Wat versta en beleef je vwb het woord " verslaving"?

Iets is een verslaving, wanneer je niet meer zonder datgene kunt en datgene jouw leven bepaald en overneemd en waardoor jouw dagelijks leven (serieus) bemoeilijkt wordt.

Ik neem vb wel stims om de zoveel weekends of home-party's en raves, maar door de week dan niks en dan zoals tijd terug, dikke maand niets, wel sporadisch een benzo.
Maar als ik op mn werk n ook vorige jobs, dan zie hoe mensen echt hun sigaret zwaar nodig hebben, als gek aan dat staafje staan trekken in weer en wind. Net zoals anderen dan weer hunkeren nr koffie...en echt, de combo rokers + koffiedrinkers, die kunnen ferm uit hunne bek stinken, om te kotsen🤮😆

Nihilist88 zei:

Iets is een verslaving, wanneer je niet meer zonder datgene kunt en datgene jouw leven bepaald en overneemd en waardoor jouw dagelijks leven (serieus) bemoeilijkt wordt.

Ik neem vb wel stims om de zoveel weekends of home-party's en raves, maar door de week dan niks en dan zoals tijd terug, dikke maand niets, wel sporadisch een benzo.
Maar als ik op mn werk n ook vorige jobs, dan zie hoe mensen echt hun sigaret zwaar nodig hebben, als gek aan dat staafje staan trekken in weer en wind. Net zoals anderen dan weer hunkeren nr koffie...en echt, de combo rokers + koffiedrinkers, die kunnen ferm uit hunne bek stinken, om te kotsen🤮😆

Klik om te vergroten...

En daarom heb ik altijd een tandenborstel en tandpasta mee🤣🙋🏼‍♀️

Je bent voor een groot deel een slaaf van je patronen, maar je kunt ervoor kiezen om langzaam maar zeker je patronen aan te passen en slaaf te zijn van gezonde en goede gedragspatronen.
Ja ja ja 😃

Nihilist88 zei:

Vrijwillig een slaaf zijn, daar wringt het al serieus, op geen enkel moment ben je vrijwillig slaaf, buiten op vlak van seks/rollenspel. Maar puur als een standaard levensstijl, nooit.

Dus ook is niemand vrijwillig een slaaf van zn eigen zwakke persoonlijkheid.
En ook bij dit gegeven frons ik mn voorhoofd, omdat jij verslaving van drugs, nu volledig linkt met zwakke persoonlijkheden.

Klik om te vergroten...

"Vrijwillig een slaaf/verslaafd" is misschien wat sterk uitgedrukt, maar er is wel zoiets als bewust kiezen om in onbewustheid te stappen. Met andere woorden: ervoor kiezen weg te kijken zodat je door kunt gaan met bepaald destructief gedrag waarvan je eigenlijk heel goed weet dat het niet goed voor je is, maar wat je op de korte termijn wel wilt doen (om tijdelijk te ontsnappen van jezelf, je pijn), zodat je op dat moment je ogen ervoor sluit en dit gedrag mogelijk wordt.

We hebben het vermogen om tegen onszelf te liegen op deze manier. Ik heb dit zelf zovaak gedaan. Natuurlijk, op een heel oppervlakkig niveau had ik toen gewild dat ik in 1 keer van dat verslavingsgedrag af was, dat ik in 1 keer al bij het einddoel was, maar wat ik écht op die momenten wilde, was me zo snel mogelijk goed voelen. Schijt aan morgen, ik wil nu blij zijn.

Grotendeels hierom denk ik dat zoveel mensen zoveel moeite hebben om met een bepaalde verslaving te stoppen. Ja, ze willen stoppen, maar het is een oppervlakkig willen stoppen. Ze willen al gestopt zijn, maar ze willen niet daadwerkelijk (het pijnlijke proces van) stoppen.

De verslavingsproblematiek ligt dieper dan het gebruik van een middel: het ligt bij het nuchter (niet) gelukkig/content kunnen zijn. Er is vaak een hoop emotionele pijn waar men eerst nog doorheen moet werken of bereid zijn volledig te voelen in het moment om op dat punt te komen dat nuchter gelukkig zijn mogelijk is.

Dus ja, ergens denk ik dat er toch waarheid zit in dat mensen er in bepaalde zin voor "kiezen" om in een verslaving te blijven zitten middels dat wegkijken: die mogelijkheid die we bezitten om een deel van onszelf te negeren. Maar dat het niet zo is dat mensen niet willen stoppen, alleen dat ze niet het (pijnlijke) proces van stoppen willen ondergaan. Wat begrijpelijk is.

Er stond laatst een artikeltje in het AD wat een verslaving is. Je het een klinische verslaving en een gedragsstoornis. Een gedrags stoornis, is bijvoorbeeld een smartphone of socialmedia of porno of bijbel verslaving.

Maar je kan natuurlijk elke tik, een verslaving gaan noemen. En iemand kan elke fout die ie heeft gemaakt, daar een of ander verslaving de schuld van gaan geven. Zo van , door de drugs ben ik gaan stelen. Omdat ik dronken was ben ik vreemd gegaan etc etc etc.

Of mensen die zeggen, ik ben verslaafd, want ik moet elk weekend dronken worden. Nope, dat is een slap excuus, wat je met een gedragsverandering kan aan pakken.
Een verslaving is elke dag en niet wanneer het je uitkomt.

Manu76 zei:

Je bent voor een groot deel een slaaf van je patronen, maar je kunt ervoor kiezen om langzaam maar zeker je patronen aan te passen en slaaf te zijn van gezonde en goede gedragspatronen.
Ja ja ja 😃

Klik om te vergroten...

In het Minnesota model ben je altijd verslaafd, zelfs als je een terugval in een bepaald ziektebeeld hebt. Die maken van elke aandoening een verslaving. Ze komen zelfs met voorbeelden, van hoe iemand met depresieve klachten een terugval heeft. En dat je dat als verslavingsgedrag moet zien, want diegene heeft zich niet genoeg ingespannen om die terugval in een depressie te voorkomen. Die keuren je af als individu.

MR_CHIP zei:

Met andere woorden: ervoor kiezen weg te kijken zodat je door kunt gaan met bepaald destructief gedrag waarvan je eigenlijk heel goed weet dat het niet goed voor je is, maar wat je op de korte termijn wel wilt doen (om tijdelijk te ontsnappen van jezelf, je pijn), zodat je op dat moment je ogen ervoor sluit en dit gedrag mogelijk wordt.

-
heel erg herkenbaar dit
😔

Klik om te vergroten...

Destructief gedrag is niet het zelfde als verslavingsgedrag, je kan ook destructief gedrag hebben zonder verslaafd te zijn. En je kan sportverslaafd zijn, of verslaafd zijn aan het weer, zonder dat dat ook weer zo destructief is.

Sommige mensen zijn verslaafd aan de AA en de Minnesota methodiek, verslaafd aan therapie en verslaafd aan aandacht en verslaafd aan gespreksgroepen.

Net zelf verzonnen. Verslaafd aan mijn eigen creativiteit.

reDStone zei:

Ja weet je, aan en gedragsstoornis, kan je zelf nog wat doen. Bij een verslaving, heb je echt geen controle meer. Als je zo verslaafd bent aan 1 of 2 keer je kaopt te drugs te gebruiken, is dat allemaal heel erg en heel destructief en een ramp voor je omgeving, Maar soit. Daar kan je zelf nog wat aan doen. Dan baal je, meer niet.
Een veslaving moet echt een fysiek component hebben, en niet alleen maar je rot voelen, het moet ook echt zichtbaar zijn zeg maar.

Klik om te vergroten...

Ja maar er is geen controle omdat je niet meer naar de werkelijkheid dat je jezelf kapot aan het maken bent, kijkt. Je hebt alleen controle als je je ogen open hebt en ziet waar je mee bezig bent. Zoniet, dan zit je als het ware op de automatische piloot en stuurt jouw geest jou. Het is niet dat je het stuur niet weer kunt overnemen, maar dat je compleet offroad bent gegaan en eerst weer terug moet komen op de weg waar het weer comfortabel rijden is. Maar eerst moet je over ruw terrein die weg weer zien te vinden.

Ik heb het dan natuurlijk alleen over geestelijke verslaving. Lichamelijke verslaving is echt wat anders.

reDStone zei:

Er stond laatst een artikeltje in het AD wat een verslaving is. Je het een klinische verslaving en een gedragsstoornis. Een gedrags stoornis, is bijvoorbeeld een smartphone of socialmedia of porno of bijbel verslaving.

Maar je kan natuurlijk elke tik, een verslaving gaan noemen. En iemand kan elke fout die ie heeft gemaakt, daar een of ander verslaving de schuld van gaan geven. Zo van , door de drugs ben ik gaan stelen. Omdat ik dronken was ben ik vreemd gegaan etc etc etc.

Of mensen die zeggen, ik ben verslaafd, want ik moet elk weekend dronken worden. Nope, dat is een slap excuus, wat je met een gedragsverandering kan aan pakken.
Een verslaving is elke dag en niet wanneer het je uitkomt.

Klik om te vergroten...

Dat onderscheid snap ik wel, al vraag ik me soms af of we er goed aan doen om er een zelfstandig naamwoord van te maken: "een verslaving", of "een verslaafde". Alsof het verslavingsgedrag nog niet genoeg is, heb je er nu ook nog iets bij dat je niet kunt zien. Een extra label/onderbord. Een beetje zoals: niet alleen: mindless, maar: mindless, zweefkees

Je kunt met woorden iets meer realiteit geven.

Terwijl bewustwording van het verslavingsgedrag (dat meer een werkwoord is) eigenlijk al voldoende is om het te onderscheppen. Als je écht ziet waar je mee bezig bent: dat je jezelf aan het kapot maken bent, dan stop je ermee. Met zien bedoel ik hier niet alleen casual zien, maar ook voelen: zonder wegkijken voelen wat je jezelf aandoet.

Gewoon wat gedachten hierover.

Mindless zei:

Dat onderscheid snap ik wel, al vraag ik me soms af of we er goed aan doen om er een zelfstandig naamwoord van te maken: "een verslaving", of "een verslaafde". Alsof het verslavingsgedrag nog niet genoeg is, heb je er nu ook nog iets bij dat je niet kunt zien. Een extra label/onderbord. Een beetje zoals: niet alleen: mindless, maar: mindless, zweefkees

Je kunt met woorden iets meer realiteit geven.

Terwijl bewustwording van het verslavingsgedrag (dat meer een werkwoord is) eigenlijk al voldoende is om het te onderscheppen. Als je écht ziet waar je mee bezig bent: dat je jezelf aan het kapot maken bent, dan stop je ermee. Met zien bedoel ik hier niet alleen casual zien, maar ook voelen: zonder wegkijken voelen wat je jezelf aandoet.

Gewoon wat gedachten hierover.

Klik om te vergroten...

Ja weet je, aan en gedragsstoornis, kan je zelf nog wat doen. Bij een verslaving, heb je echt geen controle meer. Als je zo verslaafd bent aan 1 of 2 keer in de week je kapot te drugs te gebruiken, is dat allemaal heel erg en heel destructief en een ramp voor je omgeving, Maar soit. Daar kan je zelf nog wat aan doen. Dan baal je, meer niet.
Een verslaving moet echt een fysiek component hebben, en niet alleen maar je psychisch rot voelen, het moet ook echt zichtbaar zijn zeg maar.

Van wiet werd heel lang gezegd dat het alleen maar psychisch zou zijn, daar was ik het nooit mee eens, want er zijn lichamelijke onthoudingsverschijnselen.

het leuke is de diagnose verslaving bestaat niet
er hoeft voor verslaving zeker geen fysiek onderdeel te zijn de term verslaving kan heel breed gezien en opgevat worden

Goed beschreven, @ Gemberthee!

De Zandman zei:

We zouden er nog een woord aan toe kunnen voegen, inherent aan het woord verslaving.
Dat is het woord: "verloedering"
Verslaving leidt vooral na langere tijd vaak tot verloedering en/of het zich in de goot bevinden.
Het een kan haast niet zonder het andere zou je haast zeggen, toch?

Klik om te vergroten...

Absoluut niet mee eens. Ik heb mezelf nooit verloederd. En ook altijd net zoals @CuriousExplorer gewoon aan het werk gebleven en voor mezelf gezorgd.

Deze twee woorden gaan voor mij dus absoluut niet hand in hand samen.

Wel is ieder persoon en verslaving anders. Dus er zijn ook heus wel mensen voor wie dit wel zo is.

Maar persoonlijk vind ik dit alles behalve een goede woordkeuze.

De Zandman zei:

Verslaving leidt vooral na langere tijd vaak tot verloedering en/of het zich in de goot bevinden.

Klik om te vergroten...

Sorry maar dit ligt aan de keuzes en karakter van een persoon.
Tijdens alcohol en cocaïne verslaving nooit iets verloederd. Altijd blijven werken, doorgaan met bezigheden en altijd in contact gebleven met hen die belangrijk dat waren/zijn.
Ondanks verslaving gewoon functioneren/functioneel dus ik sta ook niet achter de woordkeuze verloedering.

Dat verloederen geldt niet voor iedereen natuurlijk.
Sommige alcoholisten gaan gewoon naar hun dagelijks werk en verloederen niet.
Daar staat tegenover dat er ook mensen zijn, die wél verloederen en bijna alles kwijt zijn geraakt...
Mijn visie is dus niet dat iedereen die verslaafd is, verloederen of in de goot terecht komt.
Dat heb ik ook nooit zo beweerd.
Ik zeg wél, dat verloedering inherent is mbt verslaving aan alcohol en drugs.
En idd gaat het om maken van keuzes.
Edoch, wie kiest ervoor, om verslaafd te worden?
Wie kiest ervoor om te verloederen?
Niemand.
Dus de zienswijze dat verslaafd en verloederen afhangt van de persoonlijkheid en keuzes maken daarin, daarmee ben ik het niet eens..
Dit k a n je gebeuren.
Het h o e f t niet.

Het is in ieder geval zeker iets om bewust mee bezig te zijn vind ik. Dat je jezelf eerlijk kan blijven aankijken: zorg ik nog steeds goed genoeg voor mezelf? Wat heeft mijn lichaam en geest nodig om beter voor mezelf te zorgen? Bij elke verslaafde ligt hierin ruimte voor verbetering uiteraard.

Het kardinale punt in deze is dat naarmate de verslaving toeneemt, je de grenzen van goed voor jezelf zorgen, steeds weer verschoven worden.
En dit niet te voordele ...als je maar een voorraadje hebt, zodat je kunt nemen wanneer het je uitkomt!,
En het tandenpoetsen/ een goede maaltijd eten en je goed kleden, dat komt steeds verder in de schaduw te staan, wordt steeds minder belangrijk...want dit kost allemaal geld , en dat geld heb je ergens anders voor nodig!

Ja in jouw omschrijving ben je inderdaad een stuk verder verwijderd van zelfzorg. Is dat ook bij jou het geval? In dat geval is afkicken hard nodig, met hulp, want dit brengt je helemaal niets. Dat verdien je niet hoor.

Zelfzorg kun je ook zien als emotionele voeding. Op dat gebied zit ik zelf meer zeg maar.

Gemberthee zei:

Is dat ook bij jou het geval?

Klik om te vergroten...

Nee hoor, niet op mij van toepassing gelukkig
Ik gebruik nog maar zeer zelden drugs die mij niet zijn voorgeschreven.
Ik gaf alleen maar een traject van verloederen aan.
Ik heb wel mensen gezien die al heel aardig op weg waren in dat verloederingstraject....weggerotte tanden, kapotte kleding....
aan deze mensen werd weleens kleding gegeven, die achtergebleven was van medeclienten, die uit de kliniek weggevlucht waren.
deze mensen gingen dus terug de maalstroom van verslaving ( aan smack) in...zo sterk was hun zucht naar deze drug!