#1
Oei ik had t laatste stukje ff gemist.
Het kan helpen om wat meer systemisch naar de werking van een craving te kijken. Ik schreef in een ander topic eens het volgende:Vandaag zitten mijn cravings (hopelijk) op een hoogtepunt. Ik blijf er maar aan denken. Geprobeerd mezelf al af te leiden met spelletjes, gamen, tv kijken, maar t blijft in mijn achterhoofd zitten. Zo maar eens een rondje blok lopen om mijn gedachtes te verzetten.
Intussen ook alle tips van hierboven aan het toepassen. Ik weet dat het het niet waard gaat zijn en weiger toe te geven, maar man. Het is echt niet makkelijk.
Ook mezelf getrakteerd op een lekkere lunch dus, als een beloning smaakt het nog beter. Nog meer reden dus om vol te houden, bij 10 dagen is mijn volgende 'treat yourself'.
5.5 dag, still going strong 💪🏼
Tijd is je grootste vriend in deze. Je kunt cravings zien als een parabool. In het begin zijn ze intens (hoog), duren ze wellicht lang voor je gevoel en komen ze frequent voor. Naarmate de tijd vordert neemt de intensiteit af, zo ook de frequentie en de duur van de craving. Van tijd tot tijd zullen ze eens de kop op blijven steken. Stop ze niet weg, maar praat over je craving met mensen die je vertrouwt. Maak het bespreekbaar en analyseer het ook. Waar komt de craving vandaan? Welke behoefte zit daar eigenlijk onder? In welke situatie deed de craving zich voort? Je zult dan patronen ontdekken (bijvoorbeeld: hoge craving wanneer je vaker stress op werk hebt) en daar kun je mee aan de slag. De craving leidt tot een paradoxaal gevoel: je wilt jezelf belonen met het middel omdat je vindt dat je het waard bent; tegelijkertijd wijs je jezelf af door naar het middel te grijpen. Omarm de paradox voor dat moment, maar handel er niet naar. Dan verwijnt 'ie vanzelf en kun jij met onderliggende patronen aan de slag en uiteindelijk is het antwoord dan: ja, grotendeels. Cravings stoppen grotendeels ooit.
Dank dank dank! Dit helpt enorm. Het is voor mij gelukkig al grootendeels duidelijk waar de cravings vandaan komen. Onder andere overdenken, verlatingsangst, spanningen en angst. Hier struggle ik nu pakweg een half jaar mee, met een burn-out en depressie als resultaat. De drugs vooral gaan gebruiken om mijn hoofd 'uit' te zitten, en dus uiteindelijk na deze hoeveelheden zo goed als hersendood op bed te liggen. Of te appen en kletsen met mede-forummers.Het kan helpen om wat meer systemisch naar de werking van een craving te kijken. Ik schreef in een ander topic eens het volgende:
Misschien is het ook goed en leuk om wat podcasts over verslaving te zoeken en naar anderen te luisteren terwijl je een stuk wandelt of iets dergelijks. Je staat er niet alleen voor.
Oprecht bedankt voor deze en alle andere motiverende berichten in dit topic. Je hebt denk ik half geen idee hoeveel je me hierheen steunt. Geldt voor iedereen - maar wilde het toch even persoonlijk aan je kwijtCravings duren bijna niet langer dan een half uur.
Het is zaak om de tanden op elkaar te zetten en vol te houden en nogmaals:
Afleiding zoeken. Hoe klein ook. Belangrijk!!
Virtuele knuffel! En goed dat je het hier in ieder geval eerlijk deelt. Trots zijn op je eerlijkheid want dat is het tegengif voor verslaving. Met vallen, opstaan en ook hier meerdere handen die naar je toereiken. 💛Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
Het klinkt misschien hard maar dit is wel wat verslaving is en met je doet. Even bij de huisarts langs met een eerlijk verhaal.Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
Het klinkt misschien hard maar dit is wel wat verslaving is en met je doet. Even bij de huisarts langs met een eerlijk verhaal.
Balen voor je. Maar verdrink niet in je eigen boosheid en/of zelfmedelijden. Moedig voorwaarts.Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
Nu na een tweede keer je bericht te lezen neem ik dit gedeelte pas goed in mij op. Dat zijn zeer serieuze signalen om echt hulp in te schakelen. Ik hoop ook dat je suicidaliteit de komende dagen tijdens of na je comedown wegblijft. De kans is natuurlijk aanwezig dat het sterker terugkomt. Maak alsjeblieft een plan voor jezelf wie je kunt bellen wanneer het echt niet goed gaat.maar een depressieve en suïcidale episode
Heb je op dat soort momenten wel eens contact gezocht met 0800-0113? Dat is een telefoonnummer waar je (anoniem) terecht kunt met suïcidale gedachten. Maar je kunt daar ook chatten in plaats van bellen.Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Dat plan ligt klaar, ik ben gelukkig niet helemaal nieuw binnen de hulpverlening en loop bij een psychiater. Intake voor therapie is geweest.Nu na een tweede keer je bericht te lezen neem ik dit gedeelte pas goed in mij op. Dat zijn zeer serieuze signalen om echt hulp in te schakelen. Ik hoop ook dat je suicidaliteit de komende dagen tijdens of na je comedown wegblijft. De kans is natuurlijk aanwezig dat het sterker terugkomt. Maak alsjeblieft een plan voor jezelf wie je kunt bellen wanneer het echt niet goed gaat.
Jazeker, das een van de nummers die op de lijst staan. Maar extra goed het nog eens te benoemen.Heb je op dat soort momenten wel eens contact gezocht met 0800-0113? Dat is een telefoonnummer waar je (anoniem) terecht kunt met suïcidale gedachten. Maar je kunt daar ook chatten in plaats van bellen.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."