#1
Oei ik had t laatste stukje ff gemist.
Logboek - van 12 gram op een nacht naar 0
86 antwoorden
26 weergaven
18-5-2026
#2
Bovenstaande geeft me absoluut stof tot nadenken en ik begrijp volledig waar het vandaan komt. Dank daarvoor!
Maandagochtend hang ik als eerste aan de telefoon. Ik kan het niet alleen, maar ik hoef het ook niet alleen te kunnen.
Maandagochtend hang ik als eerste aan de telefoon. Ik kan het niet alleen, maar ik hoef het ook niet alleen te kunnen.
#3
Oja en wat mij ook helpt is de klok vooruit spoelen. Nu klinkt het alsof het wel weer kan, een keertje gebruiken, maar als ik de klok vooruit spoel naar morgenochtend zie ik iemand met een kater en vooral heel veel spijt en die zichzelf weer teleurgesteld heeft. Dat wil ik niet meer. Als ik daaraan denk wordt de keuze gemakkelijker om nu niks te gebruiken. Hopelijk heb je er iets aan!
#4
Het kan helpen om wat meer systemisch naar de werking van een craving te kijken. Ik schreef in een ander topic eens het volgende:Vandaag zitten mijn cravings (hopelijk) op een hoogtepunt. Ik blijf er maar aan denken. Geprobeerd mezelf al af te leiden met spelletjes, gamen, tv kijken, maar t blijft in mijn achterhoofd zitten. Zo maar eens een rondje blok lopen om mijn gedachtes te verzetten.
Intussen ook alle tips van hierboven aan het toepassen. Ik weet dat het het niet waard gaat zijn en weiger toe te geven, maar man. Het is echt niet makkelijk.
Ook mezelf getrakteerd op een lekkere lunch dus, als een beloning smaakt het nog beter. Nog meer reden dus om vol te houden, bij 10 dagen is mijn volgende 'treat yourself'.
5.5 dag, still going strong 💪🏼
Tijd is je grootste vriend in deze. Je kunt cravings zien als een parabool. In het begin zijn ze intens (hoog), duren ze wellicht lang voor je gevoel en komen ze frequent voor. Naarmate de tijd vordert neemt de intensiteit af, zo ook de frequentie en de duur van de craving. Van tijd tot tijd zullen ze eens de kop op blijven steken. Stop ze niet weg, maar praat over je craving met mensen die je vertrouwt. Maak het bespreekbaar en analyseer het ook. Waar komt de craving vandaan? Welke behoefte zit daar eigenlijk onder? In welke situatie deed de craving zich voort? Je zult dan patronen ontdekken (bijvoorbeeld: hoge craving wanneer je vaker stress op werk hebt) en daar kun je mee aan de slag. De craving leidt tot een paradoxaal gevoel: je wilt jezelf belonen met het middel omdat je vindt dat je het waard bent; tegelijkertijd wijs je jezelf af door naar het middel te grijpen. Omarm de paradox voor dat moment, maar handel er niet naar. Dan verwijnt 'ie vanzelf en kun jij met onderliggende patronen aan de slag en uiteindelijk is het antwoord dan: ja, grotendeels. Cravings stoppen grotendeels ooit.
Misschien is het ook goed en leuk om wat podcasts over verslaving te zoeken en naar anderen te luisteren terwijl je een stuk wandelt of iets dergelijks. Je staat er niet alleen voor.
#5
Is er iemand die via een andere weg dan DF in contact staat met Kaalkoppie?
#6
Goed zo, je doet het juiste!
Denk vooral aan afleiding te zoeken, hoe klein ook.
Daar ben je volgens mij al goed mee bezig, en je zult zien dat dit helpt, ik spreek uit eigen ervaring.
Je gedachten verzetten. Daar draait het voornamelijk om.
Ga zo door en je zult het overwinnen!
Denk vooral aan afleiding te zoeken, hoe klein ook.
Daar ben je volgens mij al goed mee bezig, en je zult zien dat dit helpt, ik spreek uit eigen ervaring.
Je gedachten verzetten. Daar draait het voornamelijk om.
Ga zo door en je zult het overwinnen!
#7
Dank dank dank! Dit helpt enorm. Het is voor mij gelukkig al grootendeels duidelijk waar de cravings vandaan komen. Onder andere overdenken, verlatingsangst, spanningen en angst. Hier struggle ik nu pakweg een half jaar mee, met een burn-out en depressie als resultaat. De drugs vooral gaan gebruiken om mijn hoofd 'uit' te zitten, en dus uiteindelijk na deze hoeveelheden zo goed als hersendood op bed te liggen. Of te appen en kletsen met mede-forummers.Het kan helpen om wat meer systemisch naar de werking van een craving te kijken. Ik schreef in een ander topic eens het volgende:
Misschien is het ook goed en leuk om wat podcasts over verslaving te zoeken en naar anderen te luisteren terwijl je een stuk wandelt of iets dergelijks. Je staat er niet alleen voor.
Veel dingen die dus tijd en therapie nodig hebben. Afgelopen week een intake gehad voor therapie, maar ik vraag me af of het de juiste vorm voor mij gaat zijn. Gelukkig volgende week weer spreekuur bij de psychiater. Maar tijd is op dit moment dus mijn vriend en vijand tegelijk. Want mijn klachten gaan over, en de cravings ook. Het voelt dus alsof het nu puur op wilskracht is. Maar ook dan gaat het me lukken.
Bedankt voor je mooie uitleg! Heel helder, begrijpelijk en vooral bruikbaar.
#8
Cravings duren bijna niet langer dan een half uur.
Het is zaak om de tanden op elkaar te zetten en vol te houden en nogmaals:
Afleiding zoeken. Hoe klein ook. Belangrijk!!
Het is zaak om de tanden op elkaar te zetten en vol te houden en nogmaals:
Afleiding zoeken. Hoe klein ook. Belangrijk!!
#9
Oprecht bedankt voor deze en alle andere motiverende berichten in dit topic. Je hebt denk ik half geen idee hoeveel je me hierheen steunt. Geldt voor iedereen - maar wilde het toch even persoonlijk aan je kwijtCravings duren bijna niet langer dan een half uur.
Het is zaak om de tanden op elkaar te zetten en vol te houden en nogmaals:
Afleiding zoeken. Hoe klein ook. Belangrijk!!
#10
Dank je. Ik hoop echt dat je het gaat redden en ben blij dat je iets aan mijn bijdragen hebt!
Respect kerel
Respect kerel
#11
@Kaalkoppie hoe gaat het nu? Voor mij gold vaak in het begin v/d geheelonthouding dat de cravings het zwaarst op kwamen zetten op de vrijdagavonden. Met als tegengesteld gevolg dat ik op de zaterdagen vaak 't meest tevreden was over mijzelf omdat ik 't had weerstaan ![:)]()
. Benieuwd naar hoe dit voor jou voelt vandaag.
#12
Dit soort topics is precies de reden dat ik DF zo'n bijzondere en fijne community vind 💛
#13
Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
#14
Virtuele knuffel! En goed dat je het hier in ieder geval eerlijk deelt. Trots zijn op je eerlijkheid want dat is het tegengif voor verslaving. Met vallen, opstaan en ook hier meerdere handen die naar je toereiken. 💛Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
#15
Het klinkt misschien hard maar dit is wel wat verslaving is en met je doet. Even bij de huisarts langs met een eerlijk verhaal.Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
#16
Het klinkt misschien hard maar dit is wel wat verslaving is en met je doet. Even bij de huisarts langs met een eerlijk verhaal.
Balen voor je. Maar verdrink niet in je eigen boosheid en/of zelfmedelijden. Moedig voorwaarts.Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
stond er nou een consult of intake gepland bij (ambulante) verslavingszorg? Laat je begeleiden en accepteer de hulp.
#17
Nu na een tweede keer je bericht te lezen neem ik dit gedeelte pas goed in mij op. Dat zijn zeer serieuze signalen om echt hulp in te schakelen. Ik hoop ook dat je suicidaliteit de komende dagen tijdens of na je comedown wegblijft. De kans is natuurlijk aanwezig dat het sterker terugkomt. Maak alsjeblieft een plan voor jezelf wie je kunt bellen wanneer het echt niet goed gaat.maar een depressieve en suïcidale episode
#18
Heb je op dat soort momenten wel eens contact gezocht met 0800-0113? Dat is een telefoonnummer waar je (anoniem) terecht kunt met suïcidale gedachten. Maar je kunt daar ook chatten in plaats van bellen.Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suïcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
#19
Dat plan ligt klaar, ik ben gelukkig niet helemaal nieuw binnen de hulpverlening en loop bij een psychiater. Intake voor therapie is geweest.Nu na een tweede keer je bericht te lezen neem ik dit gedeelte pas goed in mij op. Dat zijn zeer serieuze signalen om echt hulp in te schakelen. Ik hoop ook dat je suicidaliteit de komende dagen tijdens of na je comedown wegblijft. De kans is natuurlijk aanwezig dat het sterker terugkomt. Maak alsjeblieft een plan voor jezelf wie je kunt bellen wanneer het echt niet goed gaat.
Bedankt voor je oprechte zorgen. Ik heb een signaleringsplan en weet precies wie ik wanneer moet bellen.
Zo makkelijk komen jullie niet van me af
#20
Jazeker, das een van de nummers die op de lijst staan. Maar extra goed het nog eens te benoemen.Heb je op dat soort momenten wel eens contact gezocht met 0800-0113? Dat is een telefoonnummer waar je (anoniem) terecht kunt met suïcidale gedachten. Maar je kunt daar ook chatten in plaats van bellen.
Ik schaam me gelukkig niet (meer) voor mijn gevoel. Hoe heftig die ook kan zijn. Alleen met oprechtheid en eerlijkheid word ik beter