....om naar je werk te gaan of wat dan ook. Dan zou ik zeggen dat je vanaf daar problemen gaat krijgen. De dinsdag is namelijk ook wel een fijne dag om nog even door te gaan, omdat je op maandag meer hebt genomen dan de bedoeling was. En als je dan toch bezig bent...waarom zou je de woensdag dan overslaan? En vanaf donderdag is het al bijna weekend en dan wil je ook niet brak zijn. En vrijdag is het eigenlijk al weekend dus dan gebruik je binnen je eigen afspraken. Is laatste dagje van de week en daarna weekend en dan kan je weer gebruiken! Euh, wat wacht?
Daar zat ik inderdaad aan te denken. Doordat ik in een zomervakantie ging gebruiken bij een groep die elke dag gebruikte heb ik geen periode gehad van alleen eerst weekenden. Hooguit paar keer op zaterdag gedaan, omdat iemand anders het voor me regelde. Toen ben ik mee gegaan om het te halen. En bij die dealer zaten veel lui die elke dag daar bleven zitten in huis. Heel gezellig in de vakantie daar zitten met een groep, biertje drinken, roken en wat snuiven. Maakt het uit vakantie! Maar school begon weer en ik dacht dat iedereen zou stoppen, inclusief mezelf. Weer richten op school, maar blijkbaar was het voor hun niet alleen vanwege vakantie. En ik kwam in bovenstaande cyclus terecht. Maar ik voelde me goed met speed op, dus zag de gevaren niet. En zo begon mijn verslaving.Dit lijkt op een verslavings opbouw met speed.
Vooral het " brak" kunnen worden, en de manier van het tegengaan daarvan....door opnieuw in te gaan nemen.
Heel mooi verwoord. Dit is ook wat ik bedoelde/ mijn intenties en gedachten.Interessante discussie die hier op gang komt.
@De Zandman heftig en pijnlijk hoe je dat omschrijft. Lijkt me zwaar om die last te dragen en geen uitzicht te hebben op verlichting.
Ik ben er zelf van overtuigd dat trauma's e.d. vroeg of laat op een manier wel verwerkt kunnen worden. Maar ik kan natuurlijk niet voor jou spreken.
Het vergt wel veel zelfonderzoek, mindfulness en dergelijke zaken om over lastige situaties heen te komen. En dan nog zal het misschien nooit verdwijnen. Alhoewel misschien wel op een andere manier ervaren. Als meer observerend toeschouwer zonder oordeel. Ipv dat de emoties of gebeurtenissen je overmannen.
Nogmaals, alle respect voor wat je hebt meegemaakt en ik kan niet voor jou spreken. Maar ik gun het je wel om er ooit verlichting in te krijgen op een gezonde manier.
Ik hoop dat ik het een beetje goed verwoord. Zijn natuurlijk geen eenvoudige onderwerpen en ik kan helaas geen lichaamstaal toevoegen op een forum. Maar het is niet bedoeld als advies ofzo, meer als mijn kijk op mijn eigen belevenissen in het leven.
Ja ik ook wel.Mij is tijdens 1 van mijn vele detoxen wel eens verteld dat ook al drink je bv voor het slapen gaan slechts 1 glaasje wijn of bier, maar kan je deze ene niet laten staan je toch verslaafd bent hoe onschuldig en weinig dit ook is. Dat het niet om het middel of de hoeveelheid gaat, maar of je het wel of niet kunt laten. Vind er zelf wel een kern van waarheid in zitten.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."