#1
Dank je. Ik hoop echt dat je het gaat redden en ben blij dat je iets aan mijn bijdragen hebt!
Respect kerel
Respect kerel
Logboek - van 12 gram op een nacht naar 0
86 antwoorden
15 weergaven
18-5-2026
#2
@Kaalkoppie hoe gaat het nu? Voor mij gold vaak in het begin v/d geheelonthouding dat de cravings het zwaarst op kwamen zetten op de vrijdagavonden. Met als tegengesteld gevolg dat ik op de zaterdagen vaak 't meest tevreden was over mijzelf omdat ik 't had weerstaan ![:)]()
. Benieuwd naar hoe dit voor jou voelt vandaag.
#3
Oei ik had t laatste stukje ff gemist.
#4
Dit soort topics is precies de reden dat ik DF zo'n bijzondere en fijne community vind đź’›
#5
Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suĂŻcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suĂŻcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
#6
Virtuele knuffel! En goed dat je het hier in ieder geval eerlijk deelt. Trots zijn op je eerlijkheid want dat is het tegengif voor verslaving. Met vallen, opstaan en ook hier meerdere handen die naar je toereiken. đź’›Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suĂŻcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
#7
Het klinkt misschien hard maar dit is wel wat verslaving is en met je doet. Even bij de huisarts langs met een eerlijk verhaal.Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suĂŻcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
#8
Het klinkt misschien hard maar dit is wel wat verslaving is en met je doet. Even bij de huisarts langs met een eerlijk verhaal.
Balen voor je. Maar verdrink niet in je eigen boosheid en/of zelfmedelijden. Moedig voorwaarts.Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suĂŻcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
stond er nou een consult of intake gepland bij (ambulante) verslavingszorg? Laat je begeleiden en accepteer de hulp.
#9
Nu na een tweede keer je bericht te lezen neem ik dit gedeelte pas goed in mij op. Dat zijn zeer serieuze signalen om echt hulp in te schakelen. Ik hoop ook dat je suicidaliteit de komende dagen tijdens of na je comedown wegblijft. De kans is natuurlijk aanwezig dat het sterker terugkomt. Maak alsjeblieft een plan voor jezelf wie je kunt bellen wanneer het echt niet goed gaat.maar een depressieve en suĂŻcidale episode
#10
Heb je op dat soort momenten wel eens contact gezocht met 0800-0113? Dat is een telefoonnummer waar je (anoniem) terecht kunt met suĂŻcidale gedachten. Maar je kunt daar ook chatten in plaats van bellen.Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suĂŻcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
#11
Dat plan ligt klaar, ik ben gelukkig niet helemaal nieuw binnen de hulpverlening en loop bij een psychiater. Intake voor therapie is geweest.Nu na een tweede keer je bericht te lezen neem ik dit gedeelte pas goed in mij op. Dat zijn zeer serieuze signalen om echt hulp in te schakelen. Ik hoop ook dat je suicidaliteit de komende dagen tijdens of na je comedown wegblijft. De kans is natuurlijk aanwezig dat het sterker terugkomt. Maak alsjeblieft een plan voor jezelf wie je kunt bellen wanneer het echt niet goed gaat.
Bedankt voor je oprechte zorgen. Ik heb een signaleringsplan en weet precies wie ik wanneer moet bellen.
Zo makkelijk komen jullie niet van me af
#12
Jazeker, das een van de nummers die op de lijst staan. Maar extra goed het nog eens te benoemen.Heb je op dat soort momenten wel eens contact gezocht met 0800-0113? Dat is een telefoonnummer waar je (anoniem) terecht kunt met suĂŻcidale gedachten. Maar je kunt daar ook chatten in plaats van bellen.
Ik schaam me gelukkig niet (meer) voor mijn gevoel. Hoe heftig die ook kan zijn. Alleen met oprechtheid en eerlijkheid word ik beter
#13
En jij ook niet van ons!Zo makkelijk komen jullie niet van me af
#14
Het klaart gelukkig weer wat op in mijn hoofd.
Ik kan nu terugkrijgen en zelfs een beetje trots zijn: 5 dagen was wel het langste tot nu toe.
Nu eens zien mn mindset om te flippen, en te accepteren dat cravings erbij horen, in plaats van er tegen te knokken.
Moedig door!!!
Ik kan nu terugkrijgen en zelfs een beetje trots zijn: 5 dagen was wel het langste tot nu toe.
Nu eens zien mn mindset om te flippen, en te accepteren dat cravings erbij horen, in plaats van er tegen te knokken.
Moedig door!!!
#15
Acceptatie van verslaving is een goede stap. Maar geen vervanger voor een behandeling.Het klaart gelukkig weer wat op in mijn hoofd.
Ik kan nu terugkrijgen en zelfs een beetje trots zijn: 5 dagen was wel het langste tot nu toe.
Nu eens zien mn mindset om te flippen, en te accepteren dat cravings erbij horen, in plaats van er tegen te knokken.
Moedig door!!!
#16
Hee wat jammer… maar meestal gaat het niet in een keer goed, zoals ik je een paar weken terug al zei. Dus wees streng voor jezelf, maar niet te hard! Je mag trots zijn op dat je meteen denkt: we gaan weer opnieuw beginnen met tellen. Alleen zaak nu dat je zorgt dat dat getal alsmaar groter wordt.Ik zou echt willen dat ik nu kon schrijven dat het goed voelt, ik trots op mezelf ben en heerlijk heb geslapen. Helaas is niets minder waar.
Ik heb gisteravond toch toegegeven aan de cravings, spul gefixt en de hele nacht doorgehaald. Wel "maar" 4 gram. Ik laat mezelf geen excuses toe, maar een depressieve en suĂŻcidale episode in combinatie met cravings werd me mentaal gewoon te veel.
Ik ben nu dus vooral teleurgesteld, boos en gefrustreerd. Weer opnieuw beginnen met tellen. Dit weekend uitzingen en maandag op zoek naar hulp.
En ook een goed idee dat je hulp gaat zoeken. Dat gaat enorm helpen en verdien je enorm met zo’n instelling!
#17
Even helemaal eerlijk en direct: ga eerst aan de slag met verslavingzorg. Therapie gaat echt niet zoveel opleveren als je nog steeds in een uit gebruik zit, om twee redenen:Intake voor therapie is geweest.
1) Voor jezelf en een behandelaar is het vaak niet duidelijk welke symptomen het gevolg zijn van gebruik en welke te herleiden zijn tot onderliggende problematiek. Een depressie kan bijvoorbeeld zo maar ineens opklaren als je even clean bent.
2) Zolang je onder invloed bent of kampt met de gevolgen van onder invloed zijn kom je niet toe aan emotionele en mentale verwerking waardoor psychotherapie niet zoveel oplevert.
Ik merk in je verhaal toch nog iets van “Ik ga het verslavingsgedeelte zelf oplossen”. Maar stap één van herstel is echt: toegeven dat je de boel niet meer onder controle hebt en dat je hulp nodig hebt. Dus het juiste stappenplan is in mijn ogen:
1) Bij je huisarts of andere behandelaar vragen om verslavingszorg.
2) Twee maanden keihard werken aan je verslaving.
3) Dan volle kracht aan de slag met je onderliggende problematiek.
Vaak hopen mensen dat je door stap 3) automatisch stap 1) en 2) neemt, maar dat is in mijn ogen wishful thinking, om de redenen die ik al noemde.
#18
Van de 12 stappen is de eerste stap van zeer groot belang.
Erkenning dat je het zelf niet meer kunt oplossen, dat je een verslaving hebt, en dat je hulp nodig hebt.
Voor therapie is van belang dat je zo mogelijk nuchter in de therapie stapt.
Zoals al is aangegeven, als je onder invloed bent, ben je niet geheel "bereikbaar".
Erkenning dat je het zelf niet meer kunt oplossen, dat je een verslaving hebt, en dat je hulp nodig hebt.
Voor therapie is van belang dat je zo mogelijk nuchter in de therapie stapt.
Zoals al is aangegeven, als je onder invloed bent, ben je niet geheel "bereikbaar".
#19
Amen!Even helemaal eerlijk en direct: ga eerst aan de slag met verslavingzorg. Therapie gaat echt niet zoveel opleveren als je nog steeds in een uit gebruik zit, om twee redenen:
1) Voor jezelf en een behandelaar is het vaak niet duidelijk welke symptomen het gevolg zijn van gebruik en welke te herleiden zijn tot onderliggende problematiek. Een depressie kan bijvoorbeeld zo maar ineens opklaren als je even clean bent.
2) Zolang je onder invloed bent of kampt met de gevolgen van onder invloed zijn kom je niet toe aan emotionele en mentale verwerking waardoor psychotherapie niet zoveel oplevert.
Ik merk in je verhaal toch nog iets van “Ik ga het verslavingsgedeelte zelf oplossen”. Maar stap één van herstel is echt: toegeven dat je de boel niet meer onder controle hebt en dat je hulp nodig hebt. Dus het juiste stappenplan is in mijn ogen:
1) Bij je huisarts of andere behandelaar vragen om verslavingszorg.
2) Twee maanden keihard werken aan je verslaving.
3) Dan volle kracht aan de slag met je onderliggende problematiek.
Vaak hopen mensen dat je door stap 3) automatisch stap 1) en 2) neemt, maar dat is in mijn ogen wishful thinking, om de redenen die ik al noemde.
De kans is groot dat de therapie niet word gestart of on hold word gezet door bovenstaande redenen.1) Voor jezelf en een behandelaar is het vaak niet duidelijk welke symptomen het gevolg zijn van gebruik en welke te herleiden zijn tot onderliggende problematiek. Een depressie kan bijvoorbeeld zo maar ineens opklaren als je even clean bent.
2) Zolang je onder invloed bent of kampt met de gevolgen van onder invloed zijn kom je niet toe aan emotionele en mentale verwerking waardoor psychotherapie niet zoveel oplevert.
#20
Ik moet eerlijk toegeven dit is een flinke en lastige omslag in mijn hoofd. Maar dit klinkt hartstikke logisch en hier ga ik zeker iets mee kunnen!1) Bij je huisarts of andere behandelaar vragen om verslavingszorg.
2) Twee maanden keihard werken aan je verslaving.
3) Dan volle kracht aan de slag met je onderliggende problematiek.